Tibetan
ད་པ་ནའང་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་མི་བཞག་སྟེ། དེ་ལྟར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་བྱ་བདེན་གཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པས་དབུ་མའི་གསུང་རབ་ལས་མ་དཔྱད་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་གསུངས་ཤིང༌། དབུ་མ་པས་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་ཟློས་ཏེ་སྨྲ་ལ། སྟོན་པས་རང་ལུགས་ཀྱིས་དཔྱད་པ་མིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་འཇུག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་འཐད་ལྡན་གྱི་དཔྱད་པས་ཀུན་རྫོབ་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་ལ་རང་བཞིན་བདེན་པ་མི་འཐད་ཅིང༌། དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ལ་རང་(༣༢༦ན) བཞིན་བདེན་པ་འཐད་དེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་བདེན་རྫུན་གྱི་རང་བཞིན་གཉིས་ལས་བདེན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་དེ་རང་བཞིན་དུ་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཞན་གྲགས་སུ་གསུངས་ལ། སྐབས་དེར་དབུ་མ་པའང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་ཀྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་རྩལ་བསྐྱེད་དེ་དཔྱད་ན་ནི། བདེན་གཉིས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་དེ་རང་ལུགས་ཀྱི་རིགས་པས་གཞན་ཕྱོགས་སུ་སྐྱེལ་བ་དང༌། རང་ལུགས་སུ་འཐེན་པ་འགར་ཡང་བྱ་མ་ནུས་པ་ལས་དེ་ལྟར་བྱེད་ཐབས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་སྤྲོས་པར་སུས་ཀྱང་བསྒྱུར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབུ་མ་པའི་རང་ལུགས་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་སྙད་སྨྲ་བ་ནའང་མི་བརྗོད་ཅེས་ཁ་ལྟའི་འུད་གོག་གི་ལྟ་བ་མཐོ་མཐོ་དང་བཟང་བཟང་པོའི་ཁུར་འདི་མཐུན་གྱི་སྤྱོད་པའང་ལ་ལ་ཞིག་ཞིག་དང༌། ལ་ལ་གྲོལ་གྲོལ་དང༌། ལ་ལ་བཙུན་བཙུན་དུ་སྦྱར་ཏེ་དར་རྒྱས་སུ་སྣང་ལ། ཚུལ་འདི་ནི་དེང་སང་གངས་ཅན་གྱི་ཁྲོད་འདིར་ས་སྐྱ་བཀའ་བརྒྱུད་བོན་རྙིང་མ་གཅོད་ཞི་བྱེད་འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་གུས་པ་ཟླ་མ་མཆིས་པས་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་རྩོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མ་དཔྱད་པར་ཐ་སྙད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་མ་ཟད། གདུལ་བྱ་ཡང་འདི་ཁས་ལེན་པར་གཞུག་ནུས་པས་གཉིས་ཀར་གྲུབ་པར་འཇོག་དགོས་ཏེ། མེའི་ཚ་བ་སོགས་རང་བཞིན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པས་བཅོས་མ་དང་བལྟོས་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེའི་ཚ་བ་སོགས་རང་བཞིན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་(༣༢༦བ) ཡིན་པས་བཅོས་མ་དང་བལྟོས་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེའི་ཚ་བ་ལ་བཅོས་མིན་བལྟོས་མིན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཚ་བ་ལ་སོགས་པར་བཅོས་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཚ་བ་དེ་ལ་བཅོས་མིན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་དངོས་པོའང་ཡོད་པར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནའང་མངོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཀུན་རྗོབ་ཏུ་མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱིས་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་མཐུན་པར་ཡང་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་དུ་མི་རུང་ལ། དོན་དམ་གྱི་རང་བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་མིན་པས་རང་བཞིན་དུ་འཐད་ཅེས་སྟོན་པ་མིན་གྱི། རྟེན་འབྲེལ་ལས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་རྫུན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བལྟོས་ནས་དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་བདེན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་དུ་འཐད་པའང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འཐད་པས་དེར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མིག་སོགས་མིག་གིས་སྟོང་པར་སྨྲས་པས་སྟོང་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བརྗོད་ཀྱི། ནང་གི་བྱེད་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་ཞེས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་སེམས་ཙམ་པའི་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་འདི་པ་དག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་ཟག་ཡོད་སྨྲའི་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་གཞི་གང་ཟག་དང་ཕུང་སོགས་ཆོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱི་རོལ་པས་བརྟགས་པའི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལས་འབྲས་དང༌། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་སོགས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐས་སྟོང་པར་འདོད་ལ། (༣༢༧ན) གང་ཟག་ཁས་མི་ལེན་པའི་བྱེ་སྨྲ་རྣམས་ནི་སྟོང་གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་དུས་གསུམ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། གང་ཟག་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་སོགས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང༌། དེས་སྟོང་པའི་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲའོ། །ཡང་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི། སྟོང་གཞི་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་དང༌། སེམས་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། གང་ཟག་སྨྲ་བའི་སྡེ་པས་བཏགས་པའི་བདག་དང་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་དང༌། བྱེ་སྨྲས། བཏགས་པའི་འདས་མ་འོངས་རྫས་གྲུབ་སོགས་དང༌། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྫས་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་སོགས་ཀྱི་ཀྱང་སྟོང་པར་འདོད། དེས་སྟོང་པའི་རྡུལ་ཕྲན
Chinese
而且，他们也不认为两种真谛都具有自性，因为凡是这样认为的都是错误的，并且所知并非只有一个真谛。这样说实在是太过分了，因为导师在未经过中观论典的分析时，就已宣说了两种真谛的存在，中观派也随之重复宣说。虽然导师并未以自己的宗派进行分析，但在宣说世俗谛与缘起相符时，以他人所认同的合理分析来看，世俗虚假的自性不应具有自性真实，而胜义谛的自性则应具有自性真实。在两者自性中，从真假两种自性来看，相对于真实而言，虚假的自性并非自性真实，这是以他人所认同的方式宣说的。当时，中观派也这样说。然而，如果对此进行深入细致的分析，那么两种真谛无论是有自性还是无自性都无法成立，因此无法以自己的宗派理智将其推向他方，也无法将其拉回自己的宗派，因为这样做是不可能的，因为谁也无法将离戏转化为戏论。因此，在中观派的自宗中，即使在谈论两种真谛的自性时也不应提及，这种口头上的夸夸其谈，以及高高在上、美妙无比的姿态，与一些人的行为相符，有些人松懈，有些人放纵，有些人则装模作样，似乎正在蓬勃发展。如今，在雪域藏区，萨迦、噶举、苯教、宁玛、觉域、希解，乃至在家众，都对此无不敬佩，奉为圭臬，这是毫无争议的。如此一来，空性的自性不仅是导师未经分析就在名言上承认的，而且也能让所化众生接受，因此必须承认两者都成立，因为火的热性等不可能是自性，因为它们是缘起，是造作和观待的。火的热性等不可能是自性，因为它们是缘起(326b)，是造作和观待的。火的热性是
English
Moreover, they do not assert that both truths have inherent existence, because all who assert this are mistaken, and because knowable things are not just one truth. To say this is too extreme, because the Teacher, without analyzing the Madhyamaka scriptures, has stated that both truths exist, and the Madhyamikas also repeat this. Although the Teacher did not analyze according to his own system, when speaking of worldly conventional truth as being in accordance with dependent origination, according to the valid analysis of others, it is not appropriate for the nature of conventional falsehood to have inherent truth, and it is appropriate for the nature of ultimate truth to have inherent (326a) truth. In the nature of these two, from the two natures of truth and falsehood, in relation to truth, the nature of falsehood is not inherently true, as stated in terms of what is accepted by others. At that time, the Madhyamikas also say this. However, if one were to cultivate and analyze this very nature, then neither the existence nor non-existence of inherent existence in the two truths is established, so it is impossible to transfer it to another side with one's own system of reasoning, or to draw it back to one's own system, because it is impossible to do so, because no one can transform freedom from elaboration into elaboration. Therefore, in the Madhyamika's own system, even when speaking of the nature of the two truths, one should not speak of it, and this burden of high and excellent views of verbal boasting is in accordance with the behavior of some, some are lax, some are dissolute, and some are pretentious, and it seems to be flourishing. Nowadays, in this land of snow, all Sakyas, Kagyus, Bons, Nyingmas, Chöds, Shijes, and even worldly householders, without exception, revere this and take it as the crown jewel, and this is undisputed. In this way, not only does the teacher nominally accept the nature of emptiness without analysis, but he can also lead those to be trained to accept it, so it must be established that both are established, because the heat of fire, etc., cannot be inherent, because they are dependent origination, and are artificial and relative. The heat of fire, etc., cannot be inherent, because they are dependent origination (326b), and are artificial and relative. The heat of fire is
