Tibetan
ང་ཞིང་གདའ། །མ་བསྒྲིབས་འགགས་པ་མེད་པའི་ངང༌། །དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །ཆད་ལྟ་ཕྱལ་བའི་དོགས་དང་བྲལ། །ཨེ་མ་ཧོ་རང་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་རྩོལ་དང་བྲལ། །འདི་དང་ཕ་གི་ཕྱོགས་ཆ་མེད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་(༡༥༠ན) མཐའ་དབུས་མེད། །ཨེ་མ་ཧོ་རང་སེམས་སྟོང་པའི་ངང༌། །ཕྱི་ནང་ཀུན་ན་དམིགས་པ་མེད། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་གསལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་མེད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་དང་མཉམ། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཀུན་གྱི་ཡིད། །སར་གནས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཐུགས། །ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་སྐྱེ་བ་མེད། །ཕྱིན་པ་མེད་ཅིང་བསྡད་པ་མེད། །འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་འོང་བ་མེད། །གནས་པ་མི་དམིགས་དུས་ཚོད་མེད། །ཨེ་མ་ཧོ་གཞི་རྩ་མེད་པའི་རྩ་བྲལ་སེམས། །ཕྱོགས་བཅུ་གར་བལྟས་དེ་ཉིད་ངང༌། །རྨི་ལམ་སྣ་ཚོགས་ཉམས་སུ་མྱོང༌། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་བྱིས་པ་བསླུས། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ན་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད། །སྨིག་རྒྱུའི་རྦ་ལ་ཐབས་ཅད་གཡེངས། །མིག་ཡོར་སྲིན་པོའི་ཁ་ལ་ཚུད། །མཁས་པས་གང་ཡང་མཐོང་བ་མེད། །མི་མཁས་བྱིས་པས་སྐད་ངན་འདོན། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ། །མཁས་དང་མི་མཁས་གང་ཡང་མེད། །བར་སྣང་སྟོང་པའི་འཇའ་ཚོན་ལ། །ཁུ་ཚུར་བརྡེགས་པས་ཕོག་པ་མེད། །རྒྱ་མཚོའི་ནང་གི་གཟའ་སྐར་རྣམས། །དར་གྱིས་བཙགས་ཀྱང་ཟིན་པ་མེད། །ཨེ་མ་ཧོ་རང་རིག་གསལ་བའི་སེམས། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་འགྲིབ་མ་མྱོང༌། །ཉིན་མཚན་མེད་པར་རབ་ཏུ་གསལ། །ཡངས་དོག་དཀར་ནག་མེད་པར་གསལ། །བདུད་དང་སྲིན་པོ་གནོད་སྦྱིན་སོགས། །བྱེ་བ་དཔག་མེད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་གྱུར་ཀྱང༌། །རང་རིག་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་འདི། །སུས་ཀྱང་འཕྲོག་པར་ནུས་མི་སྲིད། །དམྱལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་ཀྱང༌། །རང་རིག་གསལ་འདི་བསུབས་པ་མེད། །ཨེ་མ་ཧོ་(༡༥༠བ) རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་སེམས། །གཉིད་ལོག་མྱོས་དང་བག་མེད་ཀྱང༌། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་འདི་ལ། །བརྡེགས་དང་བཅིངས་དང་བསད་གྱུར་ཅིང༌། །ཆུར་བསུབས་མེ་ལ་བསྲེགས་བྱས་ཏེ། །དུད་འགྲོ་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི། །ལུས་པོ་དུ་མ་བོར་ལགས་ཀྱང༌། །ཡུལ་གཞན་འཕོས་པ་མ་གཏོགས་པའི། །རང་རིག་བེམ་པོར་འགྱུར་མ་མྱོང༌། །སྤྲོས་བྲལ་གཉུག་མའི་དོན་རྟོགས་ན། །རྣམ་རྟོག་འོད་གསལ་རང་སར་དག །བདག་འཛིན་དགྲ་བོ་རང་བརླག་ནས། །མྱ་ངན་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཐིམ། །གཉིས་འཛིན་གདོན་རྣམས་རྩད་ནས
Chinese
我乃如是。 無有遮蔽阻礙之境中， 三世之中無有變異， 遠離斷見偏頗之疑慮。 唉瑪吙，自心即是法身， 三身任運自成，離勤作。 此與彼岸無有方分， 如同虛空般(150a)無有邊際中心。 唉瑪吙，自心空性之境中， 內外一切無有執著， 非是任何卻又明明了了， 本性之中無有戲論， 具有俱生之自性， 與三世諸佛之心意相同， 無餘一切有情之心意， 安住於地諸佛之心意， 本來未生無有生起， 無有去亦無有住， 無有行亦無有來， 無有可尋之處，無有時間。 唉瑪吙，無有根基之離根心， 十方任何觀看皆是彼性， 體驗種種夢境， 幻化之人欺騙孩童， 於乾闥婆城中受用， 於陽焰之波浪中散亂一切， 入於眼花妖魔之口中， 智者一無所見， 不智孩童發出惡聲， 然於真實義之本性中， 無有智者與不智者， 於虛空空性之彩虹上， 以拳擊打亦無有觸及， 於大海之中之星辰， 以綢緞篩濾亦無法獲得。 唉瑪吙，自明澄澈之心， 從無始以來未曾衰損， 無有晝夜極其明亮， 無有寬窄黑白而明亮， 邪魔鬼怪夜叉等， 縱然無量百千俱胝， 曾對我等做出損害， 然此自明澄澈之心性， 無人能夠奪取，絕無可能。 地獄等眾多痛苦， 亦無法泯滅此自明之覺性。 唉瑪吙(150b)，無有間斷之心， 縱然睡眠昏醉與放逸， 然於此異熟之身， 縱然遭受擊打、捆綁與殺害， 沉於水中、焚燒於火中， 以及於畜生、天人等， 縱然捨棄眾多身軀， 除了轉生於他方之外， 自明從未變成無情之物。 若能了悟離戲本元之義， 分別念光明於自性中寂滅， 我執怨敵自趨毀滅， 於寂滅之界中解脫， 輪涅融入平等性中， 二取之魔盡皆摧毀。
