Tibetan
་ཏོག་དང༌། །བ་ཞོ་བ་མོ་མུ་ཏིག་མདོག །གདུགས་བཀན་བཟུང་བའི་དབྱིབས་འདྲ་བ། །ཐར་པ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་བཤད། །ཅེས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་བརྒལ་བ་ན་གདུགས་དཀར་པོ་གྱེན་དུ་བསླང་བ་དང་འདྲ་བའི་ཐར་པ་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པས་བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཀུན་རྫོབ་མི་སྣང་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཇི་སྙད་མཁྱེན་པ་དང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སོགས་མཛད་པ་མི་འགལ་ཏེ། དེས་དེ་ལྟར་མཛད་པའི་རྒྱུ་བསོད་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་སྔར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་བློ་མེད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཟུ་བོར་གནས་པའི་ལེགས་བཤད་དུ་མཐོང་ངོ༌། །རྟ་ནག་གོ་བོས་བྱས་པའི་འཇུག་པའི་ཡི་གེར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང༌། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཡོད་པས་ཁྱབ་ཅེས་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ན་ཡོད་པས་ཁྱབ་ཅེས་དང༌། དེང་སང་སྒྲོས་རང་དགའ་བ་རེ་རེའི་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་མཐུན་ངོར་མི་བདེ་ཡང༌། དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་མགོ་མཇུག་བསྒྲིགས་ན་འདི་ལས་གཞན་དུ་སྨྲ་ཐབས་ཨེ་འདུག་ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅེས་བྲིས་སོ། །བློ་རྩེ་གཏད་མཚམས་(༡༦༡ན) ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་བཞིན་ཡི་གེར་བཀོད་པར་ཟད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་ཅེས་པ་དེ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བསམས་ནས་སྨྲས་མོད། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདོད་པ་དེ་ད་ལྟ་འཆད་བཞིན་པའི་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་འགྲེལ་པར། དེ་དང་གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བརྫུན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལ་ཚར་གཅིག་ཙམ་ཡང་བཀླགས་ནས་རྟོག་པ་ཨེན་ཙམ་མ་བཅུག་པར་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལ་ཡིག་འཇོག་བྱས་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ན་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་རྨི་ལམ་དུའང་མི་རྨི་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དེ་ལྟར་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་དགག་པ་དམིགས་ཀྱིས་ཕུག་ནས་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལ་སྤྲོས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དགག་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤྲོས་པ་རང་ལུགས་ལ་སུས་ཁས་བླངས་ནའང་སྤྲོས་མཐར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དཔྱད་ངོ་ན་གཉིས་ཀ་མེད་མཉམ་དང༌། མ་དཔྱད་པའི་ངོ་ན་ཡོད་མཉམ་དང༌། དེ་ལྟར་མ་དཔྱད་པའི་ཚེ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་ངོར་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་འཇིག་རྟེན་པས་འཇོག་པའི་རྗེས་འརྗོད་བྱས་པ་ལས། གཞན་དུ་རང་ལུགས་ཀྱི་དེར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟའི་དོན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་འཚལ་བར་སྣང་བཞིན་དུ་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་དོན་མགོ་མཇུག་ཁྱེད་ལ་བསྒྲིག་ཏུ་བཅུག་ན་ད་དུང་འདི་ལས་གཞན་དུ་སྨྲ་ཐབས་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་རྫ་(༡༦༡བ) བུམ་གྱི་དུམ་བུ་ཐོ་རེ་ལོང་ངེ་ཡོང་ཉེན་ཆེའོ། །ཡང་རྟ་ནག་གོ་ཆེན་པས། འཇུག་པ་རང་འགྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིས་རྗེ་ས་པཎ་གྱིས་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་དོན་ལ་གནས་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྲིས་གདའ་བས། ཁྱེད་ཀྱི་ཚིག་དེའི་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན་རང་རྒྱུད་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང༌། ཐལ་འགྱུར་བས་དེ་མི་འདོད་པ་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་ཡིན་པར་བཤད་སྣང་བས་དེ་ལྟར་ན་ཅིར་འགྱུར་སོམས། ས་པཎ་གྱིས་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་བཞག་ཅེས་ཁྱེད་ཅག་འདོན་པའི་ལུང་དེ་ས་པཎ་གྱིས་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་ལུང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡིན་པ་སྲིད་ནའང་ས་པཎ་གྱིས་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ཕྱེས་པའི་ཞར་ལ་རང་རྒྱུད་དང་ཚད་མ་མཐུན་ཚུལ་ཁྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ལྟར་འཆད་ན་ཉིད་ཅག་ས་པཎ་གྱི་ཕྱོགས་སྲུང་བ་ཆེན་པོར་འདོད་བཞིན་དེའི་ལུགས་གསོད་བྱེད་དུ་སྨྲས་པར་ཟད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་ཚད་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་དབྱེ་ནི། །གུས་པས་ཁྱེད་ལ་ཞུའོ་སྐད། །འདི་དོན་སྨྲ་བ་མང་ན་ཡང༌། །འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་རྗེས་བཟུང་བས། །དོན་བཞིན་རྟོགས་པ་ཁོ་བོ་ཙམ། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་མི་བསླུ་བར། །འདོད་པ་དེ་ནི་ཚད་མའི་ལུགས། །རང་རྒྱུད་དེ་དང་ཆ་མཐུན་ལ། །ཐལ་འགྱུར་བ་དག་ཐ་སྙད་དུ། །བདེན་པ་མི་འདོད་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཚིགས་བཅད་དེར་ནི་དབུ་ཚད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མ་དང་རང་རྒྱུད་གྲུབ་མཐའ་མཐུན་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ཐ་སྙད་དུ་མི་བསླུ་བའི་དངོས་པོ་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཡོད་པར་མཐུན་ཅེས་པ་(༡༦༢ན) ས་པཎ་དགོངས་པར་འཆད་པ་ནའང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེ་མདོའི་ཚད་མ་བ་དག་དོན་དམ་པར་མི་བསླུ་བའི་དངོས་པོ་ཚད་མས་གྲུབ་པར་འདོད་ཀྱི། དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་བཏགས་པའི་ཆོས་ལ་བསླུ་མེད་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།
Chinese
顶髻等，如同珍珠色的乳海，如同撑开竖立的伞的形状，佛陀说那就是解脱。如是超越三界时，如同竖立白色伞般的解脱，与希求相同，因此这显示了是外道。因此，虽然佛陀不显现世俗，但佛陀了知一切所说，转法轮等事业并不相违，因为如此行事的因，福德资粮的缘起，往昔菩提行持之时，如实修习的果报不会空耗之故。此乃对于认为佛陀没有衡量世俗显现之智者的观点，公正而住的善说。黑马头所作的《入行论》的文字中说：如果世俗谛是真实的，则不遍于存在，如果名言谛是真实的，则遍于存在。如果世俗中存在，则不遍于存在，如果名言中存在，则遍于存在。如今很多人随逐各自随意的言论，口头上附和却内心不安，如果将中观的宗义从头到尾整理好，除了这样还能怎么说呢？请好好思考。虽然没有丝毫的专注（161a），但也只是写在了文字上。你说的如果世俗谛是真实的，则不遍于存在，那是你想到颠倒的世俗而说的。那会怎么样呢？认为颠倒的世俗是真实的，现在正在讲的这部论就已经破除了，因为这部论的注释中说：那个和任何在世俗中也是虚假的，就不是世俗的真谛。哪怕只读一遍，也不稍作思考，只是在中观入门上做记录而已。在世俗中存在，则不遍于存在，以及名言中存在，则遍于存在，这是应成派在自宗中安立的，连做梦都不会梦到。特别是对于主张以自宗的量成立的观点，特意进行了破斥，因为对于此法的法理，理应破斥一切戏论边，无论谁在自宗中承认戏论，都会变成戏论边。因此，在观察时，二者无有差别，不观察时，有
English
Crests and the like, like a pearl-colored milky sea, like the shape of an umbrella held upright, the Victorious Ones say that is liberation. Thus, when transcending the three realms, liberation like raising a white umbrella is the same as wanting, so this shows that it has become an outsider. Therefore, although the conventional does not appear to the Buddha, it is not contradictory that the Buddha knows everything that is said and performs activities such as turning the wheel of Dharma, because the cause of doing so, the interdependence of the accumulation of merit, the result of practicing correctly in the past during the time of Bodhi conduct, will not be wasted. This is seen as a fair and good explanation for the view that the Buddha does not have the wisdom to measure conventional appearances. In the text of the "Entering the Middle Way" written by Black Horse Head, it says: If the conventional truth is true, then it is not pervasive with existence, and if the nominal truth is true, then it is pervasive with existence. If it exists in the conventional, then it is not pervasive with existence, and if it exists in the nominal, then it is pervasive with existence. Nowadays, many people follow each other's arbitrary statements, and although they agree in words, they are uneasy in their hearts. If the beginning and end of the Madhyamaka doctrine are arranged, how else can it be said other than this? Please think carefully. Although there is no focus at all (161a), it is only written in words. What you said, "If the conventional truth is true, then it is not pervasive with existence," you said that thinking of the inverted conventional. What will happen from that? Believing that the inverted conventional is true, this very treatise that is being explained now has already refuted it, because the commentary on this says: That and whatever is also false in the conventional is not the true conventional. Even if you only read it once, don't think about it at all, just make a record in the Entering the Middle Way. Existing in the conventional is not pervasive with existence, and existing in the nominal is pervasive with existence, this is what the Consequentialists establish in their own system, they would not even dream of it in a dream. In particular, the refutation is specifically aimed at the view that claims to be established by the measure of one's own system, because for this Dharma principle, it is reasonable to refute all extremes of elaboration, and whoever accepts elaboration in one's own system will become an extreme of elaboration. Therefore, when examining, the two are equal without difference, and when not examining, there is
