Tibetan
་བྱེད་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་མིག་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོའང་དངོས་པོ་དེར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་ཆོས་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པས། དེའི་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཆ་ཐ་སྙད་དང་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་མི་གྲུབ་(༡༢༠ན) པའི་ཁར་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚད་མ་སྲིད་དོ་འཚལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཀུན་རྫོབ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་སྲིད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཁོ་ནར་འཇུག་པ་འདི་ལྟའི་གསལ་མ་གསལ་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཉི་ཟླ་ལྟར་མ་ནུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེར་ཡོད་བཞིན། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་གཞིར་བཟུང་བའི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མྱུ་གུ་རང་གི་བྱ་བ་ལ་དོན་བྱེད་པར་དེར་གྲུབ་ཏུ་བདེན་པས་དེ་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་དགག་བྱའི་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་པ་དེ་མ་ཡིན་གྱི། དེས་དགག་བྱའི་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་པ་དེ་ཟབ་གསང་གི་མན་ངག་སྙན་བརྒྱུད་མ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་རག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་བློ་གྲོས་དེ་ནི་སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་རྣམ་དཀར་གྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་བལྟར་མི་བཟོད་པའི་འུག་པ་གཞོན་ནུའི་མིག་ཅན་ལྟར་སོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཀྱང་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བགྱི་བའི་ཁུར་ཆེན་པོ་ལོངས་ལ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་དབུ་མའི་བསྟན་པ་འཁྲུལ་བྲལ་འདི་ལ་མྱུར་བར་མྱུར་བར་ཞུགས་ཤིག འོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་མི་སྲིད་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཚད་མར་གྲགས་པ་ལ་སྣང་མྱོང་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བླང་དོར་སོགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཅེ་ན། དེ་ནི་འགལ་ཁྱབ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་རང་བདེན་པར་གྲུབ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མར་གྲགས་པ་ལ་སྣང་མྱོང་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བླང་དོར་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་(༡༢༠བ) རང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་བདེན་པར་མེད་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བལྟོས་བཞག་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་སྣང་ཞིང༌། སྣང་ངོ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བླང་དོར་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་ཐ་སྙད་པར་བསྙོན་མི་ནུས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ
Chinese
对于能起作用的事物，内在的生处，如眼等，世俗的实物也未成立为该事物。因为那是颠倒错乱识的对境而被遮止，世俗的实法以各自能起作用的自性为空。因此，以任何名言和理智的量都不能成立其能起作用的事物（120a）。此外，以他称的量存在之理，在世俗中，世俗的事物成立为能起作用的事物是有可能的，而这仅仅是损害。像这样明与不明的论典，如日月般不隐没的利生事业的光芒，鲜明、和谐、清晰地存在着。对于应成派的宗义，一与多相离的，如以支分法为基础的苗芽，以名言的量，苗芽自身的事业在那里成立为能起作用，因此，理智的量所破的实有成立的事物不是那样。因此，所破的所破实有成立，那依赖于某种甚深秘密的口耳相传的诀窍，如此说着的智慧，如同不忍观看释迦牟尼佛光芒的猫头鹰幼崽的眼睛一样。因此，承担起积聚二资粮的重任，迅速地、迅速地进入到圣者月称的无谬中观教法中吧！如果世俗中，世俗的法不能成立为能起作用的事物，那么，在世俗中，对于世俗的能起作用的事物，以世俗的量而著称的显现和体验，以及依赖于此的取舍等，也不可能有名言，如果这样说，那么，这是无上的相违遍。如果世俗中，能起作用的事物成立为自性真实，那么，在世俗中，对于世俗的量而著称的显现和体验，以及依赖于此的取舍等，也不可能有名言，因为在世俗中，能起作用的事物（120b）未成立为自性真实，因此，虽然不是真实存在，但在世俗中，观待、安立、遍计的能起作用的事物显现，并且依赖于该显现而进入到取舍等名言中，对于名言者来说，这似乎是不可否认的。世俗
English
