Tibetan
ན་པ་དང༌། དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་རྙེད་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་ཤས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་བགོས་པ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མི་མངའ་བས་དབུ་མ་པས་ཕྱོགས་གང་ཡང་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་རུང་ཞིག་ཁས་བླངས་ཤིང༌། མངོན་ཞེན་ཡོད་ན་ནི་དབུ་མ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་དང་མཐར་ལྷུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་གོང་དུ་ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ཅིང༌། དབུ་མ་པས་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དང༌། སྟོང་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་འཛིན་འགའ་ཞིག་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་འཛིན་འགའ་ཞིག་དང་མ་བྲལ་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད་ན་དབུ་མའི་ལམ་དུ་མི་རུང་ལ། དབུ་མའི་ལམ་མ་ཡིན་ན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡང་གཞུང་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་དམ་བཅའ་(༧༣བ) སོགས་མང་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་སོགས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་འཁྲུལ་ངོར་བྲག་ཆ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཙམ་ཞིག་གིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཟད་ཀྱི། རང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་རང་ལུགས་སུ་གཞག་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ངོར་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་དག་གི་དམ་བཅའ་ཐམས་ཅད་ནང་འགལ་དང༌། རིགས་པའི་གནོད་པ་འབབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་མངོན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་ཤིང༌། རིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་བཀོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབུ་མ་པས་གཞན་འཁྲུལ་ངོར་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་དམ་བཅའ་ལ་ནང་འགལ་དང་རིགས་པས་གནོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་བཞིའི་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཡོད་ཟེར་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་སྨྲ་བསམ་གྱི་བསླུ་བ་བསལ་བའི་ལམ་བསྟན་ནས་དེ་ལ་མི་བསླུ་བར་གསུང
Chinese
如果是由对事物的分别念产生的，那么用理智分析两种真谛，也找不到像把微尘分割成百千份那样的东西。由于圣者的等持中没有任何分别念，所以中观派没有任何主张。如果承认任何一种，并且有偏执，那就不会成为中观派，而是会堕入偏袒和极端。如果有人说，虽然在胜义谛中不存在，但在世俗谛中是存在的，那么这已经在前面分析世俗谛的生起时讲过了。中观派在世俗谛中，也认为一切法仅仅是缘起，空性在世俗谛中也使一切戏论和执着都消失，而不是增长某些执着。如果不舍弃某些执着并使其增长，那就不能成为中观之道，如果不是中观之道，那就不可能平息一切戏论。如果有人问：那么，说一切法是缘起和空性，这本身不就是世俗谛中的承诺吗？此外，经论中有很多遮止四边生起的承诺（73b）等等，这些不是承诺吗？答：不是的。这些是为了遣除那些说从四边生起等对事物有实执者的邪分别念，所以在他们的错觉面前，仅仅像山谷回声一样用声音来随顺而已，因为自己没有任何实执而作为自己的宗派来安立。如果仅仅因为对他人说了，就认为如来和中观派有承诺，那么他们的所有承诺都会自相矛盾，并且会受到理智的损害。为了遣除无量众生的偏执，说了有、无、亦有亦无、非有非无等无量种说法，并且安立了无量种理智。这样一来，如来和中观派就不能在他人的错觉面前进行破斥了，因为自己的承诺有无量的自相矛盾和理智损害。有些人说如来有四无畏的自宗承诺，这是错误的。如来开示了消除他人错误的言语和思维欺骗的道路，并说不会被其所欺骗。
English
If it arises from conceptualization about things, then even if both truths are analyzed with reason, what is found is not even like dividing a dust particle into a hundred thousand parts. Since noble equanimity does not possess any conceptualization, the Madhyamikas do not accept any position. If one accepts any position and has attachment, then one will not become a Madhyamika, but will fall into partiality and extremes. If someone says, 'Although it does not exist in ultimate truth, it exists merely conventionally,' then this has already been explained above in the section on analyzing the arising of conventionality. In conventional truth, Madhyamikas consider all phenomena to be merely interdependent origination, and emptiness, even in conventional truth, causes all elaboration and clinging to positions to cease, and does not increase certain clingings. If one does not abandon certain clingings and causes them to increase, then it is not suitable for the Middle Way, and if it is not the Middle Way, then it is not appropriate to pacify all elaboration. If someone asks, 'Then, isn't the very statement that all phenomena are interdependent origination and emptiness a commitment in conventional truth? Furthermore, aren't the many commitments in the scriptures to negate the arising from the four extremes (73b), etc., commitments?' The answer is no. These are merely following with sound, like an echo in the mountains, in the face of the delusions of those who cling to things, such as those who say that things arise from the four extremes, in order to reverse their wrong conceptions, but there is no clinging to oneself and establishing it as one's own system. If merely speaking to others would cause the Tathāgata and the Madhyamikas to have commitments, then all of their commitments would become self-contradictory and would be subject to logical harm. Because in order to reverse the attachment of limitless beings, they have spoken of limitless things such as existence, non-existence, both, and neither, and have established limitless reasons. In that case, the Tathāgata and the Madhyamikas would not be able to refute others' delusions, because their own commitments would have limitless self-contradictions and logical harms. Some say that the Tathāgata has the self-established commitment of the four fearlessnesses, but this is a mistake. The Tathāgata taught the path of eliminating the deception of others' erroneous speech and thought, and said that he would not be deceived by it.
