Tibetan
་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། ས་བོན་འགགས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་སྟེ། མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་དང་ས་བོན་འགགས་པ་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་དང༌། ས་བོན་འགགས་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་དུས་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་དང་ས་བོན་འགགས་པ་དུས་མི་མཉམ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མྱུ་གུ་ས་བོན་གྱི་དུས་(༡༩༢ན) ན་མེད་ལ། ཕྱིས་ཡོད་པས་རྒྱུ་བཅས་སུ་གྲུབ་པ་བཞིན་མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་ཡང་སྔར་མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་ཡང་སྔ་མྱུ་གུའི་དུས་ན་མེད་ལ། ཕྱིས་ཡོད་པ་རྒྱུ་བཅས་སུ་གྲུབ་བོ། །ཞེས་དང༌། ས་བཅུ་པ་ལས། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་ཤི་བ་ནི་གང་ཤི་བའི་སེམས་ཅན་དེ་ཞིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འཆི་བ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་པའོ། །ཞེས་འཆི་བས་བྱ་བ་གཉིས་ཏེ། ཤི་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་དང༌། ཤི་བས་མ་རིག་པ་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པས། ཞིག་པ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་ཞིག་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནུས་པའོ། །དེས་ན། དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །ཅེས་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུ་ཟད་ཉིད་ལས་ཞི་བ་ནི། །ཟད་ཅེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་སྟེ། །ཞེས་མྱུག་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང༌། དེ་ཞིག་པའི་དངོས་པོར་མེད་པ་གཉིས་ཀ་འདུས་བྱས་དང༌། སྣུམ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཟད་པ་ནི་མར་མེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་རྒྱུར་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལྟག་ཆོད་དང་ལུང་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་མེད་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། དང་པོར་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་རྟགས་སྒྲུབ་ལན་གཉིས་བྱས་པའི་མཐར། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མ་བསྡད་པ་ལའང་རྒྱུ་ཡོད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མཚུངས་པ་བསྒྲུབས་ན། རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོར་དངོས་པོ་ཡོད་ན། རྒྱུས་བསྐྱེད་ནས་(༡༩༢བ) འགགས་ཟིན་པའི་དངོས་པོ་དངོས་པོར་ཡོད་དགོས་པར་མཚུངས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན། ཁྱེད་ཅག་ཅིས་འགོག ཡང་མྱུ་གུ་དུས་དང་པོར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུས་ཕན་བཏགས་པ་ལས། མྱུ་གུ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པའི་དངོས་འབྲས་བསྐྱེད་པར་སྲིད་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མྱུག་དངོས་དུས་ཕྱི་མ་གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མྱུག་དངོས་དུས་དང་པོར་ཞིག་པས་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་མྱུག་དངོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མྱུག་དངོས་ཞིག་པའི་རྒྱུ་དང༌། མྱུག་དངོས་ཀྱི་ཞིག་པ་མྱུག་དངོས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཞིང༌། འདོད་ན། སྐྱེ་བ་དེ་འགག་པའི་རྒྱུ་དང༌། འགག་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང༌། འཆི་བ་དེ་མི་འཆི་བའི་རྒྱུ་དང༌། མི་འཆི་བ་དེ་འཆི་བའི་རྒྱུ་དང༌། གསོན་པ་དེ་མི་གསོན་པའི་རྒྱུ་དང༌། མི་གསོན་པ་དེ་གསོན་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་འདོད་ན་མི་འཆི་བ་དང་གསོན་པའི་རྒྱུ་ལྷའི་བདུད་རྩི་དང་འཆི་མེད་ཚེའི་རིག་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་འཆི་བ་དང་མི་གསོན་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེར་མ་ཟད་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞིག་ཀྱང་ཁྱེད་ལྟར་ན་དུས་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཇོག་མི་རིགས་པར་ཐལ། མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་དངོས་པོ་དང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ལ་རིས་འདྲ་མི་འདྲའི་དངོས་པོ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པའི་དངོས་པོ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེ་གཉིས་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་དེ་གཉིས་བར་གཞན་གྱིས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་མ་ཁྱབ་བོ་སྙམ་ན། དུས་སྔ་ཕྱིར་འཇོག་པ་ལ་དངོས་པོས་བར་དུ་ཆོད་མི་དགོས་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལའང་དུས་སྔ་ཕྱི་འཇོག་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་ཞིག་པའི་(༡༩༣ན) དངོས་འབྲས་དེ་མྱུ་གུའི་དངོས་པོར་བསྐྱེད་དམ། མྱུ་གུ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོར་བསྐྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པར་མ་སོང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དངོས་པོ་གང་བསྐྱེད། མེད་པའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། མེད་ན་དངོས་པོར་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པར་བསྐྱེད་ན་མྱུ་གུ་དུས་དང་པོར་སྐྱེས་པས་དུས་གཉིས་པ་དེ་ཞིག་པའི་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པར་ཐལ། དེ་མ་ཞིག་པའི་ཡོད་པར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡོད་པར་བསྐྱེད་ཀྱང་མ་ཞིག་པའི་ཡོད་པར་མི་བསྐྱེད་པར་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། མྱུ་གུ་ཡོད་ཅིང་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའམ་མ་ཞིག་པར་སྡོད་མ་ཐུབ་པར་ཞིག་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཞིག་པ་ལས་གཞན་དུ་བྱར་མེད་ཀྱང་ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པས། ཡོད་པར་སྡོད་མ་ཐུབ་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་གི་གནས་སྐབས་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ལས་ཡོད་པ་གཞན་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་ན་ཡོ
Chinese
是事物，因为种子坏灭是事物。成立，因为幼芽生起和种子坏灭是同时的。如果不成立，那么幼芽生起的一方和种子坏灭的一方不是同时的，因为幼芽生起和种子坏灭不是同时的。因此，幼芽在种子的时候（192a）没有，后来有，所以是具有因的。同样，幼芽的坏灭，以前幼芽的坏灭在先前的幼芽的时候没有，后来有，所以是具有因的。如是说。又，《十地经》中说：“以生之缘故，老死”，所以死亡就是那个死去的有情坏灭了，那是说以生之缘而产生的。又，还是在那部经中说：“死亡也是安住于两种作用，即作坏灭诸行，以及产生完全不知的因。”所以死亡有两种作用：作死亡之因，以及死亡产生无明。因此，坏灭有产生的因，并且坏灭能够产生果。因此说：“有和无为有为法。”如是说。如经中所说：“从因尽灭而寂静，灭即是所缘。”幼芽等的事物，以及那个坏灭的事物不存在，这两者都是有为法。像油一样的因灭尽，是像灯火一样的果灭尽的因，如是说。他们这样说。所有这些论证的理路都只是自相矛盾，所有的引证都只是不相关的。首先，在论证坏灭是事物时，经过两次的能立和答辩之后，最后，如果说“不住于第二刹那有因，那么不住于第二刹那也有因是相同的”，如果成立这种相同，那么如果因所产生的实物是实物，那么因产生之后（192b）已经坏灭的实物也必须是实物，你们如何遮止呢？还有，如果幼芽在第一刹那生起的因给予了帮助，从而幼芽在第二刹那坏灭的实物果能够产生，那么同样，幼芽实物在后来的第二刹那生起，幼芽实物在第一刹那坏灭也会给予帮助，如果承认这一点，那么因为这个承认，幼芽实物的生起是幼芽实物坏灭的因
English
is a thing, because the destruction of the seed is a thing. It is established because the sprouting of the sprout and the destruction of the seed are simultaneous. If it is not established, then the side of the sprouting of the sprout and the side of the destruction of the seed are not simultaneous, because the sprouting of the sprout and the destruction of the seed are not simultaneous. Therefore, the sprout is not present at the time of the seed (192a), but it is present later, so it is with a cause. Similarly, the destruction of the sprout, the previous destruction of the sprout was not present at the time of the previous sprout, but it is present later, so it is with a cause. Thus it is said. Moreover, the Sutra of Ten Grounds says, "Because of the cause of birth, aging and death," so death is the destruction of the sentient being that has died, which is said to be produced by the cause of birth. Moreover, it is also said in the same sutra, "Death also abides closely in two actions, namely, causing the destruction of formations and also producing the cause of complete ignorance." Therefore, death has two actions: causing the cause of death, and death producing ignorance. Therefore, destruction has a cause of production, and destruction is able to produce a result. Therefore, it is said, "The existent and the non-existent are conditioned phenomena." As it is said in the scriptures, "From the exhaustion of the cause comes peace, exhaustion is the object." The things of sprouts, etc., and the non-existence of that destruction, both of these are conditioned phenomena. The exhaustion of the cause like oil is said to be the cause of the exhaustion of the result like a lamp. Thus they say. All these lines of reasoning of proof are only self-contradictory, and all the quotations are only irrelevant. First, in proving that destruction is a thing, after two proofs and rebuttals, finally, if it is said that "if there is a cause for not staying in the second moment, then there is also a cause for not staying in the second moment is the same," if this sameness is established, then if the object produced by the cause is an object, then the object that has been destroyed after being produced by the cause (192b) must also be an object, how do you prevent it? Also, if the cause of the sprout arising in the first moment gives help, so that the object-result of the sprout being destroyed in the second moment can be produced, then similarly, the sprout-object arising in the later second moment, the destruction of the sprout-object in the first moment will also give help, if this is admitted, then because of this admission, the arising of the sprout-object is the cause of the destruction of the sprout-object.
Chinese
并且，幼苗本身的坏灭也变成幼苗生长的因。如果这样认为，那么生变成灭的因，灭变成生的因，死变成不死的因，不死变成死的因，活变成不活的因，不活也变成活的因。如果这样认为，那么不死和活的因，天神的甘露和不死长寿持明的成就，也变成死亡和不活的因了。不仅如此，幼苗的生灭，按照你的说法，也不应该安立为时间上的先后因果。因为幼苗的坏灭和幼苗的生长，两者都是事物，而且是种类相同或不同的事物，它们之间没有被其他事物隔断的事物。如果这不成立，那么这两者就不成立为实际的因果，因为这两个因果之间被其他事物隔断了。如果认为根本上没有遍及，那么，如果安立时间上的先后不需要事物隔断，那么对于虚空等法也应该可以安立时间上的先后了。此外，幼苗生长的因，是坏灭的(193页)实际果，它产生的是幼苗的事物，还是幼苗之外的事物？如果是前者，那么幼苗就没有坏灭。如果是后者，那么产生的是有还是没有的事物？不应该产生没有的事物，因为没有与事物相违背。如果产生有，那么幼苗在第一个时间已经产生，因此第二个时间就不应该产生坏灭的果，因为它产生的是没有坏灭的有。对此，理由不成立，即使产生有，也不是产生没有坏灭的有，而是产生坏灭的有本身。那么，幼苗坏灭的有，作为法，你不应该是坏灭的，因为你是有。如果不遍及，那么，幼苗存在且坏灭的事物，作为法，不应该是有，因为你不能停留在有或者没有坏灭的状态，除了坏灭本身之外，没有办法成为有。对此，即使除了坏灭之外没有办法成为有，但坏灭本身是有，所以不能停留在有不成立，那么，有就不应该有生灭的状态，因为坏灭本身是有，除了坏灭之外没有办法成为有。如果没有遍及，那么有
English
And, the destruction of the sprout itself also becomes the cause of the sprout's growth. If you think so, then birth becomes the cause of cessation, cessation becomes the cause of birth, death becomes the cause of immortality, immortality becomes the cause of death, life becomes the cause of non-life, and non-life also becomes the cause of life. If you think so, then the cause of immortality and life, the nectar of the gods and the accomplishment of the immortal long-life vidyadhara, also become the cause of death and non-life. Moreover, the birth and death of a sprout, according to your view, should not be established as cause and effect in time sequence. Because the destruction of the sprout and the growth of the sprout are both things, and they are things of the same or different kinds, and there is no thing that is interrupted by other things between them. If this is not established, then these two are not established as actual cause and effect, because these two cause and effect are interrupted by other things. If you think that it is not pervasive at all, then if the establishment of time sequence does not require things to be interrupted, then it should also be possible to establish time sequence for phenomena such as space. Furthermore, the cause of the sprout's growth, which is the actual result of destruction (page 193), does it produce the sprout's thing, or a thing other than the sprout? If it is the former, then the sprout has not been destroyed. If it is the latter, then does it produce a thing that exists or does not exist? It should not produce a thing that does not exist, because non-existence contradicts things. If it produces existence, then the sprout has already been produced at the first time, so the second time should not produce the result of destruction, because it produces existence that has not been destroyed. To this, the reason is not established, even if it produces existence, it does not produce existence that has not been destroyed, but produces the existence of destruction itself. Then, the existence of the sprout's destruction, as a dharma, you should not be destroyed, because you exist. If it is not pervasive, then the thing that the sprout exists and is destroyed, as a dharma, should not be existence, because you cannot remain in a state of existence or non-destruction, and there is no way to become existence other than destruction itself. To this, even if there is no way to become existence other than destruction, but destruction itself is existence, so the inability to remain in existence is not established, then existence should not have the state of birth and death, because destruction itself is existence, and there is no way to become existence other than destruction. If it is not pervasive, then existence