Tibetan
ན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལས་རླུང་ལ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་དྲུག་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་དོན་ལྔའི་རྒྱུ་བ་གཅིག་ཐ་དད་པར་བདེན་པར་མི་གནས་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པར་སྨྲས་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་དག་པའི་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་དུ་མ་འགོག་ཅིང་དག་པའི་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་འབད་ནས་སྒྲུབ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་བ་གཅིག་དང་དུ་མར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་མེད་པས་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་པར་ཐལ། འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་གཅིག་དང་དུ་མར་སྣང་བ་ལྟར་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་ན། འོ་ན་ཁྱོད་རང་གི་འཇིག་རྟེན་པའི་སློབ་མ་མང་པོ་ལ་སྦྱོར་དྲུག་གི་ཁྲིད་བཏབ་ནས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་གྲོས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེས་པ་མང་པོ་ཡོད་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དེ་ཐོངས་ཤིག བློ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་འགལ་འདུ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་(༣༣༢ན) ན་ཡོད་མེད་སོགས་འགལ་བས་སོ་སོར་བདེན་པའི་ཕྱིར། བློ་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། བརྫུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་ཐམས་ཅད་འགལ་འདུ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་ན་ཡོད་མེད་སོགས་འགལ་ཡང༌། སོ་སོར་མི་བདེན་པར་ཡོད་པ་དེའང་མེད་པ་ཡིན་ལ། མེད་པ་དེའང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་སོགས་ལ་སྐྱོན་ཡོན་གྱིས་སྟོང་མི་སྟོང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་དམ་གཞན་སྟོང་གི་བདེན་གཉིས་དེ་སྐྱོན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་ཡོན་ཏན་གྱིས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བདེན་གཉིས་ལ་རང་སྟོང་དང་གཞན་སྟོང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཉིས་ཀའི་གནས་ལུགས་གཞན་སྟོང་ཡིན་ཅིང༌། གཞན་སྟོང་ལ་རང་གཞན་གྱི་བསལ་བཞག་གི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལའང་ཡོད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་དོན་དམ་བདེན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་མིན་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་ཅིང་དོན་དམ་པའི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་མིན་པར་
Chinese
因为安住于彼之故。若不成立，则世间业风为二万一千六百，与智慧之风六百七十五的运行，以一异而真实不安住，应成过。因说不成立之故。若许，则遮止不净之风的诸多运行，并努力成办清净之风的运行，应成无意义。因为彼等之运行显现为一与多的一切皆无，故不真实。具有胜义之境者，法。应成错乱。因为世间者以胜义作为境，于胜义之法显现为一与多，如是不真实之故。若想世间者以胜义作为境是不可能的。那么，请放弃你自己的世间弟子众多，施与六支瑜伽之教导后，以胜义谛作为境的，具有境之智慧的殊胜证悟生起众多之显现的慢心吧。对于心识错乱者，一切显现，法。将成为真实，因为一切世俗皆是矛盾过失具足，因此在其支配下，(332页)若有无等相违，则各自真实之故。对于心识不乱者，一切显现，法。将成为虚假，因为一切胜义皆是矛盾过失不具足，因此在其支配下，若有无等相违，然各自不真实，存在者彼亦是无，无者彼亦是有等之故。二谛等以过失功德而空与不空的差别亦不应理，应成过。因为胜义他空的二谛彼是空过失且不空功德之故。二谛有自空与他空的差别亦不应理，应成过。因为二者之安住皆是他空，且他空无有自他之破立差别之故。有情与佛陀有力等功德的有无差别亦不应理，应成过。因为胜义无为之力等一切功德，有情亦有，且世俗有为之力等，于胜义谛之佛陀亦无之故。轮回涅槃非为平等性亦不应理，应成过。因为世俗之轮回涅槃二者皆不应理，且胜义之轮回涅槃二者无别为一之故。一切法非为平等性
English
Because of abiding in that. If it is not established, then the worldly karma wind is twenty-one thousand six hundred, and the movement of the wisdom wind six hundred seventy-five, as one or different, does not truly abide, it should follow. Because it is said that it is not established. If you accept, then stopping the many movements of impure winds and striving to accomplish the movement of pure winds should become meaningless. Because all the appearances of those movements as one and many are non-existent, therefore they are not true. That which has the object of ultimate truth, the dharma. It should follow that it is mistaken. Because worldly people take ultimate truth as the object, and the ultimate dharma appears as one and many, it is not true. If you think that it is impossible for worldly people to take ultimate truth