Tibetan
ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བ་ཡང་མིན་ཏེ། རང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བཞག་རྒྱུ་ཡོད་བཞིན་མ་བཞག་པ་དང༌། གཞན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དགག་བྱ་ཡོད་བཞིན་དགག་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུ་དེ་སྐད་སོགས་སྔར་བཤད་ཀྱི་སུན་འབྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་ནི། བདག་ལ་ཕྱོགས་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེས་ན། དེ་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་མིན་ཞེས་པ་ནས། རྣམ་(༣༡༧བ) དཔྱོད་པ་ནི་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ཞེས་པ་ནས་འདི་ཡན་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གསལ་བར་བྱས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། བདག་གིས་འཁྲུལ་མེད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དོན་གཉེར་གྱིས། །སྙིང་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་བཀའ་དྲིན་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཤེས་ལ། །རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཅི་ཡང་སྐྱེ། །ཤེས་རབ་འདི་ཡང་བླ་མེད་བླ་མ་ལ། །འབུལ་ལོ་བརྩེ་བས་བཞེས་ཤིག་དགེ་བ་འདིས། །འགྲོ་ཀུན་མཐའ་བྲལ་དོན་འདི་རྟོགས་གྱུར་ན། །ཅི་མ་རུང་ཞེས་བསྔོ་བའི་རྒྱ་ཡིས་བཏབ། །བྱང་ཆུབ་ལམ་འདིར་ཞུགས་དང་ངའི་རྗེས་འབྲང༌། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་དགྲོལ་ཕྱིར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་དབྱེ་བ་རྣམ་གཉིས་གསུངས། །དེས་ན་བདག་མེད་པ་སྟོན་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་ན། བདག་མེད་འདི་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་ལས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ནི་ཉན་རང་གྲོལ་བའི་ཆེད་དུ་བསྟན་ལ། བྱང་སེམས་རྣམས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་གཉིས་ཀ་བསྟན་ཏོ། །ཉན་རང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟེན་འབྱུང་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་མཐོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡོངས་རྫོགས་བསྒོམ་པ་མེད་དེ། ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལྷུར་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་དུས་ཐུང་ངུར་(༣༡༨ན) བདག་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཆོས་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཙམ་ཞིག་སྤངས་ཤིང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མ་ལུས་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ཡོད་ལ། བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་མར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་ཡས་པ་དང་རོ་གཅིག་པར་འབྲེལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཆོས་ཅན་དེ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོག་པར་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཐོབ་ལ། ཉན་རང་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱས་པ་དང་ཟུང་དུ་མི་འཇུག་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཡ་བྲལ་བར་བསྒོམ་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབྱིངས་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་སྣ་གཅིག་ཀྱང་མི་འབྱུང་ངོ༌། ། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱོར་བ་དང༌། དོན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྟོན་པས་སླར་ཡང་འདི་ཉིད་ནི། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕྱེ་སྟེ་རྣམ་མང་གསུངས། །དེ་ལྟར་སྟོན་པས་སླར་ཡང་བདག་མེད་གཉིས་པ་འདི་ཉིད་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕྱེ་སྟེ། བཞི་དང་བཅུ་དྲུག་སོགས་རྣམ་པ་མང་པོར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། སྤྲོས་དང་བཅས་པར་སྟོང་པ་ཉིད། །བཅུ་དྲུག་བཤད་ནས་མདོར་བསྡུས་ཏེ། །སླར་ཡང་བཞིར་བཤད་དེ་དག་ནི། །ཐེག་ཆེན་དུ་ཡང་བཞེད་པ་ཡིན། །འདིར་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ལ་མདོ་ལེ་བརྒྱད་མར་ཉི་ཤུ་དཀྱུས་གཅིག