Tibetan
ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང༌། མྱོང་བ་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། རིང་པོ་དང༌། ཐུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་མ་བརྟགས་ཉམས་དགའི་ཚད་མ་ཉིད་འདི་པས་ཁས་ལེན་ཏེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་ཚད་མ་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་འཛིན་གྱི་དུག་སེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །རང་རྒྱུད་དུ་སྨྲ་ཚུལ་འདི་ལས་བརྩམས་ཏེ། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་རང་རྒྱུད་པ་ལ་སྒྱུ་མ་རིགས་སྒྲུབ་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་སོ། །སྟེང་པ་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་རང་རྒྱུད་པའི་ཕྱོགས་ལ་དགྱེས་པས་རང་རྒྱུད་པ་སྒྱུ་མ་རིགས་པས་བདེན་པར་དོན་བྱེད་ནུས་སུ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པས་སྒྱུ་མ་རིགས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མ་པ་དེ་རང་རྒྱུད་པ་ནི་མ་ཡིན། ཐལ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་རྨོངས་པ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་གསུང་བ་ཡང་རང་གི་གནོང་ཐོག་ལ་ཕོག་པའི་ཚིག་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཅེས་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནོར་ཅན་སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱས། བྱེ་བྲག་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་མཆོག་འཆད་པ་ལའང༌། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་བྱེད་གཉིས་ཀྱིས། །ཐལ་འགྱུར་ཙམ་དང་རང་རྒྱུད་སྒྲུབ་བྱེད་(༨༥བ) ཕྱིར། །ཐལ་རང་གཉིས་སུ་མཁས་ལ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ། །དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་གནས་དང༌། །སྒྱུ་མ་རིགས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་འཕགས་ཡུལ་གྱི། །ཚད་ལྡན་དུ་མས་བཤད་ཕྱིར་དབྱེ་བ་དེ། །རྨོངས་པ་མཚར་བསྐྱེད་ཡིན་ཅེས་གསུང་མི་རིགས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དེའི་ཚད་མ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་ཤིང་ཚད་མས་གྲུབ་ན་དེར་མི་བསླུ་བར་ཡོད་དགོས་ལ། དེར་མི་བསླུ་ཞིང་བདེན་པར་ཡོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཆོས་དང་དེ་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའང་རང་ཚིག་གནོད་བཅས་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མའི་རྟ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་ན་སྒྱུ་མའི་རྟ་སྒྱུ་མ་མ་ཡིན་ཅིང༌། དངོས་པོ་རང་རྒྱུད་པའི་རྟ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་བདེན་པར་ཚད་མས་ཞེན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལའང་སྤྲོས་མཚན་གྱི་འཛིན་པའི་ལྷག་ཅུང་ཟད་ལུས་པར་གསལ་ཏེ། མཁས་མཆོག་དཔའ་བོས་དོན་དམ་བྱང་སེམས་སྒོམ་པའི་མན་ངག་ཏུ། དེས་ན་མ་བརྟགས་ཉམས་དགའ་བར། །སེམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ནི་སྒྱུ་མ་འདྲ། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བརྟགས་པས་བསླུས། །འདིས་ཀྱང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་སྤངས་པའི། །སྤྲོས་བྲལ་འཇམ་དབྱངས་མཐོང་བ་མིན། །སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མ་ཙམ་མིན་ཏེ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་དེ་མི་འགྲུབ། །གྲུབ་ན་གཞན་གྱི་གཞུང་(༨༦ན) ལུགས་ཀྱང༌། །སྒྱུ་མའི་ཆོས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ནི། །སྒྱུ་བཞིན་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་རང་རྒྱུད་པའི་ཆོས་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། མྱུག་སོགས་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནའང་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་དེར་ཡང་ཕྱི་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་གོམས་པའི་ཚོགས་སོག་གི་མཐུས་ངང་གིས་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ཉིད་འཚོལ་བ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚད་མ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཞིག་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་འཚོལ་བའི་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དེའི་ཚད་མ་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་སྨྲ་བ་དག་ལ་གནས་སྐབས་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་དངོས་འཛིན་ཅན་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་བཏགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སོགས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཆོས་དང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སེལ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར།
