Tibetan
ལ་དུ་ཟད་པར་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ལུས་(༡༨༨བ) ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་ནས་ཀུན་གཞིའི་བར་རང་རང་གིས་བཏགས་པའི་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཡོད་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་འདོད་ལ། འདིར་ནི་རང་བཞིན་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མ་འགག་པའམ་མ་ཞིག་ལ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གང་ལ་ཆུད་ཟ་བ་མི་སྲིད་ཅིང༌། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་འགག་གིས་སྟོང་པའི་སྐྱེ་འགག་ལྟར་སྣང་བའི་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བརྫུན་བློའི་ངོར་མི་འཐད་པ་མེད་དོ་ཞེས་གཞན་ངོར་སྨྲའོ། །རང་ལུགས་ལ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་འདིར་གཏན་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་དངོས་པོ་ལ་སྐྱེ་འགག་གི་འཐད་པ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་རིགས་པ་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པས་དེར་ཁས་ལེན་གང་དང་ཡང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བསླུ་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གཞན་ངོར་ལས་འབྲས་མི་འཐད་དོ་ཞེས་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་གྲགས་བརྗོད་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འོ་ན་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འགའ་ཡང་མ་གཟིགས་ན་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་བསལ་བར་བྱ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྱ་ཚོམས་སུ་ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་ནས་བླང་དོར་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པས་ངན་སོང་གི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ལྟུང་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང༌། གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་སེལ་མི་ནུས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞི་སོགས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་ཡོད་ན་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་(༡༨༩ན) འགག་པའི་ཕྱིར་མ་འགག་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་འཐད་པར་འདོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་ལ། འདིར་ཡང་ལས་འབྲས་ལ་སྐྱེ་འགག་སོགས་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའམ་མ་འགག་པའི་ཕྱིར་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བར་གཞན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། ལས་མ་སྐྱེས་པས་མི་འགག་ཏུ་ཆུག་མོད། མ་སྐྱེས་པའི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང༌། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ལས་འབྱུང་བར་གོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དུ་མས་བསྟན་ཅིང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་འཐད་ཀྱི། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་ན་ལས་འབྲས་དང་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་ལོ་ཞེས
Chinese
如是彻底显示。 如是说。因此，薄伽梵说： 有身者之业， 百劫亦不坏， 聚合时机至， 成熟为果。 如是说，不坏之理由是：实事论者认为从补特伽罗到阿赖耶识之间，各自所立之业果之所依存在，故不坏。此处则因自性空故不生，故不灭或不坏。因此，任何事物都不可能坏。名言中，如生灭空性之生灭般，虚假心识前，业果之关系并非不合理，如是为他人而说。自宗而言，业果之关系在此并非确定成立，此处事物之生灭之合理性，自宗之任何正量理智皆不能成立，故与任何承诺皆相违。然而，于世间虚妄欺骗之识前，业果不合理之邪分别念遣除之名说而已。若然，业果之关系丝毫未见，则如何遣除他人之邪分别念耶？真实是，如是未证悟者之迷惑中，诽谤业果后，于取舍颠倒而行，故为避免堕入恶趣之大悬崖故。虽未承诺阿赖耶识等业果之所依，亦非不能遣除他人之邪分别念，承诺阿赖耶识等业果之所依者，亦仅认为若所依存在，则业之相续不断故，不灭则产生果是合理的。此处亦对业果之生灭等离八边或不灭故，不坏则产生果并不相违，故能使他人理解。业未生故可容许不灭，然未生之业如何产生果耶？无论产生多少果，一切皆是自性空，且从不生之法中产生，如上已用影像等诸多比喻显示。自性无生灭则因果合理，若业自性生，则与业果及一切名言相违。
English
Thus it is completely shown. Thus it is said. Therefore, the Bhagavan said: The actions of embodied beings, Even in a hundred kalpas will not be wasted, When assembled and the time has come, They will ripen into fruit. Thus it is said, the reason for not being wasted is: The realists believe that from the individual to the alaya-vijñana, the basis of karma and its results, which are established by each, exists, so it is not wasted. Here, because there is no self-nature, it is not born, so it is not destroyed or ruined. Therefore, it is impossible for anything to be wasted. In name, like the arising and ceasing of emptiness, in front of false consciousness, the relationship between karma and its results is not unreasonable, so it is said for others. In our own system, the relationship between karma and its results is not definitely established here, because the rationality of the arising and ceasing of things here cannot be established by any valid reasoning of our own system, so it contradicts any commitment. However, in the face of the deceptive consciousness of the world, it is only a statement to dispel the wrong notions that karma and its results are unreasonable. If so, if you have not seen any relationship between karma and its results, how can you dispel the wrong notions of others? It is true, but in the confusion of those who have not realized this, after slandering karma and its results, they engage in reversed acceptance and rejection, so it is to avoid falling into the great abyss of evil destinies. Although the basis of karma and its results, such as the alaya-vijñana, is not promised, it is not impossible to dispel the wrong notions of others. Those who promise the basis of karma and its results, such as the alaya-vijñana, also only think that if the basis exists, then the continuity of karma is uninterrupted, so it is reasonable to produce results from non-cessation. Here, too, because the arising and ceasing of karma and its results are free from the eight extremes or do not cease, it is not contradictory to produce results from non-waste, so it can enable others to understand. It may be allowed that karma does not cease because it is not born, but how does a result arise from an unborn karma? All the results that arise are empty of self-nature, and arise from unborn dharmas, as shown above by many examples such as images. Cause and effect are reasonable for those who have no arising and ceasing by nature, but if karma arises by nature, it contradicts karma and its results and all names.
