Tibetan
ཆོས་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པར་(༡༥༦བ) འགྱུར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལའང་རང་རྒྱུད་པ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རམ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་སྨྲས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པར་སྨྲ་ཅི་དགོས་སྙམ་ན། ཐལ་འགྱུར་བ་དག་གིས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངག་སྟེ། ཁྱབ་བྱེད་ཡང་དག་པར་རམ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུའང་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་འཛག་སྣང་བཞིན་ཞེས་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་དེ་རྒྱ་ཆེར་དགག་པར་མཛད་པའི་དབང་གིས་མཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་དབུ་མ་པ་ལ་ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཞེས་སྲོལ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་གྱེས་པར་སྣང་བས་ཁོ་བོ་ནི་ཐལ་རང་གི་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཐུག་པར་འདོད་དེ། རང་རྒྱུད་པས་འདི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་སོ་སོ་བ་དག་གིས་ཐ་སྙད་ཚད་མས་ཐ་སྙད་པའི་ཆོས་ཀུན་གཞི་སོགས་ཐ་སྙད་དུའང་ལ་ལས་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། ལ་ལས་མེད་པར་འདོད་པ་མང་དུ་བྱུང་བ་ལས་ཡོད་པར་འདོད་པ་དག་ལ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་བས་དགག་པ་དམིགས་ཕུག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡང་ལོག་རང་རྒྱུད་པས་འདོད་པ་དེ་དང་ཐལ་འགྱུར་བས་འདོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། སྣང་ཙམ་མ་བརྟགས་པར་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། དཔྱད་ན་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་ཤེས་གཉིད་ཀྱིས་རབ་བསྐྱོད་མུ་སྟེགས་ཅན། །རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་བརྟགས་པ་དང༌། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ལ་བརྟགས་པ་གང༌། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཡོད་མིན་ཉིད། །མི་ཤེས་པའི་གཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྐྱོད་པའི་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་གཞུང་ལས་བདག་དང་གཙོ་བོ་དང་རྡུལ་ཕྲན་དང་ཀུན་གཞི་སོགས་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བརྟགས་པ་དང༌། དབང་པོ་བསླད་པའི་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་ལ་(༡༥༧ན) རྟ་གླང་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་གང་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དག་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་པ་དེ་དག་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་རྟོག་ངོར་དེ་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། དེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གྲགས་
Chinese
所有以法作为论式的推论，凡是建立在论式等在自身上不成立之上的，都会完全毁灭。（156b）这样说。对此，自续派认为，既然已经说了所有法都不是真实或胜义成立的，那又何必说世俗不成立呢？对此，应成派认为，那样说是毫无道理的言论，因为如果遍及性的真实或胜义中没有真理，那么在名言中也不会有以量成立的真理。就像有眼翳者看到毛发脱落一样。由于广泛驳斥了自续派的观点，因此在瞻部洲（地球）上，中观派似乎分成了应成派和自续派两大传统。我认为应成派和自续派的宗义差别主要在于此。因为自续派基于这种观点，各自的自续派论师们通过名言量，认为名言的法，如阿赖耶识等，有些是在名言中以量成立的，有些则不成立，出现了许多这样的观点。对于认为存在的观点，大论师月称进行了有针对性的驳斥。自续派所认为的世俗的颠倒和应成派所认为的世俗的颠倒，二者之间没有什么差别，因为在没有观察显现时，二者都存在；而在观察时，二者都不存在。第二，被无明的睡眠所扰乱的外道徒，以及对幻觉、阳焰等进行考察，那些考察在世间也不存在。被无明的睡眠所扰乱的内外道徒们，在各自的论典中，将自我、自性、微尘和阿赖耶识等，考察为以事物自性的方式如实存在的，以及对感官错乱的幻觉、阳焰等（157a）考察为马、牛等，那些在世间也不存在，更不用说在胜义中了，因为世间人不会通过那些来进行称谓。如果认为外道徒所考察的那些在意义上不存在，但在名言的分别念中存在，那么，那样认为在世间是普遍流传的
English
