Tibetan
སལ་བའི་སྐྱོན་དེ་ཡོད་རིགས་ཀྱང༌། དོན་དམ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་བལྟོས་བཞག་ལས་ང་ལ་བདེན་གཉིས་འདི་གྲུབ་ཀྱི་རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ་(༡༠༦ན) ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། ང་ལ་ནི་བདག་སྐྱེ་མེད་པའི་རྟགས་དཔེ་མ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་བཞི་པོས་དངོས་དོན་གྱི་ཆོས་འགའ་ཞིག་གྲུབ་པར་དམིགས་ན་ནི། དེ་རང་ལུགས་སུ་བསྒྲུབ་པའམ་རང་ལུགས་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་ན་འགྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང༌། དེ་འདྲ་མེད་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་ང་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་རྟགས་དཔེ་མ་བརྗོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཀླན་ཀ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་དབུ་མ་པ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་ཅེས་པ་དེ་ཡོངས་གཅོད་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་བཅད་དགག་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བཅད་དགག་ཙམ་ནི་ཡོད་མེད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པའི་བསྒྲུབ་བྱའང་རྣམ་བཅད་མེད་དགག་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་དབུ་མ་པ་ལ་རྣམ་བཅད་དགག་པའི་དམ་བཅའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་བཅད་དགག་ཙམ་གྱི་དམ་བཅའ་དེ་དམ་བཅར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདྲ་དེ་སྤྱི་ལྡོག་ནས་ཡོད་མེད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་དབུ་མ་པ་ལ་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལ་རྣམ་བཅད་དགག་བྱའི་དམ་བཅའ་ཡོད། དེ་ཡོད་ན་དེས་རྣམ་པར་བཅད་པ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཆོད་ལ། དེར་ཆོད་པའི་ཚད་མ་གཅིག་གི་བྱེད་པས་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ཡོངས་སུ་མ་ཆོད་པའི་བར་དེར་ཕུང་གསུམ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་དེ། བལྟོས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ངག་དོན་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཚད་གྲུབ་ལ་དེ་ལྟའི་ཆོས་དེའི་གནས་ལུགས་དང་(༡༠༦བ) མཐུན་པའི་འཛིན་སྟངས་མ་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་དབུ་མ་ཡང་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཛིན་སྟངས་མ་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཚད་མའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ། མ་གྲུབ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་དེ་ཚད་མར་མ་སོང༌། གྲུབ་ན་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁས་བླངས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཡ་རབས་མཐོན་པོའི་གྲལ་དུ་འདུག་ནས་མ་རབས་དམའ་བའི་བགྱི་བས་ཤ་ཐང་དུ་བྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། གསུམ་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ
Chinese
即使有清晰的过失，但胜义谛远离一切戏论，世俗谛仅是显现的依存，所以我没有成立这二谛的自宗以量成立（106a）的承诺。因此，我没有不立自生无生的宗因喻的过失。如果现量等四量观察成立某些实事之法，那么如果存在将它作为自宗成立或者从自宗遣除的事，或许可以成立。但因为没有那样，所以作为应成派的我没有不述自宗的宗因喻等的责难。如是说。又有些人说，对于应成派来说，没有自续的承诺，这是从遍遮成立的角度说的，不是从遣余所遮的角度说的。因为遣余所遮仅仅是非有非无。应成派的所立也仅仅是遣余无遮而已。如是说。如果是这样，那么应成派不应有遣余遮止的承诺。因为遣余遮止的承诺不是承诺，因为那样的东西从总相上来说非有非无。或者应成派应有遍遮的成立的承诺。因为他有遣余所遮的承诺。如果他有，那么他所遣除的什么被遍遮了呢？因为在那里成立的量的一个作用，在没有遣除遍遮之前，在那里遣除三蕴。如果说不遍，那么没有不遍的理由，因为是观待平等的缘故。如果语义自续派在世俗中以世俗的量成立世俗的法，并且存在与那样的法的体性（106b）相符的不错乱的执着的量，那么如果有说这种话的应成派，那他不会成为真正的应成派。不错乱的执着的量，在世俗中是成立为量的自性还是不成立？如果不成立，那么在世俗中它也不是量。如果成立，那么应成派的理证所破的，是承认在世俗中是世俗的自性。那么身居高尚的行列，却忙于卑劣的行为，这有什么意义呢？第三是，何时自宗以量成立。
English
Even if there is a fault of clarity, the ultimate truth is free from all elaborations, and the conventional truth is merely dependent on appearance, so I do not have the commitment to establish the two truths as my own tenet established by valid cognition (106a). Therefore, I have no fault of not establishing the subject, reason, and example of self-origination being unborn. If the four valid cognitions, such as direct perception, observe and establish some real phenomena, then if there is something to be established as one's own tenet or to be refuted from one's own tenet, it may be established. But since there is no such thing, I, as a Prasangika, have no accusation of not stating my own tenet's subject, reason, and example, etc. So it is said. Also, some say that the statement that Madhyamikas do not have the commitment of their own system is made from the perspective of establishing complete exclusion, not from the perspective of what is to be excluded by distinction. Because what is excluded by distinction is neither existent nor non-existent. The object to be established by the Madhyamika is also merely a distinctionless negation. So they say. If that is the case, then Madhyamikas should not have the commitment to negate by distinction. Because the commitment to negate by distinction is not a commitment, because such a thing is neither existent nor non-existent in general. Or Madhyamikas should have the commitment to establish complete exclusion. Because they have the commitment to what is to be excluded by distinction. If they have it, then what is it that they completely exclude by distinguishing? Because one function of the valid cognition that establishes there eliminates the three aggregates there until it is distinguished and not completely excluded. If you say it is not pervasive, then there is no reason why it is not pervasive, because it is equally dependent. If a Svatantrika-Madhyamika says that in the conventional, a conventional valid cognition establishes a conventional phenomenon, and there is a valid cognition with an unerring apprehension that corresponds to the nature of that phenomenon (106b), then that Madhyamika would not become a true Madhyamika. Is that valid cognition with unerring apprehension established as the nature of valid cognition in the conventional or not? If it is not established, then it is not a valid cognition even in the conventional. If it is established, then what the Madhyamika's reasoning refutes is the acceptance of the conventional as the nature of the conventional. So what is the point of sitting in the ranks of the noble and being busy with the deeds of the base? The third is: When one's own system is established by valid cognition.
