Tibetan
འཐད་པར་ཐལ། རྗེས་དཔག་བརྗོད་ཚུལ་གཉིས་ཀ་མཐུན་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དོགས་ན། ཁྱད་པར་འཐད་དེ། ལེགས་ལྡན་གྱིས་དེའི་འགྲེལ་པར་དངོས་སུ་བཀོད་པས་གནས་མིན་པར་འཚང་བའི་རྗེས་དཔགས་སུ་སོང་ལ། (༡༡༢བ) སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་གྱི་བསམ་པའི་ཤུགས་ལས་འཕངས་ཏེ་བརྗོད་པས་གནས་མ་ཡིན་པར་འཚང་བའི་རྗེས་དཔགས་སུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ལན་འདེབས་བྱས་སྣང་མོད། དོགས་པ་དང་ལན་འདེབས་དེ་ལ་བརྟགས་ན་ཁོ་བོ་ལ་དེ་འདྲའི་དོགས་པ་ཞིག་ཤར་བ་ལ་ལན་ཅི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་མ་ཐེབས་པས་ཟོང་ཟད་པའི་ལན་འདེབས་འདི་མི་བྱེད་ཀ་མེད་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པའི་དོན་དང་ཡང་ཕ་རོལ་གྲངས་ཅན་ཉིད་འབྲེལ་བ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་ཕྱོགས་བཞི་པོ་གང་ཡང་དམ་བཅའ་བ་དང་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཁྱབ་བསལ་བ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་འགར་ཡང་གྲུབ་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བ་ག་ལ་ཡོད། ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབས་པས་ཕ་རོལ་པོ་ལ་ཁས་བླངས་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མང་པོ་ཇི་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་ཁོ་བོ་ཅག་མངོན་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། གང་ལས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ངག་འདི་ལ་གཞན་དངོས་སྨྲ་བས་གླགས་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་གླགས་དང་བཅས་པའི་ཚིག་གསུང་བ་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། ཡང་ཐལ་བ་བརྗོད་མཁན་དབུ་མ་པ་ཡིན་པས། བཟློག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་ཐལ་བ་བསྒྲུབ་པ་ན། ཐལ་བ་བརྗོད་མཁན་དབུ་མ་པ་ལ་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་ཅན་དུ་ཐལ་བ་ཡང་(༡༡༣ན) ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། བཟློག་པ་འཕང་བར་འདོད་ནས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཁྱབ་པ་ནི་ཐལ་བ་བརྗོད་པའི་ཚིག་གི་སྒྲ་རྣམས་ནི། དཔེར་ན། ཞགས་པ་ཅན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དབང་མེད་དུ་དཀྲི་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་པོ་རང་དབང་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྲ་ནི་བརྗོད་འདོད་རྗེས་འབྲང་ཕྱིར། །ཞེས་འབྱུང་བས། དོན་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ངག་ཡིན་ན་སྨྲ་བ་པོའི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ནང་འགལ་བ་རྗོད་པའི་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་དམ་བཅའ་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་རྗོད་པོ་དབུ་མ་པ་ལ་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དྲུག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་གཞན་ཕྱོགས་སེལ་བ་དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱང་མཛད་དེ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མཚན་ལས་སྔ་གྱུར་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་གཏོགས་པ། །གཟུགས་ན་གཟུགས་ནི་རྒྱུ་མེད་པར། །ཐལ་བར་འགྱུར་དེ་དོན་གང་ཡང༌། །རྒྱུ་མེད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་པོ་མིན། །རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ཐལ་བར་འགྱུར། །རྒ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་ཆེར་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སེལ་བར་མཛད་དོ། །ཕལ་ཆེར་ཞེས་པས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཁོ་མི་འདོད་པའི་ཐལ་དོན་དེ། དེ་ངོར་སུན་འབྱིན་གྱི་ཆེད་དུ་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ནས་ཁོ་རང་གི་ཁས་བླངས་ཀྱི་ཕྱོགས་(༡༡༣བ) ཁྱབ་བརྗོད་ནས་དགག་པར་ཡང་བྱེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཞིག །བསླུ་བ་དེ་ནི་རྫུན་ཅེས་གསུངས། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བསླུ་བའི་ཆོས། །དེས་ན་དེ་དག་རྫུན་པ་ཡིན། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་དུ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་དེ་དག་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་བརྫུན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་འདྲིད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱི་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་སྟེ། བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་བཞིན་ནོ། ། གང་ཞིག་བདེན་པ་དེ་ནི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དང་ལུང་འདི་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་བྱུང་བས་དོན་འདི་ལེགས་པར་སོམས་ལ། བོད་ཁ་ཅིག་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དགག་པའི་ཐལ་བ་དང༌། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ངག་འགོད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པ་ནི་གཏན་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་རྒྱུ
Chinese
理应如此。如果有人怀疑说，因为（你们）声称两种后世推论的表达方式一致。那么，这种区别是合理的。因为乐天的论著中明确记载了这一点，所以成了不合时宜的、充满瑕疵的后世推论。（112b）虽然佛护的论著中没有明确说明，但由于通过意义的思考的力量而表达出来，所以没有成为不合时宜的、充满瑕疵的后世推论。虽然似乎已经这样回答了，但如果考察这种怀疑和回答，我无论怎么思考也无法回答这种怀疑，所以不得不做出这种无用的回答，这是为了向他人展示。第五，反驳归谬论的意义也与对方数论派有关，但与我们中观派无关。因为对于自己来说，四个方面中的任何一个，无论是承诺、还是证明它的理由、还是普遍性，都没有被自己宗派的量度所证实。因此，我们怎么会有与已成立的宗派相违背的情况呢？因为存在（相违背的情况），所以通过反驳无意义的产生，从而证明了（这一点），对方有多少与承诺相违背的过失，我们就越是希望显现出来。因此，其他实在论者怎么会从佛护的言论中找到破绽呢？追随龙树论师毫不颠倒的宗派的佛护论师，怎么会有说出有破绽的话语呢？又有人认为，因为说归谬论的是中观派，所以存在与反驳相关的过失。那么，当说无自性的中观派对说有自性的事物进行归谬时，对于说归谬论的中观派来说，归谬论又怎么会变成具有与归谬论相反的意义呢？（113a）因为不是想要反驳而说的。它的遍及之处在于，说归谬论的词语的声音，例如，就像有绳索的人不由自主地缠绕某人一样，并不是使说话者不由自主。正如（经文）所说：“声音是跟随想要表达的意愿的。”因此，如果是有能力表达意义的言语，那么就是跟随说话者想要表达的意愿的。因为这个原因，确立归谬论就是陈述内在矛盾
English
It should be so. If one doubts, saying that because (you) claim that the two expressions of subsequent inference are consistent. Then, this distinction is reasonable. Because Lekden's treatise explicitly records this, it has become an untimely, flawed subsequent inference. (112b) Although it is not explicitly stated in Buddhapālita's treatise, it is not a flawed subsequent inference because it is expressed through the power of thinking about the meaning. Although it seems to have been answered in this way, if one examines this doubt and answer, I cannot answer this doubt no matter how I think about it, so I have to make this useless answer, which is to show to others. Fifth, the meaning of refuting the reductio ad absurdum is also related to the opponent Samkhya school, but not to us Madhyamikas. Because for oneself, none of the four aspects, whether it is a commitment, or the reason for proving it, or universality, has been proven by the measure of one's own school. Therefore, how can we have a situation that contradicts the established school? Because there is (a contradictory situation), by refuting meaningless arising, it proves (this point), the more faults that the opponent has that contradict the commitment, the more we want to manifest. Therefore, how can other realists find flaws in Buddhapālita's words? How can the teacher Buddhapālita, who follows the non-inverted school of Nāgārjuna, have spoken words with flaws? Again, some people think that because the one who speaks the reductio ad absurdum is a Madhyamika, there is a fault related to refutation. Then, when the Madhyamika who speaks of no self-nature performs a reductio ad absurdum on the thing that speaks of self-nature, how can the reductio ad absurdum become meaningful in the sense of the opposite of the reductio ad absurdum for the Madhyamika who speaks the reductio ad absurdum? (113a) Because it is not said with the intention of refuting. Its pervasiveness is that the sounds of the words that speak of reductio ad absurdum, for example, just as someone with a rope involuntarily entangles someone, it is not to make the speaker involuntary. As (the scripture) says: "Sound follows the intention to express." Therefore, if it is speech that has the ability to express meaning, then it follows the intention of the speaker to express. For this reason, establishing a reductio ad absurdum is stating an internal contradiction.
