Tibetan
ཐ་སྙད་སྨྲ་བ་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་རྙེད་པའི་སྐྱེ་སོགས་འཇོག་ལ། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་མེད་སོགས་རང་ལུགས་ལ་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མ་བྱས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟེན་གྱི་ཚད་མའི་སྤྲོས་(༡༠༧བ) པ་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་བས་སྐྱེ་ནི་སྐྱེ། སྐྱེ་ན་རྒྱུ་འབྲས་གང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་ཞེས་ཉེས་པ་འགོད་པ་སྐད་དུ་རྒོལ་བ་དེས་ནི་དེ་སྐད་དུ་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྒོལ་བ་ལས་ཁོ་བོ་ཐལ་བ་པ་ལ་ནི་ལན་འདེབས་ཀྱི་གཉེར་ཆུང་ངོ༌། །ཞེས་བྲིས་སྣང་ངོ༌། །བཞི་པ་ནི། ཅི་སྟེ་ཡང་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དག་མ་གྲུབ་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ལ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞན་གྲངས་ཅན་སོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་བ་བསལ་བར་མ་གྱུར་མོད། འོན་ཀྱང་གྲངས་ཅན་སོགས་གཞན་གྱི་བདག་སྐྱེ་སོགས་དམ་བཅའ་བ་ལ་དམ་བཅའ་བ་པོ་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགལ་བ་བརྗོད་པར་ནི་བྱ་དགོས་པས་རྗེས་དཔག་དེ་ལ་གྲངས་ཅན་རང་ཉིད་ཀྱི་བློ་ངོ་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་དམ་བཅའ་དང་ཁྱབ་པ་རྣམས་ལ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་དག་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རྟགས་དཔེ་དེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམ་བཅའ་དེའི་ཉེས་པ་སྟེ་ཚེར་མ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ད་དུང་གཞན་གྱིས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་རྗེས་བརྗོད་བྱས་ནས་གཞན་འགོག་པའི་རྟགས་དཔེ་མ་བཀོད་པ་དང༌། དམ་བཅའ་ལ་ཚེར་མའམ་ཉེས་པ་མ་བསལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་ལན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རང་ལུགས་ཀྱིས་བཞག་པའི་རྟགས་དཔེ་མ་བཀོད་པ་དང༌། དམ་བཅའི་ཉེས་པ་མ་བསལ་བའི་ཉེས་པ་དང༌། གཞན་གྲགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་(༡༠༨ན) ནས་དེ་ལྟར་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་སྐྱེ་སྒྲུབ་པ་གང་གི་ཕྱིར་བདག་སྐྱེའི་དོན་གང་ཞིག གྲངས་ཅན་གང་གིས་དམ་བཅས་པ་དེ་ནི་གྲངས་ཅན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་སོགས་གཞན་དག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་དོན་འདི་འཐད་པ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་གང་གི་སྒོ་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་འཐད་པ་སྟེ་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་གཞན་ལ་བསྙད་པ
Chinese
从词语方面来说，就安立由词语的量所获得的生等。而应成派对于两种谛都不作有自性的自生存在与否等任何自宗的破立。因为没有见到这样做的破立之所依的量的论述（107b）所以生就是生。如果生，从作为因果哪一者的体性而生这样安立过失，如果辩论者这样说，就是对这样承认者进行辩论，而对于我应成派来说，回答的必要性很小。这样写着。第四，如果又是，按照应成派中观师们的观点，由于没有成立属于自宗以量成立的宗派、理由和比喻等，所以不陈述自续的随行比量。虽然没有以量成立的随行比量，成立自宗破自生的立宗之义，遣除论敌数论师等的立宗。然而对于数论师等其他的自生等立宗，必须陈述以立宗者自己的随行比量相违，因此对于那个随行比量，数论师自己心目中的宗和周遍等，必须要有与理由和比喻的过失相离的。因为那个理由，不陈述自宗以量成立的能立和比喻，以及没有去除那个立宗的过失即荆棘。现在如果说，仍然在陈述其他所承认的量之后，没有安立遮止其他的能立和比喻，以及没有去除立宗的荆棘或过失的过失，就会变成那个过失本身。那么，作为那个回答将要说，没有安立自宗所安立的能立和比喻，以及没有去除立宗的过失的过失，以及以他宗共称的势力（108a）而这样陈述过失的过失，不是那样的。为什么呢？为了成立自生，自生的意义是什么？数论师所立宗的那个，因为想要像数论师自己确定那样，使中观师等其他确定，所以这个意义是合理的。通过哪一个能成立而领会的合理性，即为了证悟那个所立，而向他人陈述
English
In terms of words, one establishes arising, etc., which are obtained by the measure of words. However, the consequentialist does not make any affirmation or negation in his own system regarding whether or not there is self-origination with inherent existence in both truths. Since I have not seen any elaboration of the measure that is the basis for such affirmation or negation (107b), arising is arising. If it arises, the fault is imputed by saying that it arises from the nature of which cause and effect exist. If the opponent argues in this way, he is arguing against whoever accepts it in this way, but for me, the consequentialist, there is little need to answer. It seems to be written like this. Fourth, if, according to the Madhyamika