All inferences that establish the Dharma as a logical argument, all that establish what is not established in themselves, such as the logical argument, will be completely destroyed. (156b) So it is said. Regarding this, the Svatantrikas think, since it has already been said that all dharmas are not truly or ultimately established, why is it necessary to say that they are not conventionally established? To this, the Prasangikas say that such a statement is a statement devoid of reason, because if there is no truth in the pervasive truth or ultimate truth, then there is no truth established by valid cognition in conventional terms. Like the appearance of falling hair to one with blurred vision. Due to the extensive refutation of the Svatantrika view, it appears that in Jambudvipa (Earth), the Madhyamaka school has split into two major traditions, the Prasangika and the Svatantrika. I think that the main difference between the Prasangika and Svatantrika tenets lies in this alone. Because the Svatantrikas, based on this view, hold that some of the conventional dharmas, such as the alaya-vijnana, are established by valid cognition in conventional terms, while others are not, and many such views have arisen. The great teacher Chandrakirti specifically refuted those who hold that they exist. There is no difference between the conventional error that the Svatantrikas hold and the conventional error that the Prasangikas hold, because both exist when appearances are not examined, and neither exists when examined. Second, the heretics who are disturbed by the sleep of ignorance, and the examination of illusions, mirages, etc., those examinations do not exist even in the world. The internal and external heretics who are disturbed by the sleep of ignorance, in their respective treatises, examine the self, the chief, the atoms, and the alaya-vijnana, etc., as existing in the manner of the nature of things, and the examination of sense-deceptive illusions, mirages, etc. (157a) as horses, cattle, etc., those do not exist even in the world, let alone in the ultimate sense, because worldly people do not use those to make designations. If it is thought that those examined by the heretics do not exist in meaning, but exist in the conceptual mind of conventional terms, then such a view is universally known in the world.
Tibetan
པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བཏང་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་བླང་དོར་བྱེད་སྐད་པ་དེ་ཤིང་གི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་ནས་ཡལ་ག་སྔ་མ་བཏང་ནས་ཕྱི་མ་མ་བཟུང་ན་ལྟ་ངན་གྱི་རི་སུལ་དུ་ལྷུང་སྟེ་བདེན་གཉིས་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བས་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་བྱེད་དག་གིས་རྟོག་བཏགས་དང་དབང་ཤེས་བསླད་སྣང་ལ་བདེན་ཞེན་ཡོད་ཀྱི་བར་བློ་དེ་ངོར་བདེན་པའང་ཡིན་ལ། དེ་དག་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བློ་ལ་བལྟོས་གཉིས་ཆར་བདེན་པ་སྟེ། །དོན་གསལ་མཐོང་ལ་གཉིས་ཀའང་བརྫུན་པ་ཡིན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། དོན་དམ་བདེན་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་གཟིགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་སྤྱིར་གྲགས་པ་དང་མཐོང་བ་ལ་བལྟོས་ནས་བཞག་པ་ཡིན་པས། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ན་དོན་བྱེད་པར་གྲགས་གྲུབ་མེད་ཅིང༌། མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བླང་དོར་གྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གཅིག་གིས་དོན་མིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའམ་མཐོང་བ་དེ་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འདོགས་པ་དང་མཐོང་བ་མིན་ཅིང༌། གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་(༡༥༧བ) སྙད་དང་འགལ་ན་གང་ཟག་སྔ་མ་དེའི་བཏགས་མཐོང་གི་ཆ་བརྫུན་པ་དེ་གྲགས་པ་དང་འགལ་བས་འདོར་དགོས་པར་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བློ་ལ་ལྟོས་ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་བཟློག་ཕྱོགས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ནི་འགྱུར་ཏེ། ལུང་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡང་ལོག་གཉིས་བདེན་ན་བདེན་མཉམ་དང༌། བརྫུན་ན་བརྫུན་མཉམ་དུ་མཚུངས་པར་སྟོན་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ། ལུང་འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