Tibetan
ཚད་མ་སྨྲ་བ་དང་བསྟུན་ནས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་གྱི། སྐྱེ་བ་གཞན་ཁས་མི་ལེན་ལ། ཚིག་དེའི་ཤུགས་ལས་རིགས་པས་དཔྱད་ངོར་གཞན་སྐྱེ་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་མོད། དེ་ལྟར་སྨྲས་པས་ནི་ཞེན་དོན་ལ་དཔྱད་ངོར་གཞན་སྐྱེ་ཁས་དོན་གྱིས་ལེན་པར་འདོད་ནས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲས་པར་གསལ་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་སྐྱེ་བ་གཞན་གསུམ་མི་འགྲུབ་ལ། གཞན་སྐྱེ་འགྲུབ་པར་རིགས་པར་སྨྲས་པས་སྨྲ་བ་དེ་ཉིད་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་གཞན་སྐྱེ་སྨྲ་བར་སོང་བའི་ཕྱིར། རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དེར་བརྗོད་པ་མིན་ན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་སྐྱེ་བ་གཞན་གསུམ་མི་འཐད་ལ། གཞན་སྐྱེ་འཐད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱེད་ཅག་དཔྱད་པའི་སྐྱེ་བ་དོན་ལ་ཁས་ལེན་པ་སྦེད་པའི་ཟོལ་ཚིག་ཏུ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་ངོར་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་དགོས་ཞེས་སོགས་སྨྲ་བ་འདི་ནི་དཔལ་མགོན་ཀླུ་ཞབས་ཀྱི་དབུ་མའི་དགོངས་དོན་མཐར་ཐུག་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་བདག་གཞན་གང་ལས་སྐྱེ་ཞེས་དཔྱོད་པའི་རིགས་ངོར་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་པ་མགོན་པོ་ཀླུའི་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་མེད། ཅེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་གཞན་སྐྱེ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་དབུ་མར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་པ་དེ་ལ་ནི་དཔྱད་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རིགས་ངོའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་རྫས་ཐ་དད་དང༌། ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་མེད་པ་དང༌། བྱ་བྱེད་དོན་གཞན་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་སྐྱོན་(༡༣༣བ) མཐའ་ཡས་པ་ཁས་ལེན་དགོས་པས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པའི་ལུགས་བཟང་ལས་བཟློག་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་གང་ན་ཡོད་ཀྱང་ངོ་མཚར་མི་ཆེའམ། རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་བཀའ་སྩལ་པས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པའང་མིན། །ཅེས་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་ན། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཤིང་ལས་མེ་གཞན་ན། །ཤིང་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་དང༌། ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང༌། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་
Chinese
与量论者相符而承认他生，不承认其他生，但从这句话的语气来看，似乎在理智的考察中不承认他生。虽然如此说，但很明显，这样说是因为想要在考察的意义上实际上承认他生，所以才那样说。因为名言的量不能成立其他三种生，而说他生可以通过理智成立，所以那样的说法是经过理智考察后才说他生的。如果不是经过理智考察后才那样说，那么名言的量就不能成立其他三种生，而且他生可以成立的差别也无法成立。因此，你们实际上承认考察之生，却用掩盖的口吻说，在名言量的角度，如果有名言之生，就必须从他而生等等，这种说法并不是圣者龙树的究竟中观之意。因为在像苗芽一样从自他何者而生的考察角度，承认苗芽不生是圣者龙树的意旨。而且与“从他而生世间亦无”相违背，因为名言量成立的他生存在于中观派的宗义中。总之，在中观派的宗义中，承认他生，那么就必须承认考察之生，理智角度的生，以自性成立的生，因果是不同的事物，互不依赖，能作所作是不同的意义，因果同时，因果二者都变成无因等等无边无际的过失(༡༣༣བ)。无论哪里有说与龙树父子及其追随者的良好宗义相违背的中观应成派，难道不值得惊奇吗？自续派认为，在世俗中从他而生是薄伽梵与自宗等共同宣说的，所以必须那样承认。但那也是不合理的。因为“依于何者而生者，暂时并非即是彼，亦非异于彼，是故非常亦非断。”以及“若因与果是异体，则因与非因将相同，若火异于薪，则无薪亦应生。”等等。以及“断灭与业将浪费，他人所作的
English
In accordance with the pramana proponents, one accepts other-origination. One does not accept other births, but from the force of that statement, it seems that in the examination of reason, one does not accept other-origination. Although one says so, it is clear that by saying so, one intends to actually accept other-origination in the sense of examination, and that is why one says so. Because the measure of convention does not establish the other three kinds of origination, but it is said that other-origination can be established by reason, therefore that statement is made after examining it with reason and then speaking of other-origination. If it is not expressed after examining it with reason, then the measure of convention cannot establish the other three kinds of origination, and the distinction that other-origination can be established cannot be established either. Therefore, you conceal the fact that you actually accept the origination of examination, and