Tibetan
ད་ཀྱང༌། མཚན་གཞི་བུམ་སོགས་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ནི་དཔྱད་བཟོད་ལ། དེ་ཡང་མེད་པར་དགག་པ་དཔྱད་བཟོད་པ་ཡིན་གྱི། མ་ཡིན་པར་དགག་པ་དཔྱད་བཟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གཙང་ནག་པས། མདེའུ་རྩེས་ནམ་མཁའ་འབིགས་པར་མི་ནུས་ཀྱང་དེ་ལ་མདའ་བཟོད་དོ་ཞེས་མི་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་མེད་དགག་ལ་དཔྱད་ན་མེད་དགག་ཉིད་དུ་ཟད་པས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐའ་བཞིའི་ཡོད་སྒྲུབ་ལ་དཔྱད་པ་ན་དཔྱད་བཟོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པར་མཐའ་བཞིའི་ཡོད་སྒྲུབ་མེད་པར་སོང་བ་ལ་མེད་དགག་ཅེས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི། དེའི་ཚེ་རྣམ་བཅད་མེད་དགག་དེ་དགག་པའི་ཆོས་རང་དབང་ཅན་དུ་རིགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ནའང་མེད་དགག་ཙམ་ལ་འཇོག་མ་ནུས་ནས་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་གཏན་དུ་བརྗོད་མི་ནུས་སོ། །ཟེར་ཞིང༌། སློབ་དཔོན་ཕྱྭ་པའི་བཞེད་པ་ལ་ནི། སྟོང་པ་མཚན་མར་བལྟ་བའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་མོད། ཕྱོགས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་མི་ལེགས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དཔྱད་བཟོད་དང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་གདུལ་བྱའི་ངོར་གཏན་བརྗོད་མི་ནུས་པར་འདོད་པ་འདི་ལྟར་ན་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་དབུ་མ་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་སྟོན་པའི་དབུ་མ་པ་དེ་གཞན་གྲགས་ཙམ་དུ་དབུ་མ་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དོན་དམ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། མདོ་བསྟན་(༡༥༤བ) བཅོས་གཞན་དག་ལས་དོན་དམ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་མི་འགལ་ཏེ། འདིར་རྣམ་བཅད་དུ་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཀླུ་སྒྲུབ་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་བདེན་པ་གཉིས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་རྣམ་པར་འཇོག་ཚུལ་ལ། །རྒྱ་བོད་དཔྱོད་ཅན་གྲགས་དང་ལྡན་རྣམས་ཀྱང༌། །ཇི་བཞིན་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་མི་གསལ་ན། །ཁོ་བོའི་བློ་མིག་སྲིན་བུའི་འོད་ལྟ་བུས། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བར་བྱེད་ནུས་སམ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དམ་པའི་སྣང་བྱེད་མཐུས། །ཉི་འོད་འབུམ་ཅན་ལེགས་བཤད་འདི་ཤར་ཏོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་དབྱེ་བ་དངོས་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་པས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཡུལ་ཅན་དང༌། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོང་བ་བརྫུན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །དབང་པོ་གསལ་དང་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་ནོ། །སྐྱོན་ལྡན་དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། །དབང་པོ་ལེགས་གྱུར་ཤེས་ལྟོས་ལོག་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་གཞག་ནས་མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ལའང་ཡང་དག་དང་བརྫུན་པ་གཉིས་ཡོད་པས། དེའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་མཐོང་བ་བརྫུན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། དབང་པོ་དྲུག་པོ་རབ་རིབ་དང་མིག་སེར་སོགས་ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་རྒྱུས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་པ་གསལ་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་གྲགས་པ་རྣམས་དང༌། དབང་པོ་དྲུག་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་སྐྱོན་ལྡན་གཉིས་སོ། །གང་ཟག་གང་ཞིག་སྐྱོན་ལྡན་དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་དབང་པོ་དྲུག་པོ་མ་བསླད་པའི་ལེགས་པར་གནས་པའི་ཤེས་པ་ལ་བསྟོས་ནས་ལོག་པའི་ཤེས་པར་(༡༥༥ན) འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡུལ་ལ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་སུ་སྤྱིར་དབྱེ་བ་དང༌། ཡུལ་བརྫུན་པའི་དབྱེ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །འཇིག་རྟེན་པའི་མཐོང་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལོག་གཉིས་ཡོད་པ་ལྟར་ཡུལ་ལའང་ཡོད་དོ་ཞེས། ཕྱི་ནང་གི་བསླད་པས་གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