Tibetan
ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མི་མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་བརྙན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་སུན་འབྱིན་དབྱུང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་གཉིས་ཁས་མ་བླངས་པས་རང་ཚིག་ལ་འགལ་བ་མེད་ཅིང༌། སུན་འབྱིན་དབྱུང་བཏགས་བཞག་ཙམ་དུ་མ་དཔྱད་པར་འཇོག་པ་ལས་སུན་འབྱིན་དབྱུང་རྫས་གྲུབ་པ་གཉིས་ཕྲད་མ་ཕྲད་པ་གང་གི་སྒོ་ནས་སུན་ཕྱུང་ཞེས་དབུ་མ་པ་ལ་ལན་ལྡོན་པར་རློམ་པས་ནི་དབུ་མ་པ་ལ་གླགས་མི་རྙེད་དེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང༌། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་ཞིག་ལན་འདེབས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་(༣༡༣བ) མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ནི་དབུ་མ་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། གཉིས་པས་ཚུར་ལན་འདེབས་མི་ནུས་ཤིང་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་ཐམས་ཅད་སེལ་ནུས་ལ། དབུ་མ་པ་ལ་ཕྱོགས་དང་དམ་བཅའ་ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བ་ནི་སྔར་ཡང་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།བསལ་བྱ་སྟེ་སུན་དབྱུང་བྱ། སུན་འབྱིན་པའི་གོ་བྱེད་དེ་བསལ་བྱེད། སུན་འབྱིན་དབྱུང་ཕྲད་མ་ཕྲད་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་སུན་འབྱིན་གྱི་བྱ་བ་འཐད་པ་འདི་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ན་ཕྲད་མ་ཕྲད་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །དངོས་སྨྲ་བའི་ལྟག་ཆོད་མི་མཚུངས་པའི་རྩོད་ལན་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ན་རེ། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་འདིར་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་མ་ཕྲད་དཔྱད་ནས་རང་བཞིན་འགོག་པ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་གྱི། གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་སུན་འབྱིན་ནི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ལས་དངོས་སུ་རྒྱུ་ཡིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལྟར་བྱར་མེད་པས་ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་དཔྱད་པ་མཚུངས་པར་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། དངོས་སྨྲ་བའི་བརྒལ་བ་ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་དཔྱད་པ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་ལས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་དཔྱད་པ་དེ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་མཚུངས་པ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས། ཁོ་བོ་ཅག་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ལ་ནི་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་མཚུངས་པ་འཇུག་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་དངོས་སྨྲ་བའི་བརྒལ་ལན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ད་དུང་གླགས་དང་བཅས་པའི་ཚིག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དངོས་སྨྲ་བ་མི་བཟོད་པས་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱེད་དུ་འོངས་ཏེ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་(༣༡༤ན) འབྲས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་རྟོག་ནས་དཔྱད་རིགས་པ་ལྟར་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལའང་རང་བཞིན་ཡོད་པར་རྟོག་ནས་དཔྱད་རིགས་པར་མཚུངས་པ་དེ་ཉིད་འཇུག་པའི་གླགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སུན་འབྱིན་དབྱུང་རང་བདེན་པ་ཞིག་རང་ལུགས་ལ་ཁས་བླངས་ནས་ལན་དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་ད་དུང་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་མཚུངས་པ་སྤང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ལན་དུ་བྱ་བའི་རྩོད་སྤོང་དེ་མི་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །ཐལ་འགྱུར་བ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི། སུན་འབྱིན་དབྱུང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང༌། མ་དཔྱད་ངོ་ནས་བཞག་པས་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ནམ་མཁའ་མ་ཞིག་གི་བར་དུ་མེད་དོ།།གཞན་ཡང་ལེགས་ལྡན་འདིས་བསྟན་བཅོས་སུ་དམ་བཅས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་ཆེད་ཡིན་པས་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་གཞན་གྲགས་བཀོད་པ་ཡིན་པའི་གནད་མ་རྟོགས་པར་དམ་བཅའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ལུགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འགོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་གཏན་ཚིགས་དང་ཁྱབ་པ་ལ་ལྟག་ཆོད་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ལེགས་ལྡན་གྱི་ལུགས་འདི་ནི་གཞན་དངོས་སྨྲ་བས་སུན་དབྱུང་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་རང་ལུགས་ཀྱིས་བཞག་པའི་རྟགས་དང་མཐུན་དཔེ་སོགས་ཚད་གྲུབ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་ལ་སོགས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཆེས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐ་སྙད་པར་ཡང་རང་ལུགས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གང་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་ལུགས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་ཀྱང༌། (༣༡༤བ) གཞན་ངོར་སྤྲོས་མཐའ་འགོག་ཆེད་དུ་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་ཚད་མས་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་ལན་བཏབ་པ་འདི་ཁོ་ན་མཛེས་ཏེ། འདི་ལ་ནི་རྒོལ་བ་གཞན་སུས་བརྒལ་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་དེ། རང་ལུགས་བཞག་པ་དང་འགར་ཡང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གནམ་ལྕགས་ཇི་ལྟར་རྣོ་ངར་དང་ལྡན་ཡང་ནམ་འཁའི་རང་བཞིན་གཞོམ་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན
Chinese
等等，因为显现为各种不同的形态。也不是进入自己的自性，因为具有上面所说的所有过失，并且会变成不是影像。也不是识，因为非有情不住在境上。关于此的具有戏论的结合，应当在中观论典中观察。如是等等广说。因此，我们没有承认驳斥和排除是自性成立的，所以自己的立论没有矛盾。不考察驳斥和排除只是假立，就认为能以驳斥和排除是实有成立的二者相合或不相合的方式来驳倒中观派，这是无法找到中观派的破绽的。圣天说：有与无以及有无，对于哪方没有，对于他，即使时间长久，也不能说出责难。以及，经中说：以空性来辩论时，谁能回答，他没有回答一切，会变成与需要成立的相同。第一句偈颂显示了中观派没有过失。第二句偈颂说不能反驳，并且能够遣除其他的所有邪分别念，而且中观派远离宗派和誓言以及承认，以前也已经广说了。所要排除的，即是驳斥的对象。驳斥的能立，即是排除者。考察驳斥排除相合不相合，即使没有自性，但不考察而驳斥的行为是合理的，这就像生起因生起果时，考察相合不相合，即使没有自性，但不考察而生起因也是合理的，这样进行了辨别。对于实事论者不相同的辩论，大导师善护说：这部中观论典中，考察生起因果相合不相合而遮止自性是正当的时机。而显现的因驳斥只是遣除邪分别念而已，不是像真实的因生起果一样可以做到的，因此相合不相合的考察不是相同的方式。所以，实事论者的辩论，对于显现的因相同地说相合不相合的考察，从生起因
English
etc., because they appear in various different forms. Nor is it entering into its own self-nature, because it has all the faults mentioned above, and it will become not an image. Nor is it consciousness, because a non-sentient being does not dwell in the object. The combination of this with elaboration should be examined in the Madhyamaka treatises. Thus, and so on, is explained extensively. Therefore, we do not admit that refutation and exclusion are established by their own nature, so there is no contradiction in our own statement. Without examining refutation and exclusion as merely imputed, to assume that one can refute the Madhyamaka by asking whether refutation and exclusion, which are established as real, are refuted by being together or not together, one cannot find fault with the Madhyamaka. Aryadeva said: "For whom there is no side, whether existent, non-existent, or both, even after a long time, one cannot utter a fault." And, the scripture says: "When debating with emptiness, whoever answers, he has not answered everything, and will become the same as what needs to be established." The first verse shows that the Madhyamaka has no fault. The second verse says that one cannot refute, and can dispel all other wrong conceptions, and that the Madhyamaka is free from sectarianism, vows, and admissions, which has already been explained extensively before. What is to be eliminated is the object of refutation. The proof of refutation is the excluder. Examining whether refutation and exclusion are together or not together, even if there is no self-nature, but the act of refuting without examining is reasonable. This is like when a cause arises to produce an effect, examining whether they are together or not together, even if there is no self-nature, but the arising cause without examining is also reasonable, thus distinguishing. To the dissimilar debate of the proponents of reality, the great teacher Lekden says: In this Madhyamaka treatise, examining whether the arising cause and effect are together or not together and preventing self-nature is the proper time. But the cause of manifestation, refutation, is merely dispelling wrong conceptions, and it cannot be done like a real cause producing an effect, so the examination of being together or not together is not the same way. Therefore, the debate of the proponents of reality, saying that the examination of being together or not together is the same for the cause of manifestation, from the arising cause