say in a disguised tone that in the view of the measure of convention, if there is origination in convention, it must originate from another, etc. This statement is not the ultimate and thorough intention of the noble protector Nagarjuna. Because in the aspect of examining from which of self and other a sprout originates, accepting that a sprout does not originate is the intention of the protector Nagarjuna. Moreover, it contradicts "There is no other-origination even in the world," because other-origination established by conventional measure exists in the system of the Madhyamikas. In short, in the system of those who speak of Madhyamika, if one accepts other-origination, then one must accept the origination of examination, the origination of reason, the origination established by its own characteristics, cause and effect being different substances, being independent of each other, agent and action being different meanings, cause and effect being simultaneous, both cause and effect becoming without cause, and so on, limitless faults (༡༣༣བ). Wherever there is a Madhyamika Prasangika who speaks contrary to the good system of Nagarjuna and his sons and followers, is it not surprising? The Svatantrikas say that in conventional truth, origination from another is what the Bhagavan commonly taught to his own group and others, so it must be accepted in that way. But that is also unreasonable. Because "That which arises in dependence on something, is temporarily not that itself, nor is it different from that, therefore it is neither permanent nor annihilated." And "If cause and effect are different entities, then cause and non-cause will be the same. If fire is different from wood, then it should arise even without wood." And "Annihilation and actions will be wasted, and what is done by others will be
Tibetan
ལས་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང༌། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐྱོན་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་རང་རྒྱུད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཐ་སྙད་ལ་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་སྟེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་བདེན་པ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དང་སྒོ་བསྟུན་དོན་ཡང་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་པར་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་པའི་དོན་ཡང་མེད་ལ། དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ལྟར་མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགར་སྨྲ་ན། བདག་གཞན་གྱི་སྐྱེ་བ་འཐད་མི་འཐད་སོགས་གང་ཡང་མི་དཔྱོད་པར་སྐྱེ་བ་དགག་གོ་ཞེས་པ་ཙམ་ཞིག་སྨྲ་བསམ་གྱིས་བརྗོད་ནས་བླང་དོར་བྱས་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་དགོས་དོན་འགྲུབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་པ་དེ་ལས་གཞན་བཙལ་ཅི་དགོས། (༡༣༤ན) གཉིས་པ་ལ། སྔ་ཕྱི་ལ་གཞན་མི་སྲིད་པས་གཞན་སྐྱེ་མི་འཐད་པ་དང༌། དུས་མཉམ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་གཞན་སྐྱེ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང༌། ཉེས་སྤོང་གི་དཔེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མྱུ་གུ་ས་བོན་དང་ནི་དུས་མཉམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཞན་ཉིད་མེད་པར་ས་བོན་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །དེས་ན་མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་མིན་པས། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདི་གཏང་བར་བྱོས། །དེ་ལྟར་གཞན་སྐྱེ་གཞན་གྲགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐར་རྗེས་བརྗོད་དུ་བྱས་ནས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། ད་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་ཏེ། འདིར་དངོས་སྨྲ་བའི་རྟོག་གེ་པ་ཁ་ཅིག་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་མི་འདོད་དེ། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་ན་དགོས་ནུས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་ཡང་མ་གྲུབ། རྒྱུ་གྲུབ་ན་འབྲས་བུ་ཡང་གྲུབ་ཟིན་པས་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མ་སོང་ངོ་སྙམ་མོ། །ལུགས་དེར་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་མི་སྲིད་དེ། བྱམས་པ་དང་ཉེར་སྦས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་ནས་གཞན་ཙམ་དུ་བཞག་ཀྱང་དེ་འདྲ་ལ་གཞན་གྱུར་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་ས་བོན་དང་ནི་གཅིག་ཅར་དུས་མཉམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་མ་འགྱུར་བར་མྱུ་གུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་དེ་ཚེ་གཞན་མྱུ་གུ་ཉིད་མེད་པར་ས་བོན་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་བ་དེར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མྱུ་གུ་ས་བོན་དོན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཅེས་བྱ་བའི
