Tibetan
ས་བཙགས་ཀྱང་ཟིན་པ་མེད། །ཨེ་མ་ཧོ་རང་རིག་གསལ་བའི་སེམས། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་འགྲིབ་མ་མྱོང༌། །ཉིན་མཚན་མེད་པར་རབ་ཏུ་གསལ། །ཡངས་དོག་དཀར་ནག་མེད་པར་གསལ། །བདུད་དང་སྲིན་པོ་གནོད་སྦྱིན་སོགས། །བྱེ་བ་དཔག་མེད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་གྱུར་ཀྱང༌། །རང་རིག་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་འདི། །སུས་ཀྱང་འཕྲོག་པར་ནུས་མི་སྲིད། །དམྱལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་ཀྱང༌། །རང་རིག་གསལ་འདི་བསུབས་པ་མེད། །ཨེ་མ་ཧོ་(༡༥༠བ) རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་སེམས། །གཉིད་ལོག་མྱོས་དང་བག་མེད་ཀྱང༌། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་འདི་ལ། །བརྡེགས་དང་བཅིངས་དང་བསད་གྱུར་ཅིང༌། །ཆུར་བསུབས་མེ་ལ་བསྲེགས་བྱས་ཏེ། །དུད་འགྲོ་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི། །ལུས་པོ་དུ་མ་བོར་ལགས་ཀྱང༌། །ཡུལ་གཞན་འཕོས་པ་མ་གཏོགས་པའི། །རང་རིག་བེམ་པོར་འགྱུར་མ་མྱོང༌། །སྤྲོས་བྲལ་གཉུག་མའི་དོན་རྟོགས་ན། །རྣམ་རྟོག་འོད་གསལ་རང་སར་དག །བདག་འཛིན་དགྲ་བོ་རང་བརླག་ནས། །མྱ་ངན་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཐིམ། །གཉིས་འཛིན་གདོན་རྣམས་རྩད་ནས་བཅད། །མ་རིག་གཉིད་ལས་སད་གྱུར་ཀྱང༌། །རང་རིག་བེམ་པོར་འགྱུར་མ་མྱོང༌། །ཨེ་མ་ཧོ་དངོས་པོ་མེད་པའི་སེམས། །རང་རིག་རང་གསལ་ངོ་བོ་ལས། །རྟག་དང་སྙིང་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་སོགས་དང་བྲལ། །དཀར་ནག་དམར་སེར་ལ་སོགས་པའི། །ཁ་དོག་མེད་ཅིང་དབྱིབས་ལས་འདས། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་འདས་པའང་མེད། །རང་རིག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡོད་མེད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས། །དཔེ་མེད་མཚོན་བྱ་རྣམས་དང་བྲལ། །བལྟོས་ཆོས་མ་ལུས་ཀུན་ལས་དབེན། །ཁོ་བོས་གང་སྨྲས་ལས་ཀྱང་དབེན། །ཨེ་མ་ཧོ་རང་སེམས་ཀུན་གྱི་གཞི། །དེ་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་བདེན་ཆེན་གཏེར། །མ་རྟོགས་སྡུག་བསྔལ་བཙོན་ཁང་ཡིན། །བདེ་ཆེན་ཐང་ལ་བསྙེགས་འདོད་ན། །བླ་མ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་བྱས་ལ། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་གྱིས་མཉེས་པར་བྱ། །དད་གུས་གདུང་བས་གསོལ་བཏབ་ལ། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །རང་སེམས་གཉུག་མ་དྭངས་སུ་གཞུག །བརྟག་དཔྱད་རབ་རིབ་མ་མང་བར། །ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་རང་གར་ཞོག །(༡༥༡ན) སྤྱོད་ལམ་དུས་བཞི་མ་ཡེངས་ཤིག །ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་མ་ཞེན་པར། །མ་དགག་ལྷུག་པར་ཐད་ལ་ཐོངས། །སྤྲང་པོ་ཞང་གི་སྙིང་གཏམ་ལགས། །ཅིར་སྣང་ཐར་ལམ་གྲོགས་སུ་ཆེ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་དྲངས་མ་ཐག་པའི་ལུང་དེར་སེམས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སོགས་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དོན་ད
Chinese
地基也未曾打好。 唉玛吙，自明的光明心！ 从无始以来未曾衰减。 日夜无间，极其明亮。 宽窄、黑白，无有而明亮。 魔和罗刹、夜叉等， 无数百千万亿之众， 即使对我做了损害， 自明的光明心性此， 谁也无法将其夺走。 地狱等众多痛苦也， 未曾将此自明抹去。 唉玛吙(150b) непрерывное сердце. 睡眠、昏醉和放逸也， 对于这成熟之身， 击打、捆绑和杀害， 沉入水中、在火中焚烧， 畜生、天人等等的， 众多身体即使已舍弃， 除了迁往他处之外， 自明从未变成僵木。 若能了悟离戏本然之义， 分别念光明自归本位。 我执怨敌自灭亡， 于寂灭之界解脱。 轮回涅槃融为一体。 二取之魔连根斩断。 即使从无明睡梦中醒来， 自明也从未变成僵木。 唉玛吙，无实有之心！ 自明自显之体性中， 恒常和精华皆无有。 远离大小、长短等等。 黑白红黄等等的， 无有颜色，超越形状。 无心，也无超越心。 自明乃虚空之体性。 超越有无、言思表达。 远离无喻、能诠诸法。 远离所有对待之法。 远离我所说的一切。 唉玛吙，自心乃一切之基。 证悟彼乃智慧大乐之宝藏。 未证悟乃痛苦之牢狱。 若欲趋向大乐之坦途， 当恒常依止上师， 以各种方式令其欢喜。 以信心恭敬虔诚祈祷， 为利有情而发菩提心， 令自心本然清净。 莫作过多繁琐之分析， 放松放下，任其自然。(151a) 行住坐卧，四时莫散乱。 六识莫贪执外境， 莫遮止，坦然任运。 乃是乞丐香的心语。 一切显现皆成解脱道之助伴。 如是说。有些人引用刚才所引用的教证，说心性没有变异等等，心性没有生灭的意义。
English
Even the foundation has not been laid. Emaho, the mind of clear self-awareness! From beginningless time, it has never diminished. Without day or night, it is extremely clear. Clear without wide or narrow, black or white. Demons, rakshasas, yakshas, and so on, Even countless billions of them, Even if they were to harm me, This very nature of clear self-awareness, No one can possibly steal it. Even the many sufferings of hell and so on, Have not erased this clear self-awareness. Emaho (150b) The uninterrupted mind. Even sleep, intoxication, and carelessness, For this ripened body, Beating, binding, and killing, Drowning in water, burning in fire, Animals, gods, humans, and so on, Even though many bodies have been abandoned, Except for moving to another place, Self-awareness has never become inert. If