Tibetan
་སོང་ངོ་ཞེས་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཆེས་མང་དུ་བྱུང་མོད། ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་ཆོས་ཀྱི་གཞི་འགར་ཡང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྒྲ་རྟོག་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དོན་མེད་ཀྱང༌། གཞན་དག་གི་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་སྐུར་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་གཞན་ངོར་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པའི་སླད་དུ་སྒྲ་རྟོག་གི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་ཀྱི། དེའི་ཚེའང་ཁོ་བོས་གང་དུའང་དམ་མི་འཆའ་བ་ཉིད་ཀྱིའོ་ཞེས་བསམས་པ་སྟེ་ཡིད་ལ་རྒྱུ་བ་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། དམ་བཅའ་མེད་པ་དམ་བཅར་བརྗོད་པར་ཅི་ལྟར་ཐལ། འོ་ན་ཁྱེད་ཅག་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རང་ལུགས་འཇོག་རྒྱུ་མ་བྱུང་བས་གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། དེ་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡོད་ན་ཐལ་འགྱུར་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཡང་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་མཚུངས་ལ། དེ་སྐྱེ་ན་ཐལ་འགྱུར་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་ཞིག་སྒྲ་རྟོག་གི་དམ་མི་བཅའ་ཀ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འརྗོད་འདོད་ཡོད་ཀྱང༌། རང་གི་ལོག་པར་རྟོག་པའི་དམ་བཅའ་བ་མེད་ན་ཅི་སྟོ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཐལ་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའམ། ཡང་ན་རྣམ་གསལ་གྱི་དཔེ་མིག་དང་ལྡན་པས་མིག་ཐུར་གྱིས་ལིང་ཐོག་གིས་བཀབ་པའི་གཞན་གྱི་མིག་འབྱེད་འདོད་ཡོད་ཅིང༌། འབྱེད་ཀྱང་མིག་ལྡན་(༡༠༢ན) རང་ཉིད་ཀྱི་མིག་འབྱེད་འདོད་ཡོད་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། ། ཡང་དམ་བཅའ་མེད་པ་དམ་བཅར་འགྱུར་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་སྙམ་པ་དེ་ལུག་ལྟར་ལྐུགས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མེད་དགག་དེ་ཀ་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཆར་མ་བབ་པ་དེ་ཀ་ཆར་བབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་སུ་བླུན་པོ་དེ་དག་རེ་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། གཉིས་པ་ཐལ་རང་གྱེས་ནས་ཕན་ཚུན་རྩོད་པ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ནི། རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་དུ། བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་དེ་འདིར་ཚིག་ཚོགས་ལ་མ་འཛེམ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་ངག་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་གྱིས། ༡ སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན། གཞན་ཡང་རྟོག་གེ་པ་འདིས་ཞེས་པ་ནས་དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་གྱིས། ༢ ལེགས་ལྡན་རང་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་པར་བསྟན། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་པ་ནས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་ཆོག་གོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས། ༣ ཟླ་བ་རང་ཉིད་ལ་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ལུགས་འགོད་པ། དེ་ལ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པ། དེ་མི་འཐད་པར་ཟླ་བས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་བདག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་དགོས་པ་མེད་དོ། ། ཅི་སྟེ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་ནི་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་(༡༠༢བ) གསུངས་སོ། །འདིའི་དོན་ལ་སྔ་རབས་པའི་ཡི་གེར། སློན་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་པ་རང་རྒྱུད་དུ་བཀོད་ཀྱང་རུང་ཐལ་འགྱུར་དུ་བཀོད་ཀྱང་རུང༌། གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་དམ་བཅའ་རྣལ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་འཇོག་པའི་དམ་བཅའ་རྣལ་མ་མ་ཡིན། དེ་ལ་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་བདག་སྐྱེ་འདོད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་དཔེ་རྟགས་གསལ་གསུམ་བཟུང་ལ། ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་བྱུང་ཡང་རྟགས་མ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་བདག་གི་བདག་ཉིད་ཅེས་སོགས་ནི་དེའི་རྒྱས་བཤད་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་སྦྱོར་ཚུལ་འདི་ལེགས་ལྡན་གྱིས་མ་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཞེས་བྲིས་སྣང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་བདག་སྐྱེ་འགོག་ཚུལ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་སྐྱེ་མེད་པ་ལ་དོན་མེད་སོགས་བཀོད་པ་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནམ་ཐལ་འགྱུར་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆེས་མི་རིགས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་བཞིན་ཅེས་ཁྱབ་པ་མཚོན་པའི་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མི་སྐྱེ་ཞེས་སངས་རྒྱས་པས་བསྒྲུབས་ན་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་ལ། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགལ་རྟགས་སུ་འགྲོ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་དང་རྟགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མ་གསལ་(༡༠༣ན) བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ཐལ་འགྱུར་ཡི
Chinese
说是已经消失了，这样的指责非常多。我们对于真实事物的任何基础，也因为没有通过 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण， प्रमाण， प्रमाण) 来理解，所以把那些作为声音概念的表达是无意义的。但是，为了消除其他人对于存在与否的诽谤，为了向他人陈述反驳，才以表达声音概念的意愿来表达。即使在那时，我也想到我不会在任何地方做出承诺，因为我甚至没有在心中略微思考过。没有承诺，怎么会变成表达承诺呢？那么，你们没有能够确立通过 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण， प्रमाण， प्रमाण) 成立的自宗观点，所以不会产生反驳他人的过失推理，这是不合理的。因为没有表达意愿的概念。如果存在表达意愿的概念，那么那个过失推理的反面，也会同样产生表达意愿的想法。如果产生，那么过失推理的反面，就不可避免地会变成声音概念的非承诺。如果这样说，那也不会变成那样。虽然为了消除他人的邪见而有表达的意愿，但是如果没有自己错误理解的承诺，那又有什么用呢？例如，就像立宗者陈述理由和例子一样。或者，就像具有清晰例子的眼睛的人，想要用眼科手术刀打开被白内障遮蔽的别人的眼睛一样，虽然想要打开，也打开了，但是有眼睛的人（102页） 不一定需要想要打开自己的眼睛。还有，如果认为没有承诺会变成承诺，那么这样认为就像羊一样愚蠢。如果那样，那么无遮就会变成非无遮，不下雨就会变成下雨等等，那些愚蠢的人为什么不会期待呢？第二，归谬论者和自立论者如何分开并互相辩论呢？根本的解释《明句论》中，在遮止自生的章节中出现的内容，在这里不顾及词句的繁琐，应当陈述。其中，从“导师佛护说”到“导师也没有说结合的语言”之间，1、显示了导师佛护没有过失。另外，从“这位 तर्क (tarka，思择， तर्क， तर्क， तर्क) 者”到“没有那样说”之间，2、显示了乐天的自立论者自己有违背承诺的过失。如果说“如果其他人的 अनुमाना (anumāna，比量， अनुमाना， अनुमाना， अनुमाना)”，到“非常
English
There have been many accusations that it has disappeared. We, for any basis of real things, also because we have not understood through प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण, प्रमाण, प्रमाण), so expressing those as sound concepts is meaningless. However, in order to eliminate the slander of others regarding existence or non-existence, in order to state refutations to others, we express with the intention of expressing sound concepts. Even at that time, I thought that I would not make a commitment anywhere, because I had not even slightly considered it in my mind. How can the absence of a commitment become an expression of commitment? Then, since you have not been able to establish the self-established view of प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण, प्रमाण, प्रमाण), it is unreasonable that the consequence of refuting others does not arise. Because there is no concept of the intention to express. If there is a concept of the intention to express, then the opposite of that consequence will also equally generate the thought of the intention to express. If it arises, then the opposite of that consequence will inevitably become a non-commitment of sound concept. If you say that, then it will not become that way. Although there is an intention to express in order to eliminate the wrong views of others, what is the use if there is no commitment to one's own wrong understanding? For example, like the proponent stating reasons and examples. Or, like a person with clear examples of eyes, wanting to open the eyes of others covered by cataracts with an ophthalmic scalpel, although wanting to open, and also opening, but a person with eyes (page 102) does not necessarily need to want to open his own eyes. Also, if you think that the absence of a commitment will become a commitment, then thinking like that is like a sheep being stupid. If that is the case, then non-affirmation will become non-non-affirmation, and not raining will become raining, etc., why wouldn't those stupid people expect it? Second, how did the consequentialist and the autonomous debater separate and argue with each other? In the