Chinese
由於對譬喻進行分析，並非僅僅是應用它就等同於做了類比。因此，我們認為，對於善巧者而言，不存在應用「後果倒置」類比的情況。這種說法並不能成為對唯物論者的反駁，因為這仍然是留有餘地的言辭。因為對方唯物論者無法忍受，所以會這樣說：產生作用的因（314a），如果認為果具有自性，並像分析推理一樣，也認為顯現作用的因果具有自性，那麼就有應用相同類比的餘地。如果承認在自己的宗派中存在一個可以提出反駁的自證，並以此方式回答，那麼仍然無法避免「後果倒置」的類比。因此，你作為回答的反駁是不合理的。我們應成派，即使在分析反駁時沒有自性，但如果未經分析而直接提出，也不會產生「後果倒置」的損害，直到天空消失為止。此外，善巧者在此論著中所立下的誓言是為了遣除他人的邪見，因此，如果不明白其論證是基於世間自身所承認的他者共許的觀點，為了成就誓言的意義，建立自己宗派的論證，那麼對於阻止其論證和周遍中的「後果倒置」的善巧者宗派來說，只能被其他唯物論者駁斥。因為僅僅在名言中承認自己宗派所建立的標誌和相似例子等為量成立，對於證成一切法皆為真實等離戲論極為有害。因為即使在名言中，自己宗派所建立的所立和能立，其戲論也並未平息。因此，我們月稱在名言中，雖然論證等不可能通過自己宗派的量來成立，（314b）但為了在他者面前阻止戲論的邊際，未經分析，僅僅以世間他者共許的離一異性的量來回答阻止真實的產生，這才是美好的。對於此，無論其他論敵如何反駁，都沒有損害，因為與建立自己宗派沒有任何矛盾。就像金剛石無論多麼鋒利，也無法摧毀天空的自性一樣。因此，
English
Since analyzing the analogy is not the same as simply applying it, we believe that there is no instance of applying the "reversal of consequence" analogy for the skillful. This statement cannot become a refutation of the materialists, because it is still a statement that leaves room for argument. Because the opposing materialists cannot tolerate it, they will say this: The cause that produces (314a), if one thinks that the effect has inherent existence, and like analytical reasoning, also thinks that the cause and effect of manifestation have inherent existence, then there is room to apply the same analogy. If one admits that there is a self-established entity in one's own system that can raise objections, and answers in this way, then one still cannot avoid the analogy of "reversal of consequence." Therefore, your refutation as an answer is unreasonable. We, the Prasangikas, even if there is no inherent existence when analyzing refutations, there will be no harm of "reversal of consequence" if it is presented without analysis, until the sky disappears. Furthermore, the vow made by the skillful one in this treatise is to dispel the wrong views of others, therefore, if one does not understand that its reasoning is based on the views commonly accepted by others in the world, in order to accomplish the meaning of the vow, establishing the reasoning of one's own system, then for the skillful one's system that prevents the "reversal of consequence" in its reasoning and pervasion, it can only be refuted by other materialists. Because merely admitting in conventional truth that the sign and similar examples established by one's own system are valid, it is extremely harmful to proving that all phenomena are true, etc., and are free from elaboration. Because even in conventional truth, the proponent and proof established by one's own system, their elaborations are not pacified. Therefore, we, Chandrakirti, although it is impossible for reasoning, etc., to be established by the valid cognition of one's own system even in conventional truth, (314b) in order to prevent the extremes of elaboration in front of others, without analysis, merely answering by preventing true production with the valid cognition of other's commonly accepted separateness from one and many, this is beautiful. For this, no matter how other opponents refute, there is no harm, because there is no contradiction with establishing one's own system. Just as a diamond, no matter how sharp, cannot destroy the nature of the sky. Therefore,