as the object. Then, please abandon your own worldly disciples, who have given the teachings of the six yogas, and have taken the ultimate truth as the object, and have generated many special realizations of the wisdom of the object, and have the pride of manifestation. For those whose minds are confused, all appearances, the dharma. Will become true, because all conventionalities are contradictory and faulty, therefore under their control, (page 332) if there are contradictions such as existence and non-existence, then each is true. For those whose minds are not confused, all appearances, the dharma. Will become false, because all ultimate truths are non-contradictory and faultless, therefore under their control, if there are contradictions such as existence and non-existence, but each is not true, that which exists is also non-existent, and that which is non-existent is also existent, and so on. The difference between emptiness and non-emptiness due to faults and qualities in the two truths, etc., is also unreasonable, it should follow. Because the two truths of the ultimate other-emptiness are empty of faults and not empty of qualities. The difference between self-emptiness and other-emptiness in the two truths is also unreasonable, it should follow. Because the abiding of both is other-empty, and other-emptiness has no difference between self and other's establishment and refutation. The difference between the existence and non-existence of qualities such as power in sentient beings and Buddhas is also unreasonable, it should follow. Because all the qualities such as the power of the ultimate unconditioned, sentient beings also have, and the power of the conventional conditioned, etc., the Buddha of ultimate truth also does not have. Samsara and Nirvana not being equal is also unreasonable, it should follow. Because both Samsara and Nirvana of the conventional are unreasonable, and both Samsara and Nirvana of the ultimate are inseparable and one. All dharmas are not equal.
Tibetan
མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འགལ་འདུ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པས་ཨ་མཉམ་ཆ་མཉམ་གང་བྱས་ཀྱང་ཆོག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གཉིས་དོན་དམ་དབང་བཙན་ཏེ་གནས་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའི་རྟག་དངོས་ཡིན་ལ། (༣༣༢བ) ཀུན་རྫོབ་དབང་མི་བཙན་པས་གནས་ཚུལ་དུ་མེད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ན་ཤེས་བྱའི་ཕྱེད་ཀྱིས་རྟགས་ཆད་ཀྱི་མཐའ་རེ་རེ་བཟུང་བར་ཐལ། དོན་དམ་བདེན་པས་རྟག་མཐའ་བཟུང་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པས་ཆད་མཐའ་བཟུང་ནས་རྟག་མཐའ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་ལས་འོས་མེད། དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཇོ་ནང་པ་ན་རེ། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པར། གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའོ། །ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་ཞེས་སོགས་འབྱུང་བས་འཁོར་ལོ་བར་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་གསུངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པར་འཁོར་ལོ་བར་པ་ཉིད་ནས་ཀྱང་བཤད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལུང་དེ་དག་གི་དོན་ནི་སྔོན་ཉིད་ནས་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པས། མ་དག་པས་དག་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་འཕྲོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལུང་དེ་དག་གིས་གཟུགས་རྟག་པ་བཀག་ནས་མི་རྟག་པར་མི་སྒྲུབ་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་བཀག་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་མི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེས་ན་སྟོང་ཉིད་དང་སྐྱེ་མེད་སོགས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཟུང་ན་མུ་སྟེགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བས་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་མེད་སོགས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲ་(༣༣༣ན) ཇི་བཞིན་པའི་ངེས་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པའང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ཇོ་ནང་པ་ཆེན་པོ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་ན་རེ། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་ལ་མེད་ཅིང་དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་ལ་ཡོད་པས། དེ་གཉིས་ཡོད་མེད་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བས་
