Tibetan
་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་གཞན་བྱིས་པས་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་བཟློག་པའི་དགོས་པའི་ཆེད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་དུའང་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་(༣༢༣ན) བུའི་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དགོངས་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང༌། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང༌། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཉིས་མེད་དེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་སྟོང་མིན། །མི་སྟོང་མ་ཡིན་ཡོད་མེད་མིན། །མི་སྐྱེ་མ་ཡིན་སྐྱེ་མིན་ཅེས། །དེ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་བས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུའང་མ་གྲུབ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀྱང་རྙེད་པ་མིན་ཏེ། བདེན་གཉིས་འགྲེལ་པར། དེ་བས་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ནར་གནས་སོ། །དོན་དམ་པ་ལ་ལྟ་གནས་མི་ཐོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། མ་སྐྱེས་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི། །རྟག་དང་ཆད་ཉིད་ག་ལ་ཞིག །ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་རྟོག་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་སུས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ། །ཡིག་སོགས་འགོད་པར་མི་ནུས་ལྟར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་ལ། །ཆོས་སུ་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཞན་དངོས་དག །མ་གཏོགས་དངོས་པོ་ག་ལ་ཡོད། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཞན་དངོས་དག །ཡོད་ན་དངོས་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན། །དངོས་མེད་གྲུབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དགོངས་པ་ཅན་གྱི་དབང་ལས་དབུ་མ་པས་གདུལ་བྱའི་ལོག་རྟོག་གི་རིས་ལས་ལ་ལར་རང་བཞིན་ཡོད་དོ་ཞེས་དང༌། ལ་ལར་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དང༌། ལ་ལར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་(༣༢༣བ) དང༌། ལ་ལར་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང༌། ལ་ལར་དངོས་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་དང༌། ལ་ལར་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་གང་བསྟན་ཀྱང༌། དབུ་མ་པ་རང་གི་བདེན་གཉིས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་འགར་ཡང་མ་བཞག་པ་དང༌། དམ་མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ནི་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་མ་བྱས་ཤིང༌། ཕྱོགས་མ་བཟུང་བས་རང་ལུགས་ལ་ནང་འགལ་བ་མེད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང༌། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཅེས་བསྟན་ཏེ། །ནད་ཀྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྨན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། །གཞན་ལ་རེ་ཞིག་ཕན་པ་བདེན། །མི་ཕན་ཕྱིར་ན་ཅིག་ཤོས་
Chinese
也以自性来妄加安立，为了遣除其他孩童所安立的自性，即使在世俗名言中也安立为具有如是自性，而以有密意的方式宣说。否则，两种真谛的自性丝毫也不会成立。也不说空，也不说不空，不做二和非二，为了施设的意义而宣说。如是，以及《般若心经》中说：真实性中无有二，因此彼非空，非不空，非有非无，非不生，非生非不生，如是等等世尊所说。如是，如果胜义谛的真理也没有成立为空性，那么空性的自性也无法找到。在《二谛论释》中说：因此，如是，即使在世俗的事物自性中，常和断的法性也仅仅是遥远地存在。在胜义谛中，仅仅是无法找到观察之处。对于未生之自性而言，常和断又在哪里呢？对法的差别作分别念，是对自性作分别念。如同任何人也不能在虚空中书写文字等一样，对于诸法未生之处，也同样是作法的分别念。如是，以及在论典中说：除了自性和他性之外，哪里还有事物存在呢？如果存在自性和他性，事物才能成立。如果事物没有成立，无事物又如何成立呢？如是说。由于有密意的关系，中观派为了引导所化众生的邪分别念，有时说有自性，有时说无自性，有时说空性，有时说非空性，有时说有事物，有时说无事物，无论如何宣说，中观派自身对于两种真谛，对于有无等戏论，丝毫也不安立，并且不作任何承诺的这种方式，也从未舍弃，由于不执著任何一方，因此自己的宗派中没有内在的矛盾。如论师圣天说：说有和无以及有无，以及非二者，不是因为疾病的缘故，一切都变成药物了吗？暂时对其他人有利益是真实的，因为无利益的缘故，另一个
English
