Chinese
是为了去除，如是说：若对这些事物进行分析，则彼之自性与事物相比，无法在他处寻得，因此对世俗的言说不应进行分析。如是说，你们就像盗贼杀了富人后将尸体藏匿无踪一样。因此，当此派别说这是寻找彼之理时，彼及其寻找之相、法等，且莫说以名言量成立，彼时，对世间世俗之法的一切，都应针对辩论者，以分析彼之理的方式，在名言中进行破斥，但在胜义中则未作任何破立。因此，那时应安住于远离一切破立戏论之中。如论师月称在《入中论》中说：破立二者皆是破，于实事中无有破立，如是串习若能成，则将获得圆满。因此，这位论师在世间，对于世间人自己所称的现量、比量，只是以不作观察、感到愉悦的方式进行随述，并将其作为寻找彼之破立的(98a)依据。然而，在寻找彼之时，若以世间世俗之相、法等名言量，为了辩论者而于辩论者共同显现中进行成立，则不应安立如是成立之相、法、义三者，此法则是其他中观派所没有的，是安立为应成派的无与伦比之法。若说彼处现量等相违，则说：不是的，我未曾遮止未经观察而感到愉悦的，仅仅是为了成立名言，并非是宗和因。如是说。因此，雪域藏地的应成派大师库多德在《论理铁钩》中说：虽无量，然以承诺及相违，遣除自他之邪分别。仅于邪分别之邪谬，名言称之为彼之决定。等等说了许多，其所执之义也仅限于此，并对法称、陈那、名称的应成和能立之量的论式作了许多破斥，这也是因为在此中观论者宣说之时，将有戏论的破立、自性真实承认为二谛之实相。
English
It is for the sake of removing, as it is said: If these things are analyzed, then the self-nature of that cannot be found elsewhere compared to the thing itself, therefore one should not analyze the worldly expressions. As it is said, you are like thieves who kill a rich man and then hide the corpse without a trace. Therefore, when this school says that this is the reason for searching for that, let alone the fact that the characteristics, dharmas, etc. of that and the way of searching for it are established by conventional valid cognition, at that time, for all the worldly conventional dharmas, one should, in relation to the debater, refute them in terms of conventional expressions by analyzing the reason for that, but in the ultimate sense, no affirmation or negation is made. Therefore, at that time, one should abide in being free from all the elaborations of affirmation and negation. As the teacher Chandrakirti said in the "Entering the Middle Way": Both affirmation and negation are negation alone, in reality there is no affirmation or negation, if one becomes accustomed to this, one will attain perfection. Therefore, this teacher, in the world, for the direct perception and inference that worldly people themselves call, just follows and narrates in a way that does not investigate and feels pleasant, and uses it as the basis for affirming and negating the search for that (98a). However, when searching for that, if the characteristics, dharmas, etc. of worldly convention are established in the common appearance of the debater for the sake of the debater by means of conventional valid cognition, then one should not establish the three aspects of the characteristics, dharmas, and meanings that are established in this way, this dharma is not found in other Madhyamikas, it is an unparalleled dharma that is established as a Consequentialist. If it is said that direct perception and so on are contradictory there, then it is said: No, I have not prevented what is not investigated and feels pleasant, it is only for the sake of establishing conventional expressions, it is not the subject and reason. As it is said. Therefore, the great Consequentialist master Khu Mdo-sde of the snowy land of Tibet said in the "Logical Iron Hook": Although there is no valid cognition, by commitment and contradiction, it eliminates the wrong conceptions of oneself and others. Only for the falsehood of wrong conceptions, the expression is called the determination of that. And so on, he said a lot, and the meaning he held was limited to this, and he made many refutations of the formulations of valid cognition of consequence and refutation of Dharmakirti, Dignāga, and Nāma, which is also because, when this Madhyamika speaks, he considers the affirmation and negation with elaboration, self-nature, and truth to be the reality of the two truths.