consequentialists, the পক্ষ (pakṣa, thesis), reason, and example that fall into the category of being established by one's own system are not established, then the inference of one's own continuum is not stated. Although the establishment of the meaning of the thesis refuting self-origination in one's own system and the inference established by the measure for both the proponent and the opponent do not eliminate the thesis of others such as the Samkhyas, it is still necessary to state the contradiction to the thesis of others such as the Samkhyas regarding self-origination, etc., by the inference of the proponent himself. Therefore, for that inference, the thesis and pervasion in the mind of the Samkhya himself must be free from the faults of reason and example. For that reason, since the sign and example established by one's own system are not stated, and since the fault of that thesis, i.e., the thorn, is not removed, if it is said that the sign and example for refuting others are not set forth after stating what is accepted as a measure by others, and the fault of not removing the thorn or fault in the thesis will become that very fault, then the answer to that will be stated. Not setting forth the sign and example established by one's own system, and the fault of not removing the fault of the thesis, and the fault of stating faults in this way by the power of what is known to others (108a) is not so. Why? For the sake of establishing self-origination, what is the meaning of self-origination? That which is posited by the Samkhya, because it is desired to generate certainty in others such as the Madhyamikas as the Samkhya himself is certain, this meaning is reasonable. The reasonableness of understanding through which means of proof, that is, stating to others for the sake of realizing that which is to be proven.
Tibetan
ར་བྱ་དགོས་སོ། །བསྙད་པར་བྱ་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་བདག་སྐྱེ་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན་ཕ་རོལ་པོ་གྲངས་ཅན་ཁོ་ནས་ཉེ་བར་འགོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རེ་ཞིག་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ན་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། །རང་གི་མཐོང་དོན་རབ་གསལ་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་གྲངས་ཅན་རང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་ལྡན་མེད་བཞིན་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་པའི་དབུ་མ་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྟགས་དཔེ་བརྗོད་པའི་སུན་འབྱིན་གྱི་ཐལ་འགྱུར་ལ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་སེལ་དགོས་སོ། །ཞེས་པ་འདི་ནི་གཞན་དབུ་མ་པ་ལ་གྲངས་ཅན་བདག་སྐྱེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། བདག་སྐྱེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་སོ་སོར་ངེས་པའམ་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བས་ཡོད་པ་ལས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་འདི་ནི་དབུ་མ་པ་སོགས་གཞན་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་རྣམ་གྲངས་ཞིག་གོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བའི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་རང་གིས་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་(༡༠༨བ) ཕྱོགས་ཆོས་ཁྱབ་པ་གྲངས་ཅན་རང་ཁས་འཆེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་སྤྱི་མཐུན་ལ་དེ་ངོར་གྲགས་གྲུབ་གང་ཡང་མེད་བཞིན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་ལས་བཟློག་སྟེ་གསར་1རྩོམ་དུ་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཐད་པ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་ཁས་བླངས་པས་གྲངས་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་གྲངས་ཅན་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སླུ་བར་བྱེད་པས་དབུ་མ་པ་སོགས་གཞན་བདག་སྐྱེ་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་དེ་སུན་ཇི་ལྟར་འབྱིན་ཞེ་ན། གང་གྲངས་ཅན་རང་གི་དམ་བཅའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་གྲངས་ཅན་གྱི་བདག་སྐྱེ་འདོད་པ་འདིའི་ཆེས་སུན་འབྱིན་པ་གསལ་པོ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གྲངས་ཅན་སུན་འབྱིན་པའི་སྐབས་འདིར་རང་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །ཡང་གྲངས་ཅན་ལ་གྲངས་ཅན་རང་ལུགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བ་བརྗོད་པས་བདག་སྐྱེ་ཡོད་ངེས་ཁེགས་ཆུག་མེད་ངེས་སུ་མི་འགྲུབ། དེ་མི་འགྲུབ་ན་སློབ་དཔོན
