Tibetan
མི་འཕེན་གྱི་ཐལ་འགྱུར་དང༌། ཐལ་དོན་དེ་དག་གི་སྒྲུབ་ངག་དང༌། ཚུལ་སོ་སོར་བསྒྲུབས་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ངག་འགོད་པ་དང༌། དམ་བཅའ་བརྗོད་ནས་ཚུལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཚེ་ཐལ་འགྱུར་བ་དེ་རང་རྒྱུད་སྨྲ་བ་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་པ་ཁོ་ནའམ་འབའ་ཞིག་པར་སྨྲ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་(༨༨ན) དང༌། བསྒྲུབ་བྱའི་དངོས་ཆོས་དང་བཅས་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་གང་ཞིག དེ་མི་ལེན་བཞིན་རྒོལ་བ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་སུན་འབྱིན་བྱེད་དུ་ངག་ཇི་ལྟར་ཡང་བཀོད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟགས་ཆོས་ལ་སོགས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་ཞེན་དོན་ཀྱང་གཞན་ཁོ་ནའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། རང་ཕྱོགས་ལ་ནི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་འགལ་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་སྨིག་རྒྱུ་གྲོལ་བ་ལྟར་ཞིག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི། རང་མི་འདོད་བཞིན་བཀྲི་བྱེད་གླང་ཆེན་གྱི་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་གསལ་ལས། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། འཇིམ་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་ཡང་མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་མི་དགོས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་ཐལ་འགྱུར་བས་གྲངས་ཅན་ལ་གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་ཏུ་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ན་ཁས་ལེན་མེད་པའི་ཐལ་འགྱུར་བཞད་གད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་སྦྱར་བས་རང་རྒྱུད་དམ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་རང་གི་རིགས་པ་ཚད་གྲུབ་རང་བདེན་པས་བཞག་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་གཞིར་བྱས་ནས་རྩོད་པའི་ངག་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་སུན་འབྱིན་ཁོ་ནར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་སུན་འབྱིན་ལ་ཐལ་བར་བརྗོད་པ་དང་རྣལ་མར་བརྗོད་པ་ལས་དེ་སྐབས་ཀྱི་ངག་དེ་ཕྱི་མར་སྣང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་རང་ལུགས་དང་རང་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཞག་བཞིན་གཞན་ཁོ་ན་སུན་འབྱིན་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་དེ། གཞན་(༨༨བ) སུན་འབྱིན་པ་ལས་གྲུབ་པའི་དོན་མེད་པར་ཅོ་འདྲི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་ལ་ཅོ་འདྲིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གང་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའི་བློ་ཅན་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། གང་ཕྱོགས་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་ངོར་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པ་འཐད་ལྡན་གྱིས་བསལ་ནས་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའི་བློ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པ་འདི་ལ་ཁོ་བོས་བཤད་པའི་གནད་ཟབ་མོ་འདི་མ་རྟོགས་པར་བོད་གངས་ཅན་པ་གྲགས་ལྡན་སྔ་ཕྱི་མང་པོས་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་དེ་ཉིད་འཚོལ་བའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ཚར་གཅོད་རྗེས་འཛིན་བྱེད་པ་ན། སྒྲུབ་བྱེད་མི་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་སྒྲུབ་ངག་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་དང་གཞི་མཐུན་གྱི་ངག་ཁོ་ན་འགོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་ངོར་གཞན་དག་གིས་མི་འདོད་པའི་ཕྱོགས་རང་གི་ཚིག་ཟིན་ལ་དམ་བཅའ་བ་དང་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་འགོད་ན་དེ་རང་རྒྱུད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་ཆེན་རྣམས་ཁོ་བོས་ཚར་གཅིག་ཙམ་ཡང་མ་བཀླགས་པར་འཇུག་པའི་གཞུང་སྦྱོར་ཐོར་ཙམ་དང༌། དེའི་སྤྱི་མ་ཐལ་ཙམ་ཞིག་གིས་བློ་ཚིམ་ནས་ཕྱུགས་ལྟ་བུ་མང་དུ་འདུས་པའི་དབུས་ན་དབུ་མའི་འཆད་རྩོད་རྩོམ་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་ང་རོ་ངན་པ་འདོན་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་མི་སྒྲོགས་ཀ་མེད་བྱུང་ངོ་ཞེས་གསལ་བར་སྟོན་པའི་མེ་ལོང་དུ་སྣང་ངོ༌། །ཚིག་གསལ་དུ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ལ་རྟོག་གེ་པ་འདིས་ནི་(༨༩ན) ཞེས་པའང་སློབ་དཔོན་དེ་སྒྲ་ཚད་སོགས་ཕྱི་ནང་གི་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་བློ་ཤིན་ཏུ་བྱང་ནས་ཤེས་རབ་ཟབ་ཅིང་རྣོ་བའི་ཆ་ནས་དེར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་ཆོས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས་དེར་འཛིན་གྱི་མངོན་ཞེན་དྲག་པོ་བྱེད་པའི་ཤན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པས་གནས་སྐབས་སུ་གྲུབ་པའི་གོ་ཆོད་དོ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་པས་ན་རྟོག་གེ་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆིང་གྲོལ་གྱི་ཆེད་དུ་བླང་དོར་བྱེད་པ་ན། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ལ་བླང་དོར་མི་བྱེད་པར་སྐྱེས་བུ་ཀུན་ལ་གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་བལྟོས་བཞག་གི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་འདོར་བ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་བླང་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་མི་སེམས་པར་མ་བརྟགས་པར་མཐུན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འཆིང་གྲོལ་གྱི་ཆེད་ཀྱི་བླང་དོར་རང་ལུགས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ནས
Chinese
不成立的归谬，以及那些归谬的立论，以及各自的方式成立之后，记录下随后的推论，以及在陈述承诺后成立方式，虽然有这样做，但那时归谬论者不会变成自续论者，如果只说是中观派，因为在两种真理中，不承认以自宗的量成立的能立(88a)，以及所立的法和事物，不承认这些的同时，为了驳斥其他论敌的邪见，无论如何都可以陈述言论，因为缘起等关联的执着意义也只存在于他者的立场。对于自方来说，所有破立的矛盾关联都像天空中的阳焰一样消失。因此，说出的话是跟随人的意愿，而不是像牵引大象的铁钩一样，在自己不愿意的情况下被牵引。因此，《明句论》中说：“事物不是从自性中产生的，因为对于存在于自己的自性中的事物来说，产生也是没有意义的。烧制时的瓶子也像显现的瓶子一样，因为存在着所以不需要产生。” 这也是归谬论者对数论者以他者所知的推论产生作用的自续论的言论，因为如果是归谬，就会变成没有承认的归谬，成为笑话。像这样结合自续论的言论，并不是成立了以自续或自宗的量成立的所立，因为中观派以自己的理证成立的、以自证成立的无偏颇为基础，所有辩论的言论都只是为了驳斥他者而说。对于那样的驳斥，有说是归谬，有说是如实说，因为那时的言论看起来是后者。那么，在没有丝毫建立自宗和自方的情况下，仅仅驳斥他者是没有必要的，因为驳斥他者(88b) 除了诘难之外，没有成立的意义。并非如此，不是为了诘难他者而说那样的话，而是凡是处于某一方的智者，都是对那如实性产生邪见，并且为了使所有那一方的人，都通过他者所知的、合理的理证来排除对一方的执着。
English
The fallacy of non-establishment, and the arguments for those fallacies, and after establishing the respective methods, recording the subsequent inferences, and establishing the methods after stating the commitment, although there are those who do this, at that time the fallacy proponent does not become a proponent of intrinsic existence, if one only says that they are a Madhyamika, because in both truths, they do not accept the proof (88a) established by their own system's valid cognition, and the object to be proven along with the entities, while not accepting these, in order to refute the wrong views of other opponents, one can state arguments in any way, because the attachment to the meaning of the relationship of signs, etc., also only exists in the position of others. For one's own side, all contradictory relationships of affirmation and negation disappear like a mirage in the sky. Therefore, speaking words follows the wishes of the person, but it is not like the iron hook that leads an elephant, being led while not wanting to. Therefore, in the Clear Words, it says, "Things do not arise from themselves, because for things that exist in their own nature, arising is also meaningless. The pot at the time of firing also does not need to arise because it exists like a manifest pot." This is also the fallacy proponent's statement to the Samkhyas, using the argument of intrinsic existence that generates inferences known to others, because if it were a fallacy, it would become a fallacy without acceptance, becoming a joke. Combining the argument of intrinsic existence in this way does not establish the object to be proven that is established by intrinsic existence or the valid cognition of one's own system, because the Madhyamika, based on the impartiality established by their own reasoning and self-established valid cognition, all statements of debate are only said to refute others. For such refutations, there are those who say it is a fallacy, and those who say it is a real statement, because the statement at that time appears to be the latter. So, without establishing one's own system and one's own side at all, merely refuting others is unnecessary, because refuting others (88b) is merely fault-finding without any meaning of establishment. It is not so, it is not said in that way for the sake of fault-finding with others, but whoever is a wise person abiding in a certain side, is wrongly conceiving of that suchness, and in order to make all those on that side, through reasonable arguments known to others, eliminate attachment to one side.
