Tibetan
དེའི་ངག་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་གསུམ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དེ་ལས་བླུན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་སུ་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་རང་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཞེན་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མར་གྲགས་པ་རང་གིས་བརྗོད་ནས་གཞན་འགོག་པ་ན། དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བཀོད་པའི་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ཙམ་དུ་གཞན་ངོར་བཀོད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་གཞན་ལ་གྲགས་ཟིན་ནམ་གྲགས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་གྲགས་རུང་དབུ་མ་པ་རང་གི་བློ་ལ་སྣང་བའི་གཞན་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སོགས་ཚིག་ཟིན་རྒོལ་བ་དབུ་མ་རང་གི་ངག་གིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བླངས་ནས་བརྗོད་པའི་རང་ལུགས་དང༌། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སོགས་ཀྱི་ཞེན་དོན་དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་(༧༩བ) ཚད་མ་བདེན་པ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་རེར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་མི་འཇོག་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ལྟར་བརྗོད་པའི་རང་ལུགས་ཞེས་པ་དེ་རང་ལུགས་ཞེས་བརྗོད་པའི་མིང་ཅན་ཙམ་དུ་སྨོས་ཀྱི། བརྗོད་བྱ་དོན་ལྡན་གྱི་རང་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཚུལ་གསུམ་སོགས་དབུ་མ་པའི་རྒོལ་བ་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ལུགས་ཞེས་བརྗོད་པའི་མིང་ཅན་ཙམ་ཞིག་མ་སྨོས་པར་དེའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་བཀག་ན་རྒོལ་བ་གཞན་དང་རྩོད་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བདག་སྐྱེ་འདོད་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་གིས་ཁའམ་ངག་ཏུ་བླངས་ནས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་སྐབས་དེར་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་ལུགས་ཡིན་པ་ལ་བསྙོན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་འགོག་པའི་ཆེད་དུ་དབུ་མ་པ་རང་གི་ངག་ཏུ་བླངས་ནས་རྩོད་པའི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་གཏན་མེད་དོ་ཞེས་གངས་ཅན་གྱི་ཁྲོད་འདིར་མགྲིན་པ་བསྟོད་དེ་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་ན། རྒོལ་བ་ཐལ་འགྱུར་བ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་པའི་ཚེ། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལན་འདེབས་ཀྱི་བྱེད་པོ་དེ་མ་ཟིན་པའི་ངག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་གི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་ལུགས་ལས་འདས་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་མ་བྱུང་གི་ངག་གཅིག་གིས་བྱེད་པ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྩོད་པའི་སྐབས་འདིར་ཚིག་ཟིན་རྒོལ་བ་རང་གི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ལུགས་དང༌། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཞེན་དོན་རང་གི་ལུགས་ཀྱིས
Chinese
如果认为他的话不是安住在自续之语的三相，那么世间还有谁比这更愚蠢呢？因此，虽然自宗成立的三相在实义上并不存在，但如果自己说出被认为是为他宗所知的三相之量，并以此来遮止他人，那么这仅仅是在他人面前陈述了自续所设的三相而已。如果这样成立，又会怎样变化呢？无论是论敌已经知道还是尚未知道，只要是中观师自己心中显现的，能够损害他人的理性的方面，如法等，中观师自己用语言如实地接受并陈述的自宗，以及如此陈述的法等所指的意义，中观师自宗的（79b）量，在二谛中的任何一个上都无法成立，因此中观师不成立自宗。在这两种情况中，前者所说的“陈述的自宗”，仅仅是名义上称为自宗而已，并不是指有意义的自宗，如果是的话，就会有中观师有自宗的过失。三相等，如果中观师的论敌不只是说自续所说的宗派之名，而是遮止其语音组合，那么在与他宗论辩时就无法区分，因为这是存在于想要有自生的人那里。当归谬论者自己接受并陈述了“生是无意义的”这一法时，毫无疑问，这是一种能够在那时阻止他人邪见的宗派。因此，如果有人在这里高声宣称，为了阻止他人的邪见，中观师自己用语言接受并在辩论时陈述的他宗所知的三相，在归谬论者的宗派中是完全没有的。那么，当归谬论者和实在论者辩论时，归谬论者的回答者就会变成无意识的语言，超越了归谬论者自己用语言陈述的宗派，因为除了由没有士夫努力的语言来完成之外别无选择。因此，在这种辩论的情况下，论敌自己用语言陈述的词句，以及如此陈述的意义，都是自己的宗派。
English