Chinese
业等是，他人各自感受等，以及其他过失会发生。如是等等，对于认为因果是他者的观点，导师已经说了无边过失，这些是为了适用于自续派。然而，名言不适用于理性的分析，因为未经观察独自欢喜的缘故，如果这样想。那么，名言谛与宗派立论者相符也没有意义，因此在世俗名言中，承认他生也没有意义。中观派如果像世间名言一样，说未经观察独自欢喜，那么对于自他的生是否合理等，什么也不分析，只是说遮破生，这样说，经过考虑取舍，仅凭这些就能成就目的，因此仅凭这些就足够了，何必寻找其他的呢？（134页）第二，前后不可能有他者，因此他生不合理，同时不可能有生，因此他生不合理。第一，正文和遮除过失的例子进行驳斥。第一是：苗芽与种子，并非同时存在，因为没有他者，种子怎么会变成他者呢？因此，苗芽从种子生是不能成立的，所以，应当舍弃说从他者生的这一方。如是，对于他生他称的宗派，已经做了随说，现在是为了说明因果不可能有他者，在此，一些实在论的论师不承认因果同时，因为如果二者同时，则没有任何必要和能力，因为如果果没有成立，则因也没有成立，如果因成立，则果也已经成立，因此不会成为互相产生者和所产生者。在那个体系中，因果不可能有他者，即使慈氏菩萨和近藏菩萨互相观待而安立为他者，但像那样也不会成立他体的因果。苗芽与种子，并非同时存在，因为种子没有改变，就不会有苗芽。种子那时没有他者的苗芽，种子怎么会变成苗芽的他者呢？因为在那里没有变成他者和他者。因此，苗芽从种子异体生是不能成立的，因此，应当舍弃说事物是从他者生的这一方。
English
Actions, etc., are that others experience separately, etc., and other faults will occur. Thus, etc., regarding the view that cause and effect are other, the teacher has said endless faults, these are to apply to the Svatantrika school. However, reasoning analysis does not apply to conventions, because it is pleasing alone without examination, if you think so. Then, it is also meaningless for conventional truth to conform to the tenets of the proponents, therefore, in mundane conventions, there is also no meaning in admitting other-birth. If the Madhyamikas, like mundane conventions, say that it is pleasing alone without examination, then regarding whether the birth of self and other is reasonable, etc., they do not analyze anything, but only say that they refute birth, saying this, after considering acceptance and rejection, just by these, the purpose can be accomplished, therefore, just by these, it is enough, why is it necessary to look for others? (134a) Second, it is impossible for there to be otherness in before and after, therefore other-birth is not reasonable, and it is impossible for there to be birth simultaneously, therefore other-birth is not reasonable. First, the actual text and the example of refuting faults are refuted. The first is: The sprout and the seed are not simultaneous, because without otherness, how can the seed become other? Therefore, it is not possible for the sprout to arise from the seed, so, this side of saying that it arises from other should be abandoned. Thus, for the tenet of other-birth and other-name, it has been done as a subsequent statement, now it is to show that cause and effect cannot have otherness, here, some realistic logicians do not admit the simultaneity of cause and effect, because if the two are simultaneous, then there is no need or ability, because if the result has not been established, then the cause has not been established, if the cause has been established, then the result has also been established, therefore they will not become mutual producers and produced. In that system, cause and effect cannot have otherness, even if Maitreya and Guhyasamaja are mutually dependent and established as other, but like that, the cause and effect of otherness will not be established. The sprout and the seed are not simultaneous, because without the seed changing, there will be no sprout. At that time, the seed does not have the other sprout, how can the seed become the other of the sprout? Because there is no becoming other and other there. Therefore, it is not possible for the sprout to arise from the seed as a different entity, therefore, this side of saying that things arise from other should be abandoned.