Tibetan
ས་སོ། །མི་འཇིགས་པར་དམ་བཅས་སོ། །ཞེས་གཞན་གྱི་ངོར་དེ་སྐད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་གིས་གྲགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིགས་པ་དང་མི་འཇིགས་པའི་དམ་བཅའ་མི་བཅའ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དམ་བཅའ་རང་བདེན་པ་བཅའ་བ་ཞིག་ན་ང་ནི་བསྙེངས་པ་དང་(༧༤ན) བྲལ་བའོ་ཞེས་ངར་འཛིན་རང་བདེན་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ན་གང་ངར་འཛིན་དང་དམ་བཅའ་ལ་ནང་འགལ་དང་རིགས་པས་གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འཐད་དེ། སེར་སྐྱ་དང་གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་མེད་ཀྱང་གཞན་ངོར། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སོགས་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་འཛིན་དང༌། དམ་བཅའ་གང་ཡང་མེད་པའི་དོན་ཟབ་མོ་དེ་གཞན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས།སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་མི་བྱ། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དཔེར་ན། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཞིང༌། ཞེན་པ་ལ་དེའི་བདེན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར། རབ་རིབ་མེད་པས་སྐྲ་ཤད་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་མོད་ཀྱི། སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་སྣང་དགོས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་འདི་དག་རང་གིའམ་གཞན་གྱི་རིགས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་མེད་སོགས་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། གཞན་གྱི་རིགས་པས་གཞན་ཇི་ལྟར་འགོག་ཅེ་ན། རང་གི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མི་དགོས་ཤིང༌། དགག་བྱ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཅུང་(༧༤བ) ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱི་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །སྒྲུབ་པའམ་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་དང༌། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ། །དེ་ཕྱིར་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས། །སྐུར་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས
Chinese
地等。（说）“不畏惧而立誓。”这样为了他人的缘故而虚构，只是由于所化众生的福德力而广为人知罢了。如来是对于畏惧和不畏惧的誓言，一切都寂灭的缘故。如果不是这样，如来立誓真实不虚的话，那么我就是不怯懦的，也会有我执真实存在的想法。这样一来，凡是对我执和誓言有内在矛盾和以理智损害的，就不可能是全知者，如同数论派和胜论派等。因此，中观派虽然没有誓言，但在他人看来，有、无、二者、非二者等，以及缘起和空性等，仅仅是名称、术语、假名而已，这样说是没有矛盾的。因为这样说正是为了让别人理解没有任何偏袒和誓言的深刻含义的方法。论师说：“不说空，也不说不空，不做二者和非二者，是为了施设的缘故而说。”就像有眼翳的人看到发丝等各种各样的东西，为了遣除对此的实执，没有眼翳的人虽然也看到发丝等各种各样的东西，但说所见并非如实存在，就像没有眼翳的人在名言上不必看到发丝等一样。如果说，遮止四边生等理智是自己的还是他人的理智？如果是前者，那么由此成立的无生等如何不变成自己的宗派？如果是后者，那么他人的理智如何遮止他人呢？因为不是自己的，如果不承认丝毫需要成立的宗派，就不需要成立的理智；如果丝毫也不存在需要否定的他人的宗派，就不需要否定的理智。辩答论中说：“如果现量等，能见到少许义，若要成立或遮破，因无故我无过。”以及“因无任何所破，故我亦不遮任何，因此说为遮止者，此乃汝之诽谤。”
English
Earth, etc. (Saying) "Vowing without fear." Thus, fabricating for the sake of others, it is only widely known due to the power of the merit of the beings to be tamed. The Tathagata is because all vows of fear and fearlessness are pacified. If it were not so, if the Tathagata made a true and unfailing vow, then I would be fearless, and there would also be the idea that self-grasping truly exists. In this way, whatever has internal contradictions and is harmed by reason with regard to self-grasping and vows cannot be omniscient, like the Samkhya and Vaisheshika schools, etc. Therefore, although the Madhyamaka school has no vows, in the eyes of others, there is, is not, both, neither, etc., and dependent origination and emptiness, etc., are merely names, terms, and designations, and there is no contradiction in saying this. Because saying this is precisely the method for others to understand the profound meaning of having no partiality and vows. The teacher said: "One should not say empty, nor should one say not empty, one should not do both or neither, but should speak for the sake of designation." It is like a person with cataracts seeing various things such as hair streaks, and in order to dispel the attachment to their reality, a person without cataracts also sees various things such as hair streaks, but says that what is seen is not as it exists, just as a person without cataracts does not need to see hair streaks in name. If it is said, are these reasonings such as preventing the four extremes of birth one's own or another's reasoning? If it is the former, how can the unborn, etc., established by it not become one's own tenet? If it is the latter, how can another's reasoning prevent another? Because it is not one's own, if one does not admit even a little of the tenet to be established, then there is no need for the reasoning to be established; if there is not even a little of the other's tenet to be refuted, then there is no need for the reasoning to be refuted. In the Debate Refutation it says: "If direct perception, etc., sees a little meaning, if it is to be established or refuted, because there is none, I have no fault." And "Because there is nothing to be refuted, I also do not refute anything, therefore saying to be a refuter, this is your slander."