Tibetan
ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནའང་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་དེར་ཡང་ཕྱི་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་གོམས་པའི་ཚོགས་སོག་གི་མཐུས་ངང་གིས་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ཉིད་འཚོལ་བ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚད་མ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཞིག་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་འཚོལ་བའི་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དེའི་ཚད་མ་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་སྨྲ་བ་དག་ལ་གནས་སྐབས་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་དངོས་འཛིན་ཅན་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་བཏགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སོགས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཆོས་དང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སེལ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་རང་ལུགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མེད་ཀྱང༌། གཞན་གྱིས་བཏགས་པ་སེལ་བའི་ཆེད་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་འཇིག་རྟེན་དང་རྗེས་(༨༦བ) མཐུན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཡིན་ལ། དོན་དམ་བདེན་པ་ལས་བརྩམས་པའི་རང་ལུགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ལས་བརྩམས་ནས་དེ་ཉིད་འཚོལ་བྱེད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཐད་ལྡན་གྱིས་གཞན་གྱི་བཏགས་པ་སེལ་བའི་དགག་སྒྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་བརྗོད་པ་ནི་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་སོ་ཞེས་སྲོག་གནད་དུ་གདམས་སོ། །མདོར་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་དེར་དོན་བྱེད་པས་སྟོང་པ་དང༌། དེ་དེར་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཚད་མ་མེད་པ་ལ་དེ་ལ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཆོས་དང་དེའི་ཚད་མ་འབད་ནས་བསྒྲུབས་ན་དོན་དམ་བདེན་པའི་ཚུལ་ལས་ཉམས་པར་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཚུལ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་འཁྲུལ་ངོར་དེར་ཞེན་གྱིས་བདེན་པར་མོས་ཏེ་འཇོག་པར་ཟད་ཀྱི། དེའི་བདེན་ཚུལ་དཔྱད་པ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དེའི་དངོས་པོ་བདེན་པ་དང་བདེན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པ་བཀག་པ་ལས་རང་རྒྱུད་པས་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དེའི་བྱེ་བྲག་ཟླ་གཅིག་ལྟ་བུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཆོས་དང་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ལ། དེའི་བྱེ་བྲག་ཟླ་གཉིས་ལྟ་བུར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཞུགས་པ་དང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་དབྱེ་འབྱེད་བྱས་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་འདིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་སྐོང་མ་ནུས་སོ་ཞེས། ཚིག་གསལ་ལས། ཁྱོད་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་མི་མཁས་པས་ལ་(༨༧ན) ལར་འཐད་པ་བཅུག་ནས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་དེ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་པའི་འཐད་པ་གཞན་གྱིས་ཟློག་པར་བྱེད་ཅིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒན་རབས་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལུགས་ལས་ཉམས་པ་ཁྱོད་ཁོ་ན་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ན་ནི། དེའི་མཚན་ཉིད་བཞིན་དུ་མཚན་གཞིར་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་འཐད་པ་བཅུག་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་དེ་དེར་གྲུབ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ནི་མི་འཇོག་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་བལྟོས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྙད་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཐར་འདོད་དག་གནས་སྐབས་སུ་བླང་དོར་གྱི་རྟེན་དུ་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས། ཚིག་གསལ་ལས། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་མཚན་གཞི་མེད་ལ། མཚན་གཞི་ལས་ཐ་དད་པར་རྟེན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ནའང་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་དེ། དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་དོ། །འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་འཐད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་(༨༧བ) འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །འཐད་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མཆིག་གུ་ལ་སོགས་པ་དག་ཁོ་ན་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འཆད་
Chinese
