Tibetan
དེ་ལྟར་གཞན་སྐྱེ་གཞན་གྲགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐར་རྗེས་བརྗོད་དུ་བྱས་ནས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། ད་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་ཏེ། འདིར་དངོས་སྨྲ་བའི་རྟོག་གེ་པ་ཁ་ཅིག་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་མི་འདོད་དེ། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་ན་དགོས་ནུས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་ཡང་མ་གྲུབ། རྒྱུ་གྲུབ་ན་འབྲས་བུ་ཡང་གྲུབ་ཟིན་པས་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མ་སོང་ངོ་སྙམ་མོ། །ལུགས་དེར་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་མི་སྲིད་དེ། བྱམས་པ་དང་ཉེར་སྦས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་ནས་གཞན་ཙམ་དུ་བཞག་ཀྱང་དེ་འདྲ་ལ་གཞན་གྱུར་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་ས་བོན་དང་ནི་གཅིག་ཅར་དུས་མཉམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་མ་འགྱུར་བར་མྱུ་གུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་དེ་ཚེ་གཞན་མྱུ་གུ་ཉིད་མེད་པར་ས་བོན་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་བ་དེར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མྱུ་གུ་ས་བོན་དོན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཅེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ནི་བཏང་བར་བྱོས་ཤིག་གོ། །དེས་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ན། །གཞན་དངོས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །རྐྱེན་ལ་སོགས་ལ་ཞེས་པའི་ལ་སྒྲ་ནི་བདུན་པ་གནས་གཞི་སྟེ་རྐྱེན་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་སོ་སོ་བའམ་ཚོགས་པ་འཁར་གཞོང་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་(༡༣༤བ) པོའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་དེ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྐྱེན་ལ་སོགས་ལ་དེ་ཡོད་པར་ག་ལ་རུང་བའི་ཕྱིར། གང་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡུལ་དུས་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་སོགས་ཡོད་པ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། བྱེ་མ་དག་ལ་ཏིལ་མར་བཞིན། །ཅི་སྟེ་དེ་ནི་མེད་པར་ཡང༌། །རྐྱེན་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཀྱང༌། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ཕན་ཚུན་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མི་མཉམ་པའི་ཕྱོགས་བཏང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཉེས་སྤོང་གི་དཔེ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་སྲང་གི་མདའ་གཉིས་མཐོ་བ་དང་ནི་དམའ་བ་དག །དུས་མཉམ་མ་ཡིན་པར་ནི་མིན་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་
Chinese
像这样，已经以随述的方式驳斥了他生、他成的宗派，现在要说明因果不可能在他处。在此，一些实在论的论师不希望因果同时，因为如果二者同时，则没有任何必要和作用。如果果没有成立，因也没有成立；如果因成立了，果也已经成立，因此不会成为互相产生者和被产生者。在这种体系中，因果不可能在他处，即使慈氏菩萨和近藏菩萨互相观待而仅仅安立为他，但像这样也不会成立异体的因果。苗芽和种子不是同时存在的，因为在种子没有转变之前，没有苗芽。当种子是彼时，没有异体的苗芽，种子怎么会变成异于苗芽呢？因为在他和异体中没有彼。因此，苗芽从种子异体产生是不可能成立的，所以，应该放弃事物是从异体产生的这种观点。因此，事物的自性，不在于缘等。如果我的事物不存在，怎么会有他事物存在呢？缘等中的“等”字是第七格处所，即缘等各自的因缘或集合，如陶轮等，事物的自性不在于他处，如果事物没有转变成事物的自性，那么就不存在于事物的自性中。如果不是这样，事物没有产生，怎么可能在缘等处存在呢？任何事物在任何时间和地点不存在，它不是从缘等存在中产生的，如从沙子中榨油。如果它不存在，也能从那些缘中产生，那么也能从非缘中产生，为什么不能产生呢？如是说。如果认为已经转变成事物自性的事物自性，在因缘上互相是异体，那么也应该放弃因果不同时的观点。第二，过失的例子和对它的驳斥。第一，就像天平的两端，高和低，不是同时出现，而是可以见到的那样。
English
Thus, having refuted the tenets of other-origination and other-becoming in a following manner, now it will be shown that cause and effect are impossible elsewhere. Here, some realistic logicians do not want cause and effect to be simultaneous, because if the two are simultaneous, there is no need or function whatsoever. If the effect is not established, the cause is not established either; if the cause is established, the effect is already established, so they do not become mutual producers and produced. In this system, cause and effect are impossible elsewhere, even if Maitreya and Near-Hidden are mutually dependent and merely established as other, but like this, different-entity cause and effect will