Chinese
不是依赖也不是不依赖，因为存在于热等被改造的自性中。因为在那热中，也无法确定存在执持非改造自性空性的事物。即使那样，在《现观庄严论》等中，也因为宣说了“世俗中火的自性是热的相”这样与孩童的世俗谛相符的教言。因此，不是说火的世俗自性是缘起，所以不可能是自性；胜义自性不是缘起，所以安立为自性。而是从缘起中安立二谛，观待虚假的缘起而安立世俗谛的自性，真实的缘起安立胜义谛的自性也以缘起的道理而安立。因此，说眼等以眼空，是说空性完全显现，不是像声闻部派那样说因为远离内在的作者而空，也不是像唯识宗那样说以能取所取的自性而空，这种一者不成立另一者的空性不是空性。那么，这些有法者如何宣说空性的道理呢？有我论者认为，空性的基础是人我和蕴等法之上，外道所计度的常一自在的我等，以及业果，没有前后世等常断的边执而空。(327a) 不承认人我的分别说部认为，空性的基础是蕴、界、处所摄的三世法和无为法之上，外道和有我论者所假立的人我等常断的边执而空。他们认为，以这些空性的五种所知，是自性存在的。还有经部师认为，空性的基础是现在的蕴、界、处，色、心和心所法所摄的一切之上，外道和人我论者所假立的我以及常断的边执，以及分别说部所假立的过去未来实有等，以及不相应行实有和无为法等也都是空性的。他们认为，以这些空性的微尘。
English
It is neither dependent nor independent, because it exists in the very nature of being modified, such as heat. Because in that heat, it is also impossible to ascertain the existence of things that hold the unmodifiable nature of emptiness as supreme. Even so, in the Abhisamayalankara and others, it is also taught that "in the conventional, the nature of fire is the aspect of heat" in accordance with the conventional truth of children. Therefore, it is not said that the conventional nature of fire is dependent arising, so it cannot be self-existent; the ultimate nature is not dependent arising, so it is established as self-existent. Rather, from dependent arising, the two truths are established, the nature of the conventional truth is established in relation to false dependent arising, and the nature of the ultimate truth is established as true dependent arising also by the reason of dependent arising. Therefore, saying that the eye and so on are empty of the eye, it is said that emptiness is completely manifest, not like the Hearers' school saying that it is empty because it is separated from the inner agent, nor like the Mind-Only school saying that it is empty by the nature of the apprehended and the apprehender, this emptiness where one does not establish the other is not emptiness. So, how do these Dharma-holders explain the principle of emptiness? Those who assert the existence of a person consider that the basis of emptiness is the person and the aggregates and other dharmas, and that it is empty of the eternally single, independent self and so on, which are conceived by outsiders, and of karma and its results, and of the extremes of permanence and annihilation, such as the absence of former and later lives. (327a) The Vaibhashikas, who do not accept the person, consider that the basis of emptiness is the three times and the unconditioned dharmas included in the aggregates, elements, and sense bases, and that it is empty of the extremes of permanence and annihilation, such as the person and so on, which are imputed by outsiders and those who assert the existence of a person. They say that these five objects of knowledge, which are empty, exist by their own nature. Furthermore, the Sutrantikas consider that the basis of emptiness is the present aggregates, elements, and sense bases, the form, mind, and mental factors, and that it is empty of the self and the extremes of permanence and annihilation, which are imputed by outsiders and those who assert the existence of a person, and of the past and future substantially existent things imputed by the Vaibhashikas, and of the non-associated formations, substantially existent things, and unconditioned things. They consider that the atoms that are empty.