Tibetan
་སྒོ་ནས་བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་དེ་སྲིད་ཇི་ཙམ་དུ་ན་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པར་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་གཞུང་ལ་བལྟོས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བས་བློ་ངོར་བདག་སྐྱེ་འདོད་པས་དེ་མི་འགོག་པས་དོན་དམ་པར་ཞེས་སྦྱོར་ཞེ་ན། རྒྱུ་གང་ལས་དེ་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བར་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་མི་རྟོགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་བྱས་ནས། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་གང་ལས་སྐྱེ་སོགས་མི་དཔྱོད་པར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་མ་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་དམ་པར་ཞེས་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་དོན་དམ་པར་ཞེས་སྦྱོར་ན་ཡང་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པར་འདོད་ནས། དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཆོས་ཅན་ཞེས་ཆོས་ཅན་གྱི་(༡༡༧བ) ཁྱད་པར་དུ་འགོད་པར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་རང་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པའམ། གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལེགས་ལྡན་བྱེད་རང་གིས་དོན་དམ་པར་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཉེས་སྤོང་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དོན་དམ་པར་ཞེས་པ་འདི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དུའང་མི་བཟུང་ན། དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཅེས་འདྲི་བ་ལ་ལན་དུ་གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དག་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྨོས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་དུ་དེ་ལྟར་ན་ནི་སྔར་གྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་འགོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། འོ་ན་མིག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རིགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ལེགས་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་སྨྲས་པས་སྦྱོར་བ་སྔ་མའི་སྐྱོན་སྤོང་དུ་མ་སོང་ངོ༌། །ཀུན
Chinese
月称论师认识到，通过某种方式阻止自生，在某种程度上就是一种功德。这样一来，依赖于其他宗派的观点来阐述胜义的差别也是不合理的。第三种情况是：如果世间人由于自身的无明而想要在意识中产生自生，因此不阻止它，所以才加上“胜义”一词，那么，对于任何依赖于此而说差别会伴随着果的世间人来说，他们也不会认为是从自性而生的。因为世间人不会对自生和他生等进行分别，他们只是认识到果是从因产生的。因此，导师（指龙树菩萨）在不分别从二谛中的哪一个产生等问题的情况下，当他进入世俗谛的名称时，他就是在不考察世俗谛的情况下进行如此安立的。因此，无论如何，加上“胜义”一词是没有意义的。如果将“胜义”一词作为有法（所立）的差别来使用，也是不合理的。进一步解释说，如果想要在世俗中也否定自生，并且将“胜义中，内部的生处是有法”作为有法（所立）的差别来安立，那么，对于善巧者自己来说，就会出现所立不成之过，或者出现因不成之过。因为善巧者自己并不承认在胜义中存在眼等生处。为了避免这个过失，如果说因为在世俗中存在眼等，所以没有所立不成之过，那么，如果“胜义”一词不作为有法的差别来理解，那么，当被问到“胜义”一词是哪一个的差别时，如果回答说，如果眼等世俗法是有法，并且为了阻止它们在胜义中产生，所以说“胜义”一词是阻止产生的差别，那么，回答说，如果是这样，那么就不应该像以前那样进行陈述，而应该说眼等世俗法在胜义中是不存在的，这样说才是合理的。但是，善巧者你并没有这样说，所以没有消除先前陈述的过失。一切
English
Chandrakirti realized that preventing self-origination in some way is itself a virtue. Thus, it is also unreasonable to explain the difference of ultimate truth by relying on the views of other schools. The third case is: if worldly people, due to their own ignorance, want to generate self-origination in their minds, and therefore do not prevent it, so the word "ultimate" is added, then, for any worldly person who says that the difference will be accompanied by the result depending on this, they will not think that it is born from self-nature. Because worldly people do not distinguish between self-origination and other-origination, they only recognize that the result comes from the cause. Therefore, the teacher (referring to Nagarjuna) did not distinguish from which of the two truths it arises, etc. When he entered the name of conventional truth, he established it without examining the conventional truth. Therefore, in any case, adding the word "ultimate" is meaningless. It is also unreasonable to use the word "ultimate" as a difference of the subject (probandum). Furthermore, if you want to deny self-origination even in the conventional, and establish "in the ultimate, the internal sources of origination are the subject" as the difference of the subject (probandum), then, for the skillful one himself, there will be the fault of the unestablished subject, or the fault of the unestablished reason. Because the skillful one himself does not admit the existence of eye and other sources of origination in the ultimate. In order to avoid this fault, if you say that because there are eye and other things in the conventional, there is no fault of the unestablished subject, then, if the word "ultimate" is not understood as the difference of the subject, then, when asked "what is the difference of the word 'ultimate'?", if you answer that if eye and other conventional dharmas are the subject, and in order to prevent them from arising in the ultimate, so the word "ultimate" is said to be the difference of preventing arising, then, answer that if this is the case, then it should not be stated as before, but it should be said that eye and other conventional dharmas do not exist in the ultimate, it is reasonable to say so. However, you, the skillful one, did not say so, so you did not eliminate the fault of the previous statement. All
Tibetan