the meaning of the uncontrived, natural state is realized, Conceptual thoughts will clear into luminosity in their own place. The enemy of self-grasping will destroy itself, And be liberated into the realm of nirvana. Samsara and nirvana will dissolve into equality. The demons of dualistic grasping will be cut off at the root. Even if awakened from the sleep of ignorance, Self-awareness will never become inert. Emaho, the mind without substance! From the essence of self-aware self-illumination, There is nothing permanent or essential. It is free from large and small, long and short, and so on. Without colors such as black, white, red, and yellow, It transcends color and form. Neither mindless nor beyond mind. Self-awareness is the very nature of space. It transcends existence and non-existence, speech, thought, and expression. It is free from examples and symbols. It is devoid of all relative phenomena. It is even devoid of what I have said. Emaho, self-mind is the basis of all. Realizing it is the treasure of great bliss wisdom. Not realizing it is the prison of suffering. If you wish to strive for the plain of great bliss, Always rely on the lama, And please him in various ways. Pray with faith, respect, and longing, Generate the mind of enlightenment for the benefit of beings, And purify your own natural mind. Without too much complicated analysis, Relax, let go, and leave it as it is. (151a) Do not be distracted in the four times of conduct. Do not be attached to the objects of the six senses, Do not block, but release openly and directly. These are the heart words of the beggar Zhang. May whatever appears become a great companion on the path of liberation. Thus it is said. Some people quote the passage just cited, saying that the nature of mind does not change, etc., meaning that the nature of mind has no arising or ceasing.
Tibetan
མ་བདེན་པ་ལྟར་བཤད་སྣང་བས་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལས་དབུ་མའི་རིང་ལུགས་ལ་མ་ཞུགས་སོ་ཞེས་དོགས་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་མཆིས་པ་ལས་འཕོ་འགྱུར་མེད་བཞིན། ལྟོས་བཞག་གིས་རང་སེམས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་ཆོས་ལྟར་སྣང་ཅི་ཡང་སྣང་བ་དང་རུང་ངོ་ཞེས་དབུ་མའི་ཟབ་དོན་ཁོ་ནར་འཆད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱོར་ཞིང་མྱུག་སོགས་ཀྱི་ཆོས་སོགས་ལ་ཅི་སྟེ་མི་སྦྱོར་ཞེ་ན། མྱུག་སོགས་ལའང་སྦྱོར་མོད་ཀྱི། ཆེད་དུ་སེམས་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ནི། དངོས་ཆོས་ལྟར་སྣང་འདི་སེམས་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་ཆོས་ལས་རང་དབང་དུ་མ་གྲུབ་པས། སེམས་ལ་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་ངང་ཚུལ་ཅན་དེར་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་དངོས་ཆོས་ལྟར་སྣང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལའང་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་མཐའ་དག་ལས་འདས་ཏེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་བྱེ་སྨྲ་ནས་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་བར་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོ་དང་གཞུང་ལུགས་སོ་སོའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་མི་འདྲ་བ་མཐའ་ཡས་པ་རང་ལུགས་(༡༥༡བ) ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རིགས་པའི་གནད་མ་ཤེས་ཤིང༌། མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞིའི་ཤན་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་རྣམས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་གཞི་ལ་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། འོག་མ་འོག་མའི་དོན་དམ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཚན་གཞི་རྣམས་གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པས་འགོག་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་དང་མཚོན་བྱ་བདེན་གཉིས་ཞེས་མིང་དུ་གདགས་པ་ཙམ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་མི་མཐུན་ན་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་མཚན་གཞི་ཡིན་མིན་རྣམས་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱ་མི་ནུས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུགས་གང་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མེད་ཅིང་དཔྱད་བཟོད་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཀུན་རྫོབ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་མི་བསླུ་བར་དོན་ལ་གནས་པ་དོན་དམ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཀུན་རྫོབ་དང༌། ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་དོན་དམ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་ཐམས་ཅད་མཐུན་ནོ།།མཚན་གཞི་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་ནི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་རྗེས་སུ་ཡོ
