Chinese
以真实的阶梯，在无数七劫中不使用而度过彼岸，以权能和圆满的现观，并非仅仅能够做到令人惊叹的事情。世尊也说：不依靠世俗的诸法，不能证悟胜义谛。因此，一切事物都应以智慧来善加辨别世俗谛。世俗，是指对色等一切事物进行辨别，是不颠倒的世间名言。它本身就是真理，因为它是超越一切安立的衡量标准。其中，首先，色有二种和二十种等。同样，还有文字、论典、手工艺、讲述方法、财富传承的原因、医药、占卜和明咒等在世间流传的各种事物，都应善加辨别。其中(85a)， 诸法的自相是：可以成为色、感受、执持相、显现地造作、进行识别等等。共相是：无常、痛苦、空性、无我等等。又是自相：蓝色、黄色、长、短等等，以及色、声等等。如是所说，在世俗中，此人承认未经详细考察、仅凭表面现象就令人愉悦的衡量标准本身。在《释论》中说：未经考察，仅仅是令人愉悦的因果关系。因此，他认为，在承认世俗如幻的事物是力量来源的缘起和衡量标准之后，就能消除对外在和内在事物执着的毒害。从这种自续的说法开始，在圣地，自续派被称为以幻术进行推理的论证者。斯塘巴大译师喜欢自续派的观点，因为自续派不以幻术的理证来证明真实能够发挥作用，所以用幻术进行推理论证的中观派不是自续派。因为不是应成派，所以迷惑令人惊奇。
English
Using the ladder of truth, without practicing in countless seven kalpas, one cannot cross over to the other shore, and with complete power and manifest knowledge, one cannot merely be capable of amazing things. The Blessed One also said: Without the conventional dharmas, one cannot realize the ultimate truth. Therefore, all things should be well distinguished by wisdom as the conventional truth. Conventional means distinguishing all things such as form, and it is the undeluded worldly expression. It itself is the truth, because it is the measure that transcends all establishments. Among them, first, form has two kinds and twenty kinds, and so on. Similarly, letters, treatises, crafts, methods of speaking, the cause of wealth transmission, medicine, divination, and mantras, etc., whatever is known in the world, should be well distinguished. Among them (85a), The self-characteristics of dharmas are: being able to become form, feeling, holding signs, manifestly creating, making distinctions, and so on. The general characteristics are: impermanence, suffering, emptiness, selflessness, and so on. Again, the self-characteristics are: blue, yellow, long, short, and so on, as well as form, sound, and so on. As it is said, in the conventional, this person accepts the measure of the conventional object that is delightful without detailed investigation and relying on mere appearance. In the commentary, it says: Without investigation, the relationship between cause and effect is merely delightful. Therefore, he thinks that after acknowledging the dependent arising and measure of conventional illusion-like things as the source of power, one can eliminate the poison of clinging to external and internal things. Starting from this Svātantrika way of speaking, in the holy land, Svātantrikas are called Madhyamikas who argue with illusion-like reasoning. Since the great translator Stangpa likes the Svātantrika view, and since Svātantrikas do not prove that truth can function with illusion-like reasoning, the Madhyamika who argues with illusion-like reasoning is not a Svātantrika. Because it is not a Prāsaṅgika, the confusion is amazing.
Tibetan
བསྐྱེད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་གསུང་བ་ཡང་རང་གི་གནོང་ཐོག་ལ་ཕོག་པའི་ཚིག་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཅེས་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནོར་ཅན་སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱས། བྱེ་བྲག་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་མཆོག་འཆད་པ་ལའང༌། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་བྱེད་གཉིས་ཀྱིས། །ཐལ་འགྱུར་ཙམ་དང་རང་རྒྱུད་སྒྲུབ་བྱེད་(༨༥བ) ཕྱིར། །ཐལ་རང་གཉིས་སུ་མཁས་ལ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ། །དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་གནས་དང༌། །སྒྱུ་མ་རིགས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་འཕགས་ཡུལ་གྱི། །ཚད་ལྡན་དུ་མས་བཤད་ཕྱིར་དབྱེ་བ་དེ། །རྨོངས་པ་མཚར་བསྐྱེད་ཡིན་ཅེས་གསུང་མི་རིགས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དེའི་ཚད་མ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་ཤིང་ཚད་མས་གྲུབ་ན་དེར་མི་བསླུ་བར་ཡོད་དགོས་ལ། དེར་མི་བསླུ་ཞིང་བདེན་པར་ཡོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཆོས་དང་དེ་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའང་རང་ཚིག་གནོད་བཅས་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མའི་རྟ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་ན་སྒྱུ་མའི་རྟ་སྒྱུ་མ་མ་ཡིན་ཅིང༌། དངོས་པོ་རང་རྒྱུད་པའི་རྟ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་བདེན་པར་ཚད་མས་ཞེན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལའང་སྤྲོས་མཚན་གྱི་འཛིན་པའི་ལྷག་ཅུང་ཟད་ལུས་པར་གསལ་ཏེ། མཁས་མཆོག་དཔའ་བོས་དོན་དམ་བྱང་སེམས་སྒོམ་པའི་མན་ངག་ཏུ། དེས་ན་མ་བརྟགས་ཉམས་དགའ་བར། །སེམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ནི་སྒྱུ་མ་འདྲ། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བརྟགས་པས་བསླུས། །འདིས་ཀྱང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་སྤངས་པའི། །སྤྲོས་བྲལ་འཇམ་དབྱངས་མཐོང་བ་མིན། །སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མ་ཙམ་མིན་ཏེ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་དེ་མི་འགྲུབ། །གྲུབ་ན་གཞན་གྱི་གཞུང་(༨༦ན) ལུགས་ཀྱང༌། །སྒྱུ་མའི་ཆོས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ནི། །སྒྱུ་བཞིན་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་རང་རྒྱུད་པའི་ཆོས་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། མྱུག་སོགས་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་
Chinese
被说成是生起次第的中观派，也是把触及自身过失的话语转换成其他说法，具慧的达仓罗扎（སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱ་）。 尤其在讲解龙树（ཀླུ་སྒྲུབ་）的殊胜宗义时，寂天菩萨（སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་）和善护（ལེགས་ལྡན་བྱེད་）二位，因为唯是应成和自续能立（༨༥བ），所以在智者中应成派和自续派二者著称且成立。 它们各自依次是不安住和幻化理证，因为印度（འཕགས་ཡུལ་）的诸多量士夫如此宣说，所以说这种区分是愚昧的奇谈，是不应理的。 如是，对于自续派的主张，应成派说，世俗的法，事物力量加入的法，以及它的量，虽然在胜义中没有，但在世俗中，有如幻化的事物力量加入，这样说是不能成立的。因为在世俗中，如果世俗的事物力量加入并且由量成立，那它必须是不欺骗的。如果它不欺骗并且真实存在，那么所有的世俗法都会变成不是虚假的，而是有为法。因此，承认如幻化的事物力量加入的法以及它的量成立，也是自语相违。因为幻化的马等由事物力量加入的量成立，那么幻化的马就不是幻化，而是会变成事物自续的马。因此，对于以量执着一切法如幻化般真实，也清楚地表明还残留着少许戏论相的执着。 贤哲大勇在修持胜义菩提心之窍诀中说： 因此，不要在未经观察时感到快乐，心如幻化，菩提也如幻化。 仅仅以幻化来衡量就会被欺骗。 这也无法见到断绝言语，远离戏论的文殊。 幻化不是仅仅幻化，如果那样，它就不会成立。 如果成立，那么其他的宗派（༨༦ན） 也会变成幻化的法。 因此，幻化的自性，无法说成是如幻化这般。 因为如此。 那么，依靠自续派的法相，就无法证悟真如的意义了吗？不是的。对于苗芽等法，作为所立，通过一和多等方式来证悟空性的意义，是能够成立的。
English
To say that one is a Madhyamika of the generation stage is also to transform words that touch upon one's own faults into other statements, according to the wise Taktsang Lotsāwa. Especially when explaining the supreme tenets of Nāgārjuna, Sangye Khyang and Lekdenjé, because of mere consequentialism and self-sufficient proof (85b), are known and established as the two, consequentialism and self-sufficiency, among the learned. Those very ones, respectively, are non-abiding and the proof of illusion, as many valid authorities of India have stated, so it is not reasonable to say that such a distinction is a wonderful creation of ignorance. Thus, to those who speak of self-sufficiency, it is not reasonable for consequentialists to say that mundane phenomena are phenomena entered by the power of things, and that although their valid cognition does not exist ultimately, in the mundane, there is a phenomenon entered by the power of things like an illusion. For even in the mundane, if it is entered by the power of mundane things and established by valid cognition, then it must be non-deceptive. And if it is non-deceptive and truly exists, then all mundane things will become not false but compounded. Therefore, to accept a phenomenon entered by the power of things like an illusion and its establishment by valid cognition is also self-contradictory. For if an illusory horse and so on are established by valid cognition entered by the power of things, then the illusory horse is not an illusion, but will become a self-sufficient horse of things. Therefore, it is clear that even in those who cling to all phenomena as true like illusions by valid cognition, there remains a slight residue of clinging to elaboration and characteristics. The excellent scholar Dpawo said in the instructions for meditating on the ultimate bodhicitta: Therefore, do not be delighted in experience without investigation, the mind is like an illusion, and enlightenment is also like an illusion. Being deceived by merely contemplating it as an illusion. This also does not see Mañjuśrī who has abandoned words and is free from elaboration. Illusion is not merely illusion, for if it were, it would not be established. If it is established, then the tenets of others (86a) will also become illusory phenomena. Therefore, the nature of illusion cannot be said to be like this illusion. Because of this. So, is it that one will not realize the meaning of suchness by relying on the tenets of the self-sufficient? No, it is not so. For it is possible to realize the meaning of emptiness, which is the object to be proven, in phenomena such as sprouts, through the means of being separate from one and many.