Tibetan
་དབུ་མ་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ནི་ཐ་སྙད་དུ་དབུ་མའི་ཆོས་ཚུལ་སོགས་རྒྱལ་བའི་གསུངས་རབ་ལ་འཆད་རྩོད་རྩོམ་པས་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ་ན་དེ་བཟློག་ཆེད་ཀྱི་ལུང་དང་རིགས་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཚད་མ་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་ནས་དེའི་ལོག་ཕྱོགས་བཟློག་པར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྱི་ཚད་མའི་གྲགས་བརྗོད་ཀྱི་རྗེས་ཟློས་ལས། དོན་དམ་པར་མ་ཟད་ཡང་དག་པར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཆོས་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་དོན་དམ་པར་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་སོགས་ལ་དོན་དམ་པར་ཚད་མར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང༌། ཐ་སྙད་དུ་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ་ན་ཐ་སྙད་དུ་གཏན་ཚིགས་སོགས་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཁས་མ་བླངས་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལོག་རྟོག་བཟློག་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཏེ། ཐལ་རང་གི་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའང་འདི་ཁོ་ནས་འབྱེད་ཅིང༌། གཞན་དུ་མ་དཔྱད་པ་ན་ཐ་སྙད་འཇོག་ཚུལ་མི་གཅིག་པའི་བཞེད་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཐལ་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་གཉིས་སུ་འཇོག་བྱེད་མ་ཡིན་པས། འདི་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་ཐལ་རང་གི་དབུ་མའི་(༣༡༥ན) ལྟ་བ་ལ་ཟབ་ཁྱད་ཡོད་པས། དེས་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་རིལ་བ་ཁུར། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་སེང་གེ་ལ་ཞོན། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་དཔུང་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཁྲིད་ནས་བྱོན་ཏེ་ཇི་ཙམ་དུ་གསུངས་ཀྱང་ཁོ་བོས་ནི་དྲང་དོན་ལས་བདེན་སྙམ་དུ་མི་བགྱིད་དེ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པར་སྔོན་བྱོན་པའི་ཐལ་རང་གི་དབུ་མ་སྨྲའོ་ཅོག་གི་ལུགས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་གསུང་གིས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་མ་བསད་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་འཆད་པ་ལྟར་གོར་མ་ཆག་གོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་དངོས་གྲུབ་དང༌། །དངོས་སུ་གོ་བྱ་ཉིད་འགྱུར་བསྒྲུབ་བྱའི་ངོ་བོའང་ཡོད་འགྱུར་ན། །ཕྲད་པ་ལ་སོགས་རིགས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཞིག་ན། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པས་ཁྱེད་ཀྱི་ཡི་ཆད་འབའ་ཞིག་ཡིན། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དངོས་སུ་གོ་བྱ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ནུས་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཕྲད་པ་དང་མ་ཕྲད་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་
Chinese
应成派和自续派中观的差别是，在名言中，通过对中观的法理等佛陀的教言进行讲说、辩论和著述，当遣除他人的邪分别念时，为了遣除这些邪分别念的教证和理证，即使在名言中也不具有正量等的自性，从而不具有遣除其相反方面的自性，而只是随顺世间其他正量的名声言说，从而不仅在胜义中，而且在世间名言中也遮止不能成立的法，这被称为应成派。与此相反，虽然在胜义中，遣除邪分别念的理由等不具有在胜义中成立为正量的自性，但在名言中，当遣除邪分别念时，如果在名言中不承认理由等成立为正量，就无法遣除说有实事者的邪分别念，这被称为自续派的宗义。应成派和自续派的中观宗义也仅仅由此区分。如果在其他方面不进行观察，那么名言安立方式不相同的各自观点所显现的那些，并不是将应成派和自续派安立为两种宗义的依据。除了这些之外，应成派和自续派的中观（315a）的见解上存在甚深差别。因此，这区分了两种宗义，如至尊弥勒以身荷负重担，圣者文殊骑乘狮子，手金刚率领夜叉的大军前来，无论说了多少，我都不认为那是真实，因为这与世间名言中先前应成派和自续派的中观论师们的宗义的声誉相违背。如来圆满正等觉的密意之言说，如同“你应杀父母”的解释一样，是绝对确定的。第三，如果自己的所立是能知因，以及真实成立的，并且真实能知的本体也成为所立的体性，那么相合等理应接近结合，但那些也不存在，所以你只是徒劳无益。此外，如果中观派具有自宗的所立是能知因的真实成立，并且因能真实成为能知，也具有所立的自性成立的能力，那么，所立和能立的相合与不相合等理
English
The difference between Prasangika and Svatantrika Madhyamaka is that, in conventional truth, through explaining, debating, and writing about the Madhyamaka teachings and the words of the Victorious Ones, when refuting the wrong conceptions of others, the scriptural and logical proofs for refuting these wrong conceptions do not have the nature of being valid cognitions in conventional truth, and thus do not have the nature of refuting their opposite aspects. Rather, they merely follow the fame and pronouncements of other valid cognitions in the world, and thus they prevent the establishment of phenomena not only in ultimate