་ལ་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཕགས་སེང་གིས་ཉི་ཤུའི་གྲངས་ངེས་མཛད་ལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་(༣༡༨བ) གསུངས་ཤིང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དབུས་མཐའ་དང༌། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུ་སོགས་ལས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་མཛད་ཅིང༌། མདོ་ལེ་མང་ལས། ཐོག་མར་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང༌། ཡང་གུད་དུ་སྟོང་ཉིད་བཞི་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་དོན་བཞི་པོ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འདུ་བར་དགོངས་ཏེ། འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེ་དང༌། གནོད་འཇོམས་མཁན་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཐ་མ་བཞི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྡུད་ཀྱང༌། འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོར་བཅུ་དྲུག་དང༌། ཡང་བཞི་བཤད་པའི་མདོའི་དོན་བཅུ་དྲུག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། བཞི་ནི་མདོར་བསྡུས་པར་དགོངས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང
Chinese
前往反驳也不是，因为自己一方的法可以成立却没有成立，以及对方的法应该驳斥却没有驳斥。像那样，那些话等之前所说的剩余的责难，因为我没有这个宗派，所以变成这样的过失是不可能的等等，要用这个宗派本身来理解。因此，从“那个就是从那个产生还是不产生”到“分别迅速解脱”之间，阐明了法的无我。从“烦恼过患全部是坏聚”到这里，阐明了人无我。在此说：我以无误的方式完全执持，以希求无上菩提的意乐，从内心祈祷的恩德中，对于生起二菩提心的方法，生起任何没有愚昧的智慧。这个智慧也献给无上上师，请慈悲接受，以此善根，愿一切众生证悟这个离边的意义，以什么不行的发愿来印持。进入菩提道和追随我。如此说。第二是，为了使众生解脱，法和人两种差别而说。因此，如果讲述无我并说明空性的差别，那么简而言之，这个无我是世尊以法和人的无我的差别而说的两种，是为了使所化众生从烦恼障和所知障中解脱的缘故。其中，人无我是为了声闻缘觉解脱而宣说的，菩萨们为了获得一切智而宣说了两者。如果问声闻缘觉不是也证悟了法无我吗？声闻缘觉们也仅仅是看到了缘起因，即使那样，他们也没有完全修习法无我，因为他们不承担了解所知和利益有情的事业。他们仅仅在短暂的时间里，修习自己相续的蕴界处等法无我，从而断除了在三界中行走的烦恼，并且完全修习了人无我，菩萨们
English
It is not even to go to refute, because one's own side's dharma could be established but was not, and the other side's dharma should be refuted but was not. Like that, those words and so on, the remaining reproaches previously mentioned, because I do not have this tenet, therefore becoming such a fault is impossible, etc., should be understood by this tenet itself. Therefore, from "That itself, did it arise from that or not?" to "Discrimination will quickly be liberated," the non-self of phenomena is clarified. From "All afflictive faults are aggregates of destruction" to here, the non-self of the person is clarified. Here it is said: I, with unerringly complete holding, with the intention of desiring unsurpassed enlightenment, from the kindness of praying from the heart, for the method of generating the two bodhicittas, whatever wisdom without delusion arises. This wisdom also I offer to the unsurpassed guru, please compassionately accept, with this virtue, may all beings realize this meaning free from extremes, sealed with a vow of what is not possible. Enter this path of enlightenment and follow me. Thus it is said. The second is: This non-self is for the sake of liberating beings, the two divisions of phenomena and person are spoken. Therefore, if explaining non-self and stating the distinctions of emptiness, then in brief, this non-self is spoken by the Bhagavan in two ways, with the distinction of the non-self of phenomena and person, for the sake of liberating disciples from afflictive obscurations and cognitive obscurations. Among them, the non-self of the person is taught for the sake of the liberation of hearers and solitary realizers, and bodhisattvas are taught both for the sake of attaining omniscience. If asked, do hearers and solitary realizers not also realize the non-self of phenomena? Hearers and solitary realizers also only see this much of dependent arising causes, even so, they do not completely cultivate the non-self of phenomena, because they do not undertake the task of understanding knowables and benefiting sentient beings. They only, in a short time, cultivate the non-self of phenomena such as their own continuum's aggregates, elements, sense bases, etc., thereby abandoning only the afflictions that operate in the three realms, and they completely cultivate the non-self of the person, bodhisattvas