复次，即使如此，将能立（ हेतु，因）在名言中说出，但认为只是名言中成立与不成立，这是应成派与自续派的区别。能立、所立（साध्य，论题）在名言中成立的执著心，即使在自续派的宗义中，也会由于后来串习中观见解的势力而自然遣除。因此，应成派依靠世俗谛来于世俗中寻求彼性时，并非承认世俗中以正量由事物之自力而加入的破立，并作寻求彼性的破立，因为即使仅于世俗中，也没有由事物自力加入之法及其正量，而是随顺世间和论典所说者，暂时宣说某种世俗，从而为了遣除执实者将彼从真实性中颠倒施设的世俗谛等，于二谛中由事物自力加入之法和由正量成立的显现耽著之颠倒。因此，虽然从二谛出发的自宗没有能立、所立的安立，但为了遣除他宗所安立，而与世间相符地宣说破立，这是应成派的宗义。虽然从胜义谛出发的自宗没有能立、所立，但从世俗出发，为了寻求彼性，以合理的能立、所立之安立，宣说遣除他宗安立的特殊破立，这是自续派的宗义，如是作为命根而教诫。总之，应成派认为一切世俗事物皆空无彼彼之作用，并且没有以正量成立彼彼为事物，若于此努力成立由事物自力加入之法及其正量，则不仅会从胜义谛之理中退失，而且也会从世俗谛之理中退失，因为世俗谛只是世间人们于错乱境中以耽著而信以为真并安立而已。若考察彼之真实性，则遮止了二谛中彼之事物为真实，以及有成立为真实之正量，而自续派则与此不同，世俗的事物并非以正量于胜义中成立，并且一切
English
Furthermore, even so, stating the probans (hetu, reason) in conventional terms, but considering it merely established or not established in conventional terms, is the difference between the Prāsaṅgika and Svātantrika schools. The mind that grasps the establishment of the probans and probandum (sādhya, thesis) in conventional terms, even in the Svātantrika system, will naturally be reversed by the power of the assembly that has become accustomed to the view of the Middle Way. Therefore, when the Prāsaṅgika seeks that very nature in conventionality by relying on conventional truth, it is not that in conventionality he engages in refutation and establishment with a valid cognition that enters by the force of things, and then performs refutation and establishment to seek that very nature. For even in mere conventionality, there is no dharma that enters by the force of things, nor its valid cognition, but following only some conventionality as it is temporarily known to the world and those who speak of the scriptures, in order to eliminate the perverted clinging to appearances that the realists have falsely imputed as being different from that very nature, such as conventional truth, he eliminates the perverted clinging to appearances that are established by the dharma that enters by the force of things in both truths and by valid cognition. Therefore, although there is no system of probans and probandum in one's own system based on the two truths, it is the system of the Prāsaṅgika to express refutation and establishment in accordance with the world in order to eliminate what others have imputed. Although there is no probans and probandum in one's own system based on ultimate truth, it is the system of the Svātantrika to express a special refutation and establishment that eliminates the imputation of others with a valid system of probans and probandum based on conventionality in order to seek that very nature. Thus, he advised as the life force. In short, the Prāsaṅgika believes that all conventional objects are empty of their respective functions, and that there is no valid cognition that establishes them as objects. If one strives to establish the dharma that enters by the force of things and its valid cognition, one will not only fall away from the way of ultimate truth, but also from the way of conventional truth. For conventional truth is merely what worldly people believe to be true and establish by clinging to it in a mistaken state. If one examines its truthfulness, one prevents the object of that truth from being true in both truths, and the valid cognition that establishes it as true. The Svātantrika, on the other hand, is different from this. Conventional objects are not established by valid cognition in the ultimate sense, and all
Chinese
对于世俗的法，以理智进行分析，如果承认其中的一个分支，比如一个月亮，是凭借事物自身的力量而存在，并且通过量（ प्रमाण，pramāṇa，量度/ प्रमाण，pramana，measurement/ प्रमाण，pramana，measurement）而成立的，而另一个分支，比如两个月亮，不是凭借事物自身的力量而存在，也没有通过量而成立，因为这样区分，自续派中观的这种观点就不能圆满地满足圆满正等觉佛陀和大学者龙树（Nāgārjuna）的意旨。如《明句论》所说：“因为你不精通胜义谛和世俗谛，(87a) 所以将理证置于世俗中，会因为非理而摧毁它。我精通于安立世俗谛，因此安住于世间的一方。为了消除世俗的一方，而设置的理证会被其他理证所驳倒。像世间的长者一样，只有你才会从世间的法度中堕落而被驳倒，而不是世俗。因此，如果说是世间的名言，那么就必须像它的定义一样，毫无疑问地成为所诠释的对象。因此，就会变成同样的过失。”这样说。因此，应成派不认为，如果在世俗中，凭借理证而安立的事物，通过事物自身的力量而成立的量而成立，那么世俗谛也会变成胜义谛，所以不这样安立。然而，在名言中，导师（龙树）只是根据与世间相符的相对关系，而假立的世俗法，想要解脱的人们应该暂时将其作为取舍的依据。如《明句论》所说：“同样，如果进行分析，那么地等事物就没有与坚硬等性质不同的本体，也没有与本体不同的无所依的定义。即使如此，这也是世俗中存在的。因此，导师只是通过相互依存的关系而成立的方式来安立成立。这必须毫无疑问地承认为那样，如果不是那样，那么世俗不就具有理证了吗？那么(87b) 这就会变成胜义，而不是世俗。如果通过理证进行分析，那么说‘不可能只有猫’并不是不可能的。那么是什么呢？”