Tibetan
ད་པ་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་(༢༨༣བ) དང་འདུས་བྱས་པའི་ཤུགས་ཏེ། རིམ་བཞིན་ཡུལ་འཛིན་འདོད་པའི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལས་བཟློག་པ། འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་རེ་འཆའ་བ། མི་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་པ། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་ཤེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་བྱ་བ་དགུ་བྱེད་ལ། ཡོན་ཏན་དགུ་པོ་དེ་བདག་ལ་འདུ་ཞིན་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་མི་དགེའི་ལས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུའི་དབང་སོགས་བདག་གི་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་ཏེ་བློ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་གཅོད་པའི་ཚེ། བདག་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཡན་གར་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་དེ་ཡང་རྟག་པ་དང༌། བྱེད་པོ་དང༌། ཟ་པོ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་དང༌། སེམས་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང༌། ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད་པར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་བསྐུམས་པ་དང་བརྐྱང་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་སྨྲའོ། ། རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་དག་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ཐ་དད་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟར་བདག་གཅིག་ཉིད་ལུས་ཐ་དད་པས་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་དང༌། རིག་བྱེད་མཐའ་པ་དང༌། གསང་བ་པ་དང༌། གཅེར་བུ་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་པ་དང༌། རྒྱལ་དཔོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་ཤེས་རིག་ཏུ་འདོད་ལ། བྱེ་བྲག་པ་དང༌། རིག་པ་ཅན་སོགས་བེམ་པོར་འདོད་ཅིང༌། རྒྱང་འཕེན་པས་ལུས་སྲོག་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །ཡང་གྲངས་ཅན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་དང༌། རིག་པ་ཅན་པ་སོགས་(༢༨༤ན) བདག་རྟག་པར་འདོད་ཅིང༌། གཅེར་བུ་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་པ་དང༌། རྒྱལ་དཔོགས་པ་སོགས་རང་བཞིན་རྟག་ལ་གནས་སྐབས་མི་རྟག་པ་དང༌། རྒྱང་འཕེན་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་རྟག་པ་དང༌། དེ་ནས་ཆད་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་གི་ངོ་བོ་དགག ཁྱད་པར་དགག ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད། ངར་འཛིན་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། མོ་གཤམ་བུ་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་བདག་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུའང་མི་རིགས་ལ། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་མི་འདོད། །རྟག་པ་དང་ཟ་པོ་ལ་སོགས་པ་ད་ལྟར་གྱུར་པའི་བདག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཅིང་ཞེས་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟའི་བདག་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྟེན་དུའང་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་འཛིན་སྟངས་དང་མི་མཐུ
Chinese
以及法与非法（283b）和有为的势力。次第执取境， желать அனுபவ境，从那之中返回。对欲妙之物期望，对不喜之境背离。从了知增上生与决定胜以及与此相违之处而生，成为了知之因的我的功德之事业有九种。当这九种功德汇集于我之时，为了成办善与非善之业，故称之为轮回。何时，当认识到士夫的自在等我之物皆为痛苦，断除智慧等功德及其根本之时，我即成为不具功德，独自存在之状态。因此，称之为解脱。此我也恒常，是作者，是食者，具功德，是无心之自性，是遍布的，因此说无有作为。有些则说具有收缩和伸展之作用。 胜论派则说，如同瓶子等不同容器中的虚空一般，我唯一，因身体不同而呈现多样性。 其中，数论派、胜论派、秘密派、裸形派、思择派、胜论外道等认为我是知识，而胜论派、有知者等则认为是物质，顺世外道则认为身体与生命本质相同。 此外，数论派、胜论派、有知者等（284a）认为我是常恒的，裸形派、思择派、胜论外道等认为自性是常恒的，而状态是不常恒的，顺世外道则认为从出生到死亡是常恒的，之后则断灭。 第二，有四点：破除我之自性，破除差别，不应理于蕴之外，显示非我执之所依。 第一： 如石女之子，远离生故。 如此之我，非有， 亦不应是此我执之所依， 此亦不应许于世俗中存在。 恒常与食者等现在所说的我并非存在，因为远离生之故。 如此之我，也不应是世间俱生我执之所依，因为与其执著方式不符。
English
