Tibetan
་ནས་བཏགས་པར་བསྟན། དེའི་ཕན་ཡོན་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་འགྱུར་བ། བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པར་རྟོགས་པས་གྲོལ་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཕུང་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་ཚུལ། ལས་དང་བྱེད་པོའི་ཐ་སྙད་འཆད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པས་ཕུང་པོ་དང༌། །ཁམས་དང་དེ་བཞིན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བརྟེན་ནས། །བདག་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཇི་ལྟར་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་འདོགས་ཤིང་འཕང་ལོ་སོགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ལ། ཤིང་རྟ་ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་ངོར་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་མི་གཅོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པས་དེའི་ཆེད་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། ནང་གི་ཁམས་དྲུག་དང༌། དེ་བཞིན་གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་སོགས་དེ་དག་བདག་གི་ཉེར་ལེན་ཡིན་ལ། བདག་ཀྱང་(༢༩༩བ) དེ་དག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེར་ལེན་ལས་ཡིན་འདི་ནི་བྱེད་པོའང་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པོའི་རྣམ་གཞག་ཤིང་རྟ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་བརྗོད་དུ་བདག་གི་ལས་དང་བྱེད་པོ་ལའང་དེ་ལྟར་བརྗོད་དེ། ཉེར་ལེན་ཕུང་སོགས་ནི་ལས་ཡིན་ཅིང༌། བདག་འདི་ནི་དེ་དག་གི་བྱེད་པོའང་ཡིན་པར་མ་དཔྱད་པར་བཞག་སྟེ། བདག་གིས་བསོད་ནམས་ཡིན་མིན་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ལས་བསགས་པས་ཁམས་གསུམ་པའི་ཕུང་པོ་ལེན་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ད་ནི་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པའི་སྡེ་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་སེམས་ཅན་དང་གང་ཟག་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད་པའི་གདགས་གཞི་དང༌། དགོས་པ་དང༌། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་བཤད་ན། གདགས་གཞི་ལ། ཐུན་མོང་བའི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གསུང་རབ་སྤྱི་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མིན་པ་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གསུང་རབ་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཅི་རིགས་པའི་རྒྱུན་ལ་འདོགས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ཚིགས་བཅད་ལས། རྒྱུན་ལ་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །མཚན་ཉིད་འཛིན་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ། །འདི་ན་གང་ཡང་འཁོར་བ་མེད། །སུ་ཡང་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་ཁ་ཡར་བ་ཡིན་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་ཏུ་ཐལ་ཅིང༌། ཚོགས་པ་ཡིན་ན་གཟུགས་མེད་ཁམས་དང་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་སོགས་སུ་གང་ཟག་གི་གདགས་གཞི་མེད་པར་ཐལ་བས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་གདགས་ཏེ། རྒྱུད་གསུམ་རྣམ་པར་ངེས་པར། ཁ་ཡར་བ་དང་ཚོགས་པ་ཞེས། །བརྟགས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་(༣༠༠ན) རྒྱུན། །གང་ཟག་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ས་བོན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །རྒྱུན་ནི་གང་ཟག་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལའང་ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་གང་ཟག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གཞིའི་རྒྱུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་སེམས་ཙམ་པ་ཁ་ཅིག་གཞན་དབང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡོངས་གྲུབ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་བདག་ཏུ་གདགས་པའང་ཡོད་དེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང༌། །རྣམ་པར་དག་པ་ཅི་རིགས་སྦྱར། །འདི་ལས་ཇི་ལྟར་འོས་འོས་སུ། །གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞག་པར་འདོད། །ཅེས་དང༌། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཉེས་དམིགས་ལ་འཇུག་པ་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་བཞི་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཉེས་པ་དང༌། ལམ་འཇུག་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཉེས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གང་ཟག་གདགས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཉེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གདགས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཉེས་པའོ། །གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡོད་ན་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གནས་འགྱུར་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གང་ཟག་གདགས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བདག་དང་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་བརྗོད་པའང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་(༣༠༠བ) དང༌། །ཞེས་འབྱུང་ལ། འདིའི་ཆོས་དབྱིངས་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་སློབ་དཔོན་དག་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་ལ་འཆད་ལ། དབུ་མ་པ་དག་གིས་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་སྟོང་ཉིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཉིད་ལ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་ནི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དྲི་མེད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་རྒྱུན་ཆགས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ལ་གདགས་གཞིར་བྱས་ནས་བདག་གི་ཐ་སྙད་གདགས་ཏེ། མ་དཔྱད་གྲགས་ངོར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ན་དེ་ལྟར་བཏགས་ཙམ་ལ་འཁོར་འདས་ཐ
Chinese
显示为安立。它的利益是能遣除一切见解，由于证悟了无我与我所而解脱有三。第一，名言上依赖蕴等而安立的方式，以及讲述业与作者的名言的方式有两种。第一种是： 同样，世间共称依于蕴，界以及同样六处，我也就近取而安立。如依于轮等而安立车，轮等是近取，车是近取者一样，在世间共称中，不舍弃世俗名言而进行安立，为此，依赖于五蕴，内部的六界，以及同样色等六处而安立为我，因此，蕴等是我的近取，而我也（299b）是它们的近取者。第二种是： 近取是业，此亦为作者。如近取和近取者的安立，如车一样，在世间的共称言说中，对于我的业和作者也同样宣说，近取蕴等是业，而我则是它们的作者，这是未经观察而安立的，因为我造作了福德与非福德，以及不动业，因此才有名言说取三界之蕴。现在，除了认为补特伽罗实有的有部宗派之外，如果宣说认为有情和补特伽罗是假有的安立处，必要，以及对实有的损害，那么，在安立处方面，共同的大乘和小乘的经典总集中是如何出现的，以及不共同的大密金刚乘的经典中是如何出现的两种。第一种是： 毗婆沙宗和经部宗的观点是，安立在五蕴各自的相续上，如在真实义的偈颂中所说： 相续称为补特伽罗，执持自性称为法，此处无有轮回者，亦无谁入涅槃。 如是所说。瑜伽行派的观点是，如果五蕴是分开的，那么色等将成为补特伽罗，如果是聚合，那么在无色界和无心定等五种情况下，将成为没有补特伽罗的安立处，因此阿赖耶识的
English
It is shown to be established. Its benefit is that it can dispel all views, and there are three liberations due to realizing the absence of self and self-belonging. First, there are two ways of establishing dependence on aggregates, etc., in name, and ways of explaining the terms of action and agent. The first is: Similarly, according to worldly convention, relying on the aggregates, the elements, and likewise the six sense sources, I also assume to be taken nearby. Just as relying on wheels, etc., a chariot is established, and wheels, etc., are taken nearby, and the chariot is the one who takes nearby, likewise, in worldly convention, without abandoning conventional terms, it is established that for this purpose, relying on the five aggregates, the six inner elements, and likewise the six sense sources such as form, it is established as taking nearby as self. Therefore, the aggregates, etc., are the nearby taking of self, and I also (299b) am considered to be the one who takes them nearby. The second is: The nearby taking is action, and this is also the agent. Just as the establishment of the nearby taking and the nearby taker, like a chariot, in the worldly convention, it is also said in the same way for my action and agent. The nearby taking aggregates, etc., are action, and I am also the agent of them, which is established without examination, because I have accumulated merit and non-merit, and immovable actions, therefore, there is a term for taking the aggregates of the three realms. Now, except for the schools that believe in the existence of the substance of the person, if we explain the basis of imputation, the necessity, and the harm to the substance for those who believe that sentient beings and persons are imputations, then, in the basis of imputation, how does it appear from the general teachings of the common Great and Small Vehicles, and how does it appear from the uncommon