Tibetan
འདིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པས་གྲངས་ཅན་ལ་བདག་སྐྱེ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་བདེན་རྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་དོར་བའི་ཆོས་ཅན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལན་ནི། ཆོས་ཅན་སྤྱི་ཙམ་འཛིན་པ་དེ་ནི་ལེགས་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སྨྲ་བ་ནང་དུ་རྟག་མི་རྟག་དོར་བའི་སྒྲའི་དངོས་པོ་སྤྱི་ཙམ་འཛིན་རྒྱུ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་མཐུན་སྒྲུབ་ཏུ་རྙེད་པ་བཞིན་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་དེ་འདྲའི་དངོས་པོའི་སྤྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པར་འཛིན་རྒྱུ་རྙེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲིད་ན་དངོས་པོ་ཙམ་དེ་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་རང་ཉིད་དུ་གྲུབ་དགོས་པ་ལས། དེ་འདྲ་དེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་དངོས་པོར་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དབུ་མ་པས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འདི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཆོས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རྫས་བཏགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བར་བཞེད་པའི་དབུ་མ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་གྲངས་ཅན་ལ་བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་གང་གི་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་མེད་ཁོ་ནར་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དེའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་པོ་དེ་ཐ་སྙད་པའི་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཅན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ནི་བློ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་འདྲའི་ཆོས་ཅན་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རྫས་བཏགས་ཀྱི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པར་དངོས་ཆོས་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་པར་ལེགས་ལྡན་འདིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་(༡༡༩ན) པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐ་སྙད་པའི་བློ་ཀུན་རྫོབ་པ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལྟ་བུ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་འཕགས་བློ་དོན་དམ་པ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དག་ནི་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་བློ་ངོར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་དུ་ཤེས་བྱའང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཅིག་ལས་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་གཏན་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གང་གི་ཚེ་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ལས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པ་འཛིན་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་ཡོད
Chinese
在此，如同执持法与有法的一般，中观派在为数论派成立无我生时，在此处也会执持抛弃真假差别的有法中的生处吗？答：执持有法的一般是不如善护所说的那样合理，如同在说实事者中，执持抛弃常无常的声之事物一般，攻辩双方能找到共同成立之处一样，中观派和说实事者不可能找到在那样的事物的一般共同显现中成立之处，因为如果存在，事物仅仅必须成立为胜义和世俗的事物本身，像那样在二谛的事物中，在二谛中不以自性成立而是空性，因为中观派这样说。这个理由大学者善护所承诺的，因为那些学者是认为法在二谛中都远离了实假的事物自性的中观派。善护这样，在阻止数论派的我生时，在此处将阻止生作为所立之法时，仅仅以无生作为随行可度量之所依有法中的生处仅仅是名言的颠倒识的有法中的生处的自性事物，不颠倒识的圣者等持智慧以像那样的有法在二谛中不成立为实假的事物而从实法中退失，善护自己承诺了（119a）。颠倒的名言识是衡量世俗的境内的生处等，不颠倒的如实觉悟的圣识是衡量胜义的境内的离戏论等，在错与不错之识前是不同的。识在颠倒的境中，所知也是唯一的颠倒，所知不颠倒的境中永远不会改变，因此，例如，当患有眼翳的眼识认为有毛发等时，如同执持没有颠倒一样，具有颠倒境的识有颠倒的境。
English
Here, just as grasping the generalities of dharma and dharmī, when a Madhyamaka establishes the non-origination of self for the Samkhyas, will they also grasp only the locus of origination among the dharmī, abandoning the distinction between truth and falsehood? The answer is: Grasping the generalities of dharmī is not reasonable as stated by Lekhden, just as among the realists, grasping the generalities of sound objects, abandoning permanence and impermanence, the proponent and opponent can find a common ground for establishment, so it is impossible for Madhyamikas and realists to find a common appearance of such objects in which to establish a common ground, because if it exists, the object itself must be established as the object of ultimate and conventional reality, and as such, in the objects of the two truths, it is not established by its own nature in the two truths, but is emptiness, because the Madhyamikas say so. This reason is promised by the great scholar Lekhden, because those scholars are Madhyamikas who believe that dharma in both truths is devoid of the nature of substantially existent objects. Lekhden says that when preventing the origination of self in the Samkhyas, when the prevention of origination is considered as the dharma to be established, the locus of origination among the dharmī, which is only the basis for inferring only non-origination, is only the nature of the object of the locus of origination among the dharmī of the inverted consciousness of conventionality, and the non-inverted consciousness, the wisdom of the noble equipoise, does not establish such a dharmī as a substantially existent object in the two truths, but falls away from the real dharma, which Lekhden himself acknowledged (119a). The inverted nominal consciousness, such as the locus of origination within the realm of the conventional measurer, and the non-inverted noble consciousness that realizes what is, such as the absence of elaboration within the realm of the ultimate measurer, are different in the face of mistaken and non-mistaken consciousness. In the realm of inverted consciousness, the object of knowledge is also only inverted, and the object of knowledge in the realm of non-inverted consciousness will never change, therefore, for example, when the eye consciousness of a person with cataracts perceives hair and so on, just as it grasps the absence of inversion, the consciousness with an inverted realm has an inverted realm.