Chinese
相同，如果不这样分析，那么在世间的名声中，世俗的世间人也会把那个世俗看作是正确和错误的两种，只是随声附和而已。除此之外，并没有在自己的宗派中对此进行区分。像这样的道理，您似乎一点也不了解，如果让您来整理中观宗的意义，恐怕会像前面所说的那样，除了这样说之外，没有其他办法了，就像（161b）陶罐的碎片一样，散落一地，非常危险。还有，རྟ་ནག་གོ་ཆེན་པས（Ra nag go chen pa）说，《入行论自释》中说：“世俗谛是欺骗性的，因此不是胜义谛。”您写道，这句话证明了萨迦班智达所说的自续派和他空见的区别是符合实际的。按照您这句话的字面意思，自续派认为世俗谛是胜义谛，而应成派不这样认为，这被认为是自续派和他空见的区别，如果是这样，会变成什么样呢？你们引用的萨迦班智达区分自续派和他空见的教证，并不是萨迦班智达说明自续派和他空见的区别的教证。即使有可能，萨迦班智达在区分自续派和他空见的同时，按照您字面意思来解释自续派和量相符的方式，那么你们虽然自认为是萨迦班智达的忠实拥护者，实际上却是在摧毁他的宗义。正如所说：顶、量、宗派的差别是，我恭敬地向您请教。虽然谈论这个道理的人很多，但因为文殊菩萨的摄受，真正理解这个道理的只有我。在名言中不欺骗，这种观点是量的宗派，与自续派相符，而应成派在名言中，简而言之，是不承认真实的。这段偈颂中并没有明确说明自续派和他空见的区别，只是说明了顶和量的区别。而且，说量和自续派的宗义相符，意思是说，在名言中，不欺骗的事物与量所成立的事物相符，（162a）如果这样解释萨迦班智达的观点也是不行的。因为，毗昙部的量论师们认为，在胜义谛中，不欺骗的事物是由量所成立的，但他们不承认对于不能起作用的、仅仅是名言上安立的法是不欺骗的。
English
Similarly, if it is not analyzed in this way, then in the worldly reputation, the conventional worldly person will also regard that conventional as both correct and incorrect, merely echoing what others say. Apart from that, there is no distinction made in one's own school. It seems that you do not understand even a little of such a meaning. If you are allowed to organize the meaning of the Madhyamaka doctrine from beginning to end, I am afraid that, as mentioned earlier, there is no other way to say it except in this way, just like the fragments of a clay pot (161b) scattered all over the place, which is very dangerous. Also, Ra nag go chen pa said, "Conventional truth is deceptive, therefore it is not ultimate truth." You wrote that this statement proves that Sakya Pandita's distinction between Svatantrika and Shentong is in accordance with reality. According to the literal meaning of your statement, Svatantrika believes that conventional truth is ultimate truth, while Prasangika does not believe so, and this is considered to be the difference between Svatantrika and Shentong. If this is the case, what will happen? The quote that you cite as Sakya Pandita distinguishing between Svatantrika and Shentong is not a quote from Sakya Pandita explaining the difference between Svatantrika and Shentong. Even if it is possible, while Sakya Pandita distinguishes between Svatantrika and Shentong, if you explain the way in which Svatantrika and valid cognition are in accordance with each other according to your literal meaning, then although you consider yourselves to be loyal supporters of Sakya Pandita, you are actually destroying his doctrine. As it is said: The difference between the head, measure, and tenets is, I respectfully ask you. Although there are many who talk about this meaning, because of the blessings of Manjushri, only I truly understand this meaning. In conventional terms, it is not deceptive, this view is the tenet of valid cognition, which is in accordance with Svatantrika, while Prasangika, in conventional terms, in short, does not admit truth. This verse does not clearly state the difference between Svatantrika and Shentong, but only explains the difference between the head and measure. Moreover, saying that the tenets of valid cognition and Svatantrika are in accordance with each other means that, in conventional terms, things that are not deceptive are in accordance with things that are established by valid cognition (162a). It is also not right to explain Sakya Pandita's view in this way. Because, the logicians of the Vaibhashika school believe that, in ultimate truth, things that are not deceptive are established by valid cognition, but they do not admit that things that are merely established in name and cannot function are not deceptive.