If one thinks that his words are not the three aspects that abide in the words of self-continuum, then who in this world is more foolish than that? Therefore, although the three aspects established by one's own system do not exist in reality, if one speaks of what is known as the measure of the three aspects known to others, and uses this to refute others, then this only appears to present the three aspects established by self-continuum to others. If it is established in this way, how will it change? Whether the opponent already knows or has not yet known, as long as it is what appears in the mind of the Madhyamika himself, the aspects of reason that can harm others, such as dharma, etc., the self-system of the Madhyamika himself, who accepts and states the words as they are with his own language, and the meaning referred to by the dharma, etc., stated in this way, the (79b) measure of the Madhyamika's own system, cannot be established in either of the two truths, therefore the Madhyamika does not establish his own system. In these two cases, what is said earlier as "the self-system of statement" is only nominally called self-system, but it does not refer to a meaningful self-system, because if it were, there would be the fault that the Madhyamika has a self-system. If the opponent of the Madhyamika does not only say the name of the sect spoken by the self-continuum, such as the three aspects, but prevents its phonetic combination, then it is impossible to distinguish when arguing with other sects, because it exists in those who want to have self-origination. When the consequentialist himself accepts and states the dharma that "birth is meaningless", there is no doubt that this is a sect that can prevent the wrong views of others at that time. Therefore, if someone proclaims loudly here that in order to prevent the wrong views of others, the three aspects known to others, which the Madhyamika himself accepts and states in language during debate, are completely absent in the sect of the consequentialist. Then, when the consequentialist and the realist debate, the respondent of the consequentialist will become an unconscious language, surpassing the sect that the consequentialist himself states in language, because there is no choice but to complete it with a language that does not involve the effort of a person. Therefore, in this case of debate, the words stated by the opponent himself, and the meaning of such a statement, are all his own sect.
Tibetan
་གྲུབ་མཐར་བརྗོད་པའི་རང་ལུགས་གཉིས་ལས། གཉིས་པ་མི་འདོད་པ་གཞིར་བཅས། དང་(༨༠ན) པོའི་རང་ལུགས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཁས་ལེན་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བརྗོད་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རང་ལུགས་བཞག་པར་མ་སོང་ཡང༌། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་གི་ཚུལ་གསུམ་ཁའམ་ངག་ཏུ་ལེན་པར་བྱེད་དུ་རུང་བ་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཞེན་ཅིང༌། ཁར་འབྱིན་པ་འདི་ནི་གངས་ཅན་གྱི་ཆེན་པོ་དག་ལ་རྣམ་པར་མི་འཚམས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཆུང་གང་དག་ལེགས་བཤད་བླ་མེད་དུ་འཁྲུལ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་གནད་ཆེན་པོ་འཕྱུགས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ན། གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་བརྗོད་དགོས་ཀྱི། རང་གི་རིགས་པ་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བའི་བཞེད་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་མ་ཐུབ་པར་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་བཟང་པོ་མིན་པས་གཞན་འགོག་པར་མི་ནུས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་དབུ་མ་པ་རང་གི་བློ་ལ་ཤར་བའི་མི་རིགས་པ་དེར་བལྟོས་ཀྱི་རིགས་པ་འཐད་ལྡན་གྱི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་ནས་གཞན་གྱི་མི་རིགས་པ་ཚར་གཅོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་མིན་པར་གཏན་ཚིགས་ངན་པ་དེ་གཞན་ལ་གནོད་པར་རེ་ནས་རང་གིས་དེ་ལྟར་སྒྲས་ཟིན་ལ་ཁས་བླངས་ཏེ་བརྗོད་ན་རང་ཉིད་ཀྱང་ཉེས་པས་གོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཟླ་ཞབས་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་རབ་བྱེད་དགུ་པའི་འགྲེལ་པར། རྟོག་གེ་པ་དག་ནི་གང་ཞིག་ཕ་རོལ་པོས་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