Tibetan
ར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་བཀག་ནས། དེས་ཁྱབ་བྱར་གྱུར་པའི་རང་མཚན་དང་སྤྱི་མཚན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ་བཞེད་ནས། རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གིས་རློམ་སྟེ་སྨྲས་སུ་ཟད་ཀྱི། དོན་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་དོན་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དོན་བྱ་བར་ནུས་པ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཡུལ་མིན་(༡༠༡ན) པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། །དོན་གཉེར་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་མི་བཟང་ཞེས། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཅི་ཕན། །དེ་བས་ན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་སྨྲའོ། །དངོས་པོའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་ཅིང༌། དེ་ལས་བཟློག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་དགག་པར་བྱེད་དེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་ཞེས་བརྗོད་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ཉིད་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡང་མེད། དགག་པ་ཡང་མེད་དེ། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་མ་བསྟན་ཏོ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་ལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ངེས་སོ། ། གཞན་དུ་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་སྐད་ཅིག་པའམ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་པ་ཤར་པ་གཞན་གྱི་ལུང་ལས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བདེན་དུ་མེད་པའི་ལེགས་བཤད་རྒྱ་ཆེར་ཡོད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཆོག་གོ།།མདོར་ན། གལ་པོ་ཆེ་ལ་ཡང་ཡང་སྐྱོར་བའི་དཔེས་ཐལ་འགྱུར་བས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་བྱིས་འཕགས་གང་གིས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དངོས་ཆོས་ལ་འདི་ལྟར་དམ་(༡༠༡བ) བཅའ་དང་གཏན་ཚིགས་འགོད་པར་བྱ་མེད་པས། ལུགས་འདི་ལ་ཕྱོགས་གང་ཡང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་གཞན་དག་གིས་ཁྱོད་ནི་གང་ཡང་དམ་མི་འཆའ་བའི་ཕྱིར། དམ་བཅའ་མེད་པ་བརྗོད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་ནན་གྱིས་བཀྲིས་ནས་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་དམ་བཅར
Chinese
通过遮止仅仅具有作用的事物成为遍，从而认为暗示了被其所遍的自相和共相的事物也被间接遮止。如《庄严经论》的根本释中说：“如我所说，这些都是我自负地说出来的。对于脱离一切作用能力的事物，有领悟的人们进行辨析时，没有任何意义。因为作用的能力不是辨析的对象。否则，如果不是具有作用能力，辨析追求有什么用？就像太监，是美是丑，有欲望的人们辨析有什么用？因此，智者们说作用能力是事物的特征。这样的事物的形态，显示了人与法无我等等，并且遮止了与此相反的增益。因为说‘士夫的意义’，即产生果，依赖于此。其他既没有成立，也没有破斥，因为处于中立的状态。因此，不要认为没有显示一切事物的境都是无我等等。‘一切’这个词，是为了说出想要表达的全部意义，想要表达的是一切作用能力的事物。因此，作用能力必定是刹那。否则，次第和另一个不可能起作用。不能说人是刹那或非刹那，因为是无自性，就像虚空中的花朵等一样，不需要费力就能成立。”这样说道。因此，自续派东派，即使在其他论典中，也有许多关于世俗中，世俗以自己的特征成立，并非实有的善说，但就此打住。总之，用重要的东西反复强调的比喻，应成派对于二谛，无论儿童还是圣者，对于任何以量成立的事物，都不应该这样立宗和立论。因此，对于这个不执着任何宗派的宗派，其他人强烈地责备说：‘因为你什么也不承诺，所以会陷入不立宗’，因此，那本身就是立宗。
English
By preventing the mere entity that has the ability to perform a function from becoming pervasive, it is considered to have indirectly indicated that the self-characteristic and general-characteristic entities that are pervaded by it are also indirectly prevented. As it says in the root commentary of the Ornament [for Clear Realization]: "As I have said, all of these are merely spoken out of my own conceit. For those who are endowed with understanding, when they analyze that which is devoid of all capacities for action, there is no meaning whatsoever. Because the capacity for action is not an object of analysis. Otherwise, if it is not capable of performing a function, what is the use of analyzing the pursuit? Just like an eunuch, whether he is beautiful or ugly, what is the use of analyzing him by those who have desire? Therefore, the wise say that the ability to perform a function is the characteristic of a thing. Such a form of a thing shows the selflessness of persons and phenomena, and refutes the superimposition that is contrary to it. Because the production of the result, which is called 'the purpose of a person,' depends on this. There is neither establishment nor refutation of the other, because it remains in a neutral state. Therefore, do not think that the realm of all things is not shown to be selfless, and so on. The word 'all' is used to express the entire meaning that is intended to be expressed, and what is intended to be expressed is all things that have the ability to perform a function. Therefore, the ability to perform a function is definitely momentary. Otherwise, it is not appropriate for sequence and another to perform a function. It cannot be said that a person is momentary or non-momentary, because it is without self-nature, just like a flower in the sky, and so on, it is established without having to strive." Thus it appears. Therefore, the Autonomist Easterners, even in other scriptures, have many excellent explanations about how, in conventional truth, conventional truth is established by its own characteristics and is not truly existent, but enough of elaboration. In short, using the analogy of repeatedly emphasizing what is important, the Consequentialists, with respect to the two truths, whether children or noble ones, should not make such assertions and arguments about any object that is established by valid cognition. Therefore, for this system that is free from adhering to any side, others strongly rebuke, saying, 'Because you do not make any commitment, you will fall into not making an assertion.' Therefore, that itself is an assertion.