Great Secret Vajrayana teachings? The first is: The Vaibhashika and Sutra schools believe that it is established on the continuum of the five aggregates as appropriate, as it is said in the verses of the ultimate meaning: The continuum is called a person, holding the characteristics is called Dharma, there is no one who wanders in samsara here, and no one who enters nirvana. As it is said. The Yogachara school believes that if the five aggregates are separate, then form, etc., will become persons, and if they are aggregates, then in the five situations such as the formless realm and the unconscious state, there will be no basis for the establishment of a person, therefore, the alaya consciousness
Chinese
安立于相续，于三续完全确定时，名为“向上者”与“集合”。若考察，五蕴之相续(300n) ，非为补特伽罗之故，种子阿赖耶识之相续，则许为补特伽罗。如是说。然其中有说，若尔，则有佛陀非补特伽罗之过失，此不应理。以于彼等之宗，乃如镜之智慧阿赖耶之相续故。又有些唯识师，亦依他起、遍计所执空性之法界圆成实性而于彼安立我，如《中边分别论》云：“法界有三种，不净不净净，及极净随应，于此如何应，安立士应理。”又《法与法性分别论》云：“入于过失者，乃无有转依之四过失，谓无不染污之所依之过失，及无入道之所依之过失，及无安立涅槃补特伽罗之基之过失，及无安立三菩提差别之基之过失。若有转依，则当知彼之相违即是四种功德。”如是说，以于转依之无漏界，说安立涅槃之补特伽罗故。又说，法界离戏空性亦可说为我与成立之所依，如《现观庄严论》云：“成立之所依，法界之自性(300b) 。”此之法界，唯识师之论师等，解说为二无之智慧自证自明，然中观师等，则解说为自性清净之空性，乃轮回涅槃一切可立名言之缘起，然彼与他皆不可说之离戏性。二、于不共之大密金刚乘，则以如来藏俱生无垢之身与智慧，于基道果三者中相续不断生起者，彼即作为安立之基而安立我之名言，未经观察于名声之显现中，趣入金刚乘道之事业时，仅如是假立，轮回涅槃
English
It is established in the continuum, and when the three continuums are completely determined, they are called "the upward one" and "the assembly." If examined, the continuum of the five aggregates (300n) , is not a person, therefore, the continuum of the seed alaya consciousness is considered to be a person. It is said so. However, some say that if so, there is a fault that the Buddha is not a person, which is not reasonable. Because in their doctrine, it is the continuum of the mirror-like wisdom alaya. Also, some Yogācāras rely on the Dharma realm of other-dependent and completely established nature, which is empty of the imputed, and establish self on it. As the Madhyāntavibhāga says: "The Dharma realm has three kinds, impure, impure-pure, and extremely pure, which should be combined accordingly. How should a person be established accordingly?" Also, the Dharma and Dharmatā Vibhāga says: "Entering into faults means four faults of not having a basis for transformation, namely, the fault of not having a basis for non-affliction, the fault of not having a basis for entering the path, the fault of not having a basis for establishing a person in Nirvana, and the fault of not having a basis for establishing the difference of the three Bodhis. If there is a basis for transformation, then it should be understood that its opposite is the four kinds of merits." It is said so, because it is said that a person in Nirvana is established in the faultless realm of transformation. It is also said that the Dharma realm, which is free from elaboration and emptiness, can also be said to be the basis for self and establishment, as the Abhisamayalankara says: "The basis for establishment is the nature of the Dharma realm (300b) ." This Dharma realm is explained by the Yogācāra masters as the non-dual wisdom of self-awareness and self-illumination, while the Madhyamaka masters explain it as the emptiness of self-nature, which is the dependent arising in which all samsara and nirvana can be nominally established, but that which is neither the same nor different is the nature of non-elaboration. Secondly, in the uncommon Great Secret Vajrayana, the Tathāgatagarbha, the innate stainless body and wisdom, which continuously arise in the three bases, paths, and fruits, is used as the basis for establishment, and the term self is established. Without investigation, in the appearance of fame, when entering the activities of the Vajrayana path, only such a provisional establishment, samsara and nirvana