Tibetan
མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །ས་བོན་གང་ཡིན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་མིན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་རྟག་མིན་ཆད་མིན་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། རྩ་བ་འདི་ཉིད་ལས། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པ་མིན། །ཞེས་འཆད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་ན། དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་དེའི་རྗེས་བརྗོད་བྱས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཚེ། དེ་ངོར་སྐྱེས་ཙམ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ག་ལ་ཡིན། དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་འགར་ཡང་གར་བརྗོད། དེས་ན་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་གྲངས་ཅན་གྱིས་དོན་དམ་པར་(༡༡༧ན) བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་དེ་ལ་བལྟོས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ་ཞེ་ན། དེའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་དབུ་མ་པས་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་པའི་འདོད་པ་དག་ནི་ཇི་ཙམ་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་དེ་སྲིད་ཇི་ཙམ་དུ་ན་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པར་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་གཞུང་ལ་བལྟོས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བས་བློ་ངོར་བདག་སྐྱེ་འདོད་པས་དེ་མི་འགོག་པས་དོན་དམ་པར་ཞེས་སྦྱོར་ཞེ་ན། རྒྱུ་གང་ལས་དེ་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བར་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་མི་རྟོགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་བྱས་ནས། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་གང་ལས་སྐྱེ་སོགས་མི་དཔྱོད་པར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་མ་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་དམ་པར་ཞེས་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་དོན་དམ་པར་ཞེས་སྦྱོར་ན་ཡང་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པར་འདོད་ནས། དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཆོས་ཅན་ཞེས་ཆོས་ཅན་གྱི་(༡༡༧བ) ཁྱད་པར་དུ་འགོད་པར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་རང་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པའམ། གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལེགས་ལྡན་བྱེད་རང་གིས་དོན་དམ་པར་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཉེས་སྤོང་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དོན་དམ་པར་ཞེས་པ་འདི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དུའང་མི་བཟུང་ན། དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཅེས་འདྲི་བ་ལ་ལན་དུ་གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དག་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྨོས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་དུ་དེ་ལྟར་ན་ནི་སྔར་གྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་འགོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། འོ་ན་མིག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རིགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ལེགས་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་སྨྲས་པས་སྦྱོར་བ་སྔ་མའི་སྐྱོན་སྤོང་དུ་མ་སོང་ངོ༌། །ཀུན་རྫོབ་པའི་མིག་སོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སྨྲ་ན་ཡང་གྲངས་ཅན་སོགས་དང་དངོས་སྨྲ་བ་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྫས་སུ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོད་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་སོགས་གཞན་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་མིག་སོགས་དོན་དམ་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་ན་རང་ལ་མ་གྲུབ། ཀུན་རྫོབ་པའི་མིག་སོགས་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་ན་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལ་(༡༡༨ན) མི་འདའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་གང་ཡང་ཆོས་ཅན་དུ་མི་འཛིན་གྱི། ཅི་སྟེ་ཁྱད་པར་དེ་བོར་བའི་སྤྱི་ཙམ་འཛིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་མི་རྟག་པ་དང་ཆོས་ཅན་སྒྲ་གཉིས་ཀའི་སྤྱི་སྒྲ་ཙམ་ཉིད་བཟུང་བ་ཡིན་གྱི། ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་འཛིན་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྟགས་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོར་བསྟན་ན
Chinese
就像幼苗一样，什么种子就不是那个幼苗本身。不是异于它，也不是它本身，像这样，不是常，不是断，是法性。如是说。从这个根本中说：依赖于什么而产生什么，那暂时不是那个本身。因为不是异于它，所以不是断，不是常。如是解释。世间人以世俗的方式，依赖于世俗的生等而进入世间的名言时，中观派随顺世间，依其言说而作世间的名言时，因为没有遮止其生起，世间人哪里会认为世俗中有自生呢？中观派在世俗中又哪里会说有自生呢？因此，对所破加上胜义的词语是没有关联的。第二，如果说，是相对于其他数论派认为胜义中有自生的观点，而作胜义的区分，那也是不合理的。因为中观派甚至不承认数论派的那些安立是世俗的。月称认为，由于偏离了如实见二谛，外道徒的观点，只要能从二谛的角度遮止自生，那本身就是一种功德。因此，相对于其他宗派的观点而说胜义的区分也是不合理的。第三，如果说，世间自在者在心中认为有自生，所以不遮止它，因此加上“胜义”一词，那么，对于说什么原因导致也依赖于它而使差别与果一起产生的那种世间人来说，也不会认为有自生。因为世间人对于自生和他生等这样的分别，不会进行探究，只是认为从因产生果。因此，论师在进入世间世俗的名言时，也不会探究从二谛中的哪一个产生等问题，而是安立未经观察的世俗。因此，无论如何，加上“胜义”一词是没有意义的，这是确定的。在法体的差别中加上“胜义”一词。
English
Just like a sprout, whatever seed it is, it is not the sprout itself. It is not different from it, nor is it itself. Like this, it is not permanent, not annihilated, it is the nature of phenomena. Thus it is said. From this very root: Whatever arises in dependence on what, that is temporarily not that itself. Because it is not different from it, therefore it is not annihilated, not permanent. Thus it is explained. When worldly people conventionally rely on conventional arising and so forth to engage in worldly terminology, when Madhyamikas, in accordance with the world, follow their speech and make worldly terminology, because they do not prevent mere arising in their view, how could worldly people believe in self-origination in the conventional? How could Madhyamikas ever speak of self-origination in the conventional? Therefore, adding the word "ultimate" to what is to be refuted is irrelevant. Second, if it is said that the distinction of "ultimate" is made in relation to the view of other Samkhyas who believe in self-origination in the ultimate, that is also unreasonable. Because Madhyamikas do not even accept those establishments of the Samkhyas as merely conventional. Chandrakirti realized that the tenets of the non-Buddhists, since they have fallen from seeing the two truths without error, are meritorious to the extent that they prevent self-origination from the perspective of both truths. Therefore, it is also unreasonable to speak of the distinction of "ultimate" in relation to the views of other schools. Third, if it is said that the world, being independent, believes in self-origination in its mind, so it does not prevent it, therefore the word "ultimate" is added, then even the worldly people who say that the distinction together with the result arises in dependence on whatever cause, do not understand self-origination. Because worldly people do not engage in analyzing such distinctions as self-origination and other-origination, but only understand that the result arises from the cause. Therefore, the teacher also does not analyze from which of the two truths arising and so forth occur, but when engaging in worldly conventional terminology, he establishes the unanalyzed conventional in that way. Therefore, in all ways, it is certain that the distinction "ultimate" is meaningless. Adding the word "ultimate" to the distinction of the subject...