Tibetan
་འགོག་པར་རིགས་ཀྱང་དབུ་མའི་དེ་ཉིད་འཚོལ་བ་ན། དབུ་མ་པས་ལུགས་དེའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་དེ་གཞན་ལ་གྲགས་སུ་བྱས་ནས་རང་གི་ཐལ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ངག་དེ་ལྟར་ཡེ་འགོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཚིག་གསལ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཚད་མ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་ལས་རྟོགས་ཞེས་ཁོང་ནས་དོགས་པ་བསླངས་ཏེ་བརྩད་པ་ན། ལན་ནི། ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ནི། (༩༨བ) དེ་ཚད་མ་ལས་སྐྱེས་པའམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིར་མ་ངེས་པ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་བལྟོས་ཤིང༌། དེའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཚེ་རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ངེས་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འབྲེལ་པ་ཅན་གཞན་ལ་མ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་བོང་བུའི་རྭ་རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་དག་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད། ཅེས་འབྱུང་ལ། འོ་ན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་རང་ལུགས་ལ་རྣམ་པར་མི་གཞག་ན་བདག་སྐྱེ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་དམིགས་ཞེས་དོགས་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ། ངེས་པར་གྱུར་པའི་ངག་འདི་ནི་རང་ལ་གྲུབ་པའི་འཐད་པའི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡོད་ཀྱི། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་རིགས་པ་མི་མངའ་འམ་ཞེ་ན། ཡོད་པའམ་མེད་པ་འདི་སུས་སྨྲས། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་ཅང་མི་གསུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ལ་འཐད་པ་དང་འཐད་པ་མ་ཡིན་པ་མངའ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དག་ལ་སྤྲོས་པ་མངའ་བར་ག་ལ་འགྱུར། ཞེས་སོ། །འོ་ན་འཕགས་པས་དེ་ཉིད་འཚོལ་བའི་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རིགས་པས་ནི་ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་མི་མཛད་ན་དེ་ཐབས་ཅི་ཞིག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད་ཅེ་ན། འཕགས་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་འཐད་པ་མ་གསུངས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གྲགས་པ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་ལྟར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་དེ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད་དོ་ཞེས། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་རྣམས་འཐད་པ་གསུང་(༩༩ན) བར་མི་མཛད་ན། ད་ནི་ཅི་ཞིག་གིས་འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད་ཅེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་འཐད་པ་མི་གསུང་གི། འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་འཐད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད་དོ། །ཞེས་སོགས་ཚིག་གསལ་དུ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་ཆོས་རིགས་ཤེས་དང་ཐ་སྙད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་རང་ལུགས་ལ་རྣམ་པར་མ་གཞག་པར་དེ་ལྟར་དངོས་སྨྲ་བས་རང་ལུགས་ལ་རྣམ་གཞག་རྒྱ་ཆེར་བྱས་པ་དེ་མི་འཐད་པར་འབྱམས་ཀླས་སུ་བཤད་པ་དེ་དཔལ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་དཔོན་སློབ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པས་ཐུགས་ལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་དེ་སྐོར་གྱི་འགྲེལ་ཚིག་དེ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་གསུང་མིན་ནོ་ཞེས་རྗེ་དབང་པོ་ཆེས་བྲན་གྱི་ཚིག་ལ་མི་ཉན་པ་ལྟར་འགྲེལ་ཚིག་དེའི་དོན་ཁྱི་སྐྱུར་ཕག་སྐྱུར་ལ་གཏོང་བ་གང་ཡིན་ཅེས་བསམ་དགོས་པར་སྣང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་རང་རྒྱུད་པས་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པས་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དམ། ཡུལ་གྱི་སྡོད་ལུགས་ནས་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་དེ་