་དེར་སྣང་ལ་བདེན་པར་ཞེན་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ལ་ནི་དེ་བདེན་པ་མིན་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཏུ་འགའ་ཡང་མ་གཟིགས་ཤིང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལྷག་མ་དབང་པོ་གནོད་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་བདེན་བརྫུན་ལ་བལྟོས་ནས་ལོག་པར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་དག་དེ་ལྟའི་ཡུལ་ལ་ལ་ལ་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་བདེན་ཞེན་མེད་ལ། ལ་ལ་བདེན་ཞེན་ཡོད་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པས་ཐུན་མོང་གི་བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་དུ་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རབ་རིབ་དང་མིག་སེར་སོགས་དང་ད་དྷུ་ར་ཟོས་པ་རྣམས་ནི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ནང་ན་ཡོད་པའོ། །ཏིལ་མར་སོགས་དང་བྲག་ཕུག་སོགས་དང་མྱ་ངམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དཔྱིད་དུས་ཉི་མའི་འོད་ཉེ་བ་ནི་དབང་པོའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཕྱི་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནང་གི་འཁྲུལ
Chinese
现在，瓶子等名称的基础，真实的物体是可以被分析的。而且，以不存在的方式进行否定是可以被分析的，而不是以非存在的方式进行否定则不能被分析。如是说。 教师藏纳巴说：就像不能用箭头刺穿天空，也不会说天空能承受箭的攻击一样，分析不存在的否定最终只会是不存在的否定，不会变成可分析的意义。因为分析四边的存在肯定时，没有任何可分析的，四边的存在肯定消失后只能称之为不存在的否定。那时，彻底决定的不存在否定，作为否定的法，以任何道理都无法分析，因此，即使在命名胜义谛的名称时，也不能仅仅安立为不存在的否定，所以胜义谛是永远无法言说的。这样说着。 教师恰巴的观点是：虽然有人说他是将空性视为相状的中观派。但无论前后两种观点都不好，如果像这样认为空性是不存在的否定，可以被分析，并且胜义谛对于所化众生来说是永远无法言说的，那么阻止真实成立的中观派，以及仅仅以方便善巧来显示真实性的中观派，就会变成只是名义上的中观派。 在这里，胜义被说成是圣者智慧的对境，并且经部（154b）和其他论典中说胜义不是意识的对境，这并不矛盾。因为这里是以完全没有见到任何东西，以什么都没有看到的方式，被智慧所见。而在其他地方，是以完全断除，以能知和所知的方式，没有被意识所见。 在此说道： 龙树金刚持以两种真谛， 在世间面前所作的安立方式上， 印度和西藏的智者和有声望的人们， 如果不能如实辨别的智慧不清晰， 那么我的智慧之眼，像萤火虫的光一样， 能够照亮所知的坛城吗？ 即使如此，也凭借着圣者的显现之力量， 出现了这如百万阳光般的善说。 这样说道。 第二， 区分所见虚假的差别，以及显示它不会被世间所损害。 第一， 从有境和境的角度来区分。 第一是，
English
Now, the basis of names such as vase, the true object, is analyzable. Moreover, negation in terms of non-existence is analyzable, but negation in terms of non-non-existence is not analyzable. Thus it is said. The teacher Tsang Nakpa said: Just as one cannot pierce the sky with an arrow, and one would not say that the sky can withstand an arrow, similarly, if one analyzes non-existence negation, it ends up being merely non-existence negation, and does not become the meaning of analyzable. Because when analyzing the affirmation of existence of the four extremes, there is nothing analyzable, and when the affirmation of existence of the four extremes disappears, it is merely called non-existence negation. At that time, the decisively determined non-existence negation, as the object of negation, cannot be analyzed by any reasoning, therefore, even when naming the basis of ultimate truth, one cannot merely establish it as non-existence negation, so ultimate truth can never be expressed. Thus he says. The teacher Phawa's view is: Although some say he is a Madhyamika who views emptiness as a characteristic. But neither the former nor the latter view is good, if one thinks that emptiness is a non-existence negation that can be analyzed, and that ultimate truth can never be expressed to those to be tamed, then the Madhyamika who prevents true establishment, and the Madhyamika who shows reality only through skillful means, will become merely nominal Madhyamikas. Here, it is said that ultimate reality is the object of the wisdom of the noble ones, and it is not contradictory that in the Sutra (154b) and other treatises it is said that ultimate reality is not the object of the mind. Because here, it is seen by wisdom in the way of not seeing anything at all, in the manner of not seeing anything. And elsewhere, it is not seen by consciousness in the way of complete cutting off, in the manner of knower and known. Here it is said: Nagarjuna, the Vajradhara, with the two truths, In the way of establishing what is done in the world, Indian and Tibetan scholars and those with fame, If the wisdom that distinguishes them as they are is not clear, Then my eye of wisdom, like the light of a firefly, Can it illuminate the mandala of knowable things? Even so, by the power of the manifestation of the holy ones, This well-spoken word, like a million suns, has arisen. Thus it is said. Second, distinguishing the differences of false appearances, and showing that they are not harmed by the world. First, distinguishing from the perspective of the subject and the object. The first is,
Chinese
虚假的显现也认为有两种，即感官清晰和感官有缺陷。有缺陷感官者的意识，被认为是相对于感官完好的意识而言是颠倒的。如此安立了二谛的体性之后，因为虚假的显现也有真实和虚假两种，为了显示其境和有境，所以虚假的显现也认为有两种，即六根没有被内外错乱之因所损害，从清晰中产生的，在世间被称为执持真实境的意识，以及六根被错乱之因所染污的有缺陷的两种。任何有缺陷感官者的意识，都被认为是相对于六根没有被染污，完好存在的意识而言是颠倒的意识。（155a） 第二，境上分为真实和虚假两种，以及分别解说虚假境的分类。第一是： 无损六根所取境，世间所了知即真，余者世间视为倒。 如同世间人的见解有颠倒和不颠倒两种一样，境上也有。没有被内外染污所损害的六根所要取之境，是世间所了知的，那在世间就是真实的，因为在世间人面前显现，并且执着为真实，在名言中不欺骗的缘故。但对于圣者来说，那不是真实的，因为在等持中什么也没有见到，后得位中那样显现，被称为错乱的缘故。其余显现为感官有损害之境，是相对于世间的真实和虚假而言被安立为颠倒的，因为世间人对于那样的境，有些人虽然有显现却没有真实的执着，有些人虽然有真实的执着却没有显现，因此不作为共同取舍之境而进行称说。那也就像是患有眼翳和眼黄病等，以及吃了曼陀罗花的人，是损害感官的错乱之因在内部。芝麻油等，以及岩洞等，以及荒凉的处所，春天时节靠近阳光，是感官的错乱之因在外部，那些会使内部的错乱。
English
False appearances are also considered to be of two types: clear senses and defective senses. The consciousness of those with defective senses is considered to be inverted relative to the consciousness of those with intact senses. Having thus established the nature of the two truths, because false appearances also have two types, true and false, in order to show their objects and subjects, false appearances are also considered to be of two types: the consciousness that arises from the clear, where the six senses are not damaged by internal and external causes of confusion, and which is known in the world as grasping at true objects; and the two types of defective senses, where the six senses are tainted by causes of confusion. The consciousness of any person with defective senses is considered to be an inverted consciousness relative to the consciousness that exists perfectly, where the six senses are not tainted. (155a) Secondly, the objects are generally divided into two types, true and false, and the divisions of false objects are explained in detail. The first is: Whatever is grasped by the six senses without harm, Is understood by the world as true; The rest is regarded by the world as inverted. Just as the views of worldly people have two types, inverted and not inverted, so do objects. Whatever is to be grasped by the six senses without harm from internal and external defilements is understood by the world, and that is true in the world, because it appears in the eyes of worldly people, and they cling to it as true, and it is not deceptive in terms of conventions. But for the noble ones, that is not true, because they do not see anything in equipoise, and the appearance in the post-equipoise is said to be confused. The rest, which appears as an object of damaged senses, is established as inverted relative to the truth and falsehood of the world, because worldly people, for such objects, some have appearance but no clinging to truth, and some have clinging to truth but no appearance, therefore they are not spoken of as objects of common acceptance and rejection. That is also like those who suffer from cataracts and jaundice, and those who have eaten datura, the cause of confusion that harms the senses is inside. Sesame oil and so on, and caves and so on, and desolate places, the proximity of the sun's rays in spring, the cause of confusion of the senses is outside, those will cause internal confusion.