Tibetan
ཡིན་ཏེ། རིམས་ནད་དང་བྲལ་བ་ན་འགོ་ནད་ལས་གྲོལ་བར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འགོ་ནད་ལས་གྲོལ་བ་ནི་འགོ་ནད་མེད་པར་སོང་བས་ནད་ལས་གྲོལ་བ་དེ་ནད་ཀྱི་དངོས་པོར་སླར་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་དགོས་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་དོན་ལྟར་བཤད་ན་དེའི་ཚེ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། འགོ་ནད་ཟད་པའམ་ཞིག་པས་བསྐྱེད་པའི་ནད་ལས་གྲོལ་བའི་ཟད་པའམ་ཞིག་པས་བཞག་པའི་ཟད་པ་དང་ཞིག་པ་དེ་སླར་ནད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཟད་ཞིག་དེ་དག་(༡༩༥ན) དངོས་པོ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་ཡིན་ན་ནད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུན་ལས་གཞན་པའི་དངོས་རྒྱུན་བར་དེར་འཚངས་ནས་འོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་སྣུམ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཟད་པས་མར་མེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་ཅེས་པ་འདི་ལྟར་ན་མེ་མ་དམིགས་པའི་རྒྱུས་དུ་བ་མ་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་ཡང་མཚུངས་ལ། དེ་འདོད་ན། མཚན་མོའི་རྒྱ་མཚོར་དུ་བ་འགོག་པ་ལ་རྒྱུ་མེ་མེད་རྟགས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དེ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་དེར་མེ་མ་དམིགས་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་དུ་མེད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན་དེ་འདྲའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལེགས་པར་སོམས་ལ་རན་པར་སྨྲོས་ཤིག སྤྱིར་དེར་མེ་དངོས་སུ་མ་དམིགས་པས་དུ་བ་མ་དམིགས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཆར་མ་བབ་པས་ལོ་ཏོག་མ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་ཀྱང་ཆ་མཐུན་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ་ཞེས་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་བའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་གླང་གྲགས་པའི་རྟོག་གེའི་གཞུང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་མོད། སྤྱིར་ཆོས་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ནས་དེ་ལྟའི་ཆོས་དེ་ཆོས་གཞན་གྱི་རྒྱུར་འཇོག་ན་བྱེ་སྨྲ་འདོད་པ་ལྟར་བུམ་པ་སྐྱེ་བའི་བྱེད་རྒྱུར་བརྟགས་འགོག་འཇོག་པ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱང་མི་རུང་བ་མེད་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་སྣུམ་ཟད་པ་ནི་མར་མེའི་རྒྱུན་མི་ཟད་(༡༩༥བ) པ་འགོག་ཀྱང་མར་མེའི་རྒྱུན་ཟད་པ་དེ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི་ཟད་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་ཟད་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིན་ན་རྒྱུ་ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཟད་པ་
Chinese
是的，就像说远离瘟疫就是从传染病中解脱出来一样。而且，从传染病中解脱出来，是因为传染病消失了，所以从疾病中解脱出来，不需要再次将疾病作为实体来培养。如果按照您的论证来说，那么就会变成这样：由传染病的耗尽或毁灭所产生的从疾病中解脱出来的耗尽或毁灭所留下的耗尽和毁灭，必须再次承认为疾病的实体。因为这些耗尽和毁灭（195a）是实体。如果是这样，那么就没有其他的实体从疾病的实体流之外挤进来。还有，您说像油一样的因耗尽了，像灯一样的果也耗尽了，这种因果关系，就像没有看到火的因产生了没有看到烟的果一样。如果承认那样，那么在夜晚的海面上阻止烟，以没有火作为理由来应用时，那就不是不确定的理由了。因为那样就变成了因证明果的理由。因为在那个基础上，似乎成立了没有看到火的因产生了没有烟的果的因果关系。如果根本上承认，那么那样的理由就不是没有看到因的理由了。为什么呢？因为是因证明果的理由。因此，请好好思考，说合适的话。一般来说，在那里，因为没有实际看到火，所以产生了没有看到烟，以及因为没有下雨，所以没有生长庄稼，像这样虽然不是实际的因果，但也归于相似的范畴，这是在共同的显教和心教的实体论者，陈那和法称的论理学著作中也出现的。一般来说，对于任何事物的产生，只要不阻碍，就专注于此，如果将这样的事物作为其他事物的因，那么就像毗婆沙宗所认为的那样，将瓶子的产生所依赖的阻碍的停止作为因来承认，也是可以的。另外，油耗尽了，虽然阻止了灯的延续（195b），但是灯的延续耗尽了并不是产生者。因为因不耗尽是果的产生者，因耗尽不是果的产生者。如果是这样，那么因，种子的产生芽的能力耗尽了
English
Yes, it is like saying that being free from epidemics is being liberated from contagious diseases. Moreover, being liberated from contagious diseases means that the contagious disease has disappeared, so being liberated from the disease does not require cultivating the disease as an entity again. If we explain it according to your reasoning, then it would become like this: the exhaustion or destruction that arises from being liberated from the disease caused by the exhaustion or destruction of the contagious disease, the exhaustion and destruction left behind by the exhaustion or destruction, must be acknowledged again as the entity of the disease. Because those exhaustions and destructions (195a) are entities. If that is the case, then there is no other entity that has squeezed in