Tibetan
དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ཆད་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དང༌། །ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་འགྱུར་ན་དེ་དག་ནི། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར། །བྱ་མིན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དེ་དག་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་མི་རིགས་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཕ་བུ་དང་མེ་དང་བུད་ཤིང་སོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ལས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དོན་འཁྲུལ་མེད་ལ་འཇུག་ན་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །བསྐྱེད་དང་སྐྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་སྐྱེ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ། དགག་པ་དངོས་དང༌། ཞར་ལས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་དགག་པའོ།།དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཏེ། རང་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པའང་རིགས་ཏེ། ཡན་ལག་གཅིག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་དགག་པ་ཡང་རིགས་ན། གང་འདི་སྐད་དུ། གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་(༡༣༠ན) ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་རྐྱེན་བཞི་པོ་རྒྱུ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པ་དང༌། བདག་པོའི་རྐྱེན་རྣམས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་གསུང་རབས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་རྒྱུ་དྲུག་གི་ནང་ནས་བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་ལྔ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། སྐལ་མཉམ་དང༌། མཚུངས་ལྡན་དང༌། ཀུན་འགྲོ་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་དེར་ངེས་པའི་ཕྱིར། མཛོད་ལས། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་གིས་སོ་སོར་ཅི་རིགས་པར་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཏེ། མཛོད་ལས། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་སོ། །ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ལ་འཇུག་ཀའི་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ། མཛོད་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐྱེས་པ་རྣམས། །ཐ་མ་མིན་མཚུངས་དེ་མ་ཐག །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བྱེད་རྒྱུ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དྲུག་རྐྱེན་བཞིར་སྨྲ་བ་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་སོ།།རྐྱེན་བཞི་རྐྱང་པ་ལས་དངོས་པོ་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་མདོ་སྡེ་པ་གཞན་དག་ན་རེ། སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ལས་སམ་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་རྒན་པོ་འཁར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡང་བ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པ་གང་གིས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཏེ། སྐྱེ་བཞིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ། ས་བོན་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཞིག་པ་མྱུ་གུའི་དེ་མ་ཐག་(༡༣༠བ) རྐྱེན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལ་བྱེ་སྨྲས་སེམས་སེམས་བྱུང་རང་གི་རིས་འདྲ་སྔ་མ་འཇིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང༌། མདོ་སྡེ་པས་སེམས་སེམས་བྱུང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་འགགས་པའི་ཞིག་པ་དངོས་མེད་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འཇོག་མོད། གྲུབ་མཐའ་སྔ་མ་བཟང་སྟེ། (འོ་ན་ཙོང་ཁ་པས། ཞིག་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དེ་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་པས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་ཞིག་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཁས་ལེན་ཚུལ་མི་འདྲ་སྟེ། བྱེ་སྨྲས་དངོས་པོ་ཕྱི་མའི་དེ་མ་ཐག་གི་དངོས་པོ་སྔ་མ་རང་དུས་སུ་འཇིག་གི། ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་གོ་འབྱེད་བྱེད་དེ་ཕྱི་མའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང༌། དེ་ཉིད་ཞིག་པའི་མལ་དུ་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཞིག་པ་དངོས་པོར་འཇོག་གི། ཞིག་པོ་ཉིད་དངོས་པོར་མི་འཇོག་ཅིང༌། མདོ་སྡེ་པས་ཞིག་པ་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པས་དངོས་པོར་མི་འདོད་ལ། དངོས་མེད་ཀྱི་ཞིག་པས་དངོས་རྐྱེན་བྱེད་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རིགས་པས་བཀག་པ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་དུ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །མཆན།( དངོས་མེད་དངོས་པོའི་རྐྱེན་དུ་མི་འོང་བའི་ཕྱིར། གང་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ། རྒྱུ་དྲུག་གི་ནང་གི་བྱེད་རྒྱུ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་དུ་བསྡུ་ན་བདག་རྐྱེན་དུ་བསྡུའོ། །ཡང་རྐྱེན་གཞན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མྱུ་གུ་དང༌། མྱུ་གུའི་གྲིབ་མ་དང༌།
Chinese
因为一切事物都将陷入断灭等过失，受到龙树父子理证的损害。第二，如果认为从自性产生，那么所生和能生，以及业和作者也将成为一体，如果它们不是一体，那么承认从自性产生，就会陷入广说之过。如果认为这些果是从自性产生的，那是不合理的，因为所生和能生，以及业和作者都将成为一体。如果不是不合理，那么父子、火和木柴等也将成为一体。如果不是这样，如果想要无误地理解二谛的意义，就不应该承认事物是从自性产生的。正如论师所说：因和果如果是一体，无论何时都不会合理。因和果如果是一体，能生和所生将成为一体。等等，这将导致广说的过失。 驳斥从他性产生。 第二部分包括：直接驳斥和他性驳斥唯识宗的观点。第一部分包括：陈述前者的观点和驳斥它。第一点是：在这里，我们自己的宗派说，事物不是从自性产生的，这是合理的，因为从自身产生是没有意义的。从两者产生也是不合理的，因为一个要素不完整。无因的观点是非常低劣的，因此驳斥它们也是合理的。但是，如果有人说：怎么能从其他事物产生呢？（130a）这是不合理的。因为，依赖于经文，即四种异于自身的缘——因缘、所缘缘、等无间缘和增上缘，是事物产生的因素，所以即使不愿意，也必须承认从他性产生。其中一些人说：因缘是六因中的五种，除了作者因之外，即俱生因、同类因、相应因、遍行因和异熟因，因为它们是确定的。如《俱舍论》所说：因被称为五因。六识各自所缘的一切法都是所缘缘。
English