English
I am thus. In a state without obscuration or obstruction, There is no change in the three times, Free from doubts of nihilistic or biased views. Emaho, self-mind is the Dharmakaya, The three bodies are spontaneously accomplished, free from effort. There is no direction or division between this and the other shore, Like the sky (150a), there is no beginning or end. Emaho, in the state of emptiness of self-mind, There is no object of focus inside or outside, It is neither anything nor clearly anything, In its essence, there is no elaboration, Possessing the nature of co-emergence, Equal to the minds of the Buddhas of the three times, The minds of all sentient beings without exception, The minds of all the Buddhas abiding on the ground. Originally unestablished, there is no birth, There is no going and no staying, There is no moving and no coming, There is no discernible place, no time. Emaho, rootless mind without foundation, Wherever you look in the ten directions, that is the nature, Experiencing various dreams, The illusory person deceives children, Enjoying pleasures in the city of Gandharvas, Distracted by the waves of mirages, Caught in the mouth of a demonic mirage, The wise do not see anything, The unwise children utter evil sounds, But in the essence of the true meaning, There is neither wise nor unwise, On the rainbow of empty space, There is no impact from hitting with a fist, The stars in the ocean, Cannot be caught even if filtered with silk. Emaho, the clear mind of self-awareness, Has never diminished since beginningless time, Extremely clear without day or night, Clear without wide or narrow, black or white, Demons, goblins, yakshas, etc., Even if countless billions of them, Have harmed me, This clear mind of self-awareness, No one can take it away, it is impossible. Even many sufferings such as hell, Cannot erase this clear self-awareness. Emaho (150b), uninterrupted mind, Even if sleeping, drunk, and careless, But in this ripened body, Even if beaten, bound, and killed, Submerged in water, burned in fire, And in animals, gods, humans, etc., Even if many bodies are abandoned, Except for being transferred to another place, Self-awareness has never become inanimate. If you realize the meaning of the original non-elaboration, The luminosity of conceptual thoughts subsides in its own place, The enemy of self-grasping destroys itself, Liberated in the realm of Nirvana, Samsara and Nirvana merge into equality, The demons of dualistic grasping are completely destroyed.
