Tibetan
་དོན་གྱི་གསུང་རབ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་རང་ལུགས་ལ་བཟུང་ནས་ཁས་ལེན་ཅིང༌། དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེའི་ཟློག་ཕྱོགས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང༌། བདག་གི་ངོ་བོ་མ་མཆིས་པར་གསུངས་སོ་འཚལ་ཏོ་ཅོག་དྲང་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མིན་པར་སྨྲས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དུ་སྨྲ་ན་མི་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་ནས། མདོར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་བརྩམས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་དང་བཅུ་དྲུག་སོགས་ཁྱབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལེགས་པར་བཀའ་བསྩལ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ལ་ཁས་ལེན་ལ། ལ་ལ་མི་ལེན་ཏེ། བླངས་ན་སྟོན་པ་ཉིད་ལ་ནོངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་གཟུ་ལུམས་རས་ཆོད་དུ་བྱེད་པ་དང༌། མདོར་ན་ཆོས་འདི་པར་སྨྲ་ན་བསྟན་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་མམ་བཞི་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ལས། ལུགས་འདི་པས་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཀྱང་བླའི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་ལས་བཟློག་ནས་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་རང་གི་ཤེས་ངོར་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དང༌། བདེན་པ་དེ་བདེན་གཉིས་གང་གི་སྐབས་སུའང་བདག་བདེན་དུ་མེད་པར་མི་བསྒྲུབ་པར་བདག་བདེན་དུ་མེད་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཤིག་སླར་ཤེས་བྱར་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་སྐད་དུ་འཚོལ་ཞིང་འཚོལ་ཡང་རྙེད་མི་སྲིད་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ལ། སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་(༡༦༦བ) བྲལ་དེའང་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་སྡོད་གྲུབ་ཀྱི་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་བདེན་མེད་ཡིན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དུ་གཞི་གྲུབ་ཅིང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདེན་མེད་པ་དང་དེར་བདེན་པ་དང༌། བདེན་མེད་བདེན་མེད་དུ་བདེན་པར་ཡོད་པས་བདེན་གྲུབ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་གྲུབ་པ་འགོག་གོ་ཞེས་ཚིག་གི་ཟོལ་གྱིས་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་དགེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོག་གེའི་ཚིག་སྙིང་པོ་མེད་པས་འབྲིད་ཅིང༌། བསླུ་ཆེད་དུ་ཆོས་ཚུལ་འདི་ནི་ཆེས་བསགས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། ། འདོན་པ་འདི་ནི་ཐར་འདོད་དག་ལ་འཆི་ལྟས་གྱི་སྒྲ་ལྟར་བས་པས་དེའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་ན། ལུགས་དེ་ལྟར་ན་དེས་ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་དེའི་ཞེན་དོན་དང་དེས་སྒྲས་ཟིན་བརྗོད་པའི་ཟོལ་ཚིག་རྣམས་
Chinese
将意义的经典如其发音般地保持在自己的体系中并承认。与此不符的所有具有确定意义的经典中，无论是否真实成立，以及空性，及其相反方面等所有法，都各自在本性上是空虚的，并且宣说了没有我的自性。如果说正直之义并非如其发音般，并说空性为空性，就会担心它会变得不空。总之，从世尊的一切所知法开始，二十和十六等普遍的空性被很好地教导，对此，有些人承认，有些人不承认。如果承认，就会对导师本身造成过失，因此对善逝的教言进行公正的裁决。总之，如果说这个法，就必须承认不违背教法的三个或四个印记。然而，这个体系的人，无论追随大小乘的哪个宗派，都可以。他们反而宣说与一切法皆空且无我相反的观点，即世间与生俱来的智慧，对于个人和法，在各自的认知中，存在着未被暂时的错觉所玷污的、以量成立的自性。并且，无论在二谛的哪种情况下，都不会论证我不是真实的，而是论证我不是真实的，并且，对于应该被论证为空性的法，即使实际上没有可以再次被认知的，他们也假装寻找，但即使寻找也无法找到，那就是空性的意义。空性是离戏论的，即使如此，由于它不是从境自身成立的真实，所以是无实，但空性作为空性是基础成立的。空性与无实，以及其中的真实，以及无实作为无实而真实存在，因此阻断了真实成立和真实二者成立。他们以言辞的伪装，欺骗所有对甚深空性有信心且具足圆满功德的人，因为思辨之词没有意义。为了欺骗，他们宣称这种法的方式不是积累的，因此无法理解。这种宣称对于渴望解脱的人来说，就像死亡的预兆一样，因此为了他们而说，按照那种体系，无论他们怎么说，他们的执着之义和他们用言语表达的伪装之词...