Chinese
应当如此。因为必须驳斥，所以在数论者自己承诺的自生宗义的成立上，凡是只有对方数论者才需要安立的，这暂且是各宗派论者的规矩。如是所说：为了他人的缘故而作比量，能使自己的见解更加明了。因此，虽然数论者自己没有成立的量，但对于不欲有产生的应成派来说是有的。对于自生有过的他宗所许的相和例子，必须消除驳斥的太过周遍的过失。这段话对于其他的应成派来说，也不是数论者成立自生的正确理由。或者说，为了成立自生，因为各自的因是决定的或者没有，没有就不会产生，所以必须从有产生有。这段话对于应成派等其他宗派来说，也不是理由，这也是一种说法。因为没有从自己的自性产生自己的自性的例子，所以在数论者自己承诺的宗义的成立上（108b）， 所立、法、遍是仅仅随顺数论者自己承诺的，因为在世俗世间共许中，在他们看来，既没有名言也没有成立，自己所要成立的和能成立的一切都与世间相违，而是新创作的，因此是不合理的。因为承认了没有能成立的所立，所以数论者的这种论式只能欺骗数论者自己，不能使应成派等其他宗派对自生产生定解。应当知道这一点。那么，应当如何驳斥数论者的观点呢？凡是数论者自己成立所承诺的意义，因为与所要成立的相同，所以没有成立所要成立的能力，这显然是数论者所主张的自生的最大驳斥。因此，在这个驳斥数论者的场合，对于说出以自宗的比量来损害，有什么必要呢？没有必要。再说，对于数论者，即使说出与数论者自宗的宗义相违背，也不能确定地遮止自生有，也不能确定地不成立。如果不能成立，那么导师……
English
It should be so. Because it is necessary to refute, therefore, in the establishment of the Samkhya's own promised self-origination tenet, whatever only the opponent Samkhya needs to establish, this is temporarily the rule of the proponents of various schools. As it is said: Inferring for the sake of others makes one's own view clearer. Therefore, although the Samkhya itself does not have a valid proof, it is present for the Prasangika who does not want existence to arise. For the subject and example of the other's accepted sign that is entailed by self-origination, it is necessary to eliminate the fault of being too pervasive in the refutation. This statement is not a correct reason for the Samkhya to establish self-origination for other Prasangikas. Alternatively, in order to establish self-origination, because the respective causes are definite or non-existent, nothing will arise from non-existence, so it is necessary for existence to arise only from existence. This statement is also not a reason for other schools such as the Prasangika, and this is also one way of saying it. Because there is no example of one's own nature arising from one's own nature, therefore, in the establishment of the Samkhya's own promised tenet (108b), the subject, property, and pervasion are merely following the Samkhya's own promise, because in the conventional world, in their view, there is neither expression nor establishment, and everything that they want to establish and the means of establishing it are contrary to the world, but are newly created, therefore it is unreasonable. Because the subject without the means of establishment is admitted, this formulation of the Samkhya can only deceive the Samkhya itself, and cannot generate certainty about self-origination for other schools such as the Prasangika. This should be known. So, how should the Samkhya's view be refuted? Whatever the Samkhya itself establishes the meaning of its promise, because it is the same as what is to be established, it does not have the ability to establish what is to be established, and this is clearly the greatest refutation of the Samkhya's assertion of self-origination. Therefore, in this situation of refuting the Samkhya, what is the need to express harm with the inference of one's own system? There is no need. Furthermore, for the Samkhya, even if it is said to contradict the Samkhya's own system, it cannot definitely prevent self-origination from existing, nor can it definitely not establish it. If it cannot be established, then the teacher...