Tibetan
འདོད་པའི་དབུ་མའི་ལུགས་དེ་ལྟར་ན། སེམས་ཙམ་པ་སོགས་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་ནོངས་པ་ཕར་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ཚུར་ལ་ལོག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁྱེད་ཅག་དབུ་མ་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་སྨྲ་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ཁས་ལེན་ནོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བུམ་པ་ཆོས་ཡིན་པ་ནི་གང་ཞིག དེ་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་ལྷག་མར་ལུས་ལ། བུམ་པ་སྡོད་ལུགས་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་ཉི་ཚེ་བས་སྟོང་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་དེ་རྟགས་གསལ་ཁྱབ་པ་གང་ལའང་ལན་འདེབས་ཀྱི་སྤ་བཀོང་བར་མི་འགྱུར་རམ། ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་ལྟར་ན། བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནམ་མིན། མ་ཡིན་པར་འཆད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱད་ཀྱི་དབུ་མའི་འཆད་ཚུལ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲའི་དབུ་མ་པར་ཁས་ལེན་གྱིན་འདུག་པའི་ཕྱིར། ཡིན་ན་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཆུ་སྐྱོར་ཞབས་ཞུམ་ལྟོ་ལྡིར་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་(༡༧༣བ) ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡིན་ནམ། སྡོད་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་བདེན་གྲུབ་པ་དེ་ཡིན། གཉིས་པ་ལྟར་ཡིན་པ་མི་སྲིད་དེ། དེ་འདྲ་དེ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལྟར་ན། ཁྱོད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མའི་ལུགས་སྨྲ་པོར་གཏན་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཆུ་སྐྱོར་ཞབས་ཞུམ་ལྟོ་ལྡིར་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲའི་དབུ་མའི་ལུགས་འདིར་འཇུག་པ་ན། སྐྱེ་བ་དང་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲའི་དབུ་མ་པས་འདི་ལྟར་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་སྒྲ་ནི་རང་གཞན་སུའི་ཡང་རྣ་ལམ་དུ་གྲགས་པར་མ་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་སྟེ། འདི་ལྟར་གྲགས་ན་རྟོགས་པ་མཆོག་བསྐྱེད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཅིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབས་སུན་འབྱིན་པའི་སྡིག་ཆེན་པོས་གོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་པ་ལས་བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཤིག་གིས་སྟོང་པས་བུམ་པ་སྟོང་པའི་གོ་མི་ཆོད་པར་ནན་གྱིས་ངེས་དོན་དུ་བཀའ་བསྩལ་པ་དེ། ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། དཀོན་བརྩེགས་ལས། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ཞིང༌། བུམ་སོ
Chinese
如果按照这种应成的中观宗的观点，那么心识唯识宗等实在论者把过失推给对方，那就会反过来落到自己头上。像这样，你们中观宗在宣说空性之理的时候，会承认遍及一切法的空性。如果说这种说法不合理，因为瓶子是法，它不是以自性空，而是剩余地存在，即使瓶子以安住的方式空掉了少许的真实现立，但并没有成立一切法都是空性。如果这样说，那么按照你的宗派所说的中观宗，对于任何的辩论和普遍性，难道不会变得无力回答吗？如果按照你的观点，瓶子是以自性空，还是不是以自性空？你不能解释说不是以自性空，因为你的中观宗的解释方式是承许自性不存在的中观宗。如果是以自性空，那么瓶子的自性是具有取水、底部收缩、腹部膨胀等作用的特征（173b）的实物吗？还是以安住方式成立的真实现立？不可能是第二种情况，因为这样的事物在所知中不存在。如果是第一种情况，那么你永远不会成为宣说一切法都没有事物自性的中观宗的论者。因为瓶子的自性是具有取水、底部收缩、腹部膨胀等作用的特征的实物，而它不是以它自身的自性空。我们进入到这个自性不存在的中观宗，如果生生世世都没有听到自性不存在的中观宗这样认为的声音，那该多好啊！如果这样流传，就会障碍产生殊胜的证悟，并且会沾染上诋毁世尊所说的了义经典的巨大罪过。因为世尊曾郑重地以了义的方式教导说，瓶子以瓶子空，而不是以瓶子之外的其他法空，所以瓶子不是空性的。而你却说了与此相反的话。在《宝积经》中说：色不是以色的空性而空，而是色本身就是空性。等等相违背。瓶等
English
According to that desired Madhyamaka system, the fault that the Mind-Only school and other realists attribute to others will turn back on themselves. Like this, when you Madhyamikas speak of the nature of emptiness, you acknowledge the emptiness that pervades all phenomena. To say that this is unreasonable is absurd, because a pot is a dharma, and it does not remain empty of its own essence, but remains as a remainder. Even though the pot is empty of a small amount of true establishment by way of abiding, it is not established that all phenomena are emptiness. If you say that, then wouldn't that Madhyamika who speaks according