， "english_translation": "When analyzing conventional phenomena with reason, if one acknowledges that one of its branches, such as a single moon, exists by virtue of its own power and is established by valid cognition (pramāṇa), while another branch, such as two moons, does not exist by virtue of its own power and is not established by valid cognition, then because of this distinction, this view of the Svātantrika-Madhyamaka school cannot fully satisfy the intention of the perfectly enlightened Buddha and the great master Nāgārjuna. As the Prasannapadā states: "Because you are not skilled in the ultimate truth and the conventional truth, (87a) therefore, placing reasoning in the conventional will destroy it through unreason. I am skilled in establishing the conventional truth, therefore I abide in the worldly aspect itself. The reasoning set forth to eliminate one aspect of the conventional is refuted by other reasoning. Like the elders of the world, only you are refuted for falling away from the customs of the world, not the conventional. Therefore, if it is a worldly expression, then it must, like its definition, undoubtedly become the object to be defined. Therefore, it will become the same fault." Thus it is said. Therefore, the Prāsaṅgikas do not assert that if something established by reasoning in the conventional is established there by a valid cognition that arises from the power of the object itself, then the conventional truth would also become the ultimate truth. However, in name, the master (Nāgārjuna) says that the conventional arrangement, which is merely imputed in accordance with the world based on mere relativity, should be temporarily regarded by those who desire liberation as a basis for acceptance and rejection. As the Prasannapadā states: "Similarly, if analyzed, there is no entity of earth and so forth that is different from hardness and so forth, nor is there a definition that is independent of the entity. Even so, this exists conventionally. Therefore, the master establishes it as established through the means of mere mutual dependence. This must undoubtedly be accepted as such, for if it is not, then is the conventional not endowed with reasoning? Then (87b) this would become the ultimate, not the conventional. If analyzed by reasoning, it is not impossible to say 'it is not possible that there are only cats.' So what is it?
English
When analyzing conventional phenomena with reason, if one acknowledges that one of its branches, such as a single moon, exists by virtue of its own power and is established by valid cognition (pramāṇa), while another branch, such as two moons, does not exist by virtue of its own power and is not established by valid cognition, then because of this distinction, this view of the Svātantrika-Madhyamaka school cannot fully satisfy the intention of the perfectly enlightened Buddha and the great master Nāgārjuna. As the Prasannapadā states: "Because you are not skilled in the ultimate truth and the conventional truth, (87a) therefore, placing reasoning in the conventional will destroy it through unreason. I am skilled in establishing the conventional truth, therefore I abide in the worldly aspect itself. The reasoning set forth to eliminate one aspect of the conventional is refuted by other reasoning. Like the elders of the world, only you are refuted for falling away from the customs of the world, not the conventional. Therefore, if it is a worldly expression, then it must, like its definition, undoubtedly become the object to be defined. Therefore, it will become the same fault." Thus it is said. Therefore, the Prāsaṅgikas do not assert that if something established by reasoning in the conventional is established there by a valid cognition that arises from the power of the object itself, then the conventional truth would also become the ultimate truth. However, in name, the master (Nāgārjuna) says that the conventional arrangement, which is merely imputed in accordance with the world based on mere relativity, should be temporarily regarded by those who desire liberation as a basis for acceptance and rejection. As the Prasannapadā states: "Similarly, if analyzed, there is no entity of earth and so forth that is different from hardness and so forth, nor is there a definition that is independent of the entity. Even so, this exists conventionally. Therefore, the master establishes it as established through the means of mere mutual dependence. This must undoubtedly be accepted as such, for if it is not, then is the conventional not endowed with reasoning? Then (87b) this would become the ultimate, not the conventional. If analyzed by reasoning, it is not impossible to say 'it is not possible that there are only cats.' So what is it?