Tibetan
་བྱ་བ་འདི་ནི་གཞུང་འདི་དག་གི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གངས་ཅན་དུ་སྔར་བྱོན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཚད་མར་གྱུར་པ་དག་གི་གསུང་ཚིག་རང་ཚིག་གི་ལྷད་མ་བཅུག་པར་བྲིས་པ་ཡིན་པས་སྐལ་ལྡན་དག་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་སུ་ཟུངས་ཤིག འདིར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པ་ན་རེ། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་བྱེད་དག་གིས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐ་སྙད་ཚད་མས་འགྲུབ་པས་མི་འཐད་ལ། དེ་ལྟར་ནའང་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཞིག་པ་དངོས་པོ་བ་ཞིག་གིས་བྱེད་པ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་སུ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཤིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དེས་ནི་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་འདིས་གང་བཀག་པ་དེ་ཉིད་སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སློབ་(༡༨༩བ) དཔོན་འདིས་ལས་འབྲས་ལ་ཡོད་མེད་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་བརྗོད་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀག་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཆད་དོགས་ནས་དེའི་རྟེན་གྱི་དངོས་ཆོས་རང་བདེན་པ་བཞག་པ་རྣམས་འགའ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་འདིར་གཞུང་བཙུགས་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས། སླར་འདིར་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་དུ་དངོས་ཆོས་རང་བདེན་པ་ཞིག་འབད་པ་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པའི་གནས་མེད་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་རྟགས་སྦྱོར་དུ་མ་ཞིག་ཁྱེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ལ་བྱུགས་ཀྱང་འགོར་མི་བཏུབ་པའི་རྟགས་སྦྱོར་མང་དུ་བྱས་པ་ལས་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་འདིས་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དངོས་ཆོས་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་ལ་འབབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་འདིས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྐོང་1བ་ན་ལས་འབྲས་དང༌། དེའི་རྟེན་སོགས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡང་དག་པར་བསལ་ནས་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། ལས་འབྲས་དང་དེའི་རྟེན་སོགས་ཀྱི་བསླུ་ཆོས་རྫུན་སྣང་གི་ངོ་བོར་བལྟོས་འབྱུང་ཙམ་ཞིག་གྲགས་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་བཤད་པར་མཛད་པ་ཡིན་པ་ལས། ལས་ཞིག་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འབད་པ་ཆེན་པོས་སློབ་དཔོན་འདི
Chinese
此举乃是对于这些论典的意旨，毫无错谬地，如同应成派的伟大车乘，在雪域（指西藏）往昔出现的具量士夫们的言教，不掺杂自语而书写，因此具缘者当视为可信之处。在此，宗喀巴大师师徒说道：内外道外道徒众所安立的业果之所依，以世俗名言量成立是不合理的。即使如此，业果之所依的坏灭由实有者所作，这是大学者月称的应成派的宗派中不共的特点。如是说者，实乃诽谤月称论师，因为论师所遮止的，恰恰是论师的观点。因为，如果论师说业果具有有无、生灭等的自性，那么一切事物都将变成常断之论。内外道外道徒众因为害怕业果的联系断绝，所以安立了作为其所依的实法自性，这些没有一个是成立的，在此立宗并广为阐述。然而，再次在此，为了作为安立业果联系的所依，没有必要以极大的努力去成立实法自性，却说要成立那样的境况，你们做了许多的宗法式。如此，即使涂抹在论师身上，也无法遮盖，做了许多无法成立的宗法式，会有什么过失呢？论师以破斥内外道外道徒众所承许的业果之所依实法，所有这些过失都将落在自己的观点上。特别是，论师为了圆满大学者龙树足的意旨，彻底破除了业果及其所依等以实有自性成立，即使不如此成立，也着重阐述了业果及其所依等的欺骗性，仅仅是虚假显现的自性，作为观待而生而存在，并安立为如此显现。而不是以极大的努力去成立业的坏灭以实有自性成立，这位论师
English
This action is to write down the meaning of these treatises without any error, like the great chariot of the Prasangika school, the teachings of the qualified individuals who appeared in the snowy land (Tibet) in the past, without mixing in one's own words, so the fortunate ones should regard it as a place of trust. Here, the great Tsongkhapa and his followers say: It is unreasonable for the heretics, both internal and external, to establish the basis of karma and its result as being established by conventional valid cognition. Even so, the destruction of the basis of karma and its result is done by a real entity, which is a unique characteristic of the Prasangika school of the great scholar Chandrakirti. To say so is actually slandering the teacher Chandrakirti, because what the teacher refutes is precisely the teacher's view. Because if the teacher says that karma and its result have the nature of existence and non-existence, arising and ceasing, then all things will become doctrines of permanence and annihilation. The heretics, both internal and external, fearing that the connection of karma and its result will be severed, establish the self-nature of real phenomena as its basis, none of which are established. Here, the doctrine is established and widely explained. However, again here, in order to establish the basis for establishing the connection of karma and its result, there is no need to establish the self-nature of real phenomena with great effort, but you say that you want to establish such a situation, and you have made many syllogisms. In this way, even if you smear it on the teacher, you cannot cover it up. What fault will there be from making many unprovable syllogisms? The teacher refutes the real phenomena that the heretics, both internal and external, accept as the basis of karma and its result, and all these faults will fall on their own views. In particular, in order to fulfill the intention of the great scholar Nagarjuna, the teacher completely refutes that karma and its result, and its basis, etc., are established as real entities, and even if they are not established in this way, he emphasizes that the deceptive nature of karma and its result, and its basis, etc., is merely the nature of false appearance, existing as dependent arising, and establishes it as such. It is not that this teacher is making great efforts to establish the destruction of karma as being established by its own nature.