Tibetan
་ཕྱོགས་ནི་བཏང་བར་བྱོས་ཤིག་གོ། །དེས་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ན། །གཞན་དངོས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །རྐྱེན་ལ་སོགས་ལ་ཞེས་པའི་ལ་སྒྲ་ནི་བདུན་པ་གནས་གཞི་སྟེ་རྐྱེན་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་སོ་སོ་བའམ་ཚོགས་པ་འཁར་གཞོང་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་(༡༣༤བ) པོའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་དེ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྐྱེན་ལ་སོགས་ལ་དེ་ཡོད་པར་ག་ལ་རུང་བའི་ཕྱིར། གང་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡུལ་དུས་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་སོགས་ཡོད་པ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། བྱེ་མ་དག་ལ་ཏིལ་མར་བཞིན། །ཅི་སྟེ་དེ་ནི་མེད་པར་ཡང༌། །རྐྱེན་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཀྱང༌། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ཕན་ཚུན་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མི་མཉམ་པའི་ཕྱོགས་བཏང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཉེས་སྤོང་གི་དཔེ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་སྲང་གི་མདའ་གཉིས་མཐོ་བ་དང་ནི་དམའ་བ་དག །དུས་མཉམ་མ་ཡིན་པར་ནི་མིན་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དག་གི་སྐྱེ་འགག་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཡང་ས་མྱུག་དུས་མཉམ་དུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ས་བོན་འགགས་ཚེ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ས་མྱུག་དུས་མཉམ་གཞན་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲང་གི་མདའི་མགོ་མཇུག་གཉིས་མཐོ་བ་དང་ནི་དམའ་བ་དག་གཅིག་ཅར་དུས་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། དཔེ་དོན་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། དེའི་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། བསྟན་པ་དང༌། བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཅིག་ཚེ་ཡིན་ན་འདིར་དུས་གཅིག་མེད་དེ་ཡང་མིན། །གལ་ཏེ་སྲང་གི་དཔེས་རྒྱུ་འབྲས་སྐྱེ་འཇིག་དུས་མཉམ་པར་རྟོགས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་གཉིས་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་དུས་གཅིག་ཅར་གྱི་ཚེ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་འདིར་དོན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་དུས་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་དེས་དོན་དེ་ཡོད་(༡༣༥ན)
Chinese
一方应舍弃。因此，事物诸法的自性，并不存在于缘等之中。如果我的事物不存在，他事物又怎么会存在呢？“缘等”的“等”字是第七格处所格，即缘等各自的因缘或集合，如木杖，事物诸法的自性并不存在于其他之中，如果未转变为事物的自性，则不存在于事物的自性中。如果不是那样，事物未生，又怎么会存在于缘等之中呢？任何事物在任何处所、任何时间不存在，则不是从缘等存在之处产生，如沙中取油。如果那不存在，也能从那些缘中产生，那么从非缘中，又为何不产生呢？如是说。如果认为已转变为事物自性的事物自性，在因缘上互为异体而存在，那么也应舍弃因果不同时的观点。第二，驳斥过失的例子和驳斥它。第一是：如秤杆两端的高低，并非同时显现，同样，生起之物和生起者（因）的生灭也会同时发生吗？又说种子和苗芽并非同时存在，这是不合理的，因为生起之物（果）和生起者（因）的生和灭会同时发生，因为当种子灭时，苗芽就会生起。种子和苗芽同时存在于其他地方，如秤杆两端的头尾高低，并非同时显现。同样，这里也应如此理解。第二，例子和意义不一致的理由，以及驳斥其回答。第一，陈述和解释。第一是：如果一个存在，那么这里就不会同时存在，也不是那样。如果用秤的例子来理解因果生灭同时，这是不合理的，因为两者不一致。例如，秤杆的高低是在同一时间发生，但这里因果的生灭并非同时发生，因此那个例子不能证明那个意义存在（135页反面）
English
One side should be abandoned. Therefore, the nature of things, phenomena, does not exist in conditions, etc. If my thing does not exist, how can other things exist? The word "etc." in "conditions, etc." is the seventh case locative, that is, each cause and condition of conditions, etc., or the collection, such as a wooden stick, the nature of things, phenomena, does not exist in others, if it has not transformed into the nature of things, then it does not exist in the nature of things. If it is not so, the thing is not born, how can it exist in conditions, etc.? Any thing that does not exist in any place, at any time, is not produced from where conditions, etc. exist, like extracting oil from sand. If that does not exist, it can also be produced from those conditions, then why is it not produced from non-conditions? So it is said. If it is thought that the nature of things that has transformed into the nature of things exists as different entities on causes and conditions, then the view that cause and effect are not simultaneous should also be abandoned. Second, refuting the example of fault and refuting it. The first is: Just as the height of the two ends of a scale is not seen simultaneously, similarly, will the arising and ceasing of what is to be produced and the producer (cause) occur simultaneously? Also, it is said that seeds and sprouts do not exist simultaneously, which is unreasonable, because the arising of what is to be produced (effect) and the producer (cause) will occur simultaneously, because when the seed ceases, the sprout will arise. Seeds and sprouts exist simultaneously elsewhere, such as the height of the head and tail of the two ends of a scale, which is not seen simultaneously. Similarly, it should be understood here as well. Second, the reason why the example and meaning are inconsistent, and refuting its answer. First, statement and explanation. The first is: If one exists, then it will not exist simultaneously here, nor is it so. If the example of the scale is used to understand the simultaneous arising and ceasing of cause and effect, it is unreasonable, because the two are inconsistent. For example, the height of the scale occurs at the same time, but here the arising and ceasing of cause and effect do not occur simultaneously, therefore that example cannot prove that meaning exists (page 135 verso)
Tibetan
