Tibetan
ས་ལས། གཞན་གྲགས་ཙམ་དུ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་ཀྱང་བདེན་གཉིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་བདེན་པ་གཉིས་གང་གི་སྐབས་སུའང་རང་ལུགས་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང༌། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ས་ཡ་སྟོང་གི་ཆར་བགོས་པའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་དང་གྲུབ་པའི་གླགས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྙེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ་ནི་གཞར་ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གང་གིའང་གཞིར་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་མཚན་དང་(༡༦༩བ) བྲལ་ལོ་ཞེས། རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་མི་ལས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དབང་དུ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །དོན་དམ་བདེན་པའི་དབང་བྱས་ན། །བགེགས་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོད་པ་ནི་བརྫུན་པའི་ཡོད་པ་སྟེ། དེར་ཡོད་པས་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་ཅིང་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པར་བཞག་མ་ཐུབ་པ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་མིང་དུ་གདགས་པའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་མེད་པར་དགག་ཙམ་ལས་དེ་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པར་གྱུར་ནས་སླར་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་བདག་བདེན་དུ་འགྱུར་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཡི་གེར་མ་འོང་ནས། ཁྱེད་ཞེ་བས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དེ་དོན་ལ་མི་གནས་པར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་སར་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྟོང་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་དོན་དམ་བདེན་པ་བདེན་སྟོང་གི་སྟོང་ཉིད་ནི་བདེན་སྟོང་གི་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོས་མི་འདོར་བར་ཡོད་པ་དང་གཞི་མ་གྲུབ་པས། ངག་འདོན་བདག་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་བྱ་བ་ཅན་དུ་བསྒྲུབས་ནས། མཐར་ཤེས་བྱ་འདིར་བདེན་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཞེ་འདོད་ལ་ཟོལ་ཐབས་ཀྱི་དངོས་པོར་བསྒྲུབས་ནས། དངོས་པོའི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་འདིས་གྲུབ་མི་ཐུབ་བོ་ཞེས་བཀག་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་བྱིས་པའི་བློ་ཡུལ་བཅས་ཀྱི་རྟོག་མེད་དང་རྟོག་པ་ལ་ཤར་བའི་སྤྲོས་མཚན་རང་རྒྱུད་པ་འདི་བདེན་པར་དོན་བྱེད་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་ནན་(༡༧༠ན) གྱིས་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་ཅག་ལ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་གྲུབ་པ་སྔར་འཛམ་གླིང་གི་དབུ་མ་པ་ལ་མ་གྲགས་པའི་བཤད་སྲོལ་ཡ་མཚན་ཆེ་བ་མང་པོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་འགྲུབ་པར་མི་སེམས་ཏེ། ལུགས་དེ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གང་གིའང་ལུགས་མ་ཡིན་ཞིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བའི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་མི་དང་རྟ་གླང་དང་སེམས་ཅན་དང་རི་དང་ནགས་ཚལ་འབབ་ཆུ་སོགས་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་ཡང་དེ་དག་ཏུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་མིན་པ་བསླུ་རྫུན་དུ་ཡོད་པ་དང་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོད་པ་དེ་ཡོད་པ་གོ་ཆོད་པོ་ཡིན་པ་དང༌། བསླུ་བ་དང་བརྫུན་པ་མིན་པར་བདེན་ངེས་པའི་མེད་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་མེད་པ་དེ་མེད་པ་གོ་ཆོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཕྱི་ནང་གི་ལུང་རིགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁར་འབྱིན་པ་མ་སྤོབས་ཏེ་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཁར་འབྱིན་ན་མཁས་པ་ནས་གནག་རྫི་མོའི་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙོན་འདོར་གྱི་ངག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལས་ཚུལ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུགས་སོ་སྙམ་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་ནི་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའི་འཐད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་གང་སྨྲས་པས་མེད་པ་སོགས་ཀྱིས་མེད་གོ་ཆོད་ལ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་བརྫུན་པས་ཡོད་པ་སོགས་གང་སྨྲས་ཀྱང་ཡོད་གོ་མ་ཆོད་ཅེས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ལས། གཞན་དུ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་རང་ལུགས་བཞག་ནས་གཞན་ལུགས་འགོག་པའི་ཐབས་གཞན་(༡༧༠བ) མེད་ལ། དེའི་ཚེ་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཡོད་པ་སོགས་བདེན་པར་ཡོད། བདེན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་མེད་པ་སོགས་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བརྫུན་པ་བདེན་པ་དང༌། བདེན་པ་རྫུན་པར་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་ལ། བདེན་རྫུན་གྱི་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྨྲ་ཞིང་རིགས་པ་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་སུའི་ལུགས་ལའང་མི་འབྱུང་བས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གཟུར་གནས་བློ་ཡིས་རིང་མོ་ནས། །ལེགས་པར་དཔྱད་པས་ཤེས་བྱའི་དོན། །འཁྲུལ་མེད་སྟོན་པའི་དགོངས་པ་ནི། །གཞན་དྲིང་མེད་པར་འདིར་བཤད་ལ། །སྐྱེས་བུ་བློ་ནོར་མི་ལྡན་པའི། །རིགས་པས་དབུལ་འགས་གསུང་རབས་ཀྱི། །ཕུན་ཚོགས་རྒྱ་མཚོའི་དཔལ་འདི་ལ། །མི་བཟོད་ཕྲག་དོག་བཏང་བ་ན། །འདི་དང་ཕྱི་མའི་དགེ་ལེགས་ཀྱི། །དོན་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཀྱེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གནོད་པ་མེད། །དེ་ཁོ་ན་
Chinese
总而言之，虽然只是随顺他人之说，将二谛之法等安立为仅是世俗存在，但在二谛经得起观察时，无论在二谛的哪种情况下，就自宗而言，像极微和无分刹那识那样的事物，即使将其分割成百万分之一的微小部分，也无法找到存在和成立的依据。像这样，由于没有找到依据，因此被称为空性的法，无论如何也无法作为事物和非事物的依据而成立，因此法界远离戏论之相。(169b)如至尊米拉日巴所说：“就世俗谛而言，佛说一切皆有；就胜义谛而言，从魔障到佛陀本身都不存在。”正如所说，世俗的存在是虚假的，因为在那里存在而无法成立为存在，并且在自宗也无法安立为存在，因此对于被命名为胜义中不存在的事物，仅仅是否定其不存在，但如果用理智去观察它，它就会再次成立为存在，因此不可能不是空性，也不可能变成我真实。您没有在信中提到这一点，您认为佛陀所说的一切皆空，这在意义上是不成立的，因为所有的世俗法在各自的位置上，都以自己的自性不空而存在。而所说的空性之法，即胜义谛的真实空性，也不会以真实空性之法的自性而舍弃存在，并且由于没有成立基础，因此口头上说远离我真实的自性的空性，实际上却以远离自性的法来成立具有作用的事物。最终，对于这个所知，从二谛出发的所有法，都按照自己的意愿，以虚假的手段来成立事物。并且以事物的自性空性的甚深空性之理，无法成立，从而加以否定，因此从二谛出发，连同儿童的认知对象，显现于无分别和分别的自性，都成立为真实且具有作用的事物，这就是大学者龙树的观点。 (170a)并强烈地宣称，为此，你们要用文殊菩萨善说的、以前在赡部洲中观派中从未有过的许多奇特的论述来建立。
English
In short, although merely following the words of others, the two truths and other phenomena are established as existing only conventionally, when the two truths are able to withstand scrutiny, in either case of the two truths, as far as our own system is concerned, things like atoms and indivisible moments of consciousness, even if divided into a millionth part, cannot be found to have any basis for existence or establishment. Since no basis is found in this way, the phenomenon called emptiness cannot be established as the basis for either things or non-things, and therefore the dharmadhatu is free from the characteristics of elaboration. (169b) As the great Jetsun Milarepa said: "In terms of conventional truth, the Buddha said that everything exists; in terms of ultimate truth, there is nothing from obstacles to the Buddha himself." As it is said, conventional existence is false existence, because it does not exist there and cannot be established as existence in our own system, so for things that are named as non-existent in the ultimate sense, it is only a negation of their non-existence, but if it is examined with reason, it will be established as existence again, so it is impossible not to be emptiness, and it is impossible to become self-true. You did not mention this in your letter, you think that everything that the Buddha said is empty, which is not established in meaning, because all conventional dharmas in their respective positions exist with their own nature not empty. And the dharma of emptiness that is said, the true emptiness of ultimate truth, will not abandon existence with the nature of the dharma of true emptiness, and since there is no established basis, the emptiness that is verbally said to be devoid of the nature of self-truth, in fact establishes things with functions that are devoid of nature. In the end, for this knowable, all dharmas starting from the two truths, according to their own wishes, establish things by false means. And with the nature of things, the profound emptiness of emptiness cannot be established, and thus it is denied, so starting from the two truths, together with the cognitive objects of children, the self-nature that appears in non-conceptual and conceptual thoughts is established as real and functional things, which is the view of the great scholar Nagarjuna. (170a) And strongly declares that for this reason, you should use many strange discourses that are well explained by Manjushri and have never been known in the Madhyamaka school of Jambudvipa to establish it.