and dharma and non-dharma (283b) and the power of conditioned things. Gradually grasping objects, желать அனுபவ境, returning from that. Hoping for desirable things, turning away from undesirable objects. Arising from knowing higher realms and definite goodness, as well as their opposites, the activities of my qualities, which become the cause of knowing, are ninefold. When these nine qualities gather in me, it is called samsara for the purpose of accomplishing virtuous and non-virtuous actions. When, at any time, the powers of a person, etc., are realized as suffering, and when the qualities such as wisdom and their roots are severed, I myself become a state of being without qualities, existing alone. Therefore, it is called liberation. This self is also constant, is the agent, is the enjoyer, possesses qualities, is of the nature of non-mind, is pervasive, and therefore it is said to be without action. Some say that it has the function of contraction and expansion. The Vaisheshika school says that, like the space in different containers such as pots, I am one, but appear diverse due to different bodies. Among them, the Samkhya, Vaisheshika, Secret, Naked, Mimamsa, and Victory-proclaiming schools, etc., consider me to be knowledge, while the Vaisheshika, Knower, etc., consider me to be matter, and the Lokayata consider the body and life to be of the same essence. Furthermore, the Samkhya, Vaisheshika, Knower, etc. (284a) consider me to be permanent, while the Naked, Mimamsa, and Victory-proclaiming schools, etc., consider the nature to be permanent, but the state to be impermanent, and the Lokayata consider it to be permanent from birth to death, and then to be annihilated. Secondly, there are four points: refuting the nature of the self, refuting the distinctions, it is not reasonable to be other than the aggregates, and showing that it is not the basis of self-grasping. First: Like the child of a barren woman, because it is separate from birth. Such a self does not exist, nor should it be the basis of this self-grasping, nor should it be admitted to exist in the conventional sense. The self that is now said to be constant and an enjoyer, etc., does not exist, because it is separate from birth. Such a self should not be the basis of the innate self-grasping of the world, because it does not conform to its way of grasping.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་པར་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དེ། དེ་ལྟར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། མོ་གཤམ་བུ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གོང་མ་ལའང་དཔེར་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་བསྟན་བཅོས་ལས་དེའི་ཁྱད། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་བསྟན་དེ་ཀུན་ལ། །རང་གྲགས་མ་སྐྱེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གནོད་པ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཁྱད་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །བདག་དེའི་ཁྱད་པར་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་བསྟན་བཅོས་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་བདག་དེའི་ཁྱད་པར་ཟ་པོ་རྟག་དངོས་སོགས་གང་བསྟན་པ་དེ་ཀུན་རང་ཉིད་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་མ་སྐྱེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གནོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་དོན་བདག་རྟག་པ་མིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། མོ་གཤམ་བུ་བཞིན། ཞེས་པའི་རྟགས་དཔེས་བདག་གི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་མེད་དེ། །ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་དེ་འཛིན་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་བདག་མེད་དེ། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་ཡོད་ན་སོ་སོར་བཟུང་དུ་རུང་བར་འགྱུར་བ་ལས་(༢༨༤བ) ཕུང་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པར་རྟག་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བདག་དེ་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ། བསྟན། བཤད་གཉིས། དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ངར་འཛིན་བློ་ཡི་རྟེན་དུ་ཡང༌། །མི་འདོད་དེ་རིག་མིན་པའང་བདག་ལྟའི་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་མེད་པར་མ་ཟད་རྟག་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བདག་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་ངར་འཛིན་གྱི་བློ་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྟེན་ནམ་ཡུལ་དུ་ཡང་མི་འདོད་དེ། རྟག་སོགས་ཀྱི་བདག་དེ་ལྟ་བུ་རིག་པ་མིན་པའི་བྱིས་པའང་མངོན་ཞེན་གྱི་དབང་གིས་བདག་དང་བདག་གི་བར་བལྟ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་དག་དུད་འགྲོ་བསྐལ་མང་བརྐྱལ་གྱུར་པ། །དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་རྟག་འདི་མ་མཐོང་ལ། །ངར་འཛིན་དེ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་མཐོང་སྟེ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་འགའ་མེད། །གལ་ཏེ་ད་ལྟ་བདག་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་མ་ཤེས་ཀྱང་སྔར་གོམས་ཀྱི་དབང་གིས་བདག་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངར་འཛིན་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་གཞན་གྱུར་གྱི་བདག་འགའ་ཡང་མེད་དེ། སེམས་ཅན་གང་དག་དུད་འགྲོར་བསྐལ་མང་དུ་རྒྱུད་མར་སྐྱེས་ཤིང་ད་དུང་ཡང་རིང་པོར་དེ་ལས་མི་ལྡོག་པར་བརྐྱལ་བར་གྱུར་པ་དེ་
Chinese
因为。这不仅在胜义谛中不存在，而且在世俗谛中也不希望它是俱生我执的对境，因为没有那样认定的缘故。如同石女之子一样。上面也同样比喻。二是，因为论典与论典之间，外道们所说的，所有那些，自称未生的，以理所害的。因此，那些差别，全部都不存在。那个我的所有差别都不存在，因为外道们在各自的论典和论典中，所说的那个我的差别，如萨波、常、实等，所有那些都被自称的未生比量所损害的缘故。言词的意义是，我不是常，因为未生的缘故。如同石女之子一样。这样的理由和比喻损害了我的所有差别。三是，因此，没有蕴以外的我，因为除了蕴之外，执持它不成立的缘故。因为那个理由，没有蕴以外的我，如果存在与蕴不同的我，就会变成可以分别执取的(284b)。 因为除了蕴之外，执持以常等来区分的那个我不成立的缘故。四是，教。说二者。第一是，世间我执心的所依，也不希望，因为非有知也视为我的缘故。不仅没有与蕴不同的我，而且以常等来区分的那个我，也不是世间众生的我执心，俱生我见的所依或对境，因为像常等那样的我，即使是不懂事的孩子，也因为现见的串习力而视为我和我所的缘故。二是，哪些众生在恶趣中漂泊多劫，他们也没有见到这个未生的常我，在那些我执中也见到有，因此，没有蕴以外的我。如果现在不了解以常等来区分的我，也认为因为以前的串习力而有以那个我为对境的我执，那么并非如此，显示没有与蕴不同的其他我，哪些众生在恶趣中多劫连续出生，而且至今仍然长久地不从那里返回漂泊的那些
English
Because. Not only does this not exist in the ultimate truth, but it is also not desired to be the object of innate self-grasping in the conventional truth, because it is not recognized as such. Like the child of a barren woman. The same analogy is applied to the above. Second, because of the difference between treatises and treatises, whatever the non-Buddhists say, all those, self-proclaimed unborn, are harmed by reason. Therefore, all those differences do not exist. All the differences of that self do not exist, because whatever differences of that self, such as Sapo, permanent, real, etc., are said by the non-Buddhists in their respective treatises and treatises, all those are harmed by the self-proclaimed unborn syllogism. The meaning of the words is, I am not permanent, because I am unborn. Like the child of a barren woman. Such reason and analogy harm all the differences of the self. Third, therefore, there is no self other than the aggregates, because apart from the aggregates, holding it is not established. Because of that reason, there is no self other than the aggregates, if there is a self different from the aggregates, it will become possible to be separately grasped (284b). Because apart from the aggregates, holding that self distinguished by permanence etc. is not established. Fourth, teaching. Two explanations. The first is, the basis of the worldly self-grasping mind is also not desired, because even the non-knowing are regarded as self. Not only is there no self different from the aggregates, but also that self distinguished by permanence etc. is not the basis or object of the self-grasping mind, the innate view of self, of worldly beings, because even ignorant children regard such a self as permanent etc. as me and mine due to the power of manifest habituation. Second, those beings who have wandered in the lower realms for many kalpas, they have not seen this unborn permanent self, and attachment is also seen in those self-grasps, therefore, there is no self other than the aggregates. If even now one does not understand the self distinguished by permanence etc., but thinks that there is self-grasping with that self as its object due to previous habituation, then it is not so, showing that there is no other self different from the aggregates, those beings who have been born continuously in the lower realms for many kalpas, and still wander there for a long time without returning