not be established. Sprout and seed are not simultaneously present, because without the seed transforming, there is no sprout. When the seed is that time, there is no other sprout, how can the seed become other than the sprout? Because there is no that in him and other. Therefore, it is impossible for the sprout to arise from the other entity of the seed, so the view that things arise from other entities should be abandoned. Therefore, the nature of things is not in conditions, etc. If my thing does not exist, how can there be other things? The word "etc." in conditions, etc. is the seventh case locative, that is, the individual causes and conditions or collections of conditions, such as the potter's wheel, etc., the nature of things is not in other places, if things have not transformed into the nature of things, then they do not exist in the nature of things. If it is not like this, things have not arisen, how can they exist in conditions, etc.? Any thing that does not exist at any time and place is not produced from the existence of conditions, etc., like extracting oil from sand. If it does not exist, it can also arise from those conditions, then it can also arise from non-conditions, why can't it arise? So it is said. If it is thought that the nature of things that has been transformed into the nature of things is mutually different in cause and condition, then the view that cause and effect are not simultaneous should also be abandoned. Second, the example of fault avoidance and its refutation. First, just like the two ends of a scale, high and low, do not appear simultaneously, but can be seen.
Tibetan
དུ། །བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དག་གི་སྐྱེ་འགག་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཡང་ས་མྱུག་དུས་མཉམ་དུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ས་བོན་འགགས་ཚེ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ས་མྱུག་དུས་མཉམ་གཞན་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲང་གི་མདའི་མགོ་མཇུག་གཉིས་མཐོ་བ་དང་ནི་དམའ་བ་དག་གཅིག་ཅར་དུས་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། དཔེ་དོན་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། དེའི་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། བསྟན་པ་དང༌། བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཅིག་ཚེ་ཡིན་ན་འདིར་དུས་གཅིག་མེད་དེ་ཡང་མིན། །གལ་ཏེ་སྲང་གི་དཔེས་རྒྱུ་འབྲས་སྐྱེ་འཇིག་དུས་མཉམ་པར་རྟོགས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་གཉིས་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་དུས་གཅིག་ཅར་གྱི་ཚེ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་འདིར་དོན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་དུས་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་དེས་དོན་དེ་ཡོད་(༡༣༥ན) ཅེས་ལན་འདེབས་བྱེད་པ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་སྐྱེ་ལ་ཕྱོགས་པས་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །འགག་བཞིན་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་འཇིག་ལ་ཕྱོགས་པར་འདོད་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་འདི་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྲང་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །དོན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་དུས་གཅིག་པ་ཡོད་པ་མིན་ཅིང་ཞེས་དུས་མཉམ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་མ་འོངས་པ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ས་བོན་འགག་བཞིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པས་ཡོད་ཀྱང་འཇིག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུར་མ་གྱུར་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ད་ལྟར་མེད་ལ། རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་ད་ལྟར་བ་འགག་བཞིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གཅིག་ཅར་འདི་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་མཚུངས་པར་ཐལ། སྲང་རྡོ་འཐེན་པའི་རྒྱུ་འདས་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྲང་མདའ་མཐོ་དམན་གཉིས་གཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ད་ལྟ་བའི་དུས་གཅིག་ཀྱང༌། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་ད་ལྟར་དུས་མཉམ་དུ་སྲིད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པོ་མེད་པར་རིགས་པའི་ངོ་བོའང་མིན། །ས་མྱུག་གི་ཆོས་དག་དུས་མི་མཉམ་ཡང་