For things that can function, the internal sense bases, such as the eye, etc., even conventional objects are not established as that thing. Because it is the object of inverted and mistaken consciousness and is thus prevented, conventional phenomena are empty of their own nature of being able to function. Therefore, the aspect of being established as a thing that can function is not established by any nominal or rational valid cognition (120a). Moreover, the reason why other-renowned valid cognition exists is that in the conventional, it is possible for conventional things to be established as things that can function, and this only serves to harm. Such a clear and unclear doctrine, like the sun and moon, the rays of the activity of the undiminished, bright, harmonious, and clear exist. For the Consequentialist's system, one and many are separate. Like a sprout based on the basis of the part of the subject, the nominal valid cognition establishes that the sprout itself functions in its own activity, so the object to be refuted by the rational valid cognition is not that which is truly established. Therefore, the refutation of the object to be refuted is truly established, which depends on a certain profound and secret oral transmission instruction. The wisdom that speaks like this is like the eyes of a young owl that cannot bear to look at the great light of the Venerable Chandrakirti. Therefore, take on the great burden of accumulating the two accumulations, and quickly, quickly enter into the flawless Madhyamaka teachings of the glorious Chandrakirti! If in the conventional, conventional phenomena cannot be established as things that can function, then in the conventional, for conventional things that can function, the appearance and experience known as conventional valid cognition, and the acceptance and rejection based on it, etc., cannot be nominally made. If you say so, then this is the supreme contradiction. If in the conventional, things that can function are established as self-existent, then in the conventional, the appearance and experience known as conventional valid cognition, and the acceptance and rejection based on it, etc., cannot be nominally made, because in the conventional, things that can function (120b) are not established as self-existent, therefore, although not truly existent, in the conventional, dependent, imputed, and completely imputed things that can function appear, and based on that appearance, they enter into the nominal terms of acceptance and rejection, etc. For those who use nominal terms, this seems undeniable. Conventional
Tibetan
་སྣང་ཙམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲིད་ཞི་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ལས་ཆེས་གསལ་ཞིང་གོ་བདེ་བར་རྒྱས་པར་ཡོད་བཞིན། ཆེས་བསགས་སྦྱང་གི་མཐུ་དམན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལོག་ལྟ་ཅན་དག་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་བོད་སྔ་རབས་པའི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ཆེན་པོ་དག ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱེད་པའི་ལོག་ལྟ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་སྔ་ཕྱིར་བྱོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་བསྟན་པ་བསྟན་འཛིན་དང་བཅས་པ་ལ་སྡིག་སོག་པའི་ལས་ཅན་དུ་མཐོང་བས་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ནི་སྲོག་ལ་རྒོལ་བའི་གཡངས་ལྟར་རྒྱང་རིང་དུ་འདོར་བར་རིགས་སོ། །དངོས་སྨྲ་བ་ནང་དུ་སྒྲའི་དངོས་པོ་སྤྱི་མཐུན་དཔེར་བཟུང་བ་དེ་དང་འདྲ་བར་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་པ་ན་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཆོས་མཐུན་གྲུབ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དངོས་སྨྲ་བ་ནང་དུ་རྩོད་པ་དེར་ནི་སྒྲའི་སྤྱི་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དང༌། རྟག་མི་རྟག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པར་མི་འདོད་པ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀའི་བློ་ལ་ཡང་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པར་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་དུ་བདེན་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་མིག་གི་དངོས་པོའི་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་འཛིན་རྒྱུ་གྲུབ་ན་(༡༢༡ན) དེ་ལྟར་འགྲུབ་ཆུག་ཀྱང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དབུ་མ་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་གིས་དེ་འདྲ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པར་དབུ་མ་པས་ཁས་མ་བླངས