Tibetan
་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་གང་ལེགས་ལྡན་དང་ཟླ་གྲགས་གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ན་ཟླ་གྲགས་དེས་ནི་ཅིག་ཤོས་ལེགས་ལྡན་ལ་བརྒལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེས་ན་སྐྱོན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ་གཞི་རྟགས་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་ལུགས་ཙམ་གྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་སྦྱོར་ན་གཞན་གྱི་ལུགས་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྨི་ལམ་དུའང་མི་སྦྱོར་ཏེ། ཁོ་བོས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གཞན་གྱི་བློ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ལ། དབུ་མ་པ་བདག་ཉིད་ལ་ངག་དེ་ལྟར་(༡༢༤བ) བརྗོད་པས་གོ་བྱ་གོ་བྱེད་གང་དུའང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་རྗེས་དཔག་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་གཞན་མིག་བལྟའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་དེ་ནི། མིག་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་ལྟ་བའི་ཆོས་ཀྱང་འདོད་ལ། དེའི་ཚེ་རྒོལ་བ་དེས་ཕྱོགས་ཆོས་ཁས་བླངས། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་གཞན་ལ་བལྟ་བའི་ཆོས་དེ་རང་ལ་ལྟ་བ་མེད་ན་གཞན་ལ་བལྟ་བ་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུའང་དཔེ་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་ནས་རང་གི་དམ་བཅའ་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་གང་དང་གང་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བལྟ་བ་མེད་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ནི་གཞན་ལ་བལྟ་བའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །མིག་ལའང་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་བལྟ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་བལྟ་བའང་འདི་ལ་མེད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་བལྟ་བ་དང་འགལ་བ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་བལྟ་བ་དེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཁྱབ་པ་ཁོ་རང་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ལ་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དེའི་ལོག་རྟོག་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྱོན་མི་མཚུངས་པ་གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་གཞན་ཕྱོགས་དགག་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ངེད་ཀྱི་སྨྲ་
Chinese
那么，上述的过失是否会转变呢？因此，如果胜贤和月称二者都有过失，那么月称就不应该反驳胜贤。这样一来，所有这些过失就变得不合理了，是这样吗？回答是：对于那些声称以共同认可的量成立的自续比量的人来说，会有基和因共同不被量成立的过失。我们应成派不使用仅以自宗的量成立的比量，甚至在梦中也不会使用与他宗共同认可的量成立的自续比量。我们所说的比量，仅仅是为了驳斥他人的承诺，其结果是消除他人心中的虚假指责，是破斥性的应成。对于中观派自身来说，由于以这样的言语（124b）表达，已经脱离了想要表达任何能知和所知的戏论。那么，如何陈述驳斥他人的应成比量呢？例如，一些声闻部派认为眼睛能看到其他事物。他们也认为眼睛不看自己的自性。那时，辩论者承认了宗法。如果看蓝色等其他事物的法不看自己，那么看其他事物就不会发生，这也以瓶子为例承认了。那时，承认了周遍。像这样陈述了三种方式的承认之后，为了驳斥自己的承诺而进行的应成比量是：因为那个理由，凡是不看自己的自性的，那个就不看其他事物，例如瓶子。眼睛也不看自己的自性，因此，它也不看其他事物。因此，与不看自己的自性相违背的，看蓝色等其他事物，这与宗法周遍在他自己那里著名的比量相违背，通过成立的比量来消除分别说者的邪分别。因此，因为什么不相同的过失，才需要仅仅陈述这些比量来驳斥他人的观点呢？我们说
English
So, would the aforementioned faults change? Therefore, if both Good Virtue and Chandrakirti have faults, then Chandrakirti should not refute Good Virtue. In this way, all these faults become unreasonable, is that so? The answer is: For those who claim that the self-inference of the continuum is established by a common valid cognition, there will be the fault of the basis and sign not being established by a common valid cognition. We, the Prasangikas, do not use inferences established only by our own system's valid cognition, and we do not even dream of using self-inferences of the continuum established by valid cognition common to other systems. The inferences we state are merely to refute the commitments of others, and their result is to eliminate false accusations in the minds of others, which is a refuting Prasanga. For the Madhyamikas themselves, because of expressing such words (124b), they are free from all elaborations of wanting to express anything knowable and knowing. So, how should one state the refuting Prasanga inference? For example, some Shravaka schools believe that the eye can see other things. They also believe that the eye does not see its own nature. At that time, the debater admits the property of the subject. If the dharma of seeing other things, such as blue, does not see itself, then seeing other things will not occur, and this is also admitted by the example of a pot. At that time, the pervasion is admitted. Having stated the three modes of admission in this way, the Prasanga inference made to refute one's own commitment is: Because of that reason, whatever does not see its own nature, that does not see other things either, for example, a pot. The eye also does not see its own nature, therefore, it does not see other things either. Therefore, seeing other things, such as blue, which is contrary to not seeing one's own nature, contradicts the inference that is famous in himself for the property of the subject and the pervasion, and the false discriminations of the Vaibhashikas are eliminated by the established inference. Therefore, because of what dissimilar faults is it necessary to state only these inferences to refute the views of others? We say
Tibetan