མིག་ནི་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པ་ཡིས། །རབ་རིབ་མེད་ཤེས་ལ་གནོད་མིན་ཇི་ལྟར། །དེ་བཞིན་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའི་བློས། །དྲི་མེད་བློ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདིར་གཞན་སྐྱེ་དགག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་སུམ་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དབྱེ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདེན་བརྫུན་རྗེས་བརྗོད་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐོང་བ་ཁོ་ནར་གནས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཀག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པའི
Chinese
抛弃世俗的方面，依靠世间没有的法来取舍，就像想要爬到树上，放开了之前的树枝，却没有抓住后面的树枝，就会堕入恶见的悬崖，远离了二谛的见解，因此无法获得果实。有些人这样认为，内外道的外道徒们，对于臆想和被错乱的感官所迷惑的显现执着为真实，在他们的心识面前也是真实的。他们也是世间人，所以会变成世俗谛。因为那两种真实都取决于心识。意义明确的见解面前，两者都是虚假的。因为这样说。但并非普遍适用。正如胜义谛依赖于圣者的等持的见解而安立一样，世俗谛也依赖于世间普遍的共许和见解而安立。幻术、阳焰等在世间并没有被认为是具有作用的，外道徒们所臆测的，在世间不能作为名言取舍的依据。一个人认为或看到的不是真实的事物，并非所有的人都那样认为或看到。如果与所有人的名言相违背，那么之前那个人所认为的虚假部分，因为与共许相违背，所以必须舍弃，因为此论典已经如此阐述。那句“取决于心识”的论典，可以变成反向的论证。那段引文是为了在辨析真如的时候，世俗的正确和错误如果都是真实的，那么真实就相同，如果都是虚假的，那么虚假也相同，是为了说明这一点。而此处的引文，仅仅是为了世俗，与世间的共许相符，而阐述正确和错误两方面。第二点是，眼睛有翳障的人所看到的目标，怎么会损害没有翳障的智慧呢？同样，舍弃了无垢智慧的心识，不会对无垢的智慧造成损害。在此，驳斥他生的时候，世间的现量不会造成损害。因为世俗谛的区分是跟随世间人，而叙述真实和虚假的，并非仅仅停留在世间人的见解上，跟随它来驳斥他生，而是圣者的
English
Abandoning the conventional aspect and relying on dharmas that do not exist in the world to accept or reject, it is like wanting to climb a tree, letting go of the previous branch without grasping the next, one will fall into the abyss of wrong views, separated from the view of the two truths, and thus unable to obtain the fruit. Some think that the tirthikas, both internal and external, cling to their imagined and sense-deluded appearances as true, and in their minds, they are also true. They are also worldly people, so they become conventional truths. Because both truths depend on the mind. In the face of clear understanding, both are false. Because it is said so. But it is not universally applicable. Just as the ultimate truth is established in reliance on the vision of the noble ones in meditative equipoise, the conventional truth is also established in reliance on the common acceptance and vision of the world. Illusions, mirages, etc., are not recognized as having a function in the world, and the speculations of the tirthikas cannot be used as a basis for verbal acceptance or rejection in the world. What one person imagines or sees as untrue is not what everyone imagines or sees. If it contradicts the verbal conventions of everyone, then the false part of what the previous person thought must be abandoned because it contradicts the common acceptance, as this treatise has explained. The statement "depends on the mind" can become a reverse argument. That quote is to show that when analyzing suchness, if both the correct and incorrect of the conventional are true, then the truth is the same, and if both are false, then the falsity is the same. And the quote here is only for the conventional, in accordance with the common acceptance of the world, to explain both the correct and incorrect aspects. The second point is, how can the object seen by someone with cataracts harm the wisdom without cataracts? Similarly, the mind that has abandoned stainless wisdom does not harm stainless wisdom. Here, when refuting other-origination, worldly direct perception does not cause harm. Because the distinction of conventional truth is to follow worldly people and describe truth and falsehood, not just to stay on the view of worldly people and follow it to refute other-origination, but the noble ones'