Tibetan
བ་གཅིག་གིས་ཁས་བླངས། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མ་བླངས་པས་དེར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེས་ཀྱང་སེམས་པར་ཟད་མོད། རིགས་པ་དང་འབྲེལ་བར་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རིགས་པ་སྨྲ་བ་རྩོད་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚུལ་སོགས་རང་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་ལ་གྲུབ་པས་ཆོག་པ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་གི་གནོད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་དང་སངས་རྒྱས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གྲུབ་པས། མུ་སྟེགས་པ་ལ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུང་གནོད་སྒྲུབ་ཏུ་འགོད་པ་ན་སངས་རྒྱས་པ་དང་མུ་སྟེགས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པའི་ལུང་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་མིན་ཏེ། འོ་ན་ལུང་དེས་གནོད་བྱེད་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ལུང་དེ་མུ་སྟེགས་རང་ལ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་འདོད་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་བཀའ་ཡང་དབུ་མ་ལ་དྲང་དོན་དང་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་ངེས་དོན་དུ་སོང་བས་(༡༢༦ན) གཉིས་ཀ་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་པས་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་བཀའ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་ལ་གྲུབ་པའི་དུ་བ་མཐོང་བ་ཉིད་མེ་ལ་བསླུ་བར་གཙོ་བོ་བརླིང་བའི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་ནི་དེར་ཚད་མར་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་བརླིང་བ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོད་པའི་དམུས་ལོང་གིས་དུ་བ་དེ་མ་མཐོང་ཡང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དུ་བའི་རྟགས་ལས་དེར་རྟོགས་པ་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟགས་ཚུལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པའི་རྟོག་གེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་དགོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་དགོས་པ་ལས་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་མི་སྡུག་གཙང་མི་གཙང་གང་ཡང་ཉེ་བར་མི་འཛིན་ཀྱང་ཆགས་ཅན་རང་ལ་སྡུག་མི་སྡུག་གཙང་མི་གཙང་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་འཐད་པས་ལུས་གཙང་བ་མ་ཡིན་པར་མི་གཙང་བར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཕན་བཏགས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་ལ། དེ་བཞིན་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་བ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ཡང་མཐའ་བཞིར་སྐྱེ་བར་རྟོག་པའི་རྒོལ་བ་ལ་རྒོལ་བ་རང་གི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཐལ་འགྱུར་དབུ་མ་སྨྲ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད། །བརྗོད་བྲལ་བརྗོད་ཆེད་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་རྣམས་(༡༢༦བ) ཀུན། །བཏགས་ཡོད་གཞན་གྲགས་ཙམ་དུ་བཞག་ནས་ནི། །ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་བླང་དོར་དེ་ངོ་རུ། །བགྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་མིང་ཙམ་བདེན་གཉིས་ཀྱི། །སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་གང་གིའང་རང་ལུགས་སུ། །གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་པ་གཤིས་ལ་གནས་པ་ནི། །འགར་ཡང་བསམ་བརྗོད་མེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི། །ལུགས་བཟང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་འཆད་བྱེད་པོ། །དཔལ་ལྡན་མར་མེ་མཛད་ཞབས་ཞལ་སྔ་དང༌། །དེ་སྲས་ནག་ཚོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བ་དང༌། །འབྲོམ་སྟོན་རྒྱལ་བའི་འབྱུང་གནས་མཆོག་གཉིས་བྱུང༌། །འབྲོམ་སྟོན་ལས་འཕེལ་སྐུ་མཆེད་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ནག་ཚོ་ལས་འཕེལ་རོང་པ་ཕྱག་སོར་བ། །དེ་ལས་རོང་པ་བུ་བཞིར་འཕེལ་བ་ཡིས། །བཀའ་གདམས་འོག་མའི་བཀའ་བརྒྱུད་རྩོད་མེད་དང༌། །སྐུ་མཆེད་ལས་འཕེལ་བཀའ་གདམས་ཐལ་འགྱུར་གྱི། །གཞུང་བཤད་མན་ངག་ཉམས་ཁྲིད་ཇི་སྙེད་དང༌། །ཁྱད་པར་ལོ་ཆེན་པ་ཚབ་ཞལ་སྔ་དང༌། །དེ་སྲས་མཁས་བཞིས་ལེགས་པར་བཀྲལ་བ་ཡི། །ཐལ་འགྱུར་དབུ་མ་སྨྲ་བའི་ཚིག་དོན་ནི། །འཁྲུལ་མེད་ཁོ་བོས་སྨྲས་པ་འདི་ལས་གཞན། །སྨྲར་རློམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དེ་དག །ཕལ་གྱིས་དོན་འདིའི་ཕྱོགས་ཙམ་མ་མཐོང་ཞིང༌། །ལ་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བར་ཉེ་བ་ན། །དེ་སྒྲིབ་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ཡི། །རྟོག་དང་དཔྱོད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བསླད་ནས། །ཐལ་བ་པ་ཡིས་མི་འདོད་དོན་ཐམས་ཅད། །ཐལ་འགྱུར་བ་ཡི་དགོངས་པར་འཆད་པ་དང༌། །ཐལ་འགྱུར་བས་བཞེད་ཐལ་བས་མི་འདོད་ཅེས། །སྨྲ་བའི་གླེགས་བམ་བཙན་དུག་ལྟ་བུ་ལ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་བདུད་རྩི་མཆོག་ཉིད་ལྟར། །ལེན་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་རྣམ་པར་དཀྲིགས། །དེ་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་དབང་(༡༢༧ན) ཕྱུག་སངས་རྒྱས་ཆེ། །མཉན་པ་རས་ཆེན་མཁྱེན་པའི་བཀས་བསྐུལ་ནས། །འགྲོ་ལ་དབང་མེད་བརྩེ་ཆེན་འབར་བའི་མཐུས། །གཞན་དྲིང་མེད་པའི་སྤོབས་པས་ལེགས་བཤད་དགེ། །བདག་བློ་དམ་པས་འཇམ་པོར་བཏུལ་བ་ཡི། །གཤིན་དང་དེས་པའི་བྱང་སེམས་རྒྱ་མཚོ་ལས། །འཁྲུངས་པའི་རྣམ་མཁྱེན
Chinese
一个承认，另一个不承认，因此认为不会改变的想法也只是想法而已。但这不是与理性的关联而言的。即使他们（指承认和不承认者）在世间与世俗之人和理性论者争论，也应该承认这种说法，即依赖于世间如何流传的理性与非理性的区分，即使推论的后效等在自己这里不成立，但在他人那里成立也可以，因为这是理性的。如果不是这样，那么像这样，外道论典的损害对于外道和佛教徒双方都不成立。当对外道施加外道论典的损害时，并不是仅仅通过佛教徒和外道双方都成立的论典来陈述损害。那么，该论典如何陈述损害呢？对于佛教徒不成立的论典，通过外道自己成立的方式来驳斥外道的观点。同样，中观派和有部宗争论时，佛陀的论典，即在事物上成立的教言，对于中观派来说是隐义，对于有部宗来说是显义，因此（126a）即使双方都不成立。当佛教徒驳斥有部宗的某些观点差异时，就像不会将事物上成立的教言作为损害来陈述一样。对于自己的意义的推论来说，在自己的所有情况下，亲眼见到自己成立的烟是主要可靠的量，以欺骗火。双方都成立的，并不是在那里作为量来确定的主要可靠者。如果是这样，那么与他一起的盲人即使没有看到烟，另一个人从烟的标志中认识到那里有火，也不会造成损害。正是因为这个原因，陈述标志的共同成立的认识的定义是没有必要的。如果必须这样绝对地说，那么佛陀本来应该这样说，但却没有说。诸佛虽然对可爱与不可爱、清净与不清净都不执着，但由于有贪欲者自己如何认为可爱与不可爱、清净与不清净的道理，因此将身体显示为不清净而不是清净，这才是真相。
English
One acknowledges, the other does not, so the thought that it will not change is just a thought. But this is not speaking in relation to reason. Even if they (referring to those who acknowledge and do not acknowledge) argue with worldly people and rationalists in the world, it is reasonable to acknowledge this statement, that is, relying on the distinction between reason and unreason as it is circulated in the world, even if the consequences of inference, etc., are not established in oneself, it is acceptable if they are established in others, because this is reasonable. If it is not so, then like this, the harm of the heretical scriptures is not established for both the heretics and the Buddhists. When inflicting the harm of heretical scriptures on the heretics, it is not merely through the scriptures established by both Buddhists and heretics that the harm is stated. Then, how does that scripture state the harm? The scripture that is not established for the Buddhists refutes the views of the heretics through the way it is established for the heretics themselves. Similarly, when the Madhyamikas and the Vaibhashikas argue, the Buddha's scriptures, that is, the teachings established on things, are implicit for the Madhyamikas and explicit for the Vaibhashikas, so (126a) even if neither side establishes it. When Buddhists refute some differences in the views of the Vaibhashikas, it is like not stating the teachings established on things as harm. For the inference of one's own meaning, seeing the smoke that is established in oneself in all one's own situations is the main reliable measure to deceive fire. What is established by both is not the main reliable one that is determined as a measure there. If so, even if the blind person with him does not see the smoke, the other person recognizes that there is fire there from the sign of the smoke, it does not cause harm. Precisely for this reason, stating the definition of cognition that the sign is commonly established is unnecessary. If it must be said so absolutely, then the Buddha should have said so, but he did not. Although the Buddhas do not cling to what is lovely and unlovely, pure and impure, because of the reason of how those with desire themselves think of what is lovely and unlovely, pure and impure, therefore showing the body as impure rather than pure is the truth.