Chinese
如果说这样做也不合理，那么就说明：另外，如果想要在世俗中也否定从我而生，从而将“真实存在的内部生处诸法”作为有法（chos can）——将“真实存在”作为有法的（117b）差别来安立，那么此时，对于善巧者自己来说，就会变成所依不成的过失，或者变成所依不成的因的过失。因为善巧者自己并不承认真实存在的眼等生处。为了避免这个过失，如果说因为在世俗中存在眼等，所以没有所依不成的有法过失，那么，如果“真实存在”这个词不作为有法的差别来理解，那么，当被问及“真实存在”这个词是哪个的差别时，回答说，如果眼等世俗法是有法，并且为了遮止它们真实存在地产生，所以说“真实存在”是遮止产生的差别，那么，回答说，如果是这样，那么就不应该像以前那样安立论式。如果说“眼等世俗法不是真实存在的产生”，这样说是合理的。但是，善巧者你没有这样说，所以没有避免先前论式的过失。即使说世俗的眼等是有法，数论师等和实在论者等他宗也承认眼等是实物，是真实存在的，并且不承认是假立的世俗存在，所以对于数论师等其他宗派来说，会变成所依不成的有法过失，所以这是不合理的。因此，如果将眼等作为真实存在的有法，那么对于自己来说是不成立的；如果将世俗的眼等作为有法，那么对于他人来说是不成立的，因此无法避免有法的过失（118a）。当这样说的时候，无论作为真实存在还是世俗存在的差别，都不应执为有法。如果想要执取舍弃了那个差别的总相，例如，就像“声音是无常”这句话，只是执取了无常法和有法声音两者的总相“声音”一样，而不是执取差别。如果执取差别，那么比量（rjes su dpag pa）的因（rtags）和比量所要成立的所立（bsgrub bya）的一切名称都会消失，这样简要地说明。
English
If saying so is also unreasonable, then it shows: Furthermore, if one wants to negate arising from self even in conventional truth, and thereby establishes "truly existent internal sense bases" as the subject (chos can)—taking "truly existent" as a distinction of the subject (117b), then at that time, for the skillful one himself, it will become the fault of the basis not being established, or the fault of the reason of the basis not being established. Because the skillful one himself does not accept the truly existent eye and other sense bases. To avoid this fault, if one says that because eye and others exist in conventional truth, there is no fault of the basis not being established, then, if the term "truly existent" is not understood as a distinction of the subject, then, when asked "of what is the term 'truly existent' a distinction?" the answer is, if the conventional truths of eye and others are the subject, and because it prevents them from arising truly, therefore saying "truly existent" is a distinction of preventing arising, then, the answer is, if that is the case, then it is not appropriate to establish the argument in that way as before. If it is reasonable to say "the conventional truths of eye and others are not truly existent arising," then, since you, the skillful one, have not said that, the fault of the previous argument has not been avoided. Even if one says that the conventional eye and others are the subject, the Samkhyas and other proponents of realism accept that the eye and others are substances, that they are truly existent, and do not accept that they are nominally existent as conventional truths, so for the Samkhyas and other schools, it will become the fault of the basis not being established as the subject, so this is unreasonable. Therefore, if one makes the eye and others the subject as truly existent, then it is not established for oneself; if one makes the conventional eye and others the subject, then it is not established for others, so one cannot avoid the fault of the subject (118a). When saying this, neither the distinction of truly existent nor conventionally existent should be taken as the subject. If one wants to grasp only the general characteristic that abandons that distinction, for example, just as in the statement "sound is impermanent," only the general characteristic "sound" of both the impermanent dharma and the subject sound is grasped, and not the distinction. If one grasps the distinction, then all the terms of the sign (rtags) of inference (rjes su dpag pa) and the probandum (bsgrub bya) to be established by inference will disappear, thus briefly explaining.