Tibetan
ཞུགས་ཀྱང་བཅོས་མར་བཏགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་བདེན་པར་སྣང་བ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་རྟེན་འབྱུང་གི་གཟུགས་བརྙན་སོགས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་བྱིས་པས་ཀྱང་བརྫུན་པར་རྟོགས་ལ། སྔོན་པོ་སོགས་ནི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་མི་སྣང་བས་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའོ། །སྐབས་འདིའི་འཇུག་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་གི་ཟིན་སོ་བཙན་པར་བྱས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཛིན་བློ་ཡིན་ན་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་གསལ་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྣང་བར་འཇོག་བྱེད་སྲིད་རྩའི་མ་རིག་པ་གང་ཞིག དེ་མ་ལོག་པའི་བྱིས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་སྣང་ཞིང༌། དེ་ལོག་པའི་འཕགས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་མི་སྣང་བར་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསལ་བར་བཤད་སྣང་བས། བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་དགོངས་པ་གཏན་མིན་ཞེས་རྟབ་རྟབ་པོར་རིངས་པོ་རིངས་པོས་ཁ་ཚོན་གཅོད་པའང་ཆེས་སྔས་པར་འགྱུར་གྱི་དོགས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་(༡༥༨བ) རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་སྤངས་པ་འདུ་བྱེད་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ནི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟེན་འབྱུང་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་དེ་ཡང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་ཙམ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ལ་སྣང་གི། སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མངའ་བ་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར། འདིར་སྔ་རབས་པའི་ཡིག་རྙིང་ལས། དབུ་མའི་གསུང་རབ་མང་པོར་མཉམ་གཞག་སྣང་མེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཕགས་ཆུང་འོག་མ་གསུམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཀྱང་བདེན་པར་སྣང་བ་ཡོད་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་ནི་བདེན་པར་ཞེན་སྣང་གཉིས་ཀ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡོད་ཟེར་བ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་བའི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། འཕགས་ཆུང་འོག་མ་གསུམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་སྣང་མི་སྲིད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་ཞིག་སྣང་བས་ཁྱབ་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་གཉིས་ཀར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་མིན་གྱི་མ་རིག་པས་བལྟོས་ཆོས་ཀྱིས་བཞག་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འགལ་ཟླར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་སྔ་མས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཀུན་རྫོབ་(༡༥༩ན) ཡོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཛེས་སོ། །ཞེས་གསལ་བར་བཀོད་པའང་ལེགས་བཤད་དུ་མངོན་ནོ། །འཇུག་འགྲེལ་གྱི་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནས་སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མངའ་བ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་འཕགས་པ་དེ་དག་ལ་ཀུན་རྫོབ་ལ་བདེན་འཛིན་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བརྫུན་པར་ཡོད་ལ། དེ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པར་ཞལ་གསལ་གྱི་ལུང་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཟི་ལུང་ཤཱཀྱ་བ་ཆེན་པོས་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་སྨོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་གཞུང་དོན་ལས་བཟློག་ནས་འདོན་པའི་སྒྱུ་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེར་བདེན་འཛིན་ཕྲ་མོ་ཡོད་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་སྤངས་ཏེ། འདུ་བྱེད་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སྦྱར་བ་དེ་བཟློག་ནས་འདི་ལྟར་འདོན་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་དང་མ་བྲལ་བས་འདུ་བྱེད་བྱད་བཞིན་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་འདོན་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ལུགས་འདི་ལ་གཞུང་རྩོམ་པ་པོ་ལས། ཉིད་ཅག་དབང་བཙན་པར་འགྱུར་བས་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་འདི་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རུང་བའོ། །དེས་ན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པ་དག་གིས་གདགས་གཞི་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པར་བཏགས་ཆོས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མི་རྟོགས་བྱ་བ་འདི་ལྟར་ན་བདེན་འཛིན་འཁོར་རྩའི་མ་རིག་པར་(༡༥༩བ) གསུངས་ཤིང༌། རྒྱུ་མཚན་དེས་འཕགས་པ་ཡིན་ན་དེའི་རྒྱུད་ལ་བདེན་འཛིན་མེད་པར་འཆད་པའི་ཕྱིར་བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་འཆད་པ་ན་ཐལ་འགྱུར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ནོངས་མེད་ཡིན་པ་ལ། ཟི་ལུང་མཆོག་ལྡན་པ་
Chinese
即使参与其中，由于被赋予虚假的缘起，而显现为真实，这被称为世俗谛，是能仁所说。其中，缘起的影像等错误的世俗，连孩童也知道是虚假的。蓝色等显现为真实，而自性空性对他们来说并不显现为无遮蔽，因此，胜义的自性和错误的世俗不是世俗谛。世俗谛是被包含在有支中的烦恼性的无明所区分的。如果在此处强调《入行论》注释的词语，那么执着世俗谛的心就是烦恼障，这是普遍的。能使世俗谛显现的有根之无明，未被颠倒的孩童会认为世俗谛是显现的。已被颠倒的圣者不会认为世俗谛是显现的，因为他们仅仅看到世俗。如此清晰地说明了。因此，说执着真实遍及烦恼障并非月称的观点，并匆忙地、急切地做出结论，恐怕是过于仓促了。对于声闻、独觉（158b） 佛和菩萨，他们已经舍弃了烦恼性的无明，对于他们来说，如同行、影像等存在的事物，就像是虚假的事物一样，是自性，但不是真实，因为他们没有认为是真实的。对于孩童来说，这是具有欺骗性的。对于圣者来说，就像幻术一样，仅仅是缘起的世俗。仅仅是世俗，也是因为仅仅是具有所知障性质的无明普遍存在，所以显现和具有显现之境的圣者的后得位才会显现。在没有显现之境的等持状态中则不然，因为一切戏论都已寂灭。在此，古代文献中说：在许多中观论典中，以等持无显现为主，下三地的下等圣者在后得位上虽然没有执着真实，但有真实的显现。而佛陀则既没有执着真实，也没有真实的显现，但仅仅有世俗缘起的显现。
English