English
The scriptures of meaning are kept in one's own system as they are pronounced, and are acknowledged. In all the scriptures of definitive meaning that are inconsistent with this, whether or not they are truly established, and emptiness, and all dharmas such as their opposites, are each empty in their own nature, and it is proclaimed that there is no self-nature. If it is said that the meaning of uprightness is not as it is pronounced, and it is said that emptiness is emptiness, there is concern that it will become non-empty. In short, starting from all the knowable dharmas of the Blessed One, the pervasive emptiness such as twenty and sixteen is well taught, and to this, some acknowledge and some do not. If acknowledged, it would be a fault to the teacher himself, so the words of the Sugata are judged impartially. In short, if one speaks of this Dharma, one must acknowledge the three or four seals that do not deviate from the teachings. However, for those of this system, it is fine to follow any of the four schools that speak of the Great and Small Vehicles. They instead proclaim the opposite of all dharmas being empty and selfless, that is, the innate wisdom of the world, for individuals and dharmas, in their respective cognitions, there exists a self-nature established by valid cognition that is not tainted by temporary illusions. And, in whatever case of the two truths, they do not argue that I am not real, but argue that I am not real, and, for a dharma that should be argued as emptiness, even if there is actually nothing that can be recognized again, they pretend to search, but even if they search, they cannot find it, that is the meaning of emptiness. Emptiness is free from elaboration, and even so, since it is not a reality established from the object itself, it is unreal, but emptiness as emptiness is fundamentally established. Emptiness and unreality, and the truth therein, and unreality existing as unreality, therefore block the establishment of both true establishment and truth. They deceive all those who have faith in profound emptiness and possess perfect qualities with the guise of words, because speculative words have no meaning. In order to deceive, they proclaim that this way of Dharma is not accumulative, and therefore cannot be understood. This proclamation is like a sign of death for those who desire liberation, so for their sake it is said, according to that system, no matter what they say, the meaning of their attachment and the guises of words they express...
Tibetan
གུང་བསྟུན་པའི་བསམ་པ་བསླངས་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བའམ་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མར་འགྱུར་ཞིང༌། འཕགས་པ་རྣམས་དེ་ལས་བཟློག་པ་དང༌། བྱིས་པས་དེ་ཉིད་མཐོང་ཞིང་འཕགས་པས་དེ་ཉིད་མ་གཟིགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་ཞུགས་པས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་རྣམས་འཁྲུལ་པ་དང༌། རིགས་པས་མ་དཔྱད་པར་ཡོད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང༌། བཏགས་པར་ཡོད་པ་དང༌། བརྫུན་པར་ཡོད་པ་དང༌། བསླུ་བར་ཡོད་པ་དང༌། འཁྲུལ་ངོར་ཡོད་པ་དང༌། མ་བརྟགས་པར་ཡོད་པ་དང༌། བྱིས་པའི་ངོར་ཡོད་པ་སོགས་དོན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་དག་གི་བཟློག་ཟླ་རྣམས་དོན་ལ་མི་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་(༡༦༧ན) ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་ཆུ་ཟླ་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་མིག་ཡོར་དང་བྲག་ཆ་དང་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་ཆུ་བུར་དང་ཆུ་ཤིང་དང་དབུ་བརྡོས་པ་ལྟ་བུ་དང་གློག་དང་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་དང་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ་འཚལ་ཏོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་དང་ཡོད་པ་མིན་ཅིང༌། སྐྱེ་འགག་དང་རྟག་ཆད་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པའི་གསུང་རབས་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་རྟག་ཆད་དང་བདེན་རྫུན་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་གྲགས་ཙམ་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡོད་མེད་དང་སྐྱེ་འགག་དང་འགྲོ་འོང་དང་རྟག་ཆད་དང་གཅིག་ཐ་དད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡིན་ནོར་བ་དང༌། ཡོད་མེད་དང་རྟག་ཆད་སོགས་སུ་ལྟ་བའི་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡིན་མ་ནོར་བར་འགྱུར་བ་དང༌། འཁོར་འདས་དང་སྤང་གཉེན་དང་ཡོད་མེད་དུས་གསུམ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་དུ་གཟིགས་(༡༦༧བ) པའི་སངས་རྒྱས་གྱི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་ལ། དེ་དག་ཐ་ད
Chinese
如果生起随顺世俗的想法，那么在这里就会变成：没有见到真如实相的世间人的见解或分别念，唯独成为衡量事物的标准；圣者们则与此相反；孩童见到真如实相，而圣者们却见不到；各种识进入对境的实有状态而不迷惑；圣者的等持智慧反而迷惑；未经理智分析而存在，世俗谛中存在，名言中存在，假立存在，虚假存在，欺骗存在，迷惑显现中存在，未经观察而存在，在孩童面前存在等等，都安住在实义之中；而与这些相反的，则不安住在实义之中。（167页a） 一切法如幻术、梦境、水中月、影像、眼翳、山谷回音、阳焰之水、水泡、芭蕉树、如头部受伤、闪电、云、彩虹、乾闼婆城、发网、二月、化身等等一般，如显现般不成立，被宣说为非有；一切都如显现般成立且非有；宣说远离生灭、常断、一异等一切戏论边，则变成非为了义；一切法自性空、不生、不灭、本来寂静、自性清净涅槃等等，凡是宣说从原始以来就远离一切戏论和相的经典，都是不了义的密意；与此相反，恒常断灭、真实虚假等各种说法，都变成了义，如字面意义一般；仅仅是随顺世间名言而产生的，远离有无、生灭、来去、常断、一异等一切戏论边的中观宗派的宗义是正确的；而执着于有无、常断等的内外道教派的宗义则变成没有错谬；轮回涅槃、应舍应取、有无三时等一切法的法相与法性，没有任何差别而平等照见（167页b） 的佛陀的智慧是错谬的，这些是不同的。
English
If the thought of conforming to the world arises, then here it will become: the views or discriminations of worldly people who have not seen the true reality alone become the standard for measuring things; the noble ones are the opposite of this; children see the true reality, while the noble ones do not see it; various consciousnesses enter the real state of objects and are not confused; the meditative wisdom of the noble ones is confused; what exists without rational analysis, exists in conventional truth, exists in name, exists as imputation, exists falsely, exists deceptively, exists in deceptive appearance, exists without examination, exists in the eyes of children, etc., all abide in the real meaning; and the opposites of these do not abide in the real meaning. (167a) All phenomena are like illusion, dream, moon in water, image, cataract, echo, mirage water, bubble, banana tree, like a head injury, lightning, cloud, rainbow, gandharva city, hair net, double moon, emanation, etc., not established as they appear, and are said to be non-existent; everything is established as it appears and is non-existent; the teaching that is free from all extremes of elaboration such as arising and ceasing, permanence and annihilation, oneness and otherness, becomes not definitive; all phenomena are empty of inherent existence, unborn, unceasing, primordially peaceful, naturally completely liberated, etc., all scriptures that teach from the beginning to be free from all elaboration and characteristics are of provisional meaning; and the opposite of these, various statements such as permanence and annihilation, truth and falsehood, all become definitive, just as the literal meaning; the Madhyamaka school's tenet, which arises merely in accordance with worldly convention, free from all extremes of elaboration such as existence and non-existence, arising and ceasing, coming and going, permanence and annihilation, oneness and otherness, is correct; and the tenets of the inner and outer heretical schools that cling to existence and non-existence, permanence and annihilation, etc., become without error; the wisdom of the Buddha, who sees equally without any difference between the characteristics and nature of all phenomena such as samsara and nirvana, what should be abandoned and adopted, existence and non-existence, the three times, etc. (167b) is mistaken, these are different.