truth but also in conventional truth. This is called Prasangika. Conversely, although in ultimate truth, the reasons for refuting wrong conceptions do not have the nature of being established as valid cognitions in ultimate truth, in conventional truth, when refuting wrong conceptions, if one does not accept that the reasons are established as valid cognitions in conventional truth, one cannot refute the wrong conceptions of those who assert real entities. This is called the Svatantrika system. The Madhyamaka tenets of Prasangika and Svatantrika are distinguished solely by this. If one does not examine other aspects, then the different views that appear due to the different ways of establishing conventional truth are not the basis for establishing Prasangika and Svatantrika as two systems. Apart from these, there is a profound difference in the views of Prasangika and Svatantrika Madhyamaka (315a). Therefore, this distinguishes the two systems, just as the venerable Maitreya carried a burden, the noble Manjushri rode a lion, and Vajrapani led a large army of yakshas. No matter how much they said, I do not think it is true, because it contradicts the fame of the systems of the previous Prasangika and Svatantrika Madhyamikas in worldly conventional truth. The words of the Sugata, the perfectly enlightened Buddha, are as certain as the explanation of "You should kill your parents." Thirdly, if one's own thesis, the means of understanding, the reason, and the real establishment, and the very nature of what is to be understood actually become the nature of the thesis, then the reasons for conjunction and so on should be closely connected, but those do not exist either, so your frustration is in vain. Furthermore, if the Madhyamika has the real establishment of the reason that is the means of understanding his own thesis, and the reason can actually become the means of understanding, and also has the ability to establish the very nature of the thesis, then the reasons for the conjunction and non-conjunction of the thesis and the means of proof
Tibetan
པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ཞིང་སྦྱར་བ་དེས་སུན་འབྱིན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྟགས་སོགས་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པས་ཁྱོད་ཀྱི་རང་གི་ལུགས་མི་རིགས་པས་ཕྱེ་མར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་རིགས་པར་བརྗོད་པ་ལ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་འགོད་པ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་རྒྱུ་ཟད་དེ་ཡི་ཆད་འབའ་ཞིག་གིས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་ཀྱིས་རབ་རིབ་ཅན་མིན་པ་ལ་མ་གནོད་པ་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་མ་དཔྱད་པར་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་པ་ན་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་བཀོད་པས་ག་ལ་གནོད། དེས་ན་དངོས་སྨྲ་བས་དབུ་མ་པ་ལ་བརྒལ་བརྟག་ནི་རང་གི་རྟོག་པའི་རྒྱབ་ཀྱིས་བཀའ་(༣༡༥བ) ནས་བརྗོད་པར་ཟད་དེ། རང་འདོད་པའི་བཟློག་དོན་དབུ་མ་པས་ཀྱང་ངེས་པར་ཁས་ལེན་ནོ་སྙམ་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཅིང༌། རང་འདོད་པ་ལྟར་དབུ་མ་པས་ཀྱང་རང་ཕྱོགས་གཞན་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་སུན་འབྱིན་དབྱུང་སོགས་འདོད་པར་བསམས་ནས་རྩོད་པ་ཡིན་པས། དངོས་སྨྲ་བས་དབུ་མ་པ་ལ་དགག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་སྔའི་དོན་གཏན་མ་གོ་བར་རང་གི་རྣམ་རྟོག་རྒོལ་བར་བསླངས་ནས་དགག་པར་བྱེད་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོའི་ཕ་གཅིག་སངས་རྒྱས་མཉན་པ་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་མགུར་དུ། ཁྱོད་བདག་བདེན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡི། །ལུང་རིགས་ཁས་ལེན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཀུན། །བདག་བདེན་མེད་དུ་རེ་བ་ལ་ཆེར་སྐྲག་ནས། །དོན་མེད་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ཅི་ཡང་བྱེད། །བདག་བདེན་དང་བདག་བདེན་མེད་པ་ཡི། །ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་མེད་ཚེ། །དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྩོད་པ་ཕྱིར་ལ་ལོག །ལུང་རིགས་དུང་ཕྱུར་གྱིས་གནོད་པ་མེད། །ཕོ་སྟོན་བཟང་གི་གྲྭ་སར་མ་ཕྱིན་ཀྱང༌། །ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སེང་གེའི་སྒྲ། །ཐང་ན་བུན་ཐུལ་བའི་མཐིལ་ནས་བསྒྲགས། །ཞེས་དང༌། དཔལ་མཁའ་སྤྱོད་དབང་པོས། གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཅི་བཟང་ཡང༌། །གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རིགས་པ་ཅི་བཟང་ཡང༌། །གནས་ལུགས་དང་རྒྱབ་འགལ་ནག་པོར་སྤྲོད། །ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་མིག་དང་ཁབ་ལེན་སོགས་མ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དཔེ་ལ་ཡང་དཔྱད་པ་ན་ཐལ་བ་མཚུངས་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ལས། མར་མེས་ཕྲད་པ་མེད་པར་ཡང༌། །གལ་ཏེ་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ན། །(༣༡༦ན) འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གནས་པའི་མུན། །འདི་ན་གནས་པ་དེས་བསལ་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། རྩོ
Chinese
如果通过紧密结合和连接来驳斥，但我们并没有自性成立的理由等，因此，你用自己的不合逻辑的观点粉碎他人理论，并声称不合逻辑，这仅仅是用尽了对我们的指责，纯粹是无稽之谈。例如，就像模糊的梳子无法伤害非模糊的事物一样，在没有考察自性的情况下建立因果，那么对具有自性的因果进行指责又有什么损害呢？因此，实在论者对中观派的辩论，不过是用自己的臆想来支持（第315页）自己的观点罢了。他们认为中观派一定会接受自己所希望的反面观点，从而进行辩驳。他们认为中观派也会像他们一样，希望建立自方和他方，建立所证和能证，进行驳斥等等，所以才进行辩论。因此，实在论者对中观派的所有驳斥，都是在完全不理解前提的情况下，树立自己的分别念作为对手来进行驳斥。我的父亲，成就者桑结年巴的道歌中说： 你们这些试图证明我为真实的人， 所有接受经教和理证的人， 极其害怕我成为非真实， 因此做着毫无意义的辩论。 如果对我和非我， 这两种立场没有任何执着， 那么辩论的争执就会消失。 即使有亿万经教和理证也无法损害。 即使没有去过颇章桑的寺院， 也能发出胜过一切的狮子吼， 从驱散迷雾的山谷中发出。 就像尊贵空行自在所说： 无论宗派的见解多么好， 都与实相的意义背道而驰。 这里也一样转变说： 无论衡量成立的理证多么好， 都与实相相违背，呈现黑暗。 就是这个意思。 因此，即使研究眼睛和磁铁等不接触也能起作用的例子，也会因为过失相同而无法成立。经论中说： 即使灯火没有接触， 如果能驱散黑暗， （第316页） 那么存在于一切世间的黑暗， 也会被存在于此处的灯火驱散。 以及，
English
If refutation is to occur through close combination and connection, but we do not have reasons such as self-established nature, then you crush others' theories with your own illogical views and claim that they are illogical. This is merely exhausting accusations against us, purely nonsense. For example, just as a blurry comb cannot harm non-blurry things, if cause and effect are established without examining self-nature, then what harm is there in accusing cause and effect with self-nature? Therefore, the arguments of realists against Madhyamikas are merely supporting (p. 315) their own views with their own imaginations. They think that Madhyamikas will surely accept the opposite of what they want, and thus they argue. They think that Madhyamikas, like them, also want to establish their own and others' positions, to establish what is to be proven and what proves it, to refute, etc., so they argue. Therefore, all the refutations of Madhyamikas by realists are refuting by setting up their own discriminations as opponents without fully understanding the premise. My father, the accomplished Sangye Nyenpa, said in his song: You who try to prove me as real, All those who accept scriptures and reasoning, Are extremely afraid of me becoming unreal, Therefore, they do meaningless debates. If there is no attachment to me and non-me, These two positions, Then the dispute of debate will disappear. Even billions of scriptures and reasoning cannot harm. Even if you haven't been to the monastery of Phowo Zang, You can still utter the lion's roar that surpasses everything, From the valley that dispels the mist. Just as the noble Khachö Wangpo said: No matter how good the view of the doctrine is, It goes against the meaning of reality. It also changes here to say: No matter how good the reasoning of measurement and establishment is, It contradicts reality and presents darkness. That's what it means. Therefore, even if you study examples such as eyes and magnets that can work without contact, it will not be established because the faults are the same. The scriptures say: Even if the lamp does not touch, If it can dispel the darkness, (p. 316) Then the darkness that exists in all the worlds, Will be dispelled by the lamp that exists here. And,