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཀུན་རྫོབ་པའི་མིག་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོར་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ན། དོན་དམ་པར་དོན་དམ་པའི་མིག་གི་དངོས་པོ་ཡང་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། དངོས་སྨྲ་བ་ནང་དུ་རྩོད་པའི་དཔེ་དང༌། དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་དུས་ཀྱི་དཔེ་ལ་མཐུན་སྣང་ཁས་ལེན་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པས་དཔེ་ལ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ལ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། མིག་སོགས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་རང་ལ་མ་གྲུབ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོད་པ་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་པའི་མིག་ཀུན་རྫོབ
Chinese
仅仅依靠那显现，就能成就不住于有寂二边的涅槃之理，这在大学者圣天和月称的论典中最为清晰易懂地阐述。然而，那些积资净障力量薄弱的邪见之人，诋毁应成中观的世俗谛之安立，特别是早期藏地的应成中观大师们，说他们是诋毁业果之安立的邪见者，这种说法前后出现，所有这些人都被视为对无谬的中观教法及其持有者造下罪业之人，因此应该像躲避夺命的悬崖一样远离这些人。如同有实论者内部以声音的共同体性作为例子一样，中观派和有实论者辩论时，在事物上共同认可的法并不成立。在有实论者内部的辩论中，他们想要表达声音的共相和无常的共相，而不愿表达以常与无常区分的声音，因为这在辩论双方的心中都已作为共同显现而成立。同样，如果能够成立仅仅执取未经二谛区分的眼睛的事物之共相（121a），即使如此成立，宣说空性的中观派和宣说非空性的有实论者，也不会承认这种在世俗中共同成立的情况。即使在世俗中，世俗的眼睛等世俗的事物也未被量所成立，那么在胜义中，胜义的眼睛的事物也不会被量所成立。因此，有实论者内部辩论的例子，以及中观派和有实论者辩论时的例子，由于存在和不存在共同显现的承认，所以例子并不相同。因此，对于指出基础不成立的过失的方式，也应适用于对“因为存在”这个理由指出不成立的过失，即眼睛等在胜义中存在，对其自身而言并不成立；在世俗中存在，对其他而言也不成立。法称论师在此处说世俗的眼睛是世俗的
English
Relying solely on that appearance, the way to accomplish nirvana that does not abide in either existence or peace is most clearly and easily explained in the treatises of the great scholars Āryadeva and Candrakīrti. However, those with distorted views who have weak accumulations and purification, denigrate the establishment of conventional truth in the Prāsaṅgika Madhyamaka, and in particular, those great Prāsaṅgika Madhyamakas of early Tibet, saying that they are those with distorted views who denigrate the establishment of karma and its effects, such statements have appeared before and after. All of these people are seen as those who commit sins against the unerring Madhyamaka teachings and their holders, so these people should be abandoned far away like a cliff that attacks life. Just as within the realists, the common nature of sound is taken as an example, when Madhyamikas and realists debate, the dharma that is commonly accepted as existing in things is not established. In the debate within the realists, they want to express the universal of sound and the universal of impermanence itself, and they do not want to express sound distinguished by permanence and impermanence, because it is established as a common appearance in the minds of both the proponent and the opponent. Similarly, if it is possible to establish grasping only the universal of the object of the eye, which is not distinguished by the two truths (121a), even if it is established in this way, the Madhyamikas who proclaim emptiness and the realists who proclaim non-emptiness will not concede that such a thing is commonly established even in the conventional. Even in the conventional, if the conventional eye, etc., the conventional object, is not established by valid cognition, then in the ultimate, the object of the ultimate eye is also not established by valid cognition. Therefore, the example of the debate within the realists, and the example of the debate between the Madhyamikas and the realists, are not the same because there is and is not an acceptance of common appearance. Therefore, the way of pointing out the fault of the unestablished basis should also be applied to pointing out the fault of the unestablished to the reason "because it exists", that is, the existence of the eye, etc., in the ultimate is not established for itself; existence in the conventional is not established for others. Dharmakīrti says here that the conventional eye is conventional