from outside the entity stream of the disease. Also, you say that the cause, like oil, is exhausted, so the result, like a lamp, is also exhausted, this cause and effect relationship is similar to the cause of not seeing fire producing the result of not seeing smoke. If you admit that, then when applying the absence of fire as a reason to prevent smoke on the night sea, it would not be an uncertain reason. Because that becomes a reason for the cause proving the result. Because on that basis, it seems that the causal relationship of the cause of not seeing fire producing the result of not having smoke is established. If you fundamentally admit it, then such a reason is not a reason for not seeing the cause. Why? Because it is a reason for the cause proving the result. Therefore, think carefully and speak appropriately. In general, there, because fire is not actually seen, the absence of smoke is produced, and because it does not rain, crops do not grow, like this, although it is not an actual cause and effect, it is also included in the category of similarity, this also appears in the logical works of Dignāga and Dharmakīrti, who speak of entities common to both Sutra and Mind teachings. In general, for whatever dharma arises, if you only focus on what does not hinder it, and if you regard such a dharma as the cause of another dharma, then it would be permissible to accept the cessation of obstruction as the operative cause of the arising of a vase, as the Vaibhāṣikas believe. Furthermore, the exhaustion of oil prevents the continuation of the lamp (195b), but the exhaustion of the lamp's continuation is not the producer. Because the non-exhaustion of the cause is the producer of the result, the exhaustion of the cause is not the producer of the result. If that is the case, then the cause, the seed's ability to produce sprouts, is exhausted.
Tibetan
དེའང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །འདོད་ན། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་མི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་རྒྱུ་ཟད་པ་འབྲས་བུ་ཟད་བྱེད་ཡིན་ཅེས་པའང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ན་ཆེས་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ཟད་པའམ་འདས་པའི་ཤུལ་དུ་འབྲས་བུ་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་མི་ཟད་པར་སྐྱེ་བར་མངོན་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུའི་ས་བོན་ཉིད་ཟད་པ་ལས་མྱུ་གུ་ཉིད་མི་ཟད་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ས་བོན་ཞིག་པས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ས་བོན་ཞིག་པས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་གོ་ས་ཕྱི་བའོ། །འདི་ཙམ་རེའི་གནད་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་དོན་ལ་གཟུ་ལུམ་དང་རས་ཆོད་བྱེད་པ་ནི་ཆེས་ཡ་ང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་འཇིག་ཞིག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ནི། རྒྱུན་གྱི་འགྱུར་བ་རགས་པར་མངོན་པ་ཙམ་ལས་དངོས་པོའི་འཇིག་པ་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་ལ་དཔྱོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དངོས་སྨྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོ་དག་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ཉན་ཐོས་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་སོ་སོ་དག་ལ་ཕྲ་བའི་སྐད་ཅིག་དང་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་པར་འདོད་པ་དང་མི་འཇིག་པར་འདོད་པ་མང་དུ་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ནའང་དངོས་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ཡོད་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཞིག་པ་དང་མེད་པ་(༡༩༦ན) དངོས་མེད་དུ་འདོད་པ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་མེད་ལ། དེའང་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་འཇིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ལྟར་བརྗོད་ན། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ནི་དབང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དོན་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་ཡོད་པ་ལ་འཇོག་གི། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ནི་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་མེད་དང༌། ཞིག་པ་སྟེ་མེད་པ་ལ་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པས་དངོས་པོ་ད་ལྟར་བ་རང་དུས་སུ་ཟ་བར་བྱས་ནས་དེ་ཤུལ་དུ་དངོས་པོ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་གོ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པས་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་མི་འགོག་པར་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་བཞིན་པར་འཇིག་ལ། འགག་པའི་འཇིག་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་མི་འཇིག་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཆོས་དེ་འགག་བྱེད་ཀྱི་འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་དངོས་འགག
Chinese
而且，会有果实不生苗芽的过失。如果承认，那么苗芽不生就不是不生，因为苗芽不生有生的原因。不仅如此，说原因耗尽果实就耗尽，这也绝对是最不考察的，因为一切事物在原因耗尽或过去之后，果实现在和未来都不会耗尽地产生。就像苗芽的种子耗尽了，但苗芽本身不会耗尽地出现一样。即使这样，也不是种子坏了就产生苗芽，而是种子坏了就为苗芽的产生让出了位置。连这么一点道理都不明白，就对胜者的意旨妄加评判和断定，真是太可悲了。第二点是，对于事物的坏灭，世间人只是粗略地看到恒常的变化，而不会去考察事物坏灭的微细无常之理。在实在论的论典作者中，分别说者等十八部声闻部派各自对于微细的刹那和无常的事物，有认为自成的时分刹那会坏灭，也有认为不会坏灭的，出现了许多这样的观点。即使这样，所有实在论者对于生和灭以及有是实有，以及未生和坏灭以及无是实无的观点，都没有不同。如果按照共同的显宗和唯识宗对于事物的坏灭，以及如何安立刹那的说法来讲述，那么坏灭和无常是安立在根识和意识的显现境，能起作用的，有为的事物和存在上的。因为坏灭和无常不会安立在超出根识和意识的显现境的，无为的实无，以及坏灭，也就是不存在之上的。坏灭和无常在事物当下的时候就消耗了它，然后为之后的的事物出现让出了位置。而且，生的坏灭不会阻碍生的延续，而是在产生生的同时坏灭。灭的坏灭虽然不会连同产生之后生的作用一起坏灭，但是生的法性却成立为灭的坏灭和无常。因此，生的坏灭是实有，灭。
English
Moreover, there would be the fault of the fruit not giving rise to sprouts. If you assert that, then the non-arising of sprouts is not non-arising, because the non-arising of sprouts has a cause for arising. Moreover, to say that the exhaustion of the cause exhausts the fruit is also, in the final analysis, the most unexamined, because all things manifestly arise without the exhaustion of the fruit in the present and future after the cause has been exhausted or passed away. It is just like the seed of a sprout being exhausted, but the sprout itself arises without being exhausted. Even so, it is not that the sprout is produced by the destruction of the seed, but that the destruction of the seed makes way for the arising of the sprout. It is most regrettable to make presumptuous judgments and definitive conclusions about the intentions of the Victorious Ones without understanding even this much. Secondly, as for the destruction of things, worldly people only roughly perceive the constant changes, but do not examine the subtle impermanence of the destruction of things. Among the authors of treatises on realism, there have been many who, among the eighteen schools of Hearers such as the Vaibhashikas, have asserted that subtle moments and impermanent things perish in the moment of their self-establishment, and others who have asserted that they do not perish. Even so, all realists agree that birth, destruction, and existence are real, and that non-birth, destruction, and non-existence are unreal. If we speak according to the common Sutra and Mind-Only schools' explanation of the destruction of things and how to establish moments, then destruction and impermanence are established in the objects of manifest awareness of the sense and mental consciousnesses, which are capable of performing functions, and in conditioned things and existence. For destruction and impermanence are not established in unconditioned non-things that are beyond the objects of manifest awareness of the sense and mental consciousnesses, and in destruction, that is, non-existence. Destruction and impermanence consume the present thing in its own time, and then make way for the appearance of the subsequent thing. Moreover, the destruction of birth does not prevent the continuation of birth, but destroys while producing birth. Although the destruction of cessation does not perish together with the function of producing subsequent birth, the nature of birth is established as the destruction and impermanence that causes cessation. Therefore, the destruction of birth is real, cessation.