Tibetan
་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། རྫས་བཏགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་ཆ་ཙམ་ཡང་དམིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཤེས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུལ་དུ་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་རབ་རིབ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མིག་གིས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་མ་དམིགས་པ་ལྟར་དབུ་མ་པས་ཤེས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་མི་འདོགས་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང༌། དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རིགས་པའི་ཤེས་པ་གང་གིས་ཤེས་བྱ་ཡོད་པ་མིན་པ་ཡོད་པར་སྒྲོ་མི་འདོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། བློ་དེ་ངོ་ན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་སྐྲ་ཤད་ལྟ་བུའི་དོན་ཅན་གྱི་ཆ་ཙམ་ཡང་དམིགས་པ་ག་ལ་ཡོད། མིག་སོགས་དོན་དམ་པའང་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་མི་རིགས་ཏེ། ཐ་སྙད་དང་རིགས་ཤེས་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ་གསུམ་གས་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། (༡༡༩བ) སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། གཞན་དག་གིས་གལ་ཏེ་ཚུར་མཐོང་གི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་དོན་གྱི་གཞི་ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི་གཞི་དེའི་སྟེང་དུ་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའམ། མི་སྟོང་པ་དང་བདག་གི་ཆོས་བཟློག་པར་བྱ་བ་མཐོང་ན་དེ་འདྲའི་དགག་སྒྲུབ་ཀླུ་སྒྲུབ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། ཅེས་གསུངས་སོ། །བཤད་མ་ཐག་པ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དག་ཐ་དད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེ་ངོ་ན་ཡུལ་ཁྱབ་བྱེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན། དེའི་ཁྱབ་བྱ་གང་ཞིག་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་མིག་ཀུན་རྫོབ་པ་ག་ལ་ཡོད། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང༌། གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བཟློག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པའི་མིག་གི་སྤྱི་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་འདི་ལན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྐབས་འདིར་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་གདུལ་བྱར་གྱུར་ནས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དབུ་མ་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་ཉོན་ཅིག སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་བས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལེགས་ལྡན
Chinese
当执着于非存在为存在之时，则对于不颠倒之所知，以及在名言事物上存在的少分意义，又怎能成为对境呢？在不颠倒之识的境上，容许不颠倒之所知显现的状况下，如同盲人未见的毛发等，中观师以不颠倒之识，也不增益为非真实，于彼时，如是不颠倒之理智，以其不增益所知非有为有之故，彼智慧于真实中，又怎能有成为内处世俗，非有而显现的毛发般的少分意义之对境呢？眼等胜义谛，也不应安立为有法，以名言、理智、圣者之智三者皆不成立之故。以不颠倒之识，二谛所摄之有法不成立之故。（119b） 论师云：他人若以现见等量，能见及少分事物之基，则于彼基之上，成立空性与无我之法，或遮遣不空与有我之法，见及如是破立，龙树不做，故我无有诤论。如是说。因为刚刚所说，如此识与所识不颠倒与不颠倒各异之故。不颠倒之真实性，观察之理智的状况，于彼真实中，以境之周遍是不颠倒之故，彼之周遍所遍，成为有法，内处眼世俗，又怎能有呢？以此之故，基不成立的宗之过失，以及基不成立的因之过失，是不可避免的，因此说执着彼为共同成立的眼之总相为有法，此说不成立，故说不成立，此非是回答。此时，成为释迦王所化之弟子，所有随行大中观师月称的中观师们，请听我说。大论师月称对大论师具善说：
English
When clinging to non-existence as existence, how can there be an object for non-inverted knowledge, or even a small part of the meaning that exists in nominal entities? In the realm of non-inverted consciousness, allowing the manifestation of non-inverted knowables, just as a blind person does not see hair, etc., even when a Madhyamika does not impute non-reality with non-inverted consciousness, in that case, such non-inverted reasoning, because it does not impute the knowable as existing when it does not, how can that wisdom, in reality, have even a small part of the meaning of hair-like objects that appear as conventional inner sources, but do not exist? Eyes, etc., the ultimate truth, should not be established as subjects, because they are not established by the three: convention, reason, and the wisdom of the noble ones. Because the subject encompassed by the two truths is not established by non-inverted consciousness. (119b) The teacher said: If others, with valid cognition such as direct perception, can perceive some basis of things, then on that basis, establishing the Dharma of emptiness and selflessness, or refuting the Dharma of non-emptiness and self, seeing such affirmation and negation, Nagarjuna does not do, so I have no dispute. Thus it is said. Because of what was just said, thus the consciousness and the knowable, non-inverted and non-inverted, are different. The reality of non-inversion, the state of reasoning that examines it, in that reality, because the pervasiveness of the object is non-inverted, how can its pervaded, becoming a subject, the conventional inner source of the eye, exist? For this reason, the fault of the subject not being established, and the fault of the reason not being established, are unavoidable, therefore, saying that clinging to it as the general characteristic of the commonly established eye as a subject, this saying is not established, so saying not established, this is not a response. At this time, having become disciples of the Shakya King, all the Madhyamikas who follow the great Madhyamika Chandrakirti, please listen to me. The great teacher Chandrakirti said to the great teacher Lektan: