Tibetan
་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དང༌། རྟག་མི་རྟག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པར་མི་འདོད་པ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀའི་བློ་ལ་ཡང་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པར་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་དུ་བདེན་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་མིག་གི་དངོས་པོའི་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་འཛིན་རྒྱུ་གྲུབ་ན་(༡༢༡ན) དེ་ལྟར་འགྲུབ་ཆུག་ཀྱང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དབུ་མ་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་གིས་དེ་འདྲ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པར་དབུ་མ་པས་ཁས་མ་བླངས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཀུན་རྫོབ་པའི་མིག་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོར་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ན། དོན་དམ་པར་དོན་དམ་པའི་མིག་གི་དངོས་པོ་ཡང་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། དངོས་སྨྲ་བ་ནང་དུ་རྩོད་པའི་དཔེ་དང༌། དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་དུས་ཀྱི་དཔེ་ལ་མཐུན་སྣང་ཁས་ལེན་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པས་དཔེ་ལ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ལ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། མིག་སོགས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་རང་ལ་མ་གྲུབ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོད་པ་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་པའི་མིག་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཚད་མས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་རྩོད་གཞིར་བཟུང་བ་ལ། སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ན་ཚད་མ་དང་ཁས་བླངས་གཉིས་ཀ་དང་འགལ་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ཞིང༌། བདེན་གཉིས་གང་གི་ཁྱད་པར་དུ་མ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ཅིང༌། དེའི་སྤྱི་ཙམ་གྲུབ་པར་འདོད་ན་དེ་འདྲའི་དངོས་པོ་ཤེས་བྱ་ལ་བྱིས་འཕགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་གྲགས་པས་བསལ་ཅིང༌། སྟོན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུང་ཚད་མ་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསལ་ལོ། །དེས་ན་ཐལ་རང་གི་(༡༢༡བ) གྱེས་མཚམས་ཀྱི་སྲོག་ཆེན་པོ་འདིར་ཐུག་ལ། གྱེས་མཚམས་འདིར་སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་བཞེད་པ་གསལ་མི་གསལ་འདི་ལྟར་ལ། གངས་ཅན་དུ་བྱུང་བའི་དབུ་མ་པར་རློམ་པའི་ལོ་པཎ་མཁས་གྲུབ་སྤྲུལ་སྐུ་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་འདིར་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཕྱོགས་པར་དབུ་མ་ཐལ་རང་གི་དབྱེ་འབྱེད་ཀྱི་ཤག་རལ་དོན་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་འདི་ནི་སུ་ཞིག་གི་མཐུ་ལས་ཡིན་ཅེས་
Chinese
如果想要将共同概念作为讨论的主题，并且不希望将常与无常作为声音的特征来进行讨论，那么对于辩论双方来说，如果共同显现能够成立，那么同样，如果能够成立不以二谛来区分的眼睛之物的共同体（121a），即使这样成立了，宣说空性的中观派和宣说非空性的实有论者，也不会共同承认这样的事物在世俗中成立。如果在世俗中，世俗的眼睛等世俗的事物没有被量成立，那么在胜义中，胜义的眼睛之物也不会被量成立。因此，实有论者内部辩论的例子，以及中观派和实有论者辩论时的例子，因为存在是否承认共同显现，所以例子并不相同。因此，对于指出基础不成立的过失的方式，也应该应用于指出“因为存在”这个理由的不成立的过失上。眼睛等在胜义中存在，对于自己来说没有成立，在世俗中存在，对于他人来说没有成立。学者的善行者（lags ldan byed）在此处将世俗的眼睛作为世俗的量所衡量的世俗之物作为辩论的基础，而学者月称（zla grags）则认为，如果这样，就与量和承诺两者相违背。如果在世俗中，世俗的事物能够发挥作用，那么一切法都与承诺了能够发挥作用的事物以各自的自性为空性相违背。如果存在不以二谛来区分的事物，并且想要成立它的共同体，那么这样的事物已经被所有凡夫和圣者的现量和名声所否定，并且导师善逝（bde bar gshegs pa，如来）也从大乘的量经典中广泛地否定了它。因此，这触及到了应成派和自续派（121b）的分界线的重大关键。在这个分界线上，各位学者的观点是否明确是这样的。在雪域（gangs can，指西藏）出现的大多数自诩为中观派的译师、班智达、智者、成就者和化身，都没有将注意力稍微集中在这种方式上，而只是在做区分应成派和自续派的无意义的争论，这究竟是谁的力量呢？
English
If one wants to take the common concept as the topic of discussion, and does not want to take permanence and impermanence as the characteristics of sound for discussion, then for both the proponent and opponent, if the common appearance can be established, then similarly, if it can be established to grasp just the generality of the object of the eye that is not distinguished by the two truths (121a), even if it is established in this way, the Madhyamikas who speak of emptiness and those who speak of entities that are not empty will not commonly accept that such a thing is established even in conventionality. If even in conventionality, the conventional eye, etc., as conventional objects, are not established by valid cognition, then in ultimate reality, the object of the ultimate eye is also not established by valid cognition. Therefore, the example of debate among realists, and the example of debate between Madhyamikas and realists, are not the same because there is or is not acceptance of common appearance. Therefore, the way of pointing out the fault of the unestablished basis should also be applied to pointing out the fault of the unestablished reason of "because it exists." The existence of the eye, etc., in ultimate reality is not established for itself, and the existence in conventionality is not established for others. When the scholar Legs ldan byed (Good Deeds) here takes the conventional eye as the basis of debate as a conventional object measured by conventional valid cognition, the scholar Chandrakeerti says that if this is the case, it contradicts both valid cognition and commitment. If in conventionality, conventional objects can perform functions, then all phenomena contradict the commitment that objects capable of performing functions are empty of their own nature. If there is an object that is not distinguished by the two truths, and one wants to establish its generality, then such an object has been refuted by the direct perception and fame of all ordinary people and noble beings, and the Teacher Sugata (bde bar gshegs pa, Tathagata) has also extensively refuted it from the valid scriptures of the Mahayana. Therefore, this touches the great key of the dividing line between Prasangikas and Svatantrikas (121b). On this dividing line, whether the views of each scholar are clear or not is like this. Most of the translators, pandits, scholars, accomplished ones, and incarnations who claim to be Madhyamikas who have appeared in the land of snow (gangs can, Tibet) have not focused their attention even slightly on this method, but are only making meaningless arguments distinguishing between Prasangika and Svatantrika, by whose power is this?