བ་གང་ལ་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་བོ་ཅག་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཇི་སྐད་བསྙད་པའི་གཞི་རྟགས་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། ཡང་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་ཅི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་(༡༢༥ན) ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། དེའང་རྒོལ་བ་རང་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་ཡིན་གྱི། རྒོལ་བ་གཞན་ལ་གྲུབ་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཤགས་འགྱེད་པ་ན་རེས་འགའ་དཔང་པོ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱིས་ཚད་མར་བྱས་པའི་དཔང་པོའི་ཚིག་དང་མི་འགལ་ན་ཕམ་པར་འགྱུར་ལ། རེས་འགའ་ནི་རང་གི་ཚིག་མི་བདེན་པ་ཁོ་ནར་སྨྲ་བས་རང་ཕམ་པར་འགྱུར་གྱི། རང་གིས་འགལ་བ་མེད་པ་བདེན་པར་སྨྲས་པ་ལ་གཞན་གྱི་ཚིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དེ་དོན་དང་མཐུན་པར་མི་གནས་སོ་ཞེས་པའམ། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འགལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ནི་རྗོད་པོ་སྔ་མ་རྒྱལ་བའམ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རིགས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཁོ་ནར་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དེ་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབས་པས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོར་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་འཐད་པ་དང་མི་འཐད་པ་བཞག་ཏུ་ག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་པས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་འདོད་པ་སུན་འབྱིན་པ་དང་མི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏ་བཞེད་པ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ཐུགས་མ་རངས་པར་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཇི་སྐད་དུ། འགའ་ཞིག་གིས་གཞན་(༡༢༥བ) ལ་གྲགས་པའི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་གྲགས་པ་ཉིད་དགག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དང་མཐུན་པར་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། གང་ཞིག་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པའམ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་གྱི། གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གྲུབ་པའམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀས་ཁས་བླངས་ནས་རྩོད་པས་རྒྱལ་ཕམ་དུ་འགྱུར་གྱི། རྒོལ་
Chinese
对于任何一方来说，都会产生同样的过失，我们应成派方面所说的，共同的基和因没有被量所成立的过失，哪里有机会产生呢？ 此外，对于立论者和对方，无论哪一方，通过已成立的推论的方式，（125上）推论会有损害吗？答：有。那也是立论者自己承认的、已成立的理由本身造成的损害。不是由对其他立论者成立造成的。因为在世间就是这样看到的。例如，在世间打赌时，有时证人与立论者和对方都以量来衡量，如果不违背证人的话，就会失败。有时仅仅因为说自己的话不真实，自己就会失败。如果自己说没有矛盾是真实的，而别人说你的那个意思不符合，或者反过来说是矛盾的，那么先说话的人不会因此而胜利或失败。如果在世间是这样，但在理性的情况下不是这样吗？答：在世间怎样，在说理时也是一样。因为只有世俗的名称才被称为理性和非理性，与此相符的说法，才是在理性论著的情况下适用的。否则，在超越世间、远离名言戏论的境界面前，哪里能安立理性和非理性的合理与不合理呢？应成派用他宗共许的理由来驳斥他宗的观点，或者成立他不赞同的观点，大论师佛护（Buddhapālita）就是这样认为的，对此，论师世亲（Vasubandhu）并不满意，就是因为这个原因。论师世亲曾这样说过：有些人认为，凭借他人（125下）所共许的，不会造成推论的损害，因为他们想要驳斥他人所共许的。 这样说过。 与此相符，陈那（Dignāga）说：对于双方都确定陈述的，那是成立或驳斥。对于在任何一方成立或犹豫不决的说法，则不是。也就是说，通过双方都承认的宗法和周遍来辩论，才会导致胜负，立论者
English
Where is the opportunity for the fault of the basis and reason, which are said to be equally flawed for any party, and which are not established by valid cognition in our Prasangika school? Furthermore, is there harm from inference through the means of inference established for either the proponent or the opponent? (125a) Yes, there is. That is, the harm is caused by the reason itself, which is established by the proponent's own admission. It is not caused by being established for another proponent, because that is how it is seen in the world. For example, in the world, when gambling, sometimes the witness is measured by both the proponent and the opponent, and if it does not contradict the words of the witness, one will be defeated. Sometimes, one is defeated simply by saying that one's own words are not true. If one says that there is no contradiction and it is true, but another says that your meaning does not correspond to that, or conversely, that it contradicts, then the former speaker will not be victorious or defeated because of that. If it is so in the world, is it not so in the case of reason? It is the same in reasoning as it is in the world. Because only worldly terms are called reasonable and unreasonable, and speaking in accordance with this is applied in the case of treatises on reason. Otherwise, in the face of transcendence of the world, free from the proliferation of terms, where can the validity and invalidity of reason and unreason be established? The Prasangikas refute the views of others with reasons that are accepted by others, or establish views that they do not accept, which is the view of the great teacher Buddhapālita, to which the teacher Vasubandhu was not pleased, for that very reason. As the teacher Vasubandhu said: Some think that harm from inference does not occur by virtue of what is known to others (125b), because they want to refute what is known to others. So it is said. In accordance with this, Dignāga said: That which is definitely stated to both is either proof or refutation. To say that it is established or doubtful for either one is not. That is, victory or defeat occurs through arguing with both the subject-property and pervasion being admitted, the proponent