Chinese
如果有人怀疑，因为（经文）显现出似乎在说不真实的话，所以（作者）没有进入唯识宗的宗风，而是进入了中观宗的宗风。并非如此！因为（作者）以心为例，说明一切空性和缘起的法，都像没有各自的自性一样，没有变动。由于相互依存，任何显现为自心等实有之法的现象都是可以显现和允许的。因此，（作者）仅仅是在阐述中观的甚深意义。那么，为什么仅仅将此（道理）应用于心的法，而不应用于苗芽等的法呢？虽然也应用于苗芽等，但特意应用于心来讲述，是因为这种显现为实有之法的现象，不是由心识分别念所臆测的法独立成立的。如果通达了心是空性和缘起之自性的道理，那么就容易通达其他一切显现为实有之法的现象也是如此。如果证悟一切法为空性和缘起之理，那么就通达一切法都远离了实有的自性，从而超越了一切行相的特征，证得不住涅槃。那些从有部到应成中观之间的各个宗派和各个论典，将无量无边的二谛的定义安立在自己的宗义（151b）中，这是不了解理性的要点，没有区分定义和所定义。因为上下各宗在二谛的所定义上是不一致的。因为下下宗派所虚构的胜义谛的所定义，会被上上宗派的理智所破斥。仅仅在名称上安立定义和所诠释的二谛，是没有不一致的。如果存在不一致，那么就无法通过共同的定义来对所定义的是与非进行破立。因此，在一切上下宗派的观点中，凡是没有被理智所损害且经得起推敲的，就是胜义谛；与此相反的，就是世俗谛。自己的体性不欺骗，安住于实义，就是胜义谛；与此相反的，就是世俗谛。有境不迷惑的境，就是胜义谛；迷惑的境，就是世俗谛，对此大家都是一致的。所定义是：有实宗派的胜义谛，被认为是存在于经得起理智推敲之后。如《辨析抉择摄要》中说：真如存在于之后。
English
If someone suspects that because (the text) appears to be speaking untruthfully, (the author) has not entered the style of Cittamatra, but has entered the style of Madhyamaka, it is not so! Because (the author) uses the mind as an example to explain that all phenomena of emptiness and dependent arising are like having no self-nature of their own, without change. Due to interdependence, any phenomenon that appears as a real phenomenon such as one's own mind is allowed to appear. Therefore, (the author) is only explaining the profound meaning of Madhyamaka. Then, why is this (reason) only applied to the phenomena of the mind, and not applied to the phenomena of sprouts and so on? Although it is also applied to sprouts and so on, it is specifically applied to the mind to explain that this phenomenon that appears as a real phenomenon is not independently established by the phenomena speculated by the mind's conceptualization. If one understands that the mind is the nature of emptiness and dependent arising, then it is easy to understand that all other phenomena that appear as real phenomena are also like this. If one realizes that all phenomena are in the nature of emptiness and dependent arising, then one understands that all phenomena are separated from the nature of reality, thereby transcending all characteristics of actions and attaining non-abiding nirvana. Those various schools and various treatises from Vaibhashika to Prasangika Madhyamaka, establishing the definitions of the two truths in their own tenets (151b), is not understanding the key points of reason, and not distinguishing between definition and defined. Because the upper and lower schools are inconsistent on the defined of the two truths. Because the defined of the ultimate truth fabricated by the lower and lower schools will be refuted by the intellect of the upper and upper schools. There is no inconsistency in merely establishing the definition and the object to be defined as the two truths in name. If there is inconsistency, then it is impossible to refute and establish whether the defined is or is not through the common definition. Therefore, in the view of all upper and lower schools, whatever is not harmed by reason and can withstand scrutiny is the ultimate truth; the opposite of this is the conventional truth. One's own nature does not deceive, abiding in the real meaning is the ultimate truth; the opposite of this is the conventional truth. The object of the subject that is not deluded is the ultimate truth; the object of delusion is the conventional truth, everyone agrees on this. The defined is: The ultimate truth of the realists is considered to exist after withstanding rational scrutiny. As it says in the Compendium of Analysis and Determination: Suchness exists after.