Tibetan
་བཅད། །མ་རིག་གཉིད་ལས་སད་གྱུར་ཀྱང༌། །རང་རིག་བེམ་པོར་འགྱུར་མ་མྱོང༌། །ཨེ་མ་ཧོ་དངོས་པོ་མེད་པའི་སེམས། །རང་རིག་རང་གསལ་ངོ་བོ་ལས། །རྟག་དང་སྙིང་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་སོགས་དང་བྲལ། །དཀར་ནག་དམར་སེར་ལ་སོགས་པའི། །ཁ་དོག་མེད་ཅིང་དབྱིབས་ལས་འདས། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་འདས་པའང་མེད། །རང་རིག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡོད་མེད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས། །དཔེ་མེད་མཚོན་བྱ་རྣམས་དང་བྲལ། །བལྟོས་ཆོས་མ་ལུས་ཀུན་ལས་དབེན། །ཁོ་བོས་གང་སྨྲས་ལས་ཀྱང་དབེན། །ཨེ་མ་ཧོ་རང་སེམས་ཀུན་གྱི་གཞི། །དེ་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་བདེན་ཆེན་གཏེར། །མ་རྟོགས་སྡུག་བསྔལ་བཙོན་ཁང་ཡིན། །བདེ་ཆེན་ཐང་ལ་བསྙེགས་འདོད་ན། །བླ་མ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་བྱས་ལ། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་གྱིས་མཉེས་པར་བྱ། །དད་གུས་གདུང་བས་གསོལ་བཏབ་ལ། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །རང་སེམས་གཉུག་མ་དྭངས་སུ་གཞུག །བརྟག་དཔྱད་རབ་རིབ་མ་མང་བར། །ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་རང་གར་ཞོག །(༡༥༡ན) སྤྱོད་ལམ་དུས་བཞི་མ་ཡེངས་ཤིག །ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་མ་ཞེན་པར། །མ་དགག་ལྷུག་པར་ཐད་ལ་ཐོངས། །སྤྲང་པོ་ཞང་གི་སྙིང་གཏམ་ལགས། །ཅིར་སྣང་ཐར་ལམ་གྲོགས་སུ་ཆེ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་དྲངས་མ་ཐག་པའི་ལུང་དེར་སེམས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སོགས་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལྟར་བཤད་སྣང་བས་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལས་དབུ་མའི་རིང་ལུགས་ལ་མ་ཞུགས་སོ་ཞེས་དོགས་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་མཆིས་པ་ལས་འཕོ་འགྱུར་མེད་བཞིན། ལྟོས་བཞག་གིས་རང་སེམས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་ཆོས་ལྟར་སྣང་ཅི་ཡང་སྣང་བ་དང་རུང་ངོ་ཞེས་དབུ་མའི་ཟབ་དོན་ཁོ་ནར་འཆད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱོར་ཞིང་མྱུག་སོགས་ཀྱི་ཆོས་སོགས་ལ་ཅི་སྟེ་མི་སྦྱོར་ཞེ་ན། མྱུག་སོགས་ལའང་སྦྱོར་མོད་ཀྱི། ཆེད་དུ་སེམས་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ནི། དངོས་ཆོས་ལྟར་སྣང་འདི་སེམས་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་ཆོས་ལས་རང་དབང་དུ་མ་གྲུབ་པས། སེམས་ལ་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་ངང་ཚུལ་ཅན་དེར་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་དངོས་ཆོས་ལྟར་སྣང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལའང་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་མཐའ་དག་ལས་འདས་ཏེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ
Chinese
。即使从无明的睡眠中醒来，自明的觉性也从未变成僵硬之物。唉玛吙，无实物的自性心，从自明自显的体性中，没有任何恒常和精华。远离大小长短等，没有白黑红黄等颜色，超越形状。没有心，也没有超越心。自明即是虚空的体性。超越有无、言说、思虑、表达。远离无例和能诠释的事物。远离所有相对之法。也远离我所说的一切。唉玛吙，自心是万物的根本。证悟它，是智慧大乐的宝藏。不证悟它，是痛苦的监狱。如果想要趋向大乐的平原，就要恒常依止上师，以各种方式令其欢喜。以信心、恭敬和恳切祈祷，为了利益众生而发菩提心，让自心的本性清澈。不要过多地进行分析和研究，放松地放下，让它自然而然。（151a） 行住坐卧四威仪不要散乱。不要执着于六根的对境，不要否定，放松地直接放开。这是乞丐香的肺腑之言。一切显现都成为解脱道的助伴。如是说。有些人怀疑，刚刚引用的这段话，说心性没有变化等等，似乎把心性无生灭的究竟真理，说成了唯识宗的观点，而没有进入中观的宗风。其实不是这样的。以心为例，说明一切空性和缘起的法，都因为没有各自的自性而没有变化。同样，通过相对的安立，也可以显现任何看似实有的自心等事物。这正是为了阐释中观的甚深含义。那么，为什么只把这种说法应用于心的法，而不应用于苗芽等法呢？苗芽等法也可以应用，但特意针对心来阐述，是因为这种看似实有的事物，并非独立存在，而是由心的分别念所假立的。如果能领悟到心具有空性和缘起的体性，那么就容易领悟到其他一切看似实有的事物也是如此。如果能证悟一切法都是空性和缘起的，就能领悟到一切法都远离实有自性，从而超越一切造作的相状，证得不住涅槃。