Chinese
为了利益不理解的所化众生才那样说。同样，对于圣者们来说，四边生存在与不存在二者的言说、思考、表达都已远离，但对于认为有四边生的论敌，依靠论敌自己以量成立的量之作用，来遮止四边生。稍微广说即可。此处说道：应成中观论者以空性，不可言说为了言说世俗诸法（126b） 一切，安立为假有、他称而已，仅仅以名言的取舍，那实际上，即使做了名言，也仅仅是名称，对于二谛的，任何成立的量，在自宗中，成立的成立，安住于自性，无论何时，也是无思无言的苦行者的，良好传统，在这雪山之中讲说者，吉祥燃灯智尊者和，其子那措·楚臣坚巴和，仲敦巴·嘉瓦炯乃二位殊胜者出现。仲敦巴所传的昆仲三位和，那措所传的绒巴·恰索瓦，由此绒巴发展为四子，噶当下派的传承无争议，昆仲所传的噶当应成派的，经论讲解、诀窍、实修引导有多少，特别是洛钦·帕擦尊者和，其子四位智者善加阐释的，应成中观论者的词义是，无误的我所说的，除此之外，自诩为说者、具有骄慢者那些人，大多数对此义的少许方面也没有见到，有些人接近于见到少许方面，但那遮蔽的邪慧，以分别和观察颠倒错乱，应成派不愿的一切意义，说成是应成派的观点，应成派所许应成派不愿，这样说的书本如同猛毒一般，大多数人却像甘露妙药一样，取舍的巨大黑暗所笼罩。那时瑜伽自在者大觉，涅巴·热钦劝请之后，以对众生无有自主的大悲炽燃的力量，以不依赖他者的自信善说。我以贤善之心柔和调伏的，寂静和喜悦的菩提心大海中，出生的遍知。
English
That is said in order to benefit the beings to be tamed who do not understand. Likewise, for the noble ones, the four extremes of existence and non-existence are beyond speech, thought, and expression, but for the opponents who conceive of existence in the four extremes, relying on the valid cognition established by the opponent's own valid cognition, the four extremes of existence are refuted. It is enough to elaborate a little. Here it is said: The Prasangika Madhyamika asserts emptiness, Inexpressible, for the sake of expression, all conventional dharmas (126b) All are established as imputations, merely nominal, Merely with nominal acceptance and rejection, that is truly, Even if names are made, they are merely names, For the two truths, any valid cognition that establishes, In one's own system, the establishment of establishment, Abides in reality, At any time, it is also the conduct of a silent ascetic, The good tradition, in this snowy mountain, the speaker, Glorious Dipamkara and, His son Nagtsho Tsultrim Gyalwa and, Dromtön Gyalwai Jungne, two supreme beings appeared. The three brothers who developed from Dromtön and, Rongpa Chagsorwa who developed from Nagtsho, From that, Rongpa developed into four sons, The Kadam Lower Tradition is undisputed, The Kadam Prasangika that developed from the brothers, How many sutra explanations, instructions, and practical guides, Especially Lotsawa Patsab and, His four wise sons who explained well, The meaning of the words of the Prasangika Madhyamika is, The unerring words spoken by me, other than this, Those who boast of being speakers, those with pride, Most have not seen even a little aspect of this meaning, Some are close to seeing a little aspect, But that obscuring perverted wisdom, With discrimination and examination, they are perversely confused, All the meanings that the Prasangikas do not want, They explain as the views of the Prasangikas, What the Prasangikas accept, the Prasangikas do not want, Books that say this are like fierce poison, Most people take it like supreme nectar, Enveloped by a great darkness of acceptance and rejection. At that time, the Yoga Lord Great Awakened One, After being urged by Nyenpa Rechen Khyenpai, With the power of great compassion blazing uncontrollably for beings, With fearless confidence, he spoke well. From the ocean of calm and joyful bodhicitta, Which I have gently tamed with a virtuous mind, Born is omniscience.