་རྫོབ་པའི་མིག་སོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སྨྲ་ན་ཡང་གྲངས་ཅན་སོགས་དང་དངོས་སྨྲ་བ་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྫས་སུ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོད་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་སོགས་གཞན་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་མིག་སོགས་དོན་དམ་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་ན་རང་ལ་མ་གྲུབ། ཀུན་རྫོབ་པའི་མིག་སོགས་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་ན་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལ་(༡༡༨ན) མི་འདའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་གང་ཡང་ཆོས་ཅན་དུ་མི་འཛིན་གྱི། ཅི་སྟེ་ཁྱད་པར་དེ་བོར་བའི་སྤྱི་ཙམ་འཛིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་མི་རྟག་པ་དང་ཆོས་ཅན་སྒྲ་གཉིས་ཀའི་སྤྱི་སྒྲ་ཙམ་ཉིད་བཟུང་བ་ཡིན་གྱི། ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་འཛིན་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྟགས་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོར་བསྟན་ནས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་ན། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་གྱུར་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་ན་ནི་དེ་ཕ་རོལ་པོ་བྱེ་བྲག་པ་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །འོན་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་ན་ནི་དེ་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་(དྲང་སྲོང་ཤར་བའི་ཚིག་གསལ་མཆན་མར་འདིར་བྱེ་བྲག་པ་ཟེར་བ་ཡོད་ཀྱང༌། མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པ་མིན། ཉན་ཐོས་པའང་ཆ་མེད་ཀྱི་རྡུལ་སོགས་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བས་བྱེ་སྨྲ་ཞེས་ཟེར་ལ། དེ་སྒྲ་བསྡུས་པ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་པ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་པ་ཡིན་ཅེས་བྲིས་སྣང་ངོ༌། །(གྲངས་ཅན་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དམ་བཅའ་བ་ན་ཡང༌། བྱས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་ན་དེ་གཞན་གྲངས་ཅན་ལ་མ་གྲུབ། འོན་ཏེ་སྔར་ཡོད་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རང་བྱེ་སྨྲ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ལ་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལའང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤྱར་ཏེ། འཇིག་པ་ཡང་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་སངས་རྒྱས་པ་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་པ་བསྒྲུབ་ཆོས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཕ་རོལ་པོ་བྱེ་བྲག་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་(༡༡༨བ) ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་
Chinese
如果将虚假的眼等作为有法来说，那么数论等和实在论者对方，因为承认眼等是实物，是胜义谛存在的，并且不承认是假立世俗谛存在的，所以数论等在他人面前就变成了所立不成之过失，因此这不合理。因此，如果将眼等作为胜义谛有法，则在自己面前不成立；如果将世俗谛的眼等作为有法，则在他人面前不成立，所以说不能超出有法不成之过失。无论将胜义谛和世俗谛的差别中的哪一个作为有法都不成立。如果想要抓住舍弃了差别的总相，比如在说“声是无常”时，抓住的是无常法和有法声二者的总相声而已，而不是抓住差别。如果抓住差别，那么比量之因和比量所应成立之立宗的一切名称都将不复存在。简略地说明之后，详细地解释如下：如果将四大所生的声作为有法，那么这在对方胜论者面前不成立。如果将虚空的性质声作为有法，那么这在自己佛教徒面前不成立。同样，声闻分别说部（《正士语明句论》的注释中说，这里所说的胜论者，不是指外道胜论者。声闻部也与无分微尘等胜论者的观点相同，所以称为分别说部，简称为声闻胜论者）。（数论宗在立宗声是无常时，如果将所作声作为有法，那么这在对方数论者面前不成立。如果将先前存在显现出来的声作为有法，那么这在自己分别说部面前不成立。对于有法的陈述，同样可以类推到法上。如果将有因的坏灭作为所应成立的法，那么这在自己佛教徒面前不成立。如果将无因的坏灭作为所应成立的法，那么这在对方胜论者面前不成立(118b)。因此，如何
English
If one speaks of false eyes, etc., as the subject, then the Samkhyas, etc., and the realists, the opponents, assert that the eyes, etc., are substances, that they are truly existent, and because they do not accept that they are nominally conventionally existent, the Samkhyas, etc., become the fault of the unestablished subject in the presence of others, so this is unreasonable. Therefore, if one makes the eyes, etc., the subject of ultimate truth, it is not established for oneself. If one makes the eyes, etc., the subject of conventional truth, it is not established for others, so it is said that one does not escape the fault of the subject. Neither the distinction between ultimate truth and conventional truth is taken as the subject. If one wants to grasp only the generality that has abandoned the distinction, just as in saying "sound is impermanent," one grasps only the generality of sound, which is both the impermanent dharma and the subject sound, but not the distinction. If one grasps the distinction, then all the terms of inference, reason, and what is to be inferred, the thesis to be established, will disappear. After briefly explaining this, it is explained in detail as follows: If one takes the sound produced from the four great elements as the subject, then it is not established for the opponent Vaisheshika. However, if one takes the sound of the quality of space as the subject, then it is not established for oneself, the Buddhist. Similarly, the Sravaka Vaibhashikas (the commentary on the Clear Words of the Sage says that the Vaisheshikas mentioned here are not the non-Buddhist Vaisheshikas. The Sravakas also agree with the Vaisheshikas on partless particles, etc., so they are called Vaibhashikas, and abbreviated as Sravaka Vaisheshikas). (When the Samkhyas assert that sound is impermanent, if they take the produced sound as the subject, then it is not established for the opponent Samkhyas. However, if they take the sound that manifests what was previously existent as the subject, then it is not established for oneself, the Vaibhashikas. The statement about the subject can be similarly applied to the dharma. If one makes destruction with a cause the dharma to be established, then it is not established for oneself, the Buddhist. If one makes destruction without a cause the dharma to be established, then it is not established for the opponent Vaisheshika (118b). Therefore, how