root commentary, the Clear Word, what appears in the chapter on preventing self-arising, should be stated here without regard to the complexity of words. Among them, from "The teacher Buddhapālita said" to "The teacher also did not say the language of combination," 1. It showed that the teacher Buddhapālita had no fault. In addition, from "This तर्क (tarka, reasoning, तर्क, तर्क, तर्क) er" to "did not say that," 2. It showed that Lektan's autonomous debater himself had the fault of violating the commitment. If it says, "If other people's अनुमाना (anumāna, inference, अनुमाना, अनुमाना, अनुमाना)", to "very"
Chinese
之间说“可以驳斥”。第三，论证月称（藏文：ཟླ་བ་）本人没有相违的过失。第一部分包括：确立佛护（藏文：སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་）的宗义；之后，善护（藏文：ལེགས་ལྡན་བྱེད་）陈述反驳；最后，月称论述这种反驳不合理。第一部分是：导师佛护也说：事物不是从自性中产生的，因为它们的产生会变得毫无意义，并且会变得非常过分。对于那些存在于自性中的事物来说，也不需要再次产生。如果存在，那么产生永远不会变成不产生。如是说（102b）。关于这个意义，在古代文献中记载：导师佛护说，事物不是从自性中产生的，无论是建立为自续还是建立为应成，都是真实的驳斥他者的誓言，但不是建立中观宗自身观点的真实誓言。对于那些想要自生的数论派来说，产生会变得毫无意义和无穷无尽，因为存在。就像显现的瓶子一样。不能接受，因为已经在那里承诺了。所谓“那些”，是指例子、理由和结论三个方面。虽然出现了两次“因为”这个词，但不是理由。所谓“事物是自性的自性”等等，是对它的详细解释，因此善护没有理解佛护的论证方式。有这样的记载。第二部分是：有些人认为佛护遮止自生的方式是不合理的，对于没有自生的情况，说出毫无意义等等，这是自续的论证还是应成的论证？如果是前者，那就非常不合理，因为有能立的支分，作为理由，就像有法和知识一样，因为没有陈述表示周遍的例子。如果其他人说，佛护论证已经存在于果的自性中的事物不会产生，那就是重复论证已经成立的事情，因为数论派也不认为已经存在的果会产生，并且存在于因的自性中的产生是毫无意义的。如果这样说，就会变成相违的理由，因为所有的产生都有因，并且没有明确（103a）誓言和理由的过失。如果是后者，那就是应成。
English
up to the point of saying "it is permissible to refute." 3. Showing that there is no fault of contradiction in Chandra (Tibetan: ཟླ་བ་) himself. The first part includes: establishing the tenets of Buddhapālita (Tibetan: སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་); then, Bhāviveka (Tibetan: ལེགས་ལྡན་བྱེད་) states the refutation; finally, Chandra states that this refutation is unreasonable. The first part is: The teacher Buddhapālita also said: Things do not arise from themselves, because their arising would become meaningless, and it would become extremely excessive. For those things that exist in their own nature, there is no need for them to arise again. If they exist, then arising will never become non-arising. Thus it is said (102b). Regarding this meaning, it is recorded in ancient texts: The teacher Buddhapālita said, "Things do not arise from themselves," whether it is established as Svātantrika or established as Prāsaṅgika, it is a true vow to refute others, but it is not a true vow to establish the Madhyamaka's own view. For those Sāṃkhyas who want self-arising, arising would become meaningless and endless, because it exists. Like a manifest pot. It cannot be accepted, because it has already been promised there. The so-called "those" refers to the three aspects of example, reason, and conclusion. Although the word "because" appears twice, it is not the reason. The so-called "things are the nature of self" etc. is a detailed explanation of it, so Bhāviveka did not understand Buddhapālita's way of reasoning. There is such a record. The second part is: Some people think that Buddhapālita's way of preventing self-arising is unreasonable. For the case of no self-arising, stating meaningless etc., is this a Svātantrika argument or a Prāsaṅgika argument? If it is the former, it is very unreasonable, because there is a limb of proof, as a reason, just like there is a subject and knowledge, because the example that represents pervasion is not stated. If others say that if the Buddha proves that things that already exist in the nature of the result do not arise, then it is proving what has already been established, because the Sāṃkhyas also do not think that the result that already exists will arise, and the arising that exists in the nature of the cause is meaningless. If you say so, it will become a contradictory reason, because all arising has a cause, and the fault of the vow and the reason is not clear (103a). If it is the latter, it is Prāsaṅgika.