Chinese
因为要让远离分别念的众生领悟那唯一的真如。因此，如果是中观派，就不应该以自己的相续来推断，因为这样不合理。对于这句话，许多前后的藏地雪域（指西藏）的著名人士没有领悟我所说的这个深刻要点，中观应成派以寻找那唯一的真如为目的，通过辩论来调伏和摄受所化众生。不提出立宗的应成论证和论证的语言，也只是提出与应成论证和基础相同的语言。因为除此之外，不应该在他人面前，以自己的词句来承诺他人不认可的观点，并提出其论证。因为如果那样提出，就会变成自续派。说这些话的人，对于寂护论师和月称论师的广大论典，我连一遍都没有读过，只是满足于一些零散的论典和粗略的概要，像牲畜一样聚集在人群中，发出恶劣的声音，说自己正在进行中观的讲辩著述，这完全是由于普遍的愚昧无知而不得不发出的声音，这就像一面清晰的镜子一样显现出来。在《明句论》中说“这位正理派（指善护论师）”，这也是因为论师对声明、量论等内外各大体系都非常精通，从智慧深刻而敏锐的角度来说的，而不是因为受到世俗谛的实法上，以世间分别念执著的强烈影响，以至于在世俗谛中也认为由世俗谛的量成立，暂时可以成立，所以才称之为正理派。因此，应成派的论师们依赖世俗谛，为了解脱而进行取舍时，不是对世俗法以理性能否分析成立的对境进行取舍，而是对于一切众生普遍认可的，仅仅是随顺世俗的，从烦恼方面舍弃，从清净方面取受，这并没有思考世俗的自性，而是未经观察的随顺。因为为了解脱而进行的取舍，在自己的宗派中，真谛和俗谛都必须由量成立。
English
Because it is to allow beings who are free from discursive thoughts to comprehend that very suchness. Therefore, if one is a Madhyamika, it is not reasonable to infer based on one's own continuum. Regarding this statement, many famous individuals, both past and present, from the snowy land of Tibet (referring to Tibet), have not understood this profound point that I have spoken of. The Prasangika Madhyamikas, with the aim of seeking that very suchness, tame and gather disciples through debate. The Prasangika argument that does not propose a thesis, and the language of argumentation, only propose language that is consistent with the Prasangika argument and its basis. Because other than that, one should not, in front of others, commit to a view that others do not accept with one's own words, and propose its argumentation. Because if one were to propose in that way, it would become Svatantrika. Those who say these things, regarding the vast treatises of Acharya Shantarakshita and Chandrakirti, I have not even read them once, but am satisfied with some scattered treatises and a rough outline, and like livestock, gather in the midst of a crowd, making bad noises, saying that I am engaging in Madhyamika teachings, debates, and writings. This is entirely due to universal ignorance, and it is inevitable that these sounds are emitted, which appear like a clear mirror. In the Commentary on the Clear Words, it says, "This logician (referring to Acharya Gunamati)," this is also because the teacher is extremely proficient in all the great systems, both internal and external, such as sound and logic, and it is said from the perspective of profound and sharp wisdom, not because of the strong influence of worldly discursive thoughts clinging to real phenomena of conventional truth, to the extent that even in conventional truth, it is considered established by conventional valid cognition, and temporarily can be established, so he is called a logician. Therefore, when the Prasangika teachers rely on conventional truth to engage in acceptance and rejection for the sake of liberation, they do not accept or reject objects of conventional phenomena based on whether they can be analyzed and established by reason, but rather, for all beings, they abandon the aspects of affliction and accept the aspects of purification, merely in accordance with conventionality. This is not thinking about the nature of conventionality, but rather conforming without investigation. Because for the sake of liberation, the acceptance and rejection must be established by valid cognition in both the ultimate and conventional truths of one's own system.