Chinese
དུ། 如果说生起之所生与生起之能生的生灭转变是同时的吗？又说种子和苗芽不是同时存在的，这种说法是不合理的。因为生起之所生——果，与生起之能生——因的生和灭是同时转变的。因为当种子灭的时候，苗芽就生起了。所以，种子和苗芽同时存在是可以成立的。就像秤杆的两端，一高一低不是同时发生的，这是显而易见的。同样，这里也应该明白。第二，关于比喻和意义不相符的理由以及对该回答的驳斥。第一，陈述和解释。第一是：如果说是一个时间，那么这里就没有一个时间，这也是不对的。如果用秤的比喻来理解因果的生灭是同时的，这是不合理的。因为这两者是不相符的。比喻说，秤杆的高低是在同一时间发生的，但是这里因果的生灭不是同时发生的，所以用这个比喻来说明这个道理是不对的（135a）。这样回答是不好的。第二是：如果说正在生起的是趋向于生，所以不存在；正在灭去的是存在，但也认为是趋向于灭。那么，这个时候这怎么能和秤一样呢？意义是因果的生灭不是同时存在的，也就是说不是同时存在的。如果说苗芽正在生起，那是趋向于生的未来，所以是不存在的。种子正在灭去，那是现在，虽然存在，但也认为是趋向于灭。因为没有成为果，所以是没有生起的，所以现在不存在。因存在本身，现在正在灭去，那是不趋向于生的，所以不存在。这样的话，这个时候因果的生灭同时发生，这怎么能和秤杆的高低一样呢？因为不相符。秤砣拉动的原因是过去，结果是秤杆的高低同时发生，是现在的一个时间。但是，因果的生灭行为现在不可能同时发生。第二是：这个生起没有作者，也不是理性的本质。即使种子和苗芽的法不是同时的，
English
Du. If the arising of what is to be produced and the arising of what produces are simultaneous in their arising and ceasing, then? Furthermore, it is unreasonable to say that seeds and sprouts do not exist simultaneously. This is because the arising of what is to be produced—the effect—and the arising of what produces—the cause—occur simultaneously. For when the seed ceases, the sprout arises. Therefore, the simultaneous existence of seed and sprout is established differently. Just as the two ends of a scale, one high and one low, are not seen as occurring simultaneously. Similarly, this should also be understood here. Secondly, the reasons for the dissimilarity between the example and the meaning, and the refutation of that answer. First, the statement and the explanation. The first is: If it is said to be one time, then there is no one time here, and that is also not right. If the example of the scale is used to understand that the arising and ceasing of cause and effect are simultaneous, it is unreasonable. Because the two are dissimilar. The example is that the high and low of the scale occur at the same time, but here the arising and ceasing of cause and effect do not occur at the same time, so it is not right to use that example to illustrate that meaning (135a). It is not good to answer in this way. The second is: If what is arising is said to be directed towards arising, so it does not exist; and what is ceasing exists, but is also considered to be directed towards ceasing. Then, how can this be the same as the scale? The meaning is that the arising and ceasing of cause and effect do not exist simultaneously, that is, they do not exist at the same time. If the sprout is said to be arising, it is the future directed towards arising, so it does not exist. The seed is ceasing, it is the present, although it exists, it is also considered to be directed towards ceasing. Because it has not become the effect, it has not arisen, so it does not exist now. The cause exists itself, and it is ceasing now, it is not directed towards arising, so it does not exist. In that case, how can the simultaneous arising and ceasing of cause and effect be the same as the high and low of the scale? Because they are dissimilar. The cause of pulling the weight is the past, and the result is that the high and low of the scale occur simultaneously, which is one time in the present. However, the action of the arising and ceasing of cause and effect cannot occur simultaneously in the present. The second is: This arising has no agent and is not the nature of reason. Even if the qualities of seed and sprout are not simultaneous,