Tibetan
་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་ལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ངེས་སོ། ། གཞན་དུ་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་སྐད་ཅིག་པའམ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་པ་ཤར་པ་གཞན་གྱི་ལུང་ལས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བདེན་དུ་མེད་པའི་ལེགས་བཤད་རྒྱ་ཆེར་ཡོད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཆོག་གོ།།མདོར་ན། གལ་པོ་ཆེ་ལ་ཡང་ཡང་སྐྱོར་བའི་དཔེས་ཐལ་འགྱུར་བས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་བྱིས་འཕགས་གང་གིས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དངོས་ཆོས་ལ་འདི་ལྟར་དམ་(༡༠༡བ) བཅའ་དང་གཏན་ཚིགས་འགོད་པར་བྱ་མེད་པས། ལུགས་འདི་ལ་ཕྱོགས་གང་ཡང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་གཞན་དག་གིས་ཁྱོད་ནི་གང་ཡང་དམ་མི་འཆའ་བའི་ཕྱིར། དམ་བཅའ་མེད་པ་བརྗོད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་ནན་གྱིས་བཀྲིས་ནས་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་དམ་བཅར་སོང་ངོ་ཞེས་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཆེས་མང་དུ་བྱུང་མོད། ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་ཆོས་ཀྱི་གཞི་འགར་ཡང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྒྲ་རྟོག་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དོན་མེད་ཀྱང༌། གཞན་དག་གི་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་སྐུར་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་གཞན་ངོར་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པའི་སླད་དུ་སྒྲ་རྟོག་གི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་ཀྱི། དེའི་ཚེའང་ཁོ་བོས་གང་དུའང་དམ་མི་འཆའ་བ་ཉིད་ཀྱིའོ་ཞེས་བསམས་པ་སྟེ་ཡིད་ལ་རྒྱུ་བ་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། དམ་བཅའ་མེད་པ་དམ་བཅར་བརྗོད་པར་ཅི་ལྟར་ཐལ། འོ་ན་ཁྱེད་ཅག་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རང་ལུགས་འཇོག་རྒྱུ་མ་བྱུང་བས་གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། དེ་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡོད་ན་ཐལ་འགྱུར་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཡང་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་མཚུངས་ལ། དེ་སྐྱེ་ན་ཐལ་འགྱུར་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་ཞིག་སྒྲ་རྟོག་གི་དམ་མི་བཅའ་ཀ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འརྗོད་འདོད་ཡོད་ཀྱང༌། རང་གི་ལོག་པར་རྟོག་པའི་དམ་བཅའ་བ་མེད་ན་ཅི་སྟོ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཐལ་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའམ། ཡང་ན་རྣམ་གསལ་གྱི་དཔེ་མིག་དང་ལྡན་པས་མིག་ཐུར་གྱིས
Chinese
是为了表达所有的意义，想要表达的是所有能起作用的事物。因此，能起作用的事物必定是刹那性的。否则，次第和单独都不能起作用。如果说有补特伽罗是刹那性的或者不是刹那性的，那本身就是无自性的。就像虚空中的花朵等一样，不需要造作就能成立。文中这样说到。因此，自续派东方派虽然在其他论典中也有很多关于世俗谛以世俗谛自己的相成立，而非真实成立的善说，但可以省略不谈。总之，就像重要的事要反复强调一样，对归谬论者来说，无论凡夫还是圣者，以量成立的任何事物，都不应该这样立宗（101b）和安立理由。因为这个宗派不执着任何一方，所以其他人会强烈地指责你说：“因为你什么都不承诺，所以会陷入不承诺的过失。”然后他们会指责说：“这样一来，那本身就变成了一种承诺。”这种情况非常多。然而，我们已经理解到，任何事物的基都不会以量成立，因此，对那些声音和分别念的表达是没有意义的。但是，为了消除其他人关于有无的诽谤，为了向他人表达破斥，我们会以声音和分别念的表达意愿来进行表达。即使在那时，我也认为自己什么都没有承诺，甚至连想都没有想过。那么，怎么会陷入不承诺变成承诺的过失呢？如果说，你们没有成立以量成立的自宗，那么就不会产生破斥他人的归谬论，因为没有表达意愿的分别念。如果说有表达意愿的分别念，那么归谬论的反方宗也同样会产生表达意愿的念头，如果产生，那么归谬论的反方就不得不以声音和分别念来承诺，是这样吗？不是这样的，即使为了消除他人的邪分别念而有表达意愿，但如果没有自己邪分别念的承诺，那又有什么用呢？例如，归谬论者说出理由和例子，或者，就像具有明亮眼睛的人用拨眼器一样。
English
It is to express all the meanings, and what is intended to be expressed is all things that can function. Therefore, the ability to function must be momentary. Otherwise, sequence and singularity cannot function. If it is said that a person is momentary or not momentary, then it is itself without self-nature. Just like flowers in the sky and so on, it can be established without fabrication. It is said in the text. Therefore, although the Svatantrika-Sharpa school also has many good explanations in other treatises about the conventional truth