Chinese
的自性是：可以成为色法，可以感受，可以执取相，可以显现造作，可以成为能辨识的等等。 общей 的自性是：无常，痛苦，空，无我等等。 另外，自性是：蓝色，黄色，长，短等等，以及色声等等。 如此所说，在世俗谛中，对于世俗的实物，以未经观察的、令人愉悦的力量进入的量，此人是承认的。在《释论小疏》中说：未经观察，仅仅是令人愉悦，就是因果的关系。 因为这个缘故。 因此，认为世俗如幻的事物，承诺力量进入的缘起和量，从而消除内外对实物的执着之毒，他是这样认为的。 从这种自续的说法开始，在圣地印度，自续派被称为主张以幻术理证进行论证的中观派。 斯塘巴·洛扎瓦大师喜欢自续派，因为自续派不以幻术理证来证明真实地能够起作用，所以那个以幻术理证进行论证的中观派不是自续派。 由于不是应成派，所以说是一种产生迷惑和惊奇的中观派，这也是把击中自己痛处的言辞转移到别处。 具有智慧之财的达仓洛扎说：在讲解殊胜的龙树宗派时，佛护和静命两人，由于仅仅是应成和自续的论证，所以在智者中被称为应成派和自续派。 圣地的许多量士夫说，那依次是不安住和幻术理证。 说那种区分是产生迷惑和惊奇是不合理的。 如是，对于自续派的说法，应成派认为，世俗的实物力量进入的法，以及它的量，虽然在胜义谛中没有，但在世俗谛中，如幻的事物力量进入是有的，这样说是不能成立的。 因为在世俗谛中，如果以世俗的实物力量进入并且以量成立，那么就必须有不欺骗的存在。 如果在那里不欺骗并且真实存在，那么所有的世俗谛都会变成不是虚假的造作。
English
Its own characteristic is: that which can become form, that which can be experienced, that which can be grasped as a sign, that which can manifestly produce, that which can become discriminating, and so on. The general characteristic is: impermanence, suffering, emptiness, selflessness, and so on. Also, its own characteristic is: blue, yellow, long, short, and so on, as well as form, sound, and so on. As it is said, in conventional truth, this person accepts the validity of the unexamined, delightful, force-entered object of conventional truth. In the Minor Commentary, it says: "Unexamined, merely delightful, is the relationship of cause and effect." For this reason. Therefore, he thinks that by accepting the interdependent and valid conventional, illusion-like object of force-entry, he eliminates the poison of grasping at objects, both internal and external. Starting from this way of speaking in the Svātantrika system, in the noble land of India, the Svātantrikas are called the Madhyamikas who speak of establishing illusion-like reasoning. Since the great Lotsāwa Stenpa was pleased with the Svātantrika side, and since the Svātantrikas do not prove that they can truly function by means of illusion-like reasoning, that Madhyamika who establishes illusion-like reasoning is not a Svātantrika. Since it is not a Prāsaṅgika, saying that it is a Madhyamika that creates bewilderment and wonder is also a transformation of words that hit one's own sore spot. Taktsang Lotsāwa, who possesses the wealth of intelligence, said: "Also, when explaining the supreme system of Nāgārjuna, Buddhapālita and Bhāviveka, because of merely Prāsaṅgika and Svātantrika proofs (85b), it is known and established among the wise as Prāsaṅgika and Svātantrika. That very thing is successively non-abiding and illusion-like reasoning, as the many authoritative ones of the noble land have said, therefore it is not appropriate to say that that distinction is creating bewilderment. " Thus it appears. Thus, the Prāsaṅgikas say to the Svātantrikas that although the force-entered phenomena of conventional objects and their validity do not exist in ultimate truth, it is not appropriate to say that there is force-entry of illusion-like objects in conventional truth. Because in conventional truth, if it is entered by the force of conventional objects and established by validity, then there must be a non-deceptive existence there. If it is non-deceptive and truly exists there, then all conventional truths will become non-false creations.
Chinese
因此，如果承认如幻的事物是事物自性力所成立之法，并且通过量成立，这也是自语相违的。因为如果幻化的马等通过事物自性力所成立的量成立，那么幻化的马就不是幻化的，而是变成了真实存在的马。因此，很明显，对于以量执著一切法如幻般真实的人来说，还残留着少许戏论相的执著。 贤者达波在修持胜义菩提心之窍诀中说： 因此，未经观察而感到愉悦，心如幻，菩提亦如幻，仅以幻象而受骗。 这也无法证悟言语道断、离戏论的文殊。 幻象并非仅仅是幻象，如果那样，则无法成立。 如果成立，其他宗派的论典，也将成为幻化的法。 因此，幻象的自性，无法说成是“如幻这般”。 因此，如果依赖自续派的法相，就无法证悟真如之义吗？并非如此，因为对于苗芽等法，可以从一与多分离等角度证悟应成所破之空性之义。 即使如此，虽然将这些能立在名言中宣说，但认为仅仅在名言中成立与不成立，这是应成派和自续派的区别。 证成、所证成在名言中成立的执著心，即使在自续派的宗义中，也会由于后来串习中观见解的力量，自然而然地遣除。 因此，应成派依靠世俗谛，在世俗中寻求真如时，并非承认世俗中通过事物自性力成立的破立之量，并进行寻求真如的破立。即使在世俗中，也没有事物自性力所成立之法，以及它的量。然而，为了破除实执者将从真如中颠倒施设的世俗谛等，在二谛上都以事物自性力成立之法和以量成立的显现执著的颠倒，只是随顺世间和论典的说法，讲述暂时的世俗，从而消除这种颠倒。
English
Therefore, if one asserts that things that are like illusions are established as dharmas by the power of entities, and that they are established by valid cognition, then this is also contradictory to one's own words. For if illusory horses, etc., are established by valid cognition that arises from the power of entities, then illusory horses are not illusory, but become real, inherently existent horses. Therefore, it is clear that even for those who cling to all dharmas as being true like illusions through valid cognition, there remains a slight residue of clinging to elaborations and characteristics. The excellent scholar Dapa states in the instructions for meditating on ultimate bodhicitta: Therefore, without examining, one delights in experience; the mind is like an illusion; even enlightenment is like an illusion; deceived by merely illusion. Even this does not see the Mañjuśrī who is beyond words and free from elaborations. Illusion is not merely illusion; if it were, it would not be established. If it is established, then the tenets of others would also become illusory dharmas. Therefore, the nature of illusion cannot be expressed as 'like this illusion.' Therefore, if one relies on the tenets of svatantrika, will one not realize the meaning of suchness? It is not so, because for subjects such as sprouts, one realizes the meaning of emptiness, which is the object to be proven, through being separate from one and many, etc. Even so, although those proofs are expressed in conventional terms, the difference between prasangika and svatantrika is that they consider whether they are established or not merely in conventional terms. The mind that clings to the establishment of the object to be proven and the proof in conventional terms, even in the svatantrika system, will be naturally reversed by the power of the accumulation of habituation to the Madhyamaka view later on. Therefore, when the prasangika seeks suchness in conventional truth by relying on conventional truth, they do not assert a valid cognition of refutation and establishment that arises from the power of entities in conventional terms and then perform refutation and establishment in seeking suchness. Even in mere conventionality, there are no dharmas that arise from the power of entities, nor their valid cognition. However, in order to eliminate the perverted clinging to appearances that clings to dharmas established by the power of entities and established by valid cognition in both truths, such as the conventional truth that is falsely imputed as being different from suchness by those who cling to entities, they merely follow the temporary conventionalities as they are known to the world and those who speak of scriptures, and thus eliminate this perversion.