Chinese
是的，通达显宗和密宗，并且所有不颠倒其相状的事物，都承认唯识宗以自相成立的胜义谛的体性。而自续派则从未说过内外诸法显现的这些相状，是以自相（90b）成立的真实事物。因为这些法都只是安立为世俗虚假之法。那么，前代人那样说，是为了遮止自续派说这些法在世俗中以世俗量成立，从而进行双方的破立是合理的。而且，由于显密宗派说有量和所量是自证的，因此，量经和释量论必定会产生，大自在菩提精进在《理饰光明》等中对此进行广泛的破斥也是非常合理的。为了遮止量和所量是自证的，大学者龙树也详细地破斥了十六种论议的词义。那么，应成派在世俗中，即使世俗法不是以世俗量成立的，也广泛地宣说世俗的安立。那么，在世俗中，世俗的业因果和系缚解脱等也说是完全没有吗？不是这样说的。因为就像那些追求增上生和决定胜的圣人，在未经观察的情况下如何进行世俗的安立一样，我也是在那里这样说的。那么，在世俗的业因果没有成立的情况下，安立世俗的业因果是不合理的吧？不相违，因为即使没有成立，也那样做，以及不那样做的各种法的行相，在世间是公认不欺骗的，并且在经验上，在名言颠倒的境界面前（91a）似乎无法否认。如是说，大德佛护说：为了世间的名言，一切真实也非真实，真实也非真实。如此，薄伽梵也说：凡是世间认为有的，我也说是有；凡是世间认为没有的
English
Yes, understanding both Sutra and Tantra, and acknowledging that all things whose aspects are not mistaken are established as the ultimate truth by their own characteristics, according to the Mind-Only school. However, the Svatantrika school never stated that these phenomena appearing as internal and external objects are truly established by their own characteristics (90b). This is because these phenomena are only established as conventional, false phenomena. So, the reason why earlier scholars said that is to prevent the Svatantrika school from saying that these phenomena are established in the conventional realm by conventional valid cognition, and thus engaging in refutation and establishment from both sides is reasonable. Moreover, since the Sutra and Tantra schools say that valid cognition and the object of valid cognition are self-validating, the Sutra on Valid Cognition and the Commentary on Valid Cognition will inevitably arise. The great master Bodhicitta-tsondru's extensive refutation of this in works such as the Ornament of Reasoning and Light is also very reasonable. To refute that valid cognition and the object of valid cognition are self-validating, the great master Nagarjuna also thoroughly refuted the sixteen categories of philosophical terms in detail. So, if the Prasangika school extensively speaks of conventional establishments in the conventional realm, even though conventional phenomena are not established by conventional valid cognition, does that mean they say that conventional cause and effect, bondage and liberation, etc., are completely non-existent in the conventional realm? They do not say that. It is because I also speak of it there in the same way that noble beings who seek higher realms and definite goodness make conventional establishments without investigation. So, is it unreasonable to establish conventional cause and effect when conventional cause and effect are not established? It is not contradictory, because even though it is not established, doing it that way and not doing it that way are various ways in which phenomena operate, which are known to be unfailing in the world, and in experience, it seems undeniable in the face of the delusion of language (91a). As it is said, the great elder Buddhapalita said: For the sake of worldly conventions, all is true and not true, true and not true. Likewise, the Bhagavan also said: Whatever is known to exist in the world, I also say exists; whatever is known to not exist in the world,
Tibetan
པ་དེ་ང་ཡང་མེད་པར་སྨྲའོ། ། ཞེས་གསུངས་པས། དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་ན་གང་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་གྲགས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡང་དག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། གྲོང་མི་གཉིས་ཤིག་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ལ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དོང་བ་ན། ལྟད་མོའི་ཕྱིར་ལྷ་ཁང་དུ་ཞུགས་ནས་རི་མོ་ལྟ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། དེ་ན་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ལག་ན་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་ཐོགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུའོ། །ལག་ན་འཁོར་ལོ་ཐོགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལོག་པར་བཟུང་སྟེ། ལག་ན་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་ཐོགས་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའོ། །ལག་ན་འཁོར་ལོ་ཐོགས་པ་ནི་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུའོ་ཞེས་དེ་གཉིས་རྩོད་པ་ན། ཉེ་འཁོར་ན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིག་འདུག་པའི་གན་དུ་དོང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་རང་རང་བསམ་པ་སྨྲས་པ་དང༌། དེས་གཅིག་(༩༡བ) ལ་ཁྱོད་ཟེར་བ་ནི་བདེན་ནོ་ཞེས་སྨྲས། ཅིག་ཤོས་ལ་མི་བདེན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེས་ཇི་ལྟར་འདི་ན་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་འགའ་ཡང་མེད་ལ། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ཡང་མེད་དེ། འདི་དག་ནི་རྩིག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རི་མོ་བྲིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཤེས་མོད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་འདི་ནི་བདེན་ནོ། །འདི་ནི་མི་བདེན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་རྫུན་གྱི་ཚིག་གི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པར་གཟིགས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས། འདི་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཡང་དག་མིན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་བསྟན་པའོ། །དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་ཁོ་བོའི་ཡབ་མཆོག་རྗེ་བཙུན་རས་པ་ཆེན་པོས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་དེར་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཤེས་ངོ་དེར་བལྟོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་བཞག་ཏུ་ཆུག་ཀྱང༌། དེ་ཙམ་གྱི་ཡོད་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་གོ་མི་ཆོད་དེ། ཆོད་ན་ཡོད་པའི་སྤྲོས་མཐའ་སྤྲོས་མཐའ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ནི་སྤྲོས་བྲལ་(༩༢ན) འཆི་མེད་ཀྱི་གོ་འཕང་འདོད་པ་ལ་ཉེར་འཚོའི་བདུད་རྩི་དམ་པར་གྲུབ་བོ། །ལེགས་པར་བསམ་ན་ཁོ་བོས་ནི་འདི་ལྟར་དུ་གོ་སྟེ། མགོན་པོ་ཀླུའི་རྩ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་ན་དངོས་སློབ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་བྱེད་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཅན་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མས་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་ཞིག་འགོད་མི་དགོས་པ་དང་དགོས་པར་སྨྲ་བ་ལས་ལུགས་སོ་སོར་གྱེས་ཀྱང༌། ཕྱིས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་དེ་དགག་པ་ན། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོ་དང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ནས་བརྒྱུད་པའི་ལྟ་བའི་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་པས་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ནི་དེའི་གྲུབ་པ་ལ་གནས་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་དགག་པ་དེ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ལ་སོང་བའི་དབང་གིས་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་པའི་ཚེ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀས་མཐུན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་སོགས་ངེས་པར་འཛིན་དགོས་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་འདི་བཏང་ནས། དེ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་ཐལ་འགྱུར་བས་ཇི་སྐད་སྨྲ་བ་ལྟར་འཆད་པར་བྱེད་དེ། དེའི་འཆད་ཚུལ་ནི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟེན་ཆོས་ཅན་སོགས་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་མཐུན་སྒྲུབ་མི་སྲིད་དེ། དབུ་མ་པས་གཞི་གཅིག་ལ་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚད་མས་བདེན་པ་འགོག་པ་དང༌། དངོས་སྨྲ་བས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་བདེན་པར་ཞེན་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་སོགས་ཇི་ལྟར་བཞག་སྙམ་ན། སྣང་ལོག་དང་བཏགས་ལོག་གི་ཀུན་རྫོབ་མ་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དོན་དམ་བདེན་པར་ཁས་བླངས་ཤིང༌། (༩༢བ) དབུ་མ་པ་སྤྱི་ལ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྡ་བྱས་པའི་མཁས་པ་ནས་གནག་རྫིའི་བར་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཤེས་ངོར་
Chinese
也说那个我也不存在。这样说了。因此，在进行世间言语的时候，世间认为真实的东西，世尊也说是真实的。世间认为不真实的东西，世尊也说是不真实的。世间认为是真实和不真实的东西，世尊也说是真实和不真实的。例如，有两个村民因为某事前往城市，为了看热闹进入寺庙观看绘画。其中一人说：手中拿着三叉戟的是自在天的儿子。手中拿着轮子的是大自在天。另一个人说：你理解错了，手中拿着三叉戟的是大自在天。手中拿着轮子的是自在天的儿子。两人争论起来。附近有一个遍行者，他们走到他那里，顶礼后各自说了自己的想法。遍行者对其中一人说：你说的是真的。对另一个人说：你说的不真。遍行者虽然知道这里根本没有什么大自在天，也没有自在天的儿子，这些都是画在墙上的画，但由于世间言语的缘故，说这是真的，这是不真的，也不会构成虚妄语的过失。同样，世尊虽然看到诸法自性空，但由于世间言语的缘故，也说这是真实的，这是不真实的，这是真实和不真实的。就胜义谛而言，既非真实也非不真实。那是佛陀所教导的。对于自性空的诸法，如幻术、梦境、阳焰、影像和谷响等，怎么能说是真实和不真实呢？因此，那是诸佛世尊所教导的有和无的本性。
English
It is also said that that self does not exist either. Thus it was said. Therefore, when worldly terms are used, what is known as true in the world, the Bhagavan also said is true. What is known as untrue in the world, the Bhagavan also said is untrue. What is known in the world as both true and untrue, the Bhagavan also said is both true and untrue. For example, two villagers went to the city for some business, and entered a temple to look at paintings for fun. One of them said: "The one holding the trident in his hand is the son of Ishvara." "The one holding the wheel in his hand is Mahadeva." The other one said: "You are mistaken. The one holding the trident in his hand is Mahadeva. The one holding the wheel in his hand is the son of Ishvara." As the two were arguing, they went to a wandering ascetic nearby, prostrated and told him their respective thoughts. The ascetic said to one of them: "What you say is true." To the other he said: "What you say is not true." Although the wandering ascetic knew that there was no Mahadeva or son of Ishvara here, and that these were just paintings on the wall, he said, "This is true, this is not true," due to worldly convention, and it would not be a fault of false speech. Similarly, although the Bhagavan sees that all things are empty of inherent existence, he also says, "This is true, this is not true, this is both true and not true," due to worldly convention. In terms of ultimate truth, it is neither true nor untrue. That is what the Buddha taught. How can one say that things that are empty of inherent existence, such as illusions, dreams, mirages, reflections, and echoes, are true and untrue? Therefore, that is the teaching of the Buddhas, the Bhagavans, about the nature of existence and non-existence.