Chinese
不应理，因为就胜义而言，一切法都没有矛盾和过失，所以无论做阿平等还是恰平等都可以。遍布是有，因为世俗和胜义二者，胜义是具力而安住于实况的常实，（332b）世俗是不具力的，因为是无有实况的遍计所执。按照你们的宗派，所知的一半会执著于常断的边，因为胜义谛执著于常边而遣除断边，世俗谛执著于断边而遣除常边。除了承认没有别的选择。这样一来，两个谛就不能在缘起中起作用，因为常法和断法不可能有作用。还有觉囊派说，《五百般若经》中说：“凡是世尊所说的色无自性，无生，无灭，从本以来寂静，自性涅槃，都不是不了义，而是如言取义。”凡是这样说的人，都是外道凡夫，是依于边见的人，我是这样说的。同样，受等也会出现，因此在第二法轮中，所说的一切法自空不是如言取义，第二法轮本身也是这样说的。这些教证的意义，以前怙主龙树已经广为阐述，这是抢夺了以不净驳斥清净的时机，因为世尊的这些教证遮止了色是常法，但并不成立无常，遮止了非空，但并不成立空性。因此，如果将空性和无生等如言取义地执著为它们的自性，就会堕入外道的行列，因此空性无生等也应知是自性空，是如言取义的真实意义。如是说：若无少许非空者，空性亦云何得成？已经善说了。还有觉囊派大师及其追随者说，二谛是他体，因为是他体遮止了一体，因为世俗谛在实义中没有，而胜义谛在实义中有，所以二者有和无不能成为一体。
English
It is unreasonable, because, in terms of ultimate truth, all dharmas are without contradiction and fault, so it is permissible to do either "A-equal" or "Cha-equal." The pervasion exists, because between the conventional and the ultimate, the ultimate is powerful and is the permanent reality that abides in the actual state, (332b) while the conventional is not powerful, because it is a completely imputed entity without an actual state. According to your system, half of the knowable will be grasping at one of the extremes of permanence and annihilation, because the ultimate truth grasps at the extreme of permanence and eliminates the extreme of annihilation, while the conventional truth grasps at the extreme of annihilation and eliminates the extreme of permanence. There is no choice but to accept this. In that case, the two truths will not be able to function in dependent origination, because it is impossible for permanent and annihilated entities to have function. Furthermore, the Jonangpas say, in the "Five Hundred Prajñāpāramitā": "Whatever the Blessed One said about form being without self-nature, without birth, without cessation, peaceful from the beginning, and naturally in nirvāṇa, is not provisional, but is literal." Whoever speaks in this way is an outsider and an ordinary person, relying on a biased view, so I say. Similarly, feelings and so on appear, so in the intermediate turning of the wheel, the teaching that all dharmas are empty of self is not literal, but is taught from within the intermediate turning of the wheel itself. The meaning of these scriptures has already been extensively explained by the Protector Nāgārjuna from the beginning, so this is seizing the opportunity to refute purity with impurity, because these teachings of the Blessed One negate that form is permanent, but do not establish impermanence, and negate non-emptiness, but do not establish emptiness. Therefore, if emptiness and non-birth, etc., are grasped literally as their own nature, one will fall into the camp of the tirthikas, so emptiness, non-birth, etc., should also be understood as being empty of their own nature, which is the true meaning of being literal. As it is said: If there is not even a little bit of non-empty, how could emptiness ever be established? This has been well explained. Furthermore, the great Jonangpas and their followers say that the two truths are different entities, because they are different entities that negate being the same entity, because the conventional truth does not exist in reality, while the ultimate truth does exist in reality, so the two, existence and non-existence, cannot become one.