Also, it is falsely established as self-nature, and in order to dispel the self-nature established by other children, even in conventional terms, it is established as having such self-nature, and it is spoken in a way that has a hidden meaning. Otherwise, the self-nature of the two truths will not be established at all. It is also not said to be empty, nor is it said to be not empty, nor is it made two or non-two, but it is spoken for the sake of the meaning of imputation. Thus, and in the Heart Sutra it is said: In reality there is no duality, therefore it is not empty, not not empty, not existent nor non-existent, not unborn nor born nor unborn, and so on, as the Blessed One said. Thus, if the truth of the ultimate truth is not established as emptiness, then the self-nature of emptiness cannot be found either. In the commentary on the Two Truths, it is said: Therefore, even in the self-nature of conventional things, the nature of permanence and annihilation exists only remotely. In the ultimate truth, it is only impossible to find a place to look. For the unborn self-nature, where are permanence and annihilation? Differentiating the differences of dharmas is differentiating the self-nature. Just as no one can write letters etc. in the sky, so too for the unborn places of all things, it is the same as differentiating dharmas. Thus, and in the treatise it is said: Apart from self-nature and other-nature, where else do things exist? If self-nature and other-nature exist, things can be established. If things are not established, how can non-things be established? Thus it is said. Due to the relationship of having a hidden meaning, the Madhyamikas, in order to guide the wrong discriminations of the disciples, sometimes say that there is self-nature, sometimes say that there is no self-nature, sometimes say that it is emptiness, sometimes say that it is non-emptiness, sometimes say that there are things, sometimes say that there are no things, no matter how they are spoken, the Madhyamikas themselves do not establish any elaborations such as existence or non-existence for the two truths, and this way of not making any promises has never been abandoned, and because they do not cling to any side, there is no internal contradiction in their own doctrine. As the teacher Aryadeva said: Saying existence and non-existence and existence and non-existence, and not both, is it not because of the disease that everything becomes medicine? It is true that it is temporarily beneficial to others, because it is not beneficial, the other.
Tibetan
བརྫུན། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཕྱོགས་ནི་གང་ལའང་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང༌། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་ལུགས་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བདེན་པ་དང་རང་བཞིན་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་གཏན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་གཞན་གྲགས་འཐད་ལྡན་མིན་པ་ལ་དེ་ལ་བལྟོས་བཞག་གི་ཐ་སྙད་གཞན་གྲགས་འཐད་ལྡན་གྱིས་དེ་འགོག་པའི་སླད་དུ་གཞན་གྱི་རྗེས་ཟློས་ཙམ་དགོས་པའི་དབང་གིས་དབུ་མ་པས་བརྗོད་པར་བྱས་པ་ལས། དབུ་མ་པ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་ཞེ་འདོད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་འགར་ཡང་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པས་དེ་ལྟའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བས་གནས་ཚུལ་དུ་མི་ཤིགས་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་མི་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར། དབུ་མའི་ཟབ་དོན་འདི་ལྟ་བུ་ཐུགས་སུ་མ་(༣༢༤ན) བྱོན་ནས་དཔལ་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་ལྟ་བུས་ཀྱང་འདི་ལྟར་འཆད་པར་སྣང་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་བའི་རང་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱི་གོ་མི་ཆོད་ཅིང༌། རང་བཞིན་ཡང་དག་པ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེན་གྲུབ་པ་ཞིག་ཁས་ལེན་ཏེ། དེའང་བར་དུ་བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་ཁས་མ་བླངས་ན་བདག་བདེན་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནའང་ལྟ་གཞི་ཀུན་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པར་ནི་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །མི་འཐད་དེ། ཐལ་འགྱུར་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་ན། ཐ་སྙད་དུའང་རང་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དང༌། བདེན་པ་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། བདག་སོགས་དོན་དམ་བདེན་པའི་ངོར་གྲུབ་པར་སུས་འདོད་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་དང༌། བདེན་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་བདེན་འགོག་པར་བཤད་པ་ལ། ཁྱེད་ལྟར་བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ལ་བདེན་པ་དང་བདག་བཀག་ནས་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་བདག་བདེན་དུ་སྒྲུབ་པ་དེ་འདྲ་ཐལ་འགྱུར་ཞེས་བར་དུ་བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་འདོད་པའི་གནས་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདོད་ན་ཐལ་འགྱུར་བ་སྐབས་དེར་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ཁས་ལེན་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་འ
Chinese
虚妄。所谓“有、无、亦有亦无”，无论在哪一方面都不存在。对此，即使时间再长，也无法进行责难。如是说。因此，应成派绝不会以自宗的方式进行分析，然后在名言上也安立为真实、自性、自宗。如果那样说，因为这在世间不符合其他名言共许的道理，为了以依赖于它的其他名言共许的道理来遮破它，只能凭借重复他人的观点，所以中观论者才那样说。对于中观论者来说，说空性和自性，丝毫没有意愿。因为对于二谛的法，任何以自性而存在的能说所说之戏论，都无法以量成立，所以所有那样的戏论都寂灭，因为不乐于宣说不破坏实相之自性。像这样的中观深奥之义，没有领会，像尊者释迦胜贤那样的人，也似乎这样宣说：应成派的自宗，以世俗谛的自性，不能成立自性之义。真正的自性，就是胜义谛空性的自性，承认是真实成立的。而且在中间遮遣我的阶段，如果不那样承认，就无法证悟无我真实的自性空性为胜义谛。即使那样，在遮遣一切见解之根本的时候，也不希望成立为胜义谛的自性。如是说。这不合理。应成派在修习真如的时候，无论谁认为在名言中，以自宗成立的自性、真实、体性、我等在胜义谛的层面成立，那样的自性和真实，在二谛中都不成立，这是极力主张的，并且是为了遮遣法和补特伽罗的真实我而宣说的。像你那样，在遮遣我的阶段，在作为所立的世俗法上遮遣真实和我，然后在法性胜义谛上成立真实我，像那样应成派在中间遮遣我的阶段，没有可以接受的地方。如果那样认为，应成派在那时就变成了字面意义上的唯识宗虚假相的宗派，并且
English
False. It is said that "existent, nonexistent, both existent and nonexistent" does not exist in any aspect. Therefore, even for a long time, it is impossible to find fault with it. Thus it is said. Therefore, the Consequentialist (Prasaṅgika) never analyzes with its own system and establishes truth and self-nature as its own system even in conventional terms. If it is said that way, because it does not conform to the commonly accepted reasoning of other terms in the world, in order to refute it with the commonly accepted reasoning of other terms that rely on it, it is only necessary to repeat the views of others. Therefore, the Madhyamika says so. For the Madhyamika, there is not even a slight intention to say emptiness and self-nature. Because for the phenomena of the two truths, any elaborations of the expressible and expressing that exist as self-nature cannot be established by valid cognition, so all such elaborations are pacified, because they are not happy to express the self-nature that does not destroy the reality. Such a profound meaning of Madhyamika, not understanding, even someone like the Venerable Shakya Chokden seems to explain it this way: In the Consequentialist's own system, the self-nature of conventional truth cannot establish the meaning of self-nature. The true self-nature is the self-nature of emptiness, the ultimate truth, which is admitted to be truly established. Moreover, in the intermediate stage of negating self, if it is not admitted in that way, it will not be possible to realize the selflessness, the true self-nature of emptiness, as the ultimate truth. Even so, when negating the root of all views, they do not want to be established as the self-nature of the ultimate truth. Thus it is said. This is not reasonable. When the Consequentialist practices suchness, no matter who thinks that in conventional terms, the self-nature, truth, essence, self, etc., established by its own system are established on the level of ultimate truth, such self-nature and truth are not established in the two truths. This is strongly asserted, and it is said to negate the true self of phenomena and persons. Like you, in the stage of negating self, you negate truth and self on the conventional phenomena that are the subject, and then establish the true self on the dharmata, the ultimate truth. Like that, the Consequentialist does not have a place to accept in the intermediate stage of negating self. If you think that way, the Consequentialist at that time will become a Mind-Only school that literally accepts the false aspect, and