Tibetan
་མེ་ཏོག་འབྲས་བཟང་དཀར། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། ། བདག་སྐྱེ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ། རང་དང༌། གཞན་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་དགག་པ་དང༌། སུན་འབྱིན་གྱི་ལམ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། དོན་དམ་པར་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། རང་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང༌། རིགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནི་དེ་ལས་འབྱུང་ན་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གྲངས་ཅན་པ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་དུས་ན་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ལ། འབྲས་བུའི་དུས་ན་མངོན་པར་གསལ་བའོ་ཞེས་ཟེར། འདི་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ས་བོན་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་མིན་པར་དེ་ལས་དེ་འབྱུང་ན་ཡོན་ཏན་ནམ་དགོས་པ་ལྷག་པ་འགའ་ཡང་སྟེ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་པ་ནི་སྔར་ནས་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དམ་བཅའ་བ་དང༌། འཐད་པ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ཉིད། །ཡང་འདི་ལྟར་བརྗོད་དེ། ས་བོན་དུ་གྲུབ་ཟིན་ལས་ས་བོན་དུ་གྲུབ་ཟིན་སྐྱེ་བར་ཐལ། ས་བོན་ལ་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་ལས་སླར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་(༡༢༧བ) པ་མེད་ན་ས་བོན་ལ་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་ལས་སླར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ན། ས་མྱུག་རྫས་གཅིག་ཡིན་པ་བུད། འདོད་ན། སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་ས་བོན་སླར་ཡང་འདེབས་ནས་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་འཐད་པ་ནི། གཉིས་པ་ལ། གྲགས་པ་དང་འགལ་ཅིང་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་མི་དད་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ་དང༌། བློ་ལ་སྣང་མི་སྣང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའོ།།དང་པོ་ནི། སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་ནི། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདིར་རྙེད་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ས་བོན་སྲིད་མཐར་ཐུག་པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་ཟིན་ས་བོན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྲིད་ན་ནི་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བུ་དང་སྦུབས་འཆའ་བ་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་གོ
Chinese
名为花朵果实美好洁白。这样说了。 破自生。 第二，分为：自、他、二者、无因生四种的破斥广说。第一，分为：于二谛中破斥，以及显示其他反驳的途径。第一，分为：于胜义中破斥自生，于世俗中破斥自生，以及破斥的总结。第一，分为：自生无意义，以及与理相违。第一：彼若从彼生，则无有任何功德。 数论师认为，因果本体是一体的，因位时果不明显地存在，果位时则明显。这是不合理的，要显示这一点：存在的苗芽，是所立宗。从种子自身的本体存在的苗芽中产生，即不应是生。因为如果不是这样，从彼生彼，则没有任何额外的功德或必要，因为存在是先前已经获得的缘故，如显现的瓶子一样。 第二，分为：立宗，以及安立理由。第一：已生者再次生，也不应理。 又这样说：已经成立为种子的，从已经成立为种子的再生，应成。因为从种子中存在的苗芽再次生苗芽的缘故。宗法成立。如果周遍不存在，种子中存在的苗芽再次生苗芽，则地和苗芽应成一体。如果承认，已经生出的种子再次播种后也应生，这也不应理。其理由是：第二，分为：与世间相违且成无穷，以及观察体性异同则不合理，以及显现与不显现于心识相同。 第一：若谓已生复生者，苗等之生于此不得，种子至穷尽生不已，如其自性如何令彼坏。 如果认为已经生出的种子再次生是可能的，那么，苗芽、树干、花萼等后来的果实的生
English
It is called flower, fruit, good and white. Thus it was said. Refuting Self-Origination. Secondly, it is divided into four parts: refuting origination from self, other, both, and without cause, which are explained in detail. The first part is divided into: refuting in both truths, and showing other ways of refutation. The first part is divided into: refuting self-origination in the ultimate sense, refuting self-origination in the conventional sense, and the conclusion of the refutation. The first part is divided into: self-origination is meaningless, and it contradicts reason. The first is: If that arises from that, then there is no quality whatsoever. The Samkhyas say that the cause and effect are of the same essence, that the effect exists in the state of the cause in a non-manifest way, and that it is manifest in the state of the effect. To show that this is unreasonable: The existing sprout is the subject. It should not be born from the sprout that exists as the essence of the seed itself. Because if it is not so, if that arises from that, then there is no additional merit or necessity, because existence is already obtained, like a manifest vase. Secondly, it is divided into: making a proposition, and establishing a reason. The first is: It is not reasonable for what has already been born to be born again. Again, it is said: What has already been established as a seed should be born again from what has already been established as a seed. Because the sprout that exists in the seed is born again from the sprout. The sign is accepted. If the pervasion does not exist, if the sprout that exists in the seed is born again from the sprout, then the earth and the sprout should become one substance. If you admit it, then the seed that has already been born should be planted again and born, which is not reasonable. The reason for this is: Secondly, it is divided into: contradicting fame and becoming endless, and it is unreasonable to examine whether the characteristics are different or not, and it becomes the same whether it appears or does not appear to consciousness. The first is: If it is thought that what has already been born is born again, then the birth of sprouts and so on will not be found here, and the seed will be born to the end of existence, and how will its own nature destroy it. If it is possible to think that the seed that has already been born is born again, then the birth of later fruits such as sprouts, trunks, and calyxes