ཅེས་ལན་འདེབས་བྱེད་པ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་སྐྱེ་ལ་ཕྱོགས་པས་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །འགག་བཞིན་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་འཇིག་ལ་ཕྱོགས་པར་འདོད་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་འདི་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྲང་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །དོན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་དུས་གཅིག་པ་ཡོད་པ་མིན་ཅིང་ཞེས་དུས་མཉམ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་མ་འོངས་པ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ས་བོན་འགག་བཞིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པས་ཡོད་ཀྱང་འཇིག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུར་མ་གྱུར་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ད་ལྟར་མེད་ལ། རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་ད་ལྟར་བ་འགག་བཞིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གཅིག་ཅར་འདི་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་མཚུངས་པར་ཐལ། སྲང་རྡོ་འཐེན་པའི་རྒྱུ་འདས་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྲང་མདའ་མཐོ་དམན་གཉིས་གཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ད་ལྟ་བའི་དུས་གཅིག་ཀྱང༌། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་ད་ལྟར་དུས་མཉམ་དུ་སྲིད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པོ་མེད་པར་རིགས་པའི་ངོ་བོའང་མིན། །ས་མྱུག་གི་ཆོས་དག་དུས་མི་མཉམ་ཡང་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་དུས་མཉམ་མོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ། བྱ་བ་ཆོས་ལས་ཐ་དད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པོ་མྱུ་གུ་མེད་པར་ས་བོན་འགགས་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པར་རིགས་པའི་ངོ་བོའང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་མྱུ་གུ་ནི་མ་འོངས་པ་ཡིན་པས་མེད་ལ། དེ་མེད་ན་རྟེན་བྱེད་པོ་མེད་པར་བརྟེན་པ་བྱ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་དུས་མཉམ་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །འོ་ན་སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོར། སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སྐད་ཅིག་གང་ལ་ས་བོན་འགག་པ་དེ་ཉིད་ལ་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ། །(༡༣༥བ) ཞེས་གསུངས་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། གསུངས་མོད། དེ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་པས་གཅིག་ཅར་བལྟོས་ནས་འབྱུང་བ། མ་བརྟགས་པར་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ས་བོན་ཞིག་དང་མ་ཞིག་ལས། །མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པས། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ག
Chinese
这样回答是不好的。第二，如果正在生起的事物趋向于生，因此不存在；正在坏灭的事物虽然存在，却被认为是趋向于坏灭。那么，这就像秤一样。实际上，因果的生灭不可能同时存在，也就是说，不可能同时存在。如果正在生起的苗芽是趋向于生起的未来，因此不存在；种子正在坏灭是现在，虽然存在，却被认为是趋向于坏灭。因为尚未成为果实，所以没有生起，因此现在不存在。因存在本身现在正在坏灭，因此不存在趋向于生起。这样一来，那时因果的生灭同时发生，就像秤杆的高低一样。这不相似，因为拉动秤砣的因已过去，而果实秤杆的高低同时出现，是现在的一个时刻。因果的生灭行为不可能在现在同时发生。第二，这种生起没有作者，也不是理性的本质。如果说，土地和苗芽的法虽然时间不同，但生灭的行为是同时的，那是不行的，因为行为没有被证明与法不同。此外，苗芽生起的行为，在种子坏灭时，没有作者苗芽，不是存在的理性本质，因为生起的行为的作者苗芽是未来，因此不存在。如果它不存在，那么依靠者不存在，所依靠的行为也不存在。生灭的行为无法同时成立。那么，《萨鲁绿品经》中说，就像秤杆的高低一样，种子坏灭的那个瞬间，苗芽就生起了。（135b） 难道不是这样说的吗？虽然是这样说的，但那不是为了显示其他事物和自身特征的生起，而是为了显示同时依赖而生起，未经观察而成立，就像幻术一样。正如所说：从种子坏灭和未坏灭中，不会生起苗芽。因此，您说一切生起，就像幻术的生起一样。
English
It is not good to answer in this way. Secondly, if that which is being born is tending towards birth, therefore it does not exist; that which is being destroyed, although it exists, is considered to be tending towards destruction. Then, this is like a scale. In reality, the arising and ceasing of cause and effect cannot exist simultaneously, that is, they cannot exist at the same time. If the sprout that is being born is the future tending towards birth, therefore it does not exist; the seed that is being destroyed is the present, although it exists, it is considered to be tending towards destruction. Because it has not yet become a fruit, it has not arisen, therefore it does not exist now. The cause itself, which exists now and is being destroyed, does not tend towards birth. In that case, the simultaneous arising and ceasing of cause and effect is like the high and low of a balance beam. This is not similar, because the cause of pulling the weight is past, and the effect of the balance beam being high and low occurs simultaneously, which is one moment in the present. The action of arising and ceasing of cause and effect cannot occur simultaneously in the present. Secondly, this arising has no agent and is not the essence of reason. If it is said that although the dharmas of earth and sprout are not simultaneous, the action of arising and ceasing is simultaneous, that is not possible, because action has not been proven to be different from dharma. Furthermore, the action of the sprout arising, when the seed is destroyed, without the agent sprout, is not the essence of existence and reason, because the agent of the action of arising, the sprout, is in the future, therefore it does not exist. If it does not exist, then the relied upon does not exist, and the relying action also does not exist. The action of arising and ceasing cannot be established simultaneously. Then, in the Sutra of the Salu Green, it says that just like the high and low of a balance beam, in the moment when the seed is destroyed, the sprout arises. (135b) Isn't that what it says? Although it is said, that is not for the purpose of showing the arising of other things and their own characteristics, but for the purpose of showing that they arise simultaneously in dependence, established without examination, like an illusion. As it is said: From the seed destroyed and not destroyed, a sprout will not arise. Therefore, you say that all arising is like the arising of an illusion.