Chinese
的作用仅仅是阻止对方的承诺，因此，对于陈述结论的应成派中观师来说，不存在从结论中返回的意义。第六，佛护以仅仅是结论来排除他方，龙树菩萨也是这样做的。如云：虚空的体性先于，虚空丝毫也不存在。如果体性先于名称，则应成无体性。同样地，除了色法的因之外，如果色法存在，则色法应成无因。无因的任何事物都不存在。以及，涅槃不是实有，应成衰老的体性。没有衰老和死亡的事物，不是没有实有。等等，大多数都是仅仅通过确立结论的方式来排除他方的观点。大多数是指在某些情况下，对于他们不想要的结论，为了驳斥他们，将其作为要证明的对象，从他们自己的承诺方面(113b)普遍陈述来进行反驳。如云：世尊所说的，欺骗的法即是虚妄。一切行都是欺骗的法，因此它们是虚妄的。在《明句论》的解释中说：一切行也是具有欺骗性的法，因此，这些行是具有欺骗性的法，所以会变成虚妄。其中，具有欺骗性的法是迷惑，并且显现为颠倒，就像火轮一样。因为它的自性不是那样，所以一切行都是虚妄的，因为它们是具有欺骗性的法，就像海市蜃楼的水一样。凡是真实的，那就是具有欺骗性的法，例如涅槃。因此，从教义的理性和圣言量中，诸法被证实为无自性。如《般若波罗蜜多》中所说，一切法都是空性，即以无自性的方式。等等，出现了很多，所以好好思考这个意义。有些藏人认为应成派论者反驳了认为自性存在的结论，并且像那样确立的言论，也确立了证明无自性的证明言论，这是绝对不行的。如果是那样，应成派自己
English
The function of is merely to prevent the opponent's commitment, therefore, for the consequentialist Madhyamaka who states the conclusion, there is no meaning of returning from the conclusion. Sixth, Buddhapālita eliminates the other side with merely the conclusion, and so did the teacher Nāgārjuna. As it says: Before the characteristic of space, space does not exist at all. If the characteristic precedes the name, then it would follow that there is no characteristic. Similarly, if form exists without the cause of form, then form would follow to be without cause. Whatever is without cause does not exist. And, nirvāṇa is not a real entity, it would follow that it has the characteristic of aging and death. That which does not have aging and death is not without a real entity. And so on, mostly they eliminate the views of others only through establishing the conclusion. 'Mostly' means that in some cases, for the conclusion that they do not want, in order to refute them, they make it the object to be proven, and from their own commitment side (113b) they also refute it by stating it universally. As it says: Whatever dharma the Blessed One said is deceptive, that is said to be false. All conditioned things are of the nature of deception, therefore they are false. In the commentary of the Clear Words, it says: All conditioned things are also of the nature of deception, therefore, those conditioned things are of the nature of deception, so they will become false. Among them, that which is of the nature of deception is that which deceives and appears as the opposite, like a fire wheel. Because its own nature is not like that, therefore all conditioned things are false, because they are of the nature of deception, like the water of a mirage. Whatever is true, that is of the nature of deception, for example, nirvāṇa. Therefore, from the reason of the teachings and the scriptural authority, things are proven to be without inherent existence. As it is said in the Perfection of Wisdom, all dharmas are emptiness, that is, in the manner of being without inherent existence. And so on, many things have appeared, so think well about this meaning. Some Tibetans think that the consequentialists refute the conclusion that inherent existence exists, and like that, the words that establish it, also establish the words of proof that prove the absence of inherent existence, that is absolutely not right. If it were so, the consequentialists themselves