Tibetan
ལ། ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་བདེན་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་བཅོས་མ་ལས་དངོས་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བཅོས་མ་བསླུ་ཆོས་ཐ་སྙད་དུའང་བརྫུན་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་རང་བདེན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གྲུབ། ཅེས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་སྔོན་ཉིད་ནས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཁྱབ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་པ་འདི་ནི་རྨ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབུ་མའི་སྟོང་ཐུན་ཆུང་བར། ཇི་སྐད་དུ། གང་དབུ་མ་དག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་འཇུག་སྟེ་རྒོལ་བ་ན། རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། ཟླ་གྲགས་སོགས་ཀྱང་དེའི་རྗེས་བརྗོད་མཛད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ནི་གང་དུའང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ།།མདོར་ན། ཡོད་མེད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་དབུ་མ་པས་རང་ལུགས་ལ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇོག་ཅིང་ཁས་བླངས་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཆེན་པོར་རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་སོགས་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་གཟུགས་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་དམིགས་ཏེ། དེ་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། (༡༨༢བ) དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གསུངས་ལ། བསྟན་བཅོས་ལས། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་འཛིན། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་བལྟ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ། །དེ་ནི་མེད་པ་མིན་པས་རྟག །སྔོན་བྱུང་ད་ལྟར་མེད་ཅེས་པ། །དེས་ན་ཆད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། །རྟག་དང་ཆད་པར་བལྟ་བ་ནི། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་དེ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོགས་འགྱུར་ལ། དེས་ན་རང་ལུགས་ལ་དངོས་པོ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཁས་བླངས་པས་ཅིར་སོང་སྙམ་ན། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་གང་ཡང་རུང་བར་དོན་ལ་ཁས་བླངས་པར་སོང་ལ། དེར་མ་ཟད་ཡོད་མེད་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་རང་ལུགས་ལ་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་གཉིས་ཀ་དོན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཆོས་མེད་པ་ཁས་བླངས་པ་དེས་ནི་ཆོས་དེ་ཆད་པར་སོང་ལ། དེ་མེད་ན་མེད་པ་དེར་བལྟོས་ཀྱི་ཡོད་པའི་ཆོས་ཤིག་སྲིད་པ
Chinese
ལ། 所谓的名言量成立，如果其自身体性的不真实，是由虚假的因缘所生，那么作为实法的虚假果，在名言中也不会出现欺骗，因为名言量成立的因果是自证成立的缘故。 宗（rtags）已承诺。 周遍为世间所成立。 难道龙树（kLu sgrub）不是早就这么说了吗？ 所谓周遍为世间所成立，这在玛嘉瓦大菩提精进（rma bya ba chen po byang chub brtson 'grus）的《中观空论小品》中，如是说道： 凡是随顺中观者，以及与此相违背的言说，都是世间人所承诺的。如果随顺世间而进行辩论，那么无诤的大自在者大学者龙树和月称（zla grags）等，也只不过是复述他们的观点而已。否则，随顺与违背在任何地方都不会被承诺。 如是说。总而言之，任何有无之法，中观派都不会在自宗中安立，因为如果这样安立和承诺，就会堕入常断二边的巨大歧途，这是圆满正觉和龙树师徒等所赞同的。 经部中说： 所谓的般若波罗蜜多，在那里，色是常有的，或者说，色是无常的，都不可得。如果连色本身都不可得，那么常或无常又怎么会存在呢？ (༡༨༢བ) 同样，也宣说了直至一切智智之间的内容。 论典中说： 所谓有，执著为常。 所谓无，视为断灭。 因此，对于有和无， 智者不应安住。 凡是自性存在的， 因为不是没有，所以是常。 以前有现在没有， 因此会视为断灭。 如是说。 如果承诺事物是存在的， 那么视为常和断， 就会出现过失，因为该事物， 是常和无常变化的缘故。 如是等等。 因此，如果自宗承诺事物是常和无常，会怎么样呢？ 就会变成在意义上承诺了常和断的任何一种。不仅如此，在自宗中承诺了有无的任何一种时，实际上就承诺了常和断二者。因为凡是承诺法不存在的，那个法就变成了断灭。如果它不存在，那么依靠不存在，存在的法是不可能的
English
La. The so-called valid cognition of convention, if its own nature is not true, is born from artificial causes and conditions, then as the false result of real phenomena, deception will not occur even in convention, because the cause and effect of valid cognition of convention is self-established. The subject (rTags) is promised. The pervasion is established by the world. Didn't Nagarjuna (kLu sgrub) say this long ago? The so-called pervasion is established by the world, which is in the "Small Chapter on Emptiness in Madhyamaka" by Machawa Chenpo Jangchub Tsondu (rma bya ba chen po byang chub brtson 'grus), as it says: Whoever follows the Madhyamaka, and the speech that contradicts it, is promised by the world. If you argue in accordance with the world, then the great master Nagarjuna and Chandrakirti (zla grags), who are undisputed great beings, are only repeating their views. Otherwise, following and contradicting will not be promised anywhere. So it is said. In short, any dharma of existence or non-existence, the Madhyamikas do not establish in their own system, because if they establish and promise in this way, they will fall into the great extremes of permanence and annihilation, which is what the fully enlightened Buddhas and Nagarjuna and his disciples agree with. In the Sutra, it says: What is the Prajnaparamita? There, form is permanent, or form is impermanent, is not found. If even form itself is not found, then how can permanence or impermanence exist? (༡༨༢བ) Similarly, it is also explained up to the Omniscient Wisdom. In the treatise, it says: What is called existence is grasped as permanence. What is called non-existence is seen as annihilation. Therefore, for existence and non-existence, the wise should not abide. Whatever exists by its own nature, because it is not non-existent, it is permanent. Saying that it existed before but does not exist now, therefore it will be seen as annihilation. So it is said. If you promise that things exist, then seeing them as permanent and annihilated will be a fault, because that thing is changing between permanent and impermanent. So on and so forth. Therefore, if the self-system promises that things are permanent and impermanent, what will happen? It will become a promise of either permanence or annihilation in meaning. Moreover, when one promises either existence or non-existence in one's own system, one actually promises both permanence and annihilation. Because whoever promises that a dharma does not exist, that dharma becomes annihilated. If it does not exist, then relying on non-existence, an existing dharma is impossible.
Tibetan
ར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་གྱི་ཡོད་པ་དེ་མེད་པའི་ཆད་པ་དེར་བལྟོས་ནས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ཅིང༌། གང་ཡོད་པའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པ་དེས་ནི་ཆོས་ཏེ་རྟག་པར་སོང་ལ་དེ་ཡོད་ན་དེར་བལྟོས་ཀྱི་མེད་པའི་ཆོས་ཤིག་སྲིད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་གྱི་མེད་པ་དེ་ཡོད་པ་རྟག་པ་དེར་བལྟོས་ནས་ཆད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་འཇིག་རྟེན་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་དག་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བས་ནི་མཐའ་གཉིས་ཀ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་(༡༨༣ན) རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པར་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པས་རྟག་མཐའ་དང༌། དེ་རྣམས་དཔྱད་པའི་ཚེ་བདེན་མེད་དུ་སོང་བར་ཁས་བླངས་པས་ཆད་མཐའ་ཁས་བླངས་པར་སོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ། །དེ་ནི་མེད་པ་མིན་པས་རྟག །སྔོན་བྱུང་ད་ལྟར་མེད་ཅེས་པ། །དེས་ན་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོ་ཀུན་གྱི་ལུང་གསལ་པོ་འདི་འདྲ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཀྲལ་ནས་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཁས་བླངས་ཏེ། རྟག་ཆད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་གཉིས་ལ་གནས་པར་མ་མཛད་ཅིག འདིར་རྗེ་བཙུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཉན་པ་རས་ཆེན་གྱི་མགུར་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །བདེན་རྫུན་གཉིས་སུ་བདེན་པ་ཡི། །རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཆོས། །རང་བཞིན་ཞིག་ནི་འཇིག་རྟེན་དང༌། །བསྟན་བཅོས་སྨྲ་རྣམས་མོས་པར་བྱེད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡུམ་སོགས་ལས། །བདེན་གཉིས་སོ་སོར་བདེན་རྫུན་དུ། །བདེན་པའི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེའི། །རང་བཞིན་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང༌། །རང་ངོ་དམིགས་སུ་མ་བཟོད་ཅེས། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཀའ་ནན་བསྩལ། །དེ་ལྟར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ། །རང་བཞིན་ཞིག་ནི་སུ་ཞིག་འདོགས། །དེར་ཡང་འདོགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། །མིང་མེད་མིང་དུ་བཟུང་བ་ཡིས། །སྤྲོས་མཚན་ཅན་གྱི་བླུན་པོ་ལ། །ཁོ་བོ་རས་པ་མཚར་དུ་བརྩི། །ཞེས་གསུང་གི་བདུད་རྩི་མཆོག་འདི་དྲན་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར། སྟོན་པས་(༡༨༣བ) སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ནི། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཞིང༌། །སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་ནི། །སླར་ཡང་གཞན་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱེད་པོ་དེས་ལས་གང༌། །བྱས་པ་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན། །དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་གཞན་ཞིག །སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་ལུས་རྣམས་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་དག
Chinese
并且转变。像这样存在的事物，因为依赖于不存在的断灭，所以执着于常恒。凡是承认存在的法，法就成了常恒，如果它存在，就会因此而存在不存在的法。像这样不存在的事物，因为依赖于存在的常恒，所以被认为是断灭，不理解这个道理的世人对此非常执着。还有，从色到一切种智之间的所有法，都是通过量成立的，如果说这些法不是真实成立的，那就是承认了两个极端。法（183页） 如果不空自己的体性，就承认是通过量成立的，因此就成了常边。当分析这些法时，如果承认它们变成了无实，那就成了断边。凡是自性存在的，它不是不存在的，所以是常。如果说以前存在现在不存在，那就是堕入断灭。因此，不要把世尊和论师们的所有明确教言颠倒解释，而在自己的宗派中承认有和没有的法，不要安住于常断两个大边。这里，至尊一切智者娘巴惹钦的歌中说：在二谛的自性中，真假二者中真实的，安住于自己体性的法，具有自性，世间和论师们都信奉。从世尊之母等经典中，在二谛各自的真假中，这两个真实的真谛，它的自性和特征，以及自性都无法容忍被指认。一再地给予教诫。像这样没有被指认的事物，谁会给它安立自性呢？在那里也不能安立，因为把没有名字的事物当作名字来执着，对于具有戏论特征的愚人，我惹巴觉得很可笑。应当忆念这个殊胜的甘露之语。因此，正如所说的那样，导师（183页） 以化身化现化身，以神变圆满化现，那个化身也化现化身，再次像化现其他一样。同样，作者所做的业，就像化现的形象一样。例如，化身化现另一个化身，就像化现一样。烦恼、业和身体，以及作者和果报等。
English
And transform. Such existing things, because they rely on the non-existence of annihilation, are clung to as permanent. Whatever dharma is acknowledged to exist, that dharma becomes permanent, and if it exists, then a non-existent dharma will exist in dependence on it. Such non-existence, because it relies on the existence of permanence, is conceived as annihilation, and those who do not understand this truth are very attached to it. Furthermore, all dharmas from form to omniscience are established by valid cognition, and if it is said that these are not truly established, then both extremes are acknowledged. Dharma (183a) If one acknowledges that they are established by valid cognition without emptying their own nature, then it becomes the extreme of permanence. When these are analyzed, if it is acknowledged that they have become unreal, then it becomes the extreme of annihilation. Whatever exists by its own nature is not non-existent, therefore it is permanent. If it is said that it existed before but does not exist now, then it would be falling into annihilation. Therefore, do not interpret the clear teachings of the Bhagavan and all the treatise writers in a reversed way, and acknowledge the dharmas of existence and non-existence in your own system, and do not abide in the two great extremes of permanence and annihilation. Here, in the song of Jetsun All-Knowing Nyanpa Rechen: In the nature of the two truths, among the two truths of truth and falsehood, the dharma that abides in its own nature, has a nature, and the world and the treatise writers believe in it. From the Mother of the Bhagavan and other scriptures, in the respective truth and falsehood of the two truths, these two true truths, its nature and characteristics, and its own nature cannot tolerate being pointed out. Repeatedly giving instructions. Like this, for something that is not pointed out, who would establish a nature for it? It is also not permissible to establish it there, because by grasping something without a name as a name, I, Repa, find it laughable for a fool with characteristics of elaboration. This supreme nectar of speech should be remembered. Therefore, as it is said, the teacher (183b) Emanates an emanation with an emanation, emanates with the perfection of miraculous powers, that emanation also emanates an emanation, again like emanating another. Similarly, whatever action the doer does, is like the form of an emanation. For example, an emanation emanates another emanation, just like emanating. Afflictions, actions, and bodies, as well as the doer and the results, etc.