དེ་ལྟར་མ་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མས་རྙེད་པའི་དོན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྲོལ་ཆེན་དང་པོར་འབྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ནི་དེ་ལྟར་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་གསུང་ན། དེ་ལྟར་གསུངས་སོ་ཞེས་གཞི་མེད་ཀྱི་སྐུར་འདེབས་ཆེན་པོ་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡ་ང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་ཆོས་རང་མཚན་དུ་ཡོད་ན། རྟོག་གེ་འབར་བར། ཀུན་རྫོབ་བཏགས་པ་(༩༩བ) དངོས་པོ་ཙམ་དུ་ནི་ཡོད་དེ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཇི་སྐད་དུ། སྲིད་གསུམ་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་དུ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཡོད་མ་ཡིན། །བཏགས་ལ་དངོས་པོ་དངོས་ཉིད་དུ། །ངན་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་འདི་ཇི་ལྟར་འཆད་པར་བྱེད། དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གྲུབ་དགོས་སམ་མི་དགོས། མི་དགོས་ན་དངོས་པོ་ཡུལ་གྱི་རང་ངོ་ནས་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར། དགོས་ན་དེར། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་སོགས་འདུས་བྱས་ཉིད་ཀྱིས་ན། །མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་ཉིད་མི་རིགས། །འདུས་བྱས་ཡིན་ཕྱིར་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་དེ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མ
Chinese
即使要遮止，在寻求中观的那个真如时，如果中观派将该宗的破立之理向他人宣扬，并说不应如此全然地提出自己的过失和成立之语，那就太过分了。特别是《明句论》中，如果对方提出疑问，无生是从有量还是无量中证悟的？回答是：应当如何说呢？如果我等有所谓的“确定”，(98b) 那么它不是从量产生的，就是从非量产生的，但实际上并非如此。为什么呢？因为如果这里有不确定，那就依赖于它，并成为它的对治。当某时我等没有不确定时，怎么会有与此相违的确定呢？因为它不依赖于其他相关的事物，就像驴子的角有长有短一样。当没有确定时，为了成就什么，而要完全证悟量呢？如是说。那么，如果不在自宗中安立成立的量，如何能观见我无生呢？对此疑问，如是说：这个确定的言语，是以在自己成立的道理之门而对世间人说的，但对圣者们则不然。难道圣者们没有道理吗？谁说了有或没有？圣者们对胜义谛是不说的，因此，对于那些不具有道理和非道理者，怎么会有戏论呢？如是说。那么，圣者们在寻求那个真如的时候，如果不以世俗法的名言量成立的道理来成立甚深的真如，那他们用什么方法来证悟呢？圣者们虽然没有说以世间世俗量成立之门来成立那个真如的道理，但他们会如世间人所说的那样接受世间世俗的声名，从而证悟那个真如，如是说：如果圣者们不说道理，(99a) 那么现在世间人又用什么来证悟胜义谛呢？圣者们是不说世间的名言道理的。ུང་གི། 然而，为了让其他人理解在世间广为人知的道理，（佛陀）应允并亲自使世间领悟。等等，在词句清晰中说，世俗的实法，无论理智和名言等任何量，都没有在自宗上进行如是安立，而实事论者却在自宗上广泛地进行安立，并广泛地宣说这种不合理之处，难道宗喀巴大师师徒及其追随者们没有领会吗？或者，关于这方面的注释，难道不是吉祥月称的教言吗？正如至尊不听奴仆的言辞一样，将注释的意义扔给狗和猪，这到底是怎么回事，需要思考。特别是，自续派说，法等以法自身的体性，或者从境的住法上成立，并且如此成立之法，是承认由不误解的量所获得的意义，如果这样说，那么最初开创自续派大传统的大学者善护，也不会在梦中如此说，如此宣说，却进行毫无根据的巨大诽谤，有什么必要呢？诽谤圣者难道不可怕吗？因此，如果世间世俗的实法以自相存在，那么在《理智燃烧》中说：世俗安立（99b）仅仅是事物存在，如善逝所说：三有仅仅是安立，不是事物的自性存在。对于安立，恶分别者们却认为是真实的事物。这是如何解释的呢？如果事物以自身的体性成立，那么基上需要以体性的自性成立吗？如果不需要，那么事物就不会从境的自性上以自相成立。如果需要，那么在那里，如所说：生等有为法本身，体性不是基本身。因为是有为法，因为是所知，所以就像其他一样。所说的是，生等这些成为有为法的体性，因此不应该是蕴等基的体性，因为是有为法，并且因为是所知，生等
English
Even if one wants to refute, when seeking the suchness of the Middle Way, it would be too extreme if a Madhyamika were to publicize the method of refutation and establishment of that school to others, and say that one should not completely present one's own faults and words of establishment in that way. Especially in the Prasannapadā, if someone raises a doubt, from which of the existent or nonexistent is the unborn realized? The answer is: How should it be said? If we were to have something called "certainty," (98b) it would either arise from valid cognition or from what is not valid cognition, but it is not the case. Why? Because if there is uncertainty here, then it depends on it, and becomes its antidote. When we do not have uncertainty, how could there be certainty that contradicts it? Because it does not depend on other related things, just like the horns of a donkey being long or short. When there is no certainty, for the sake of accomplishing what, are valid cognitions fully realized? It is said. So, if the valid cognition