Tibetan
་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ཐལ་ངག་དེས་གྲངས་ཅན་གྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་མི་ནུས་པས་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལེགས་ལྡན་སྨྲ་བ་དེ་དོན་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགལ་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་དེ་མ་བརྗོད་ཀྱང་གཞན་གྲགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་གཞན་རྒོལ་བའི་བློ་ངོར་མ་བརྗོད་པའང་མ་ཡིན་ཅིང༌། གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་(༡༠༩ན) པའི་ཉེས་སེལ་ཀྱང་མ་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མདུན་ན་གནས་པའི་མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ཅེས་ཐུགས་ལ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་གང་གི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ། དེའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་འགྲེལ་པ་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏར་འབྱུང་མོད། ངག་དེས་རྟགས་དཔེ་ཇི་ལྟར་སྟོན་ཅེ་ན། ངག་དེའི་ཁོངས་ནས་འདོན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ངག་དེ་ལ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་གཏན་ཚིགས་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ཡོད་པ་འཛིན་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དག་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མདོར་བཞག་པའི་ངག་དེའི་བགྲེལ་པའི་ངག་དེའི་རྒྱས་བཤད་ཡིན་ལ། ངག་འདིས་ནི་བདག་སྐྱེ་མེད་པའི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་གཞན་གྲངས་ཅན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདག་སྐྱེ་མེད་པ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡོད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟའི་ཁྱབ་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བ་དེ་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་གཏན་ཚིགས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། ། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྒོལ་ངོར་མི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐལ་བར་འཕངས་ཏེ་འཛིན་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། (༡༠༩བ) བྱས་པ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱ
Chinese
如果因为佛护（Buddhapālita）的归谬论不能驳倒数论派的邪见，佛护论师就会变成被驳倒的境地，为了让善巧者进入这个道理，如果归谬论者用自己的比量无可避免地进行反驳，那么，即使不陈述自宗以量成立的观点，也并非没有陈述他宗所称的理由和对方敌论者心中没有陈述的例子，并且也没有消除已成立的能立的过失，这也是佛护论师所说的。怎么说呢？诸事物不是从自性产生的，因为存在于自己的自性中，就像面前存在的显现的瓶子一样，请铭记于心。因为大论师佛护曾这样说过，在他的论著中曾说：诸事物不是从自性产生的，因为它们的产生会变得毫无意义。虽然这些在《佛护释》（Buddhapālita）中有出现，但该语句如何显示出宗和例呢？必须从该语句中提取，该语句中的“它们”指的是执持理由存在于自己的自性中。为什么执持有宗呢？像这样，对于存在于自己自性中的事物来说，不需要再次产生，这是对简略语句的解释的详细阐述。这个语句执持着与自生不存在的法相顺应的例子，就像数论派中广为人知的显现的瓶子一样，要成立的是自生不存在，以及能成立的存在于自己自性中的法。对于如此执持的周遍，所谓的存在于自己的自性中，指的是执持理由。所谓“因为产生会变得毫无意义”，指的是将敌论者不认可的要成立的法，以归谬的方式抛出并使其接受。对此，例如：声音是无常的，（109b）因为是所作，凡是所作都是无常的，例如瓶子。同样，声音也是所作，因此是
English
If, because Buddhapālita's reductio ad absurdum cannot refute the wrong views of the Samkhya school, the master Buddhapālita would become defeated, in order for the skillful to enter into this reasoning, if the reductio ad absurdum proponent inevitably refutes with his own inference, then, even if one does not state one's own established view by means of valid cognition, it is not the case that one has not stated the reason known to others and the example not stated in the mind of the opponent, and one has not eliminated the fault of the already established proof, this is also what the master Buddhapālita said. How does he say it? Things do not arise from themselves, because they exist in their own nature, like the manifest pot in front of us, please keep this in mind. Because the great master Buddhapālita said this, it is said in his treatise: Things do not arise from themselves, because their arising would become meaningless. Although this appears in the Buddhapālita commentary, how does that statement show the sign and example? It must be extracted from that statement, the word "they" in that statement refers to holding that the reason exists in its own nature. Why hold the subject? Like this, for things that exist in their own nature, there is no need for rebirth, this is a detailed explanation of the interpretation of the concise statement. This statement holds the example that accords with the dharma of non-self-arising, like the manifest pot well-known to the Samkhya school, what is to be established is non-self-arising, and what establishes it is the dharma of existing in one's own nature. For such a pervasion that is held, the so-called existing in one's own nature refers to holding the reason. The so-called "because arising would become meaningless" refers to throwing the dharma to be established, which the opponent does not accept, in a reductio ad absurdum manner and making them accept it. For example: sound is impermanent, (109b) because it is produced, whatever is produced is seen to be impermanent, like a pot. Similarly, sound is also produced, therefore it is
Tibetan