Chinese
然而，即便如此，也不认为能够成立。因为这个理路不是任何内外宗派所承认的，而且也与世俗的说法相违背。例如，镜子中显现的蓝色、黄色、人、马、牛、象、有情、山、森林、河流等，虽然在感官意识中显现，但并不会把它们当作那些事物来称谓。非真实的虚假存在和成立等“有”，是具有存在意义的“有”；而不是虚假的真实确定之不存在和不成立等“无”，是不具有存在意义的“无”。由于内外经典的依据，不敢轻易地宣称并以此来建立宗义。如果那样宣称，从智者到牧牛女，所有的人都会认为这是谬论，而不会认为这是教典的规矩。因为宗派论者们都认为，各自宗派的合理之处都是真实的，所以无论说什么“有”或“无”等，都具有“无”的意义。而其他人所说的一切都是不真实的虚假之言，所以无论说什么“有”等，都不具有“有”的意义，从而进行破立。除此之外，宗派论者们没有其他（170b）方法来确立自己的宗义并驳斥其他宗义。那样的话，虚假意义的“有”等就真实存在了，真实意义的“无”等就不以真实意义存在了。这样说就变成了承认虚假为真实，真实为虚假。像这样宣说真实与虚假的道理并认可这种理路，在内外宗派论者中是谁的理路都不会出现的，因此不赞同这种观点。这里说道：以公正之心，长久以来，通过仔细研究，所要了解的意义，无误地阐释了导师的意旨，在此无偏颇地宣说。不具备智慧的士夫，以及缺乏理智的人们，对于经典中，这圆满如大海般的庄严，如果放下无法忍受的嫉妒，那么今生来世的善妙，就能获得巨大的利益啊！如是说。第二，一切时处世间非量之故，彼之时世间无有损害，唯彼
English
However, even so, it is not thought to be established. Because this reasoning is not accepted by any of the internal and external schools of thought, and it also contradicts worldly conventions. For example, the blue, yellow, people, horses, cattle, elephants, sentient beings, mountains, forests, rivers, etc. that appear in a mirror, although they appear to sensory consciousness, they are not referred to as those things. The existence of unreal falsehoods, such as existence and establishment, is an "existence" that has meaning; and the non-existence of true certainty, such as non-existence and non-establishment, is a "non-existence" that has no meaning. Because of the authority of internal and external scriptures, one does not dare to easily proclaim and establish a tenet based on this. If one were to proclaim in that way, everyone from scholars to cowherdesses would recognize it as a fallacy, and would not think of it as the rule of the scriptures. Because those who propound tenets all believe that the validity of their own tenets is true, so whatever they say, such as "existence" or "non-existence," has the meaning of "non-existence." And everything that others say is false and untrue, so whatever they say, such as "existence," has no meaning of "existence," and thus they engage in refutation and establishment. Apart from that, those who propound tenets have no other (170b) way to establish their own tenets and refute the tenets of others. In that case, the "existence" of false meaning would truly exist, and the "non-existence" of true meaning would not exist with true meaning. Saying this would amount to admitting falsehood as truth and truth as falsehood. To speak of the nature of truth and falsehood in this way and to accept this reasoning is not found in the tenets of any internal or external school of thought, so such an assertion is not apparent. Here it is said: With an impartial mind, for a long time, through careful examination, the meaning to be understood, the intention of the unerring teacher is explained, here without bias. Those who do not possess the wisdom of a noble person, and those who are poor in reasoning, if they abandon the unbearable jealousy towards this splendor of the scriptures, which is as complete as the ocean, then the goodness of this life and the next, they will gain great benefit! Thus it is said. Secondly, because all times and places are not measured by the world, at that time there is no harm to the world, only that.