Because all things would fall into annihilation and other faults, and would be harmed by the reasoning of Nagarjuna and his son. Secondly, if it is thought that things arise from themselves, then the object to be produced and the producer, as well as the action and the agent, would become one and the same. If they are not one and the same, then admitting that things arise from themselves would lead to the fault of extensive explanation. If it is thought that these fruits arise from themselves, it is unreasonable, because the object to be produced and the producer, as well as the action and the agent, would become one and the same. If it is not unreasonable, then father and son, fire and firewood, etc., would become one and the same. If it is not so, if one wants to understand the meaning of the two truths without error, one should not admit that things arise from themselves. As the teacher said: Cause and effect, if they are one, will never be reasonable. If cause and effect are one, the producer and the produced will become one. And so on, this will lead to the fault of extensive explanation. Refutation of arising from other. The second part includes: direct refutation and incidental refutation of the Mind-Only school's view. The first part includes: stating the former's view and refuting it. The first point is: Here, our own school says that things do not arise from themselves, which is reasonable, because arising from oneself is meaningless. Arising from both is also unreasonable, because one element is incomplete. The view of no cause is very inferior, so refuting them is also reasonable. However, if someone says: How can one look to other things? (130a) This is unreasonable. Because, relying on the scriptures, the four conditions that are different from oneself—the causal condition, the objective condition, the immediately preceding condition, and the dominant condition—are the factors that produce things, so even if one is unwilling, one must admit that things arise from other. Some of them say: The causal condition is the five causes out of the six causes, except for the agent cause, namely the co-emergent cause, the similar cause, the corresponding cause, the pervasive cause, and the ripening cause, because they are definite. As the Abhidharmakosha says: What is called cause is the five causes. All phenomena that are to be individually cognized by the six consciousnesses are the objective condition.
Chinese
缘者，《俱舍论》中说：“所缘即一切法。”进入无余涅槃的心的心及心所之外的心和心所是等无间缘，如《俱舍论》所说：“心及心所生起者，最后非同等无间。”因此，能作因是增上缘，说六因四缘是毗婆沙宗的观点。其他经部师说，从单独的四缘产生事物。能成立的因的体性，或者作为生起因的种子的自性而存在的是因缘。如老年人依靠拐杖站立一样，心和心所从因产生，由什么产生，那就是所缘缘，是正在产生的法性的所依。因灭尽之后立即产生的是果产生的等无间缘，如种子灭尽之后立即产生的坏灭是苗芽的等无间缘一样。对于等无间缘，毗婆沙宗认为心和心所自己的同类前一刹那灭亡的事物是等无间缘，而经部师则认为心和心所自己的同类前一刹那灭尽的坏灭非事物是等无间缘。前一种宗派更好。（如果宗喀巴说：说坏灭是事物是合理的，因为经部师说等无间缘的坏灭是事物。那么，承认的方式不同，毗婆沙宗认为后一事物的等无间的先前事物在自身的时间里坏灭，为后一事物的产生开辟道路，是后一事物的等无间缘，并且从那坏灭的位置上获得后一事物，从这个角度来说，坏灭被认为是事物，但坏灭本身并不被认为是事物。经部师认为坏灭是非事物，因此不认为是事物，并且以非事物的坏灭作为事物的因，这被瑜伽行派的理智所遮止，这在以前的论师的论著中广泛出现。注释：（因为非事物不会成为事物的因。如果有什么存在，那么什么就会产生，那就是增上缘，如果将六因中的能作因归纳为缘，那么就归纳为增上缘。另外，其他缘一起产生，如苗芽和苗芽的影子。
English
The condition: The Kośa says, "The object is all dharmas." The minds and mental factors other than the mind entering into nirvana without remainder are the immediately preceding condition. As the Kośa says, "Minds and mental factors that arise are immediately preceding, not the last." Therefore, the efficient cause is the dominant condition. To say that the efficient cause is the dominant condition is the view of the Vaibhāṣika school, which speaks of six causes and four conditions. Other Sautrāntikas say that things arise from the four conditions alone. The characteristic of the proving cause, or what exists as the nature of the seed that produces, is the causal condition. Just as an old man rises by relying on a cane, the mind and mental factors arise from the cause, and what produces what is arising is the objective condition, which is the basis of the nature of what is arising. The immediate cessation of the cause is the immediately preceding condition for the arising of the result, just as the destruction immediately after the cessation of the seed is the immediately preceding condition for the sprout. Regarding the immediately preceding condition, the Vaibhāṣikas consider the object that is the destruction of the previous moment of the same kind of mind and mental factors to be the immediately preceding condition, while the Sautrāntikas consider the destruction that is the cessation of the previous moment of the same kind of mind and mental factors to be the non-object to be the immediately preceding condition. The former tenet is better. (If Tsongkhapa says: To say that destruction is an object is reasonable, because the Sautrāntikas say that the destruction of the immediately preceding condition is an object. Then, the way of admitting is different. The Vaibhāṣikas consider the previous object of the immediately preceding of the later object to be destroyed in its own time, opening the way for the arising of the later object, and it is the immediately preceding condition of the later object, and from the place of that destruction, the later object is obtained, from this point of view, destruction is considered an object, but destruction itself is not considered an object. The Sautrāntikas consider destruction to be a non-object, so they do not consider it an object, and the fact that the destruction of a non-object acts as the cause of an object is prohibited by the reasoning of the Yogācāra school, which appears extensively in the treatises of previous teachers. Note: (Because a non-object does not become the cause of an object. If something exists, then what arises is the dominant condition. If the efficient cause among the six causes is summarized as a condition, then it is summarized as the dominant condition. Also, other conditions arise together, such as the sprout and the shadow of the sprout.