ས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདིར་ཉེ་བར་སྦྱར་བས་གསལ་བར་བྱས་པའི་བྱས་པ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་སྒྲ་མི་རྟག་བསྒྲུབ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་དཔེ་རྟགས་ཅན་གྱི་ངག་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་བཀོད་པ་དཔེར་བྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་འདིར་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་བྱས་པ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ན་ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མདུན་ན་གནས་ཤིང་གསལ་བར་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་མི་བལྟོས་པར་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ནི་བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་གལ་ཏེ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངག་སྦྱར་བར་མཛད་ལ། སྦྱོར་བའི་ངག་འགོད་ཚུལ་ལ། དངོས་སྨྲ་བའི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། གཏམ་བརྒྱུད་མ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་གོ་གསལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡན་ལག་ལྔའི་སྦྱོར་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ངེས་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་ནི། དམ་བཅའ་དང་རྟགས་དང་དཔེ་དང་རྟགས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཉེར་སྦྱོར་དང༌། མཇུག་སྡུད་དེ་ཡན་ལག་(༡༡༠ན) ལྔ་པོ་འདི་ནི་རིམ་བཞིན་གྲུབ་བསལ་མེད་ལ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དང༌། རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟར་རྩོད་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་དང༌། གོ་བྱ་གོ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅའ་གསལ་བྱེད་གཉིས་ཏེ་ལྔའོ།།གཉིས་པ་ནི། ཁྱབ་པ་དང་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ཡི། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དངོས་སྨྲ་བ་དག་རང་ལུགས་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ངག་འགོད་ལ། འདིར་ནི་རྩོད་པའི་ཆེད་དུ་ངག་ཀྱང་རང་ལུགས་ཀྱི་དེར་གྲུབ་པ་ཞིག་འགོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་ཆེད་གཞན་གྱི་རྟགས་དཔེས་གཞན་འདོད་སུན་འབྱིན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངག་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་གྱི་ངག་འདིར་འགོད་པ་ནི་རྟོག་གེ་པ་སྔ་རབས་པ་ལ་དར་ཆེ་བས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་གྲགས་ཤིང༌། རྟོག་གེ་པ
Chinese
因此，因为是所作性之故，所以是无常，像这样在此处通过结合而阐明的，作为所作性是理由，就像这样，为了成立声音是无常，而安立了具有能成立的例子和相属的五支论式作为例子。圣救（佛护）说，此处“事物不是从自性而生”，就像说“声音是无常”一样。“对于存在于自己的自性中的事物来说，生也是没有意义的”，就像说“因为是所作性，所以是无常”一样。在此处，就像见到瓶子等在眼前存在并清晰地存在于自己的自性中，不依赖于生一样，就像见到所作性是无常一样，例如，就像瓶子一样。同样，在泥团等的状态下，如果认为存在于自己的自性中的瓶子等是存在的，那么，在那时，对于存在于自己的自性中的事物来说，生是不存在的，就像声音也是所作性一样，因此，因为是所作性之故，所以是无常，这样进行了论式的结合。关于结合的论式安立方式，对于实事论者的论理学论著来说，有两种结合方式：通过各种各样的言谈故事的方式，以容易理解为主，进行五支论式的结合；以及以成立确定为主，进行二支论式的结合。第一种是：宗、因、喻、合、结，这五支是依次成立的，没有排除，想要成立，以及像作为因所安立的那样，存在于争论的主体上，以及具有能知和所知的法，以及理由和宗的阐明，这五者。第二种是：周遍和法性的支分，如所说：“法性由彼周遍”。实事论者们在自己的宗派中，安立以量成立的成立论式。此处，为了辩论，论式也不是安立在自己的宗派中已经成立的，而是为了生起他人的名声之比量，通过他人的因和例子，驳倒他人的观点，是成立的论式。在此处安立具有五支的论式，是因为在古代的论师中非常盛行，所以说是按照他们的观点来做的。论师
English
Therefore, because it is made, it is impermanent. Like this, it is clarified here by combining that being made is the reason. Just like this, in order to establish that sound is impermanent, the five-membered argument with the example and sign of the establisher is set up as an example. Sangyas Kyang (Buddhapalita) said, here "things do not arise from themselves," is like saying "sound is impermanent." "For things that exist in their own nature, arising is also meaningless," is like saying "because it is made, it is impermanent." Here, just as seeing that pots and so on exist in front and clearly exist in their own nature, without depending on arising, is like seeing that being made is impermanent, for example, like a pot. Similarly, in the state of clay lumps and so on, if one thinks that pots and so on that exist in their own nature exist, then, at that time, for things that exist in their own nature, there is no arising, just as sound is also made, therefore, because it is made, it is impermanent. Thus, the combination of the argument was made. Regarding the way of setting up the combination argument, for the treatises on logic of the realists, there are two ways of combining: through various kinds of speech stories, mainly for easy understanding, combining the five-membered argument; and mainly for establishing certainty, combining the two-membered argument. The first is: proposition, reason, example, application, and conclusion. These five members are established in sequence, without exclusion, wanting to establish, and like what is established as the reason, existing on the subject of the debate, and having the qualities of knowable and knower, and the clarification of reason and proposition, these five. The second is: the members of pervasion and property of the subject, as it is said: "The property of the subject is pervaded by that." The realists, in their own system, set up the argument of establishment that is established by valid cognition. Here, for the sake of debate, the argument is not set up as something that has already been established in one's own system, but in order to generate the inference of others' fame, through others' reasons and examples, refuting others' views, it is the argument that establishes. Setting up the five-membered argument here is said to be because it was very popular among the ancient logicians, so it was done according to their views. Logician