that establishes that is not established in one's own system, how can one perceive the self as unborn? To this doubt, it is said: This word of certainty exists for the world through the door of reason established in oneself, but not for the noble ones. Do the noble ones not have reason? Who said there is or is not? The noble ones do not speak of the ultimate truth, therefore, how could those who do not possess reason and non-reason have elaboration? It is said. So, when the noble ones are seeking that suchness, if they do not establish the profound suchness with the reasoning of conventional phenomena established by name and measure, then by what method do they realize it? Although the noble ones do not speak of the reason for establishing that suchness through the door of worldly convention established by measure, they accept the worldly convention as it is spoken by worldly people, and thus realize that suchness, as it is said: If the noble ones do not speak of reason, (99a) then how do worldly people realize the ultimate truth? The noble ones do not speak of the reason of worldly terms.
English
ung gi. However, in order for others to understand the reason that is widely known in the world, (the Buddha) agreed and personally made the world understand. Etc., in the clear words, the conventional real phenomena, no matter what kind of valid cognition, such as reason and terminology, have not been established as such in one's own system, but the realists have widely established them in their own system, and widely declare this unreasonableness. Didn't the great Tsongkhapa master and disciples and their followers understand this? Or, is the commentary on this not the teaching of glorious Chandrakirti? Just as the Lord does not listen to the words of a servant, what is the point of throwing the meaning of the commentary to dogs and pigs? It seems necessary to think about it. In particular, the Svatantrika says that dharmas, etc., are established by the nature of the dharma itself, or from the way the object resides, and that what is established in this way is to accept the meaning obtained by the valid cognition that does not misunderstand. If this is the case, then the great scholar Sthiramati, who first established the great tradition of Svatantrika, would not say so even in a dream. To say that he said so, but to make a huge unfounded slander, what is the need for it? Isn't it terrible to slander the noble ones? Therefore, if the worldly conventional real phenomena exist as their own characteristics, then in the Blaze of Reasoning it says: Conventional establishment (99b) Only things exist, as the Sugata said: The three realms are only established, They do not exist as the nature of things. For the established, evil discriminators think of them as real things. How is this to be explained? If things are established by their own characteristics, then does the basis need to be established by the nature of the characteristic? If not, then things will not be established as their own characteristics from the nature of the object. If it is necessary, then there, as it is said: Birth, etc., are conditioned by themselves, The characteristic is not the basis itself. Because it is conditioned, because it is knowable, So it is like something else. What is said is that birth, etc., become the nature of conditioned things, so it should not be the nature of the basis of aggregates, etc., because it is conditioned, and because it is knowable, birth, etc.