being established by its own characteristics, but not truly established, it can be omitted. In short, just like important things should be emphasized repeatedly, for the Prasangika, no matter ordinary people or sages, for any object established by valid cognition, one should not establish the thesis (101b) and reason in this way. Because this school does not cling to any side, others will strongly accuse you, saying, "Because you do not commit to anything, you will fall into the fault of not committing." Then they will accuse you, saying, "In that case, that itself becomes a commitment." This situation happens very often. However, we have understood that the basis of any object will not be established by valid cognition, therefore, expressing those sounds and concepts is meaningless. However, in order to eliminate the slander of others about existence and non-existence, and in order to express refutation to others, we will express with the intention of expressing sounds and concepts. Even at that time, I thought that I had not committed to anything, and had not even thought about it. So, how can one fall into the fault of not committing becoming a commitment? If you say that you have not established your own school established by valid cognition, then the fallacy of refuting others will not arise, because there is no conceptualization of the intention to express. If there is a conceptualization of the intention to express, then the opposite thesis of the fallacy will also generate the thought of the intention to express, and if it arises, then the opposite of the fallacy will have no choice but to commit to sound and conceptualization, is that so? It is not so, even if there is an intention to express in order to eliminate the wrong conceptualizations of others, but if there is no commitment to one's own wrong conceptualizations, then what is the use? For example, the Prasangika states the reason and example, or, like a person with bright eyes using an eye opener.
Tibetan
་ལིང་ཐོག་གིས་བཀབ་པའི་གཞན་གྱི་མིག་འབྱེད་འདོད་ཡོད་ཅིང༌། འབྱེད་ཀྱང་མིག་ལྡན་(༡༠༢ན) རང་ཉིད་ཀྱི་མིག་འབྱེད་འདོད་ཡོད་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། ། ཡང་དམ་བཅའ་མེད་པ་དམ་བཅར་འགྱུར་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་སྙམ་པ་དེ་ལུག་ལྟར་ལྐུགས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མེད་དགག་དེ་ཀ་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཆར་མ་བབ་པ་དེ་ཀ་ཆར་བབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་སུ་བླུན་པོ་དེ་དག་རེ་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། གཉིས་པ་ཐལ་རང་གྱེས་ནས་ཕན་ཚུན་རྩོད་པ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ནི། རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་དུ། བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་དེ་འདིར་ཚིག་ཚོགས་ལ་མ་འཛེམ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་ངག་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་གྱིས། ༡ སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན། གཞན་ཡང་རྟོག་གེ་པ་འདིས་ཞེས་པ་ནས་དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་གྱིས། ༢ ལེགས་ལྡན་རང་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་པར་བསྟན། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་པ་ནས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་ཆོག་གོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས། ༣ ཟླ་བ་རང་ཉིད་ལ་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ལུགས་འགོད་པ། དེ་ལ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པ། དེ་མི་འཐད་པར་ཟླ་བས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་བདག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་དགོས་པ་མེད་དོ། ། ཅི་སྟེ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་ནི་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་(༡༠༢བ) གསུངས་སོ། །འདིའི་དོན་ལ་སྔ་རབས་པའི་ཡི་གེར། སློན་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་པ་རང་རྒྱུད་དུ་བཀོད་ཀྱང་རུང་ཐལ་འགྱུར་དུ་བཀོད་ཀྱང་རུང༌། གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་དམ་བཅའ་རྣལ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་འཇོག་པའི་དམ་བཅའ་རྣལ་མ་མ་ཡིན། དེ་ལ་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་བདག་སྐྱེ་འདོད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་དཔེ་རྟགས་གསལ་གསུམ་བཟུང་ལ། ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་བྱུང་ཡང་རྟགས་མ་ཡིན
Chinese
就像用眼翳遮蔽，想要打开别人的眼睛，即使打开了，有眼睛的人自己也不需要想要打开眼睛一样。又如果认为没有誓言会变成誓言，那么这样认为就像羊一样愚蠢。这样一来，无遮就会变成非遮，不下雨就会变成下雨等等，那些愚人为什么不会期望呢？第二，分别自续和应成之后，是如何互相辩论的呢？根本的解释《明句论》中说：在遮止我生的场合中出现的，在这里不要顾忌词句繁多，要说出来。其中，从“导师佛护”到“导师也没有说结合的语言”之间，1、显示了导师佛护没有过失。另外，从“这个论师”到“没有那样说”之间，2、显示了善护自己有违背承诺的过失。如果“其他的随行比量”到“非常广说也可以”之间，3、显示了月称自己没有违背的过失。第一，安立佛护的宗派，对此，善护作者说了破斥，月称说了那不合理。第一是，导师佛护也说：事物不是从我产生的，因为它们的产生会变成无意义的，并且会变成非常过分的。对于事物自身就存在的事物来说，也不需要再次产生。如果存在也产生，那么永远不会变成不产生。这样说了。对于这个意义，古代的文字中说：导师佛护说，事物不是从我产生的，这句话，安立为自续也好，安立为应成也好，是破斥他人的真实的誓言，但不是安立中观宗自己宗派的真实的誓言。对此，对于外道数论派想要我生，则会成为产生无意义和没有穷尽的过失。因为存在。就像显现的瓶子一样。不能允许，因为在那里面承诺了。那些，是执持例子、理由、确立三者。虽然出现了两次“因为”这个词，但不是理由。
English
Just as wanting to open the eyes of others covered with cataracts, even if opened, those with eyes themselves do not need to want to open their eyes. Furthermore, if one thinks that a vowless state will become a vow, such thinking is as foolish as a sheep. In that case, non-affirming negation would become affirming negation, and not raining would become raining, etc. Why wouldn't those fools expect such things? Secondly, how did the Svatantrika and Prasangika schools debate each other after separating? In the root commentary, the Clear Words, it says: What appears in the context of refuting self-origination should be stated here without hesitation about the abundance of words. There, from "The teacher Buddhapalita" to "because the teacher did not speak the words of combination," it shows that 1. the teacher Buddhapalita has no fault. Furthermore, from "this logician" to "because he did not say that," it shows that 2. Lekden (Skt. Bhavyakirti) himself has the fault of contradicting his own commitments. From "if it is another's inference" to "it is permissible to elaborate extensively," it shows that 3. Chandrakirti himself has no fault of contradiction. First, establishing the system of Buddhapalita, to which Lekden (Skt. Bhavyakirti) states refutations, and Chandrakirti states that it is unreasonable. The first is: The teacher Buddhapalita also said: Things do not arise from themselves, because their arising would become meaningless, and it would become extremely excessive. For things that already exist in their own nature, there is no need for them to arise again. If they exist and also arise, then they will never become non-arising. Thus he spoke. Regarding the meaning of this, in the writings of the ancients, it is said: The teacher Buddhapalita said, "Things do not arise from themselves," whether stated as Svatantrika or Prasangika, it is a genuine vow to refute others, but it is not a genuine vow to establish the Madhyamaka's own system. To this, for the Samkhya heretics who want self-origination, it would follow that origination is meaningless and endless. Because it exists. Like a manifest pot. It is not permissible to assert this, because it is asserted in that very thing. "Those" refers to holding the three: example, reason, and establishment. Although the word "because" appears twice, it is not a reason.