Tibetan
ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་བལྟས་ཀྱང་དེ་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་ལྔར་མི་འགྱུར་བ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞུང་འཆད་པ་འདིར་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་གསུངས་པའི་དོན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མ་དཔྱད་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་བཤད་པ་ནི། གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དུ་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་ནི། གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་ཀྱང་ཐ་(༣༠༢བ) སྙད་གདགས་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མི་སྐྲག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གཞན་སྐྱོན་ཡོན་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་བའི། །གནས་སྐབས་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས། །འཇུག་དང་རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང༌། །གང་ཟག་གིས་ནི་ཉེ་བར་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྙིང་པོ་ལ་བདག་གི་ང་རྒྱལ་འཇོག་ཅིང་དེའི་སྒྲས་བསྟན་པ་ནི། མ་དཔྱད་པ་ན་སྙིང་པོ་དེ་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པའི་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་ལས་སུ་བྱས་པ་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གར་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་དེའི་ཆེད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བདག་གི་སྒྲ་སྦྱར་བའོ།།དངོས་ལ་གནོད་བྱེད། གདགས་གཞི་དེ་དག་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ཇི་ལྟར་བཏགས་པའི་བདག་མ་ཡིན་ཅིང༌། དེས་ན་རིགས་པས་དཔྱད་ན་གང་ཟག་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་སྙིང་པོ་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། ཇི་སྐད་དུ། བདག་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ལྡན། །ཅེས་དང༌། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་བདག་མེད་ཆོས། །ཞེས་སོགས་སྔགས་གཞུང་རབ་འབྱམས་ལས་ཤེས་བྱ་ན་བདག་ཡོད་པར་མ་གསུངས་ཤིང༌། ཡོད་རྒྱུའི་བདག་དང་མེད་རྒྱུའི་བདག་གཉིས་སུ་སངས་རྒྱས་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ་སྨྲ་བ་ནི་རྒྱ་གར་ན་མང་བཀུར་བ་དང༌། གནས་མའི་བུ་པ་དང༌། བོད་ན་ཇོ་ནང་པ་དང༌། རི་བོ་དགེ་ལྡན་པ་དང༌། བོ་དོང་པ་རྣམས་ཟེར་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཞེད་པ་མིན་པས། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པར་སྨྲ་བ་དེ་འཁྲུལ་བཅས་ཀྱི་བསྟན་པའོ་ཞེས་སྔོན་ཉིད་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་(༣༠༣ན) གཉེན་གྱིས་མཛོད་ཀྱི་གནས་དགུ་པར་བཤད་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ་འདིར་རྒྱས་པར་བཀག་གདའ་བས་ཐར་འདོད་རྣམས་ལེགས་པར་སོམས་ལ་མིག་མེད་གཡང་ས་ཆེན་པོ་ལ་གོམ་པ་འདོར་བའི་རྗེས་སུ་མིག་ལྡན་དག་བག་གཟོབས་ཤིག གངས་ཅན་གྱི་ཁྲོད་འདིར་བདག་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ཅིང༌། གང་ཟག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། སྐྱེས་བུ་སོགས་རྫས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། བདག་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ནའང་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་ཅིང༌། ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་རྟག་པར་ཡོད་པ་དང༌། གང་ཟག་དང་སེམས་ཅན་སོགས་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་བྱེ་སྨྲ་ནས་དབུ་མའི་བར་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་ཞིང༌། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གནས་པར་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ན་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་མི་རུང་ཞིང་ལུང་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀ་དང་འགལ་ལ། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་བྱེ་སྨྲས་ཀྱང་མི་འདོད་ན་གྲུབ་མཐའ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། མཛོད་འགྲེལ་ལས། འོན་ཏེ་བཏགས་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། ། ཞེས་དང༌། དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཟག་ནི་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་རྒྱུན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟ་བས་ན་ཁ་ཅིག་ནི་གང་ཟག་ཏུ་འཛིན། ཁ་ཅིག་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་པ་འདི་ལ་སྐྱོན་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚུར་མཐོང་གི་ཐ་སྙད་ཚད་(༣༠༣བ) གྲུབ་ཀྱི་བཏགས་བཞག་གི་བདག་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རྙེད་པས་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་གནོད་མེད་དུ་གྲུབ་ན་དེ་འདྲའི་བདག་དེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རིགས་ཤེས་ཚད་མས་གནོད་ཡུལ་མིན་ཅིང་ཐ་སྙད་ཚད་མས་དཔྱད་པ་ན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་བདག་ཡོད་ན་དཔྱད་པའི་ཚེ་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པར་ཡང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷན་སྐྱེས་གྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་མ་དཔྱད་པར་ཡོད་པ་དེ་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པ་གང་ཞིག བློ་དེས་ཚད་མར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བདེན་པར་སྣང་ཞིང༌། དེར་ཞེན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་ཚད་མར་སྨྲ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པའི་དབང་གི
Chinese
虽然依赖于此而视为我，但也应知晓这不会变成相续的五种补特伽罗。因此，在此解释应成派的论著时，所说的依赖于蕴、界、处而安立的意义是，在名言中，除了那些我执的对境之外，是不合理的，并且因为没有观察世俗谛而放置的缘故。因为世间人的我执都是缘于蕴的缘故。另外，所说的依赖于法性而安立的是，一切人等法，都是远离戏论和一切相的寂静，由于没有如是证悟和证悟的缘故，而安立为佛和有情。必要是，即使补特伽罗不是实有，也容易安立名言，并且为了随顺世间，并且为了不恐惧，并且为了宣说自他的功过，这是导师胜子所说的。在《经庄严论》中说：从一切烦恼清净的，状态行持的差别中，进入和相续的差别也，由补特伽罗而显示。如是说。将我慢安立在心要上，并且以其声音显示的是，在没有观察时，心要被大秘密金刚乘行者为了解脱而使用时，在基、道、果三者中，为了不间断地做其事业的缘故，而将我的声音加在其上。对实事有害。那些安立的基础，在二谛中如何安立都不是我，因此，如果以理观察，则补特伽罗不能成立的缘故，特别是如果心要本身就是我，那么，正如所说：具有无我狮子的声音。以及，真实无我即是真如。以及，完全清净无我法。等等，从无量密续中可知，并没有说有我，并且说承认有有的我和没有我的我两种成佛，在印度被很多人尊敬，以及，住有部，以及，在西藏觉囊派，以及，日沃格丹派（格鲁派），以及，布顿派等说，但不是善逝的意愿，因此，如是宣说佛的教法，是具有错误的教法，这是以前大导师世亲的观点。
English
Although relying on this and regarding it as self, it should also be known that this will not become the five types of individuals in the continuum. Therefore, when explaining the Prasangika's treatises here, the meaning of saying that it is established based on the aggregates, elements, and sources is that, in terms of conventions, it is unreasonable to be other than those objects of ego-grasping, and it is because the conventional truth is not examined and left as it is. Because the self-grasping of worldly people is all based on the aggregates. Furthermore, what is said to be established based on the nature of phenomena is that all phenomena such as persons are the quiescence of being free from elaboration and all characteristics, and due to not realizing it as such and realizing it, they are established as Buddhas and sentient beings. The necessity is that even if the person is not substantially existent, it is easy to establish conventions, and in order to conform to the world, and in order not to be afraid, and in order to proclaim the faults and virtues of oneself and others, this is what the teacher Victorious Son said. In the Ornament of the Sutras, it is said: From the differences in the states of practice that are completely purified from all afflictions, the differences in entering and continuity are also shown by the person. Thus it is said. Placing the pride of self on the essence and showing it with its sound is that when the essence is used by the great secret Vajrayana practitioner for liberation when it is not examined, in the base, path, and result, in order to continuously do its work, the sound of self is added to it. It harms reality. Those bases of establishment, how they are established in the two truths are not self, therefore, if examined with reason, the person cannot be established, and especially if the essence itself is the self, then, as it is said: Possessing the sound of the lion of no-self. And, the true no-self is suchness. And, the completely pure no-self dharma. Etc., it can be known from the countless tantras that it is not said that there is a self, and saying that there are two types of enlightenment, the self that exists and the self that does not exist, is respected by many in India, and the Sthavira Nikaya, and the Jonangpa in Tibet, and the Riwo Gandenpa (Gelugpa), and the Butonpa, etc. say, but it is not the intention of the Sugata, therefore, proclaiming the Buddha's teachings in this way is a teaching with errors, this is the view of the great teacher Vasubandhu from before.
Chinese
还在《俱舍论》的第九品中宣说，伟大的论师月称在《入中论》的根本颂和注释中对此进行了详细的驳斥，因此，想要解脱的人们要好好思考，有眼睛的人要小心，不要像没有眼睛的人一样，盲目地跳入万丈深渊。 在这雪域（指西藏）之中，我甚至在名言中也不存在，说人、有情、士夫等是实有的，以及虽然我不是实有，但作为业果的所依，理智量没有妨害，并且认为由名言量成立，以及认为存在与蕴不同的常我，以及认为人、有情等不存在，这与从毗婆沙宗到中观宗的所有宗派相违背，已经落入外道的宗派之中。如果我甚至在名言中也不存在，那么就不能依靠而安立，并且与经教和世间两者都相违背。如果毗婆沙宗也不承认人是实有，那么更不用说更高的宗派了。 《俱舍论释》中说：“如果说只是假立存在，那么我们也是这样说的。” 以及“因此，人是假立存在的，就像蕴和相续等一样。”以及“因此，有些人执着于人，有些人执着于一切都不存在，这就是这个教法出现过失的原因。” 如此等等。从现见角度的名言量（303b）所成立的假立之我，作为业果的所依而存在，如果成立为理智量没有妨害，那么这样的我就可以被分析，因为理智量不是妨害的对象，并且在用名言量分析时可以成立。如果承认存在可以被分析的业果的所依的我，那么在分析时也不应该遮止人我，并且未经分析而存在的俱生我的对境，不应该由名言量成立，因为名言的量是执着世间如实世俗谛的智慧，因为那个智慧所衡量和执着的事物显现为真实，并且执着于此的世间人说它是量，但它不是量，因为它是错乱的意识。成立，因为在这个应成派的宗派中，所有执着世俗的意识都是无明的力量。
English
It is also stated in the ninth chapter of the Abhidharmakosha, and the great master Chandrakirti refutes this in detail in the root verses and commentary of the Madhyamakavatara. Therefore, those who desire liberation should think carefully, and those with eyes should be careful not to blindly jump into the abyss like those without eyes. In this land of snow (referring to Tibet), I do not even exist in name, and to say that persons, sentient beings, individuals, etc., are substantially existent, and that although I am not substantially existent, as the basis of karma and its results, there is no harm from logical valid cognition, and to believe that it is established by nominal valid cognition, and to believe that there is a permanent self that is different from the aggregates, and to believe that persons, sentient beings, etc., do not exist, is contrary to all schools of thought from the Vaibhashika to the Madhyamaka, and has fallen into the tenets of those who have become external to the teachings of the Buddha. If I do not even exist in name, then it cannot be established by relying on it, and it contradicts both scripture and the world. If even the Vaibhashika does not accept that a person is substantially existent, then what need is there to mention the higher schools of thought? The commentary on the Abhidharmakosha says, "If it is said that it exists only as an imputation, then we also say the same." And, "Therefore, a person exists as an imputation, just like the aggregates and the continuum, etc." And, "Therefore, some cling to a person, and some cling to the non-existence of everything, which is the reason why faults have occurred in this teaching." And so on. The imputed self established by the nominal valid cognition from the perspective of direct perception (303b), exists as the basis of karma and its results. If it is established that there is no harm from logical valid cognition, then such a self can be analyzed, because logical valid cognition is not the object of harm, and it can be established when analyzed by nominal valid cognition. If you admit that there is a self that can be analyzed as the basis of karma and its results, then you should not prevent the self of a person from being negated during analysis, and the object of the coemergent self that exists without analysis should not be established by nominal valid cognition, because the valid cognition of nominalists is the wisdom that clings to the worldly, true, conventional truth, because what that wisdom measures and clings to appears to be true, and worldly people who cling to it say that it is valid cognition, but it is not valid cognition, because it is a mistaken consciousness. It is established because in this Prasangika school, all consciousness that clings to the conventional is under the power of ignorance.