to your system become powerless to answer any sign, clarity, or pervasiveness? According to your desire, is the pot empty of its own essence or not? You cannot explain that it is not empty, because your way of explaining Madhyamaka is to accept the Madhyamaka that speaks of the absence of inherent existence. If it is empty of its own essence, then is the essence of the pot that of a substance with the characteristics of performing the function of holding water, having a shrunken base, and a bulging belly (173b)? Or is it the truly established that is established by the way of abiding? It is impossible for it to be the second, because such a thing does not exist in the knowable. If it is the first, then you will never become a speaker of the Madhyamaka system that speaks of the absence of inherent existence of objects in all phenomena. Because the essence of the pot is that of a substance with the characteristics of performing the function of holding water, having a shrunken base, and a bulging belly, and it is not empty of its own essence. When we enter this Madhyamaka system that speaks of the absence of inherent existence, I wish that the sound of saying that the Madhyamikas who speak of the absence of inherent existence think like this in all births and lifetimes would not be heard by anyone, either self or other. If it is heard like this, it will hinder the generation of supreme realization and will be stained with the great sin of refuting the definitive scriptures of the Blessed One. Because the Blessed One emphatically taught in a definitive way that a pot is empty by a pot, and not by a dharma other than a pot, so a pot is not understood to be empty. But you have said the opposite of that. In the Ratnakuta Sutra, it says: Form is not empty by the emptiness of form, but form itself is emptiness. And so on, it contradicts. Pot etc.
Tibetan
གས་རང་རང་གིས་མི་སྟོང་ན་བུམ་པ་བུམ་པར་དོན་སྟོང་ན་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན། བུམ་པ་རིགས་པས་དཔྱད་ཚེ་རྙེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། (༡༧༤ན) འདོད་ན། བུམ་པའི་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་དང་ཚོགས་པ་གང་རུང་བུམ་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་བུམ་སོགས་རགས་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ན་དབུ་མ་པས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་བུམ་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རགས་པར་གཏན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞན་རྒྱུ་རྐྱེན་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་རིག་དོན་དམ་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱི་དོན་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་དང༌། དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་སེམས་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་དོན་དམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་དང༌། གཅིག་ཐ་དད་སོགས་བྱས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལྟར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ལ། གཞན་དབང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དབང་རང་གི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ།།འདི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་ནི་ཐར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། སྟོང་མིན་སྟོང་ལྡན་མཐོང་མིན་ཏེ། །མྱང་འདས་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། །ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །ངེས་པར་འབྱིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །(༡༧༤བ) དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལུང་དོན་གཉིས་པ་གོ་སླ་ལ། ལུང་དོན་དང་པོ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་གཏན་མེད་པའི་རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཕྱི་དོན