Chinese
其远离过失，是与一切外道不共的，能明了真实义。如是说。因此，我的父亲至尊惹巴大师说：在世俗中，世俗的业因果由世俗的量成立是不存在的，但那里有如存在般显现的，那个识知，依彼而立名言是可行的。仅凭此存在，并不能理解在二谛中是真实存在的，如果能理解，那存在的戏论边就成了非戏论边。此教言对于想要无戏论(92a)不死果位的人来说，是成就近取命根甘露的。善思之后，我是这样理解的：圣者龙树的根本论典遮止我生时，他的亲传弟子佛护和乐善二人在世俗中，以世俗的法性等世俗的量来驳斥，因此对于正反双方来说，安立一个成立的东西是不需要的，但也有说需要的，由此分成了各自的宗派。后来大学者月称驳斥自续时，拥护乐善论师的寂护论师和智藏也因获得乐善论师传承的见解加持而拥护他，安住于他的成立之上。但由于月称论师的驳斥是针对乐善的，因此当应成派和实事师辩论时，舍弃了正反双方都一致认为必须以量成立法性等的观点，像应成派所说的那样进行解释。他的解释方式是，辩论的所依，法性等，中观派和实事师不可能一致认可，因为中观派以在一个基上，以他称的量来遮止真实，而实事师则以自续的量执着于真实并进行成立。那么，辩论的所依，法性等应该如何安立呢？不是颠倒显现和颠倒假立的世俗，而是世间认为的胜义谛，(92b)对于所有的中观派来说，从学者到牧童，对于未经观察的俱生智识
English
It is free from faults and is uncommon to all non-Buddhists, clarifying the ultimate meaning. Thus it is said. Therefore, my noble father, the great Jetsun Repa, said: In the relative, the cause and effect of the relative, established by the measure of the relative, does not exist, but there it appears as if it exists, that knowing, depending on that, it is permissible to establish a term. However, just by that existence, it is not understood to be truly existent in both truths, if it were understood, then the extreme of existence would become the non-extreme of elaboration. This teaching is the nectar of sustenance for those who desire the state of non-elaboration (92a) and immortality. After careful consideration, I understand it as follows: When the root treatise of the Protector Nagarjuna refutes self-generation, his direct disciples Buddhapālita and Bhāviveka, in the relative, refute with the measure of the relative, such as the nature of the relative, so for both the proponent and opponent, it is not necessary to establish something that is established, but there are those who say it is necessary, and thus they are divided into their respective schools. Later, when the great scholar Chandrakirti refuted the Svātantrika, the scholars Śāntarakṣita and Jñānagarbha, who supported the teacher Bhāviveka, also supported him because they had received the blessing of the view transmitted from the teacher Bhāviveka, and they remained in his establishment. However, because the refutation of the teacher Chandrakirti was directed at Bhāviveka, when the Prāsaṅgikas and the Realists debated, they abandoned the view that both the proponent and opponent must agree on the nature of things established by valid cognition, and explained it as the Prāsaṅgikas said. His way of explaining is that the basis of debate, such as the nature of things, cannot be agreed upon by the Madhyamikas and the Realists, because the Madhyamikas, on one basis, refute reality with the measure of other-knowing, while the Realists cling to reality and establish it with the measure of self-knowing. So, how should the basis of debate, such as the nature of things, be established? Not as the relative of distorted appearance and distorted imputation, but as the ultimate truth that the world acknowledges, (92b) for all Madhyamikas, from scholars to cowherds, to the co-emergent awareness of unexamined minds.