་དོན་དུ་སྐྱེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་སྟེ། འདིར་རེ་ཞིག་ཕ་རོལ་པོས་ཀུན་བརྟགས་པ་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྐྱེ་བ་དང་(༨༠བ) འཇིག་པ་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ལ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྐྱེ་བ་སྒྲུབ་པས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ལ་འབྲས་བུའི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལ་གྲུབ་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་ཁས་ལེན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མི་རིགས་པར་ཁས་བླངས་པས་ཕ་རོལ་པོ་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན
Chinese
在陈述宗派的两种自宗中，第二种不接受作为基础。以口头陈述第一种自宗，即是陈述自续的承诺。虽然如此陈述并没有成立自续的自宗，但对于应成派来说，口头或言语上接受自己的三种方式是允许的，对此执着认为有妨碍，这是不对的。这种口头表达对于雪域的大德们来说，并非不合适的行为，而是小智慧者误以为是无上的善说，这是对佛法要义的重大偏离。此外，应成派在进行破立时，必须只陈述他人所说的理由，而不是陈述自己的理路，这种说法也不是应成派的唯一观点。因为他人所说的理由不够好，无法驳倒对方时，应依靠中观行者自己心中产生的理路，建立合理的理由，从而驳斥他人的非理。如果不是这样，而是希望不好的理由能伤害他人，自己也因此认可并陈述，那么自己也会被过失所染。正如论师月称所说，在《四百论》第九品的注释中说：外道们说，如果对方承认没有为了果实而生起，那么它就是生起的，因为它为了果实，就像为了果实而生起一样。这里，暂时假设对方认为，地、水、火、风的极微不具备生和（８０b）灭，就像虚空中的花朵一样，因为没有原因，所以不是存在。对于这些不存在的事物，就像虚空中的花朵一样，因为没有原因，所以存在本身是不存在的。对于这些不存在的事物，如果虚构为原因，并以此来证明生起，那么证明其为无常也是不合理的，因为自己没有成立果实的目的。如果承认他人成立的为理由，那么将会过于极端。因为承认了不合理的现象，所以应该驳倒对方。
English
Among the two self-established tenets in stating philosophical schools, the second one is based on not accepting it. Verbally stating the first self-established tenet is expressing the commitment of self-nature. Although stating it in this way does not establish the self-established tenet of self-nature, it is not harmful for the Madhyamaka-Prasaṅgika to accept their own three modes verbally or in speech, and it is wrong to insist that there is harm in this. This verbal expression is not an inappropriate act for the great ones of the snowy land, but it is a major deviation from the essential points of the Dharma when those with small wisdom mistake it for the supreme good saying. Furthermore, when the Prasaṅgika engages in refutation and establishment, they must only state the reasons stated by others, and not state their own reasoning. This statement is also not the sole view of the Prasaṅgika. Because the reasons stated by others are not good enough and cannot refute the other party, in situations where it is impossible to refute the other party, one should rely on the reasoning that arises in the mind of the Madhyamaka practitioner himself, establish reasonable reasons, and refute the other party's unreasonableness. If it is not like that, but one hopes that the bad reasons will harm others, and one also acknowledges and states it in this way, then one will also be tainted by faults. As stated by the teacher Chandrakirti, in the commentary on the ninth chapter of the Four Hundred Verses, the logicians say: "If the opponent admits that something has not arisen for the sake of a result, then it has arisen, because it is for the sake of a result, just like something that has arisen for the sake of a result." Here, let us temporarily assume that the opponent believes that the subtle particles of earth, water, fire, and wind do not possess arising and (80b) ceasing, like flowers in the sky, because they have no cause, so they are not existent. For these non-existent things, just like flowers in the sky, because they have no cause, existence itself is non-existent. For these non-existent things, if one fabricates a cause and proves arising, then it is also unreasonable to prove it to be impermanent, because one's own purpose of the result is not established. If one accepts what is established by others as a reason, then it will become too extreme. Because one has accepted an unreasonable phenomenon, one should refute the other party.