English
. Even when awakened from the sleep of ignorance, self-awareness has never become a rigid object. Emaho, the mind without substance, from the essence of self-awareness and self-illumination, there is nothing permanent or essential. It is free from size, length, and shortness, and lacks colors such as white, black, red, and yellow. It transcends form. There is no mind, nor is there anything beyond mind. Self-awareness is the very nature of the sky. It transcends existence and non-existence, speech, thought, and expression. It is free from examples and things to be exemplified. It is devoid of all relative phenomena. It is also devoid of whatever I have said. Emaho, the basis of all minds is one's own mind. Realizing it is the treasure of wisdom and great bliss. Not realizing it is the prison of suffering. If you want to approach the plain of great bliss, you must always rely on the lama and please him in various ways. Pray with faith, reverence, and longing, and generate the mind of enlightenment for the benefit of all beings. Let your own innate mind become clear. Do not engage in too much analysis and investigation. Relax and let go, and leave it as it is. (151a) Do not be distracted in the four postures of walking, standing, sitting, and lying down. Do not be attached to the objects of the six senses. Do not negate, but release directly and freely. These are the heartfelt words of the beggar Zhang. May whatever appears become a great companion on the path to liberation. Thus it is said. Some people doubt that the passage just quoted, which says that the nature of mind does not change, etc., seems to describe the ultimate truth of the mind's non-arising and non-ceasing as a Mind-Only (Cittamatra) view, and has not entered the tradition of the Middle Way (Madhyamaka). This is not the case. Taking the mind as an example, it explains that all phenomena of emptiness and dependent arising do not change because they lack their own inherent nature. Similarly, through relative establishment, anything that appears as a seemingly real phenomenon, such as one's own mind, can appear. This is precisely to explain the profound meaning of the Middle Way. So, why is this explanation only applied to the phenomena of the mind, and not to phenomena such as sprouts? It can also be applied to sprouts, etc., but it is specifically explained in relation to the mind because this seemingly real phenomenon is not independently established, but is imputed by the mind's conceptual thought. If one can understand that the mind has the nature of emptiness and dependent arising, then it is easy to understand that all other seemingly real phenomena are also like this. If one can realize that all phenomena are empty and dependently arising, one can understand that all phenomena are devoid of inherent existence, thereby transcending all characteristics of fabrication and attaining non-abiding nirvana.