Even when involved, that which appears as true due to the power of dependent origination that is labeled as false is called conventional truth, as stated by the Sage. Among these, the false conventional truths such as reflections of dependent origination are recognized as false even by children. Blue and other colors appear as true, and emptiness of inherent existence does not appear to them without obscuration. Therefore, the ultimate nature and false conventional truths are not conventional truths. Conventional truth is distinguished by afflictive ignorance, which is included in the limbs of existence. If we emphasize the words of the commentary on the "Entering the Middle Way" here, it is clear that the mind that grasps conventional truth is pervasive with afflictive obscurations. The root ignorance that makes conventional truth appear, conventional truth appears to children who have not reversed it. It is clearly explained that the noble ones who have reversed it do not see conventional truth as appearing, because they only see it as conventional. Therefore, saying that grasping at truth is pervasive with afflictive obscurations is definitely not Chandrakirti's view, and hastily and quickly making a conclusion would be too hasty. For Hearers, Solitary Realizers (158b) and Bodhisattvas, who have abandoned afflictive ignorance, for those who see things like formations and images as similar to existence, things that have become like false objects are nature, but not truth, because they do not presume them to be true. For children, it is deceptive. For the noble ones, it becomes merely the conventional truth of dependent origination, like an illusion. That mere conventionality also appears in the subsequent attainment of the noble ones who have objects of experience with appearance, because only ignorance with the characteristic of the obscuration of knowledge is universally practiced. It is not in the state of meditative equipoise, which has objects of experience without appearance, because all elaborations are completely pacified. Here, in ancient documents, it says: In many Madhyamaka scriptures, taking meditative equipoise without appearance as primary, the lower noble ones of the three lower levels, in their subsequent attainment, although they do not grasp at truth, there is an appearance of truth. But the Buddhas have neither grasping at truth nor the appearance of truth, but only the appearance of conventional dependent origination.
Chinese
按照耶热瓦大导师月称的观点是不合理的，对于下三地的圣者来说，如果显现世俗，就不可能显现世俗谛。仅仅显现世俗是遍及的。因为佛陀不会显现世俗谛和仅仅世俗这二者。因为二者都是以是否具有烦恼的无明为依据，是与智慧（梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智）相对立的法。前者这样说，对于佛陀的境界存在世俗(159a)的观点是美好的。如此明确地阐述也是一种善说。入行论的注释中，从“也是声闻和独觉”到“不属于没有显现的行境者”之间，这些圣者虽然对世俗没有真执，但世俗是虚假的。像这样明确说明这是所知障的教证，孜隆释迦大师认为圣者相续中的细微真执是具有烦恼的无明。说“因此这样说”是一种从自己的宗派观点中颠倒经文含义的诡辩。因为如果存在细微的真执，那么声闻、独觉和菩萨就已经断除了具有烦恼的无明。对于像显现行、影像等存在一样进行观察的那些人，将所要证明的和能证明的结合起来，应该这样颠倒过来宣说：声闻、独觉和菩萨没有断除不具有烦恼的无明，对于像显现行、容貌等存在一样进行观察的那些人。如果那样，按照这个体系，经文作者会说：你们会变得强大，所以你们的体系是完全行不通的。因此，圣者龙树师徒等人，如果不证悟所依蕴等法的无自性，就无法证悟能依补特伽罗的无我，这样，真执就是轮回的根本无明(159b)。因为这个原因，如果说是圣者，那么他的相续中就没有真执，因此说真执遍及烦恼障，那么应成派的观点就是没有过失的。孜隆具德者。
English
According to the view of the great teacher Yerwa, it is unreasonable. For the three lower noble ones, if the conventional appears, it is impossible for the conventional truth to appear. It is pervasive that only the conventional appears. Because the Buddha does not appear to both the conventional truth and only the conventional. Because both are based on ignorance of whether or not they have afflictions, and are dharmas that are opposed to the wisdom (ज्ञान, jñāna, Knowledge). The former says that it is beautiful to have the view that there is conventional (159a) in the realm of the Buddha. It is also a good explanation to state it clearly. In the commentary on the Entering the Middle Way, from "also the hearers and solitary Buddhas" to "not belonging to those who do not have the object of appearance," these noble ones, although they do not have true clinging to the conventional, the conventional is false. Like this clear statement that this is the obscuration of knowledge, Zilong Shakya the Great believes that the subtle true clinging in the continuum of the noble ones is ignorance with afflictions. Saying "therefore it is said" is a sophistry that reverses the meaning of the scriptures from one's own sectarian view. Because if there is subtle true clinging, then the hearers, solitary Buddhas, and Bodhisattvas have abandoned ignorance with afflictions. For those who observe like the existence of manifestations, images, etc., combining what is to be proven and what can be proven, it should be reversed and declared: Hearers, solitary Buddhas, and Bodhisattvas have not abandoned ignorance without afflictions, for those who observe like the existence of manifestations, appearances, etc. If so, according to this system, the author of the text would say: You will become powerful, so your system is completely unworkable. Therefore, the noble Nagarjuna and his disciples, if they do not realize the selflessness of the basis of imputation, aggregates, etc., they cannot realize the selflessness of the imputed person, in this way, true clinging is the root ignorance of samsara (159b). Because of this reason, if it is said to be a noble one, then there is no true clinging in his continuum, therefore saying that true clinging pervades the obscuration of afflictions, then the view of the consequentialists is without fault. Zilong the Virtuous.