Chinese
他们以无数劫的时间，为了所有众生的利益，积聚成佛之因，将世俗菩提心的无量法与证得佛果的胜义菩提心的无我之法，与那般数量相等，积聚智慧之资粮，从而获得佛陀深广的法身。而声闻缘觉则不将证得圆满正等觉佛果的菩提分法广大和合，而是将两种菩提心分离修习，因此仅仅是随顺解脱之界，即使对法无我的现观达到极顶，也无法生起法身的一丝功德。 从十六空性的角度进行阐述。 第二部分包括：连接词和意义阐述两部分。第一部分是：如是导师再次将此。 为调伏者们分开而宣说多种。如是导师再次将这第二种无我为调伏者们分开，宣说了四种和十六种等多种形式。第二部分包括：简要指示、详细阐述和意义总结三部分。第一部分是：连同增广的空性。 宣说十六后进行简要归纳，再次宣说四种，这些也是大乘所认可的。此处二十空性在《八千颂》中以二十个章节连贯宣说。依此，圣狮子确定了二十的数目。而在《八千颂》和续部中，则宣说了十六空性(318b)。 依此，中观边际和《八千颂义集》等确定了十六的数目。在众多经文中，首先宣说了十六空性，又单独宣说了四空性，认为这四种意义包含在十六种之中。圣解脱部和降伏论师等将最后的四种归纳为无实事自性空性，但此处论师认为，首先宣说十六种，又宣说四种的经文意义是，十六种是广说，四种是简说。如理作意，此外，菩萨的大乘是这样的：内空性等。
English
They, through countless eons, for the sake of all sentient beings, accumulate the cause for attaining Buddhahood, uniting the limitless dharma of conventional bodhicitta with the dharma of ultimate bodhicitta, which is selflessness, the cause for attaining Buddhahood, equal to that number, accumulating the accumulation of wisdom, thereby attaining the profound and vast dharmakaya of the Buddha. However, the Hearers and Solitary Realizers do not combine and harmonize the extensive bodhipakṣa dharmas that lead to the attainment of perfect and complete enlightenment, but rather cultivate the two bodhicittas separately. Therefore, they merely follow the realm of liberation, and even if their direct realization of the selflessness of phenomena reaches its peak, not a single quality of the dharmakaya will arise. Explanation from the perspective of the sixteen emptinesses. The second part includes: the connecting word and the explanation of meaning. The first part is: Thus, the teacher again divides this very thing. He spoke of many kinds for those to be tamed. Thus, the teacher again divided this second selflessness for those to be tamed, and spoke of many forms such as four and sixteen. The second part includes: brief indication, detailed explanation, and meaning summary. The first part is: Emptiness with elaboration. After explaining sixteen, it is briefly summarized, and then four are explained again, which are also accepted in the Mahayana. Here, the twenty emptinesses are spoken of in the Eight Thousand Verse Sutra in twenty continuous chapters. Based on this, Arya Simha determined the number of twenty. In the Eight Thousand Verse Sutra and the tantras, sixteen emptinesses are spoken of (318b). Based on this, Madhyamakāvatāra and the Eight Thousand Verse Meaning Collection, etc., determined the number of sixteen. In many sutras, first sixteen emptinesses are spoken of, and then four emptinesses are spoken of separately, thinking that these four meanings are included in the sixteen. Arya Vimuktisena and Vinītadeva, etc., summarize the last four as the emptiness of the nature of non-things, but here the teacher thinks that the meaning of the sutra that first speaks of sixteen and then speaks of four is that the sixteen are explained extensively and the four are summarized. Well then, furthermore, the great vehicle of the bodhisattva is like this: inner emptiness, etc.