Tibetan
ཆེས་ཡ་ང་བར་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་པ་ཉེས་བརྗོད་དེ་ལེགས་ལྡན་རང་གི་ཁས་བླངས་དང་སྦྱར་བ་ནི། འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བསྙད་པའི་གཞི་རྟགས་ཀྱི་དོན་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་རྟོག་གེ་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་ཤེ་ན། ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མིང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གཞན་གྱིས་བཀོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འདི་ལ་ལེགས་ལྡན་གྱིས་དེའི་ལན་དུ་འདིར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་ཞེས་པ་དེའི་དོན་དུ་འདོད་པ་གང་ཡིན། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་སྐད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེར་བདེན་ཟེར་རམ། འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེར་བདེན་ཟེར། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན་ནི་དངོས་སྨྲ་བ་ཁྱོད་རང་ལ་གཏན་(༡༢༢ན) ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཁྱེད་ཅག་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དོན་དམ་པར་སྟོན་པས་བཞེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་དེ་ཡོད་པར་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ནི་སྟོན་པས་དེ་སྐད་གསུངས་མི་སྲིད་དེ། གང་ཚེ་ཆོས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་དང་ཡོད་མེད་མི་གྲུབ་པ། །དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་དོན་དམ་པའི་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེར་གསུངས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་རང་ཉན་ཐོས་པ་ལ་དོན་དམ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་ན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཉིད་དང༌། ཀུན་རྫོབ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་ན་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དོ་ཞེས་ལེགས་ལྡན་འདིས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བརྟགས་ནས་རང་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་འདི་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ངག་དོན་ལེགས་ལྡན་རང་གིས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས
Chinese
极其可怕。第三，驳斥过失，即与善护自己的承诺相结合。就像这样，因为如所说之基、有法之义在二谛中皆不成立，并且在共许中也不成立，这是论师自己承诺的。如何承诺呢？小乘部认为，产生内部诸处之因，如名色等，是唯有存在的，因为如是如来曾说，以名色之缘故，六处存在成立。对此有周遍关系，即凡是如来所说，即是如此，例如，涅槃寂静。对于他人所立之能立，善护回答说，在此小乘部，你所说的“有理由”是什么意思？是因为如来在世俗中如是说，所以说是真实的吗？还是因为在胜义中说，所以说是真实的？如果是在世俗中，那么对你这位实事论者来说，理由的意义是不成立的，因为你们想主张内部诸处在胜义中显现。如果说在胜义中如是说，那么在胜义中导师不可能如是说，因为当法是存在，不存在和亦存在亦不存在不成立时，那时产生果之因，存在和不存在二者的自性之缘被排除的缘故。如何称之为能立因呢？如果那样，则不合理。如是说，胜义的存在，那仅仅不是成立的因，这是话语的意义。说明理由，因此，在胜义中，内部诸处之因是所立，并且如来在那里所说的能立，在胜义中是不成立的缘故。如果你小乘部以胜义作为理由，那么就是不成立之义，如果以世俗作为理由，那么就是相违之义，善护以此在二谛中考察后，说了自他皆不成立的这个过失。话语的意义是，善护自己对小乘部说，如来
English
It has become extremely terrible. Third, refuting faults, that is, combining with the promise of Lekden (Legs-ldan) himself. It is like this, because the meaning of the basis and reason as stated is not established in both truths, and it is not established in common appearance, this is promised by the logician himself. How is it promised? The Hearer School (Nyan-thos sde-pa) believes that the cause of producing the inner sense bases, such as name and form, is only existent, because the Thus-gone One (Tathāgata) said that the six sense bases are established by the condition of name and form. There is pervasion in this, that is, whatever the Thus-gone One said is so, for example, Nirvana is peaceful. In response to this proof established by others, Lekden replied, here, Hearer School, what do you mean by 'there is a reason'? Is it said to be true because the Thus-gone One said so in conventional truth? Or is it said to be true because it was said in ultimate truth? If it is in conventional truth, then for you, the proponent of entities, the meaning of the reason is not established, because you want to assert that the inner sense bases appear in ultimate truth. If it is said that it exists in ultimate truth, then it is impossible for the teacher to say so in ultimate truth, because when the Dharma is existent, non-existent, and both existent and non-existent are not established, then the cause of producing the result, the condition of the nature of both existence and non-existence is eliminated. How can it be called a proving cause? If so, it is unreasonable. It is said that the existence of ultimate truth is not the cause of establishment, this is the meaning of the words. Explaining the reason, therefore, in ultimate truth, the cause of the inner sense bases is the object to be established, and the establisher spoken there by the Thus-gone One is not established in ultimate truth. If you, the Hearer School, use ultimate truth as the reason, then it is the meaning of non-establishment, and if you use conventional truth as the reason, then it is the meaning of contradiction, Lekden, after examining this in the two truths, spoke this fault of non-establishment for himself and others. The meaning of the words is that Lekden himself said to the Hearer School, the Thus-gone One