Tibetan
་མི་འཇོག་པ་དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པས་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། གཞན་གྲངས་ཅན་གྱིས་དམ་བཅའ་དང་རྟགས་ལ་ཉེས་པའི་ཚེར་མ་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་སྐྱེ་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ནི་གང་ཡིན། ཅི་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་སམ། འོ་ན་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ནི་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར། ཐལ་བ་པ་གང་ལ་བརྗོད་ནས་ཉེས་པ་འདི་དག་སེལ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཉེས་པ་དེ་སེལ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོས་བདག་སྐྱེ་ཡོད་པར་རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་དེ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སུན་འབྱིན་གྱི་བདག་སྐྱེ་མེད་ཅེས་སྨོས་ཀྱང་རང་(༡༠༧ན) ལུགས་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་བདག་སྐྱེ་མེད་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར། གྲངས་ཅན་པ་དག་གིས་ཕྱིར་བཟློག་པར་འགྱུར་བ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་གང་ཞིག་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དམ། འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འབད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ་ཀྱིས་བཞག་པའང་ག་ལ་ཡོད། དེ་མེད་ན་དེའི་སྐྱོན་སྤོང་ཅི་སྟེ་བྱེད་དེ། ལོ་ཏོག་མེད་པ་ལ་སེར་བ་བསྲུང་མི་དགོས་པ་བཞིན། སྨོས་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་འགལ་ལོ་ཞེས་པ་དེའི་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྔ་རབས་པའི་ཡིག་རྙིང་དུ། རང་རྒྱུད་པ་དག་འདིའི་ཉེས་པ་སྤོང་བ་ན་རྒྱུ་འབྲས་རང་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། ངེད་དབུ་མ་པ་ནི་ཐ་སྙད་བརྫུན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་ལྟའི་སྐྱེ་བ་དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེ་བ་དང་མི་འགལ་ལ། སྐྱེ་བ་དེ་ལའང་རིགས་པས་དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་ཀྱང་
Chinese
如是不安立，如是说之应成派，于自之相续不言说随行比量之时，他数论者于立宗与因有此过失之刺，谓“我无生”之立宗，其义为何？岂是“我”者，谓从果之自性无生耶？抑或从因之自性无生耶？彼有何变？若谓从果之自性无生者，则已成而立成有何为？若谓从因之自性无生者，则成相违之义，以一切具生者，乃是因之自性而有者，彼即是生故。如是之语，应向何者说，而消除此等过失耶？如是说之过失不必消除，以彼为遮遣我生，而自宗许为量成者，虽说遮遣之我生，然未安立自（107a）宗量成之我无生故。数论者等将成倒错，内之生处等，从我无生，如是自续之立宗岂有耶？如是于我等，何者已成而立成耶？且成相违之义，以有为遮遣已成而立成是何者与相违之义是何者而勤作故。如是之理，自宗量成而安立者岂有耶？若无彼，云何能除彼之过失耶？如无苗稼，则不需防雹也。如是已说之理由，以不成为他人所说之过失之故，故师子贤论师说，已成而立成，与所立能立相违也，彼之答不必说也。此处古老之旧书中，自续部者等，于此过失消除时，虽非因果二者自性之生，然我等应成派乃于名言虚妄如幻而生，如是之生与缘起之生不相违，且于彼生，若以理如是观察，则生不成立，然
English
If one does not establish it, when the Madhyamika who speaks in this way does not express the subsequent inference of his own continuum, then the other Samkhyas have the thorn of fault in the proposition and sign, saying, "What is the meaning of the proposition 'I am unborn'?" Is it that 'I' means that there is no birth from the nature of the effect? Or is it that there is no birth from the nature of the cause? What will change from that? If you say that there is no birth from the nature of the effect, then what is the use of proving what is already proven? If you say that there is no birth from the nature of the cause, then it becomes a contradictory meaning, because all those who have birth are those who exist in the nature of the cause, and that is why they are born. To whom should such words be spoken, and how should these faults be eliminated? It is not necessary to eliminate the fault of saying this, because he said that there is no self-birth to refute the self-birth that his own system considers to be valid, but he did not establish that his own (107a) system considers the self-birth to be non-existent. The Samkhyas and others will become inverted, and how can there be a self-continuum proposition that the inner birth places and others are not born from the self? Likewise, for us, what is already proven is what is to be proven? Moreover, it becomes a contradictory meaning, because there is effort to abandon what is already proven and what is the contradictory meaning. How can there be a reason established by the valid self-system? If there is no such thing, how can one eliminate its faults? Just as there is no need to protect against hail when there are no crops. For the reason just mentioned, since it does not become a fault spoken by others, the teacher Sangyas Kyang said that what is already proven is what is to be proven, and that what is to be proven contradicts what is to be proven, and that there is no need to answer it. Here, in the old books of the past, when the Svātantrikas and others eliminate this fault, although it is not the birth from the nature of both cause and effect, we Madhyamikas are born in name, false, and like illusions, and such birth is not contradictory to the birth of dependent origination, and even in that birth, if one examines it in this way with reason, then birth is not established, but