Tibetan
་དཔྱད་ན་ཡང་མཐའ་བཞི་དང་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐའ་བཞི་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབས་དུ་མར་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་བྱས་པ་དང༌། །གཞན་གྱིས་བྱས་དང་གཉིས་ཀས་བྱས། །རྒྱུ་མེད་རྟོག་གེ་པ་ཡིས་བརྟགས། །ཁྱོད་ཀྱིས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་གསུངས། །ཞེས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གང་རྟེན་འབྲེལ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་ཕྱོགས་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དབུ་མའི་ལམ་སྨྲ་བ་ཡིན་པས་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པས་མཐའ་བཞི་གང་རུང་གི་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་པ་དང༌། མཐའ་བརྒྱད་གང་རུང་གི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པ་དེ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མའི་ལམ་སྨྲ་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟེན་འབྱུང་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མཐའ་(༧༢ན) བཞི་དང་བརྒྱད་སོགས་གང་དུ་ཡང་མ་ལྷུང་བས་གང་ལའང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བདེན་པ་ལས་མི་ཉམས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་མི་འཐད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་རྟེན་འབྲེལ་སྨྲ་བ་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་ཉམས་པར་སྨྲ་བ་པོ་དེ་དབུ་མ་པ་ཡིན་ནམ། དབུ་མ་པ་ལས་གཞན་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། འདི་ལ་ཐལ་རང་གཉིས་སྨྲ་ཚུལ་མི་མཐུན་ཏེ། རང་རྒྱུད་པས་རྟེན་འབྲེལ་སྨྲ་བ་པོ་དེ་དོན་དམ་པར་དབུ་མ་པར་མི་འདོད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་དབུ་མ་པ་དང༌། དེའི་ཚེ་རློམ་ཚོད་དབུ་མ་པར་རློམ་ཡང་སོང་ཚོད་དབུ་མ་པར་མ་སོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་ལ། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་སྨྲ་བ་པོ་དེ་གཞན་གྱིས་དབུ་མ་པར་འཕུལ་ནས་དེར་འདོགས་ཀྱང༌། ཐལ་འགྱུར་བ་ཉིད་དེས་སྨྲ་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་དགོས་བྱུང་ཡང་ཞེན་དོན་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དབུ་མ་པ་ཡིན་མིན་གང་དུའང་མི་འདོད་ཅིང༌། སོང་ཚོད་ལ་དབུ་མ་པར་མ་སོང་བར་མ་ཟད། སློམ་ཚོད་ལའང་དབུ་མ་པར་རློམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །འོ་ན་དེའི་ཚེ་ཐལ་འགྱུར་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་འཕུལ་ནས་ཐལ་འགྱུར་བར་བཏགས་པ་ལས། ཐལ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཅེས་ཐལ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐལ་འགྱུར་བར་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཅག་ཐལ་འགྱུར་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཁྱེད་དང་རྩོད་སྐབས་འབྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེར་འདོག་ཀྱིན་(༧༢བ) འདུག་པའི་རྗེས་བརྗོད་བྱས་པ་མ་གཏོགས་དེ་ལྟ་བུའི་རྩོད་པས་མི་བརྫི་བའི་རྩོད་པ་ལས་གྲོལ་སྐབས་ན། བདག་དབུ་མ་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བསམ་གྱི་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ལ། རྩོད་སྐབས་ཉིད་དུའང་སྨྲ་བསམ་གྱི་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ཡང་དེར་བརྗོད་པར་སྣང་བ་ནི་སྒྲ་བརྙན་གྱི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཞིབ་ཆ་ཕྱེད་པ་ནི་དབུ་མའི་རྟོགས་པ་མ་ནོར་བར་ཐུགས་ལ་འཁྲུངས་ནས་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་བོའི་རྗེ་རས་པ་ཆེན་པོ་ཙམ་མ་གཏོགས་གངས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་འདིར་མ་བྱུང་བ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་དང་དབུ་མ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུའང་གཞི་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ཐ་སྙད་མ་དཔྱད་པའི་དོན་གྲགས་ངོ་དང་བསྟུན་ནས་རྗེས་བརྗོད་ལས་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱིས་ཅི་སྟོ། དཔྱད་ན་ནི་ཁྱེད་ཅག་ཐ་སྙད་གཞི་བཅས་དང་ཐ་སྙད་གཞི་མེད་སེམས་པ་རྣམས་ལ་རག་མོད། ཁོ་བོ་ནི་དེ་དག་གི་རྣམ་རྟོག་གི་རྟོག་གེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐར་སོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་མཐར་སོན་པོ་དེ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཙམ་ནས་ཚིག་གི་ལམ་ཆད་ཟིན་པས་ཁོ་བོ་དང་ཁྱེད་ཅག་གཉིས་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ལན་འདེབས་དང་བྲལ་བས་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀློང་དུ་ཆུད་པས་ལན་ཇི་ལྟར་འདེབས། དེས་ན་འདི་ལྟའི་གནད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་རྟོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་གླུར་བླངས་པ་ནི། རྒྱལ་བ་སྦོམ་བྲག་པས། གནས་ལུགས་ཀྱི་ངེས་དོན་འཚོལ་འདོད་ན། །མི་རོ་ལ་ནམ་མཁའ་སེམས་སུ་ཆུག །ཁོང་དུ་ཆུད་ན་དེ་ཉིད་ཡིན། །རྟོག་དཔྱོད་ཅན་གྱིས་དེ་མི་ཤེས། །ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་དེ་མི་མྱོང༌། །རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་དེ་མི་རྟོགས། །མི་རྟོག་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཅི་ཡང་མ་འདྲེས་ས་ལེར་ཤེས། །འགལ་འདུ་མཁན་(༧༣ན) གྱི་རྟོག་གེ་ལ། །ཟབ་མོའི་དོན་དེ་མི་འཐད་ཀྱང༌། །འགལ་འདུའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་བ་ལ། །ཅི་ཡང་བདེ་ལ་ཅི་ཡང་ཉན། །འཕུར་ཤེས་ཀྱི་བྱ་ལ་ནམ་མཁའ་བདེ། །འཕྱོ་ཤེས་ཀྱི་ཉ་ལ་ཆུ་བོ་བདེ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་ཡོད་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དམ་བཅའ་དང་ཁས་ལེན་དང་འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེ
Chinese
如果考察，也因为远离了四边和八边等恶见之网。因此，说从任何一边产生，就不是说缘起。世尊在《萨罗树幼苗经》等众多经典中，遮止了四边的产生，而宣说了缘起。论师也赞叹说：痛苦自己所作，他人所作和二者所作，无因论者所考察，您说依靠而生。因此，凡是说缘起者，就远离一切宗派偏执，是一切执边见解的对治，是说中观之道者。因此，自他宗派承认任何一边的产生，以及承认任何八边的见解，就不是说缘起，也不是说空性，也不是说中观之道。因此，说缘起者，在二谛中都不会堕入四边和八边等任何一边，因此对任何事物都没有执着。不会从胜义谛中退失，因为世间和出世间的一切名言，对此都没有不适合的。也不会从世俗谛中退失。因此，论师说：对谁空性是合适的，对他一切都是合适的。对谁空性是不合适的，对他一切都不合适。那么，说缘起者不从二谛中退失，他是中观派吗？还是与中观派不同呢？对此，自续派和应成派的说法不同。自续派不认为说缘起者在胜义谛上是中观派，但在名言上是中观派，那时自以为是中观派，但实际上并没有成为中观派。应成派则认为，说缘起者是被他人强加为中观派，并被安立在那里。然而，应成派自己无论在说法上如何需要，在执着意义上，对二谛都不认为是中观派或不是中观派。实际上没有成为中观派，而且在自以为是上，也不会自认为是中观派。那么，那时应成派是什么样的呢？那也是其他
English
If examined, it is also because it is free from all the nets of evil views such as the four extremes and the eight extremes. Therefore, to say that it arises from any of the four extremes is not to speak of dependent origination. The Blessed One, in many scriptures such as the Sālu Sprout Sūtra, has forbidden the arising of the four extremes and has taught dependent origination itself. The teacher also praised: Suffering is done by oneself, done by others, and done by both. The causeless logicians examine. You say it arises dependently. Therefore, whoever speaks of dependent origination is free from all sectarian biases and is the antidote to all extreme views, and is the one who speaks of the Middle Way. Therefore, those who, whether their own or others' schools, accept the arising of any of the four extremes, and those who accept any of the eight extreme views, are not speaking of dependent origination, nor are they speaking of emptiness, nor are they speaking of the Middle Way. Therefore, the one who speaks of dependent origination does not fall into any of the four or eight extremes in either of the two truths, and therefore has no attachment to anything. He does not fall away from the ultimate truth, because all the terms of the world and beyond are not unsuitable for this. Nor does he fall away from the conventional truth. Therefore, the teacher said: For whom emptiness is suitable, for him everything is suitable. For whom emptiness is not suitable, for him everything is not suitable. So, is the one who speaks of dependent origination as not falling away from the two truths a Madhyamaka, or is he different from a Madhyamaka? On this, the Svātantrika and Prāsaṅgika have different ways of speaking. The Svātantrika does not consider the one who speaks of dependent origination to be a Madhyamaka in the ultimate sense, but in conventional terms he is a Madhyamaka, and at that time he pretends to be a Madhyamaka, but in reality he has not become a Madhyamaka. The Prāsaṅgika, on the other hand, considers that the one who speaks of dependent origination is forced by others to be a Madhyamaka and is established there. However, the Prāsaṅgika himself, no matter how necessary it may be in his way of speaking, in terms of the meaning of attachment, does not consider himself to be a Madhyamaka or not a Madhyamaka in either of the two truths. He has not actually become a Madhyamaka, and even in his self-conceit, he does not pretend to be a Madhyamaka. So, what is the Prāsaṅgika like at that time? That is also other
Chinese
因为用“是”来推动而安立为应成派，并不是应成派自己以应成派自己的身份承认自己是应成派。那么，你们称呼为应成派是什么呢？那是因为和你们辩论时，为了区分，只是说了你们在那里附加的后说而已，除此之外，从不被那种辩论所击败的辩论中解脱出来的时候，我远离了说和想的言说，说“我是中观派”，即使在辩论的时候，也远离了说和想的言说，但在那里显现为言说，就像回声一样。像这样剖析细节，除了我所说的，心中毫不错误地生起并成就中观的证悟的我的上师热巴大师之外，似乎没有出现在雪域的这一方。既然如此，那么中观和中观派这两个词，在名言中也会变成没有成立的基础吗？我们是不考察名言，顺应世俗共称的意义，从后说中名言成立与否又有什么用呢？如果考察，那么你们就取决于有基础的名言和没有基础的名言的想法了。我则是以完全超越那些分别念的瑜伽，到达了般若波罗蜜多的彼岸。那个时候，到达彼岸者是谁呢？从那时起，语言的道路已经断绝，我和你们都脱离了能说和所说的回答，沉浸在无言的彼岸之中，怎么回答呢？因此，领会了这样的要点，并将证悟唱成金刚歌的是：嘉瓦·邦扎巴说：想要寻找实相的定解，就把尸体当成天空，放在心中。如果领会了，那就是它本身。分别思辨者不会知道它。经验者不会体验它。思考者不会证悟它。甚至不仅仅是不思考，而是什么都不混杂，清清楚楚地知道。对于制造矛盾(73页)的思辨，深奥的意义是不合理的。但是，对于从矛盾的束缚中解脱出来的人来说，什么都舒适，什么都悦耳。对于懂得飞翔的鸟来说，天空是舒适的。对于懂得游泳的鱼来说，河流是舒适的。就像这样出现一样。有些人说中观派有宗派，这是不合理的。因为宗派、承诺和意愿都是明显地偏向任何一方。
English
Because it is established as Prasangika by pushing with "is", it is not that the Prasangika himself acknowledges himself as Prasangika by his own Prasangika identity. Then, what is it that you call Prasangika? That is because, when arguing with you, in order to distinguish, it is only said as an after-statement that you are attaching there, other than that, when liberated from the debate that is not defeated by such a debate, I am free from the expression of speaking and thinking, saying "I am a Madhyamika", even at the time of debate, I am free from the expression of speaking and thinking, but there it appears as speech, like the sound of an echo. To dissect such details, it seems that only my master Repa Chenpo, who says that the realization of Madhyamika is born and accomplished in his mind without error, has not appeared in this side of the snowy land. If so, then the words Madhyamika and Madhyamika, even in name, will become without an established basis? We do not examine the words, but follow the meaning of worldly convention, so what is the use of whether the words are established or not from the after-statement? If you examine, then you depend on the ideas of words with a basis and words without a basis. I, on the other hand, have completely transcended the speculation of those distinctions by yoga, and have reached the end of the Perfection of Wisdom. At that time, who is the one who has reached the end? From that time on, the path of language has been cut off, and both you and I are free from the answer of the speaker and the spoken, immersed in the realm of the unspoken other shore, how can we answer? Therefore, having understood such key points and sung the realization as a Vajra song is: Gyalwa Bomdrakpa said: If you want to seek the definitive meaning of reality, put the corpse in your mind as the sky. If you understand it, that is it itself. The speculative thinker will not know it. The experienced one will not experience it. The thinker will not realize it. It is not just not thinking, but knowing clearly without mixing anything. For the speculation of the one who creates contradictions (page 73), the profound meaning is unreasonable. But for the one who is liberated from the bondage of contradictions, everything is comfortable and everything is pleasant. For the bird that knows how to fly, the sky is comfortable. For the fish that knows how to swim, the river is comfortable. It appears like this. Some say that Madhyamikas have tenets, which is unreasonable. Because tenets, commitments, and intentions are all clearly biased towards any side.