་སོགས་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ཆ་ཡེ་མེད་ཀྱི་ཆད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་མེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བལྟོས་ཆོས་མི་སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་བའི་རྟེན་ཆོས་ཤིག་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་གཞག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གཟུགས་བརྙན་གྱི་བྱད་བཞིན་སྣང་ཙམ་ན་བྱད་བཞིན་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་གཟུགས་བརྙན་ལ་བྱད་བཞིན་གྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་ལ།
Chinese
如果各自不空，则瓶子就成了瓶子的实体；如果意义空，则成立。如果这样认为，用理智分析瓶子时，就能找到它。(174a)如果这样认为，就必须承认瓶子的每个微粒或集合是瓶子。这样，瓶子等粗大的东西，连说一切有部和经部都不承认可以用理智分析，中观派又怎么会承认呢？各个微粒不能是瓶子，因为极微不可能成为粗大的东西。有些如世亲等说，从非由自身实体成立的其他因缘所生的识，承认为胜义谛，因此外境是周遍计度的所取，以及事物的自性，和执著差别的心的心和心所生的执著所空的圆成实性，就是胜义谛的刹那识，以及因果和一异等，就像无常一样，是不可说为彼和异的。他空从色到一切种智之间显现的识的一切法，都是所取能取周遍计度所空的，而不是他空自己的体性本来就是空性。这样主张是没有解脱的，如《四百论》云：“非空及有空，非见即为见，涅槃成我所，邪见不脱苦，如是佛所说。”又经中说：“空性见一切，胜者说能出，若人空性见，(174b)彼不能成立，佛如是说。”因此，第二个偈颂的意义容易理解，第一个偈颂的意义是，对于连名言中也完全不存在的如兔角一样，外境等由分别念增益的丝毫没有的断灭，是无法安立空性的，因为空性是观待法，就像不空显现的所依之法，不是那样成立的，由缘起的法完全分开后，就是空性，所以在世间要通达空性这样安立的缘故。例如，影像的容貌显现时，容貌以自己的体性是空的，所以对影像说容貌的体性是空性一样。
English
If each is not empty, then the vase becomes the entity of the vase; if the meaning is empty, then it is established. If you think so, when you analyze the vase with reason, you can find it. (174a) If you think so, you must admit that each particle or collection of the vase is the vase. In this way, even the Vaibhashika and Sautrantika schools do not admit that coarse things such as vases can be analyzed by reason, so how can the Madhyamika school admit it? Individual particles cannot be a vase, because the extremely small cannot become coarse. Some, such as Vasubandhu, say that the consciousness arising from other causes and conditions that are not established by their own entity is admitted as the ultimate truth. Therefore, external objects are the perceived objects of parikalpita, as well as the nature of things, and the parinispanna nature, which is empty of the mind that grasps differences and the grasping arising from the mind, is the moment of consciousness of the ultimate truth, as well as cause and effect, oneness and otherness, etc., just like impermanence, which cannot be said to be that and other. The other-dependent consciousness of all phenomena that appear from form to omniscience is empty of the perceived and perceiver parikalpita, but the other-dependent's own nature is not originally emptiness. There is no liberation in asserting this way, as the Four Hundred Verses says: "Not empty and having emptiness, not seeing is seeing, Nirvana becomes mine, wrong views do not escape suffering, thus the Buddhas said." Also, the scriptures say: "The view of emptiness is all, the Victorious One said it can be released, if one sees emptiness, (174b) they cannot be established, thus the Buddha said." Therefore, the meaning of the second verse is easy to understand. The meaning of the first verse is that for the annihilation of external objects, etc., which are like the horns of a rabbit that do not exist at all even in name, and which have no addition of conceptual thoughts, emptiness cannot be established, because emptiness is a relative phenomenon, like the dependent phenomenon that appears as not empty, which is not established in that way. After the law of dependent origination is completely separated, it is emptiness, so in the world, emptiness must be understood in this way. For example, when the appearance of